“ଗୋପନେ ଭୋଜନମିଷ୍ଟ” ବୋଲି ଶାସ୍ତ୍ର କୁହେ ।

ଅର୍ଥାତ୍ ଖାଇବା ସବୁବେଳେ ଗୁପ୍ତରେ ହେବା ଦରକାର , ନଚେତ କାହାର ଦୃଷ୍ଟି ବା ନଜର ପଡିପାରେ । ସେଥିପାଇଁ ସବୁବେଳେ କେତେ ଖାଉଛ , କ’ଣ ଖାଉଛ , କୋଉଠି ଖାଉଛ , କେମିତି ଖାଉଛ ଏ ସବୁ କାହାକୁ କୁହାଯାଏ ନାହିଁ ।

ସେମିତି ମହାପ୍ରଭୁ ଏଠାରେ ‘ଅନ୍ନବ୍ରହ୍ମ’ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ନୀଳାଦ୍ରି ଶୀର୍ଷରେ ମାନବୀୟ ଲୀଳା ଭିଆଣ କରୁଛନ୍ତି । ସେଥିପାଇଁ ତାଙ୍କର ଖାଇବା ମଧ୍ୟ ଗୋପନରେ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ , ହେଲେ ସିଏ ତ ପରଂବ୍ରହ୍ମ । ତାଙ୍କର ଷୋଡଶୋପଚାର ପୂଜା ବଢୁ ବଢୁ ୪୫ ମିନିଟ କି ୧ ଘଣ୍ଟା ଲାଗି ଯାଏ , ଏତେ ସମୟ ଯାଏଁ କ’ଣ ଦର୍ଶନ ବନ୍ଦ ହେବ କି?

ଏତିକି ସମୟରେ ଯଦି କେହି ଭକ୍ତ ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନ ନ କରି ଫେରିଯାଏ , ତେବେ ତାଙ୍କ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରଦାୟକ ସାମନ୍ତ ପଣକୁ ଲୋକ ଧିକ୍କାର କରିବେନି?

ସେଥିପାଇଁ ପୂଜା ବସିଲେ , ଉପଚାର ପୂଜା ଆରମ୍ଭ ହେଲେ ଏଇ କପଡା ବନ୍ଧା ହୁଏ କଳାହାଟ ଦ୍ୱାରରେ । ଏହାଦ୍ୱାରା ପ୍ରାୟତଃ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ନେତ୍ର ଯୁଗଳ ଆଉ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ । ଟେରା ‘ବଡ଼ଦ୍ୱାର ପ୍ରତିହାରୀ ସେବାୟତ’ ବାନ୍ଧନ୍ତି । ଉପଚାର ପୂଜା ବଢିଲେ ଟେରା ଫିଟେ ହେଲେ ଭୋଗ ସମର୍ପଣ ପାଇଁ କଳାହାଟ ଦ୍ୱାରକୁ ବନ୍ଦ କରାଯାଇ ଭିତରେ ଘଣ୍ଟିବାଜି ଭୋଗ ସମର୍ପଣ ହୋଇଥାଏ । ତା’ ପରେ ଦ୍ୱାରଫିଟିଲେ ଷୋଡଶୋପଚାର ପୂଜାର ଅନ୍ତିମ ଉପଚାର ‘ଆଳତୀ’ ହୁଏ ବା ଯାହାକୁ ସଂସ୍କୃତରେ ‘ନିରାଜନ’ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।

ଆଳତୀ ବଢିଲେ ଭିତର ଗମ୍ଭୀରାରୁ ଭୋଗ ବାହାରେ । ତାହା ଖେଇ ମୁତାବକ ଦେବଦେବୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭୋଗ ଆନନ୍ଦବଜାର କୁ ଯାଏ ।

ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଟେରା

ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ “ଟେରା”