ମଣିଷ ଏକ ଅନନ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି। ସେ ଜନ୍ମରୁ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜ କର୍ମରେ ବ୍ୟସ୍ତ ରହେ। ଯେପରି ଏକ ବୃକ୍ଷ ତାହାର ଫଳ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନାଯାଏ, ସେପରି ମଣିଷ ତାଙ୍କର କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନାଯାନ୍ତି। ଏହି କର୍ମଗତ ଚିହ୍ନ ହିଁ ତାଙ୍କର ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟକୁ ପ୍ରମୁଖ କରେ। କର୍ମ ହିଁ ମଣିଷକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଉଛି, ସେଠାରୁ ନିଜ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ ସାହାଯ୍ୟ କରୁଛି।

କର୍ମର ଅର୍ଥ

କର୍ମ ବୋଲି କହିଲେ ଅନେକ ଅର୍ଥ ରହିଛି। ସାଧାରଣ ଅର୍ଥରେ କର୍ମ ହେଉଛି କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା କାମ। ଯେପରି ଦିନକୁ ଆରମ୍ଭ କରି ରାତି ସୁଦ୍ଧା ଆମେ ଅନେକ କାମ କରୁଛୁ, ତାହା ସବୁ କର୍ମ ଭିତରକୁ ଆସେ। କର୍ମ କେବଳ ବଡ଼ କାମରେ ନୁହେଁ, ଛୋଟ ଛୋଟ କାମରେ ମଧ୍ୟ ଥାଏ। ଯଥା – ଜଳ ପିଉଥିବା, ହସୁଥିବା, ହଠାତ୍ ମଧୁର ବାଣୀ କହିବା, ଏସବୁ ମଧ୍ୟ କର୍ମ। ଯାହା ଆମ ପରିଚୟ ଦିଏ, ତାହା କର୍ମ ହିଁ।

କର୍ମ ଓ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ

ମଣିଷ ପୃଥିବୀରେ ଆସିଥିବା ପରେ ତାଙ୍କର ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ ରହିଥାଏ – ସେ କାହିଁକି ଏଠାରେ ଆସିଛି, ସେ କ’ଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି? ଏହି ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟକୁ ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ କର୍ମ ଆବଶ୍ୟକ। ମଣିଷ କେବେ କାମ ବିନା ରହିପାରେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କର ଜୀବନର ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ହୋଇପାରେ – କିଏ ଶିକ୍ଷା ମାଧ୍ୟମରେ ଜ୍ଞାନ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛି, କିଏ ଚିକିତ୍ସା କରି ରୋଗୀ ସେବା କରୁଛି, କିଏ ଚାଷ କରି ଦିନ ଚାଳାଇଁଛି, କିଏ ସାମାଜିକ କାମରେ ଲାଗି ରହିଛି। ଏହି ସବୁ କର୍ମ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ ପ୍ରତି ସୂଚନା ଦେଉଛି।

ପ୍ରତ୍ୟେକ କର୍ମର ମୂଲ୍ୟ

ଜନକାଳ୍ପନା କରନ୍ତୁ, ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଆମେ ଇଛା କରୁଛୁ। ତେବେ ଆମେ ସେ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସଫଳ କରିବାକୁ ଶ୍ରମ ଦିଅ। ମାନେ ଯେତେକି ସ୍ୱପ୍ନ ଥାଉନାହିଁ କାହିଁକି, କର୍ମ ଛାଡିଲେ ସେ ସ୍ୱପ୍ନ ପୂରଣ ହେଉନି। ଯେପରି ଶିକ୍ଷାର୍ଥୀ ପଢ଼ିବାକୁ ଛାଡିଦିଲେ, ସେ କେବେ ପରୀକ୍ଷା ଦେଇ ପାସ୍ ହେବାକୁ ପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହିଭଳି, କର୍ମ କରିବା ଉପରେ ଆମର ସମସ୍ତ ଫଳ ନିର୍ଭର କରେ।

କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସଫଳତା

ସଫଳତା ପାଇଁ କର୍ମ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ। କିଏ ଅନ୍ୟର କାମକୁ ଅନୁକରଣ କରି କର୍ମ କରେ, କିଏ ନିଜର ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ ନିଜେ ଧାରଣା କରି ଏହାକୁ ସଫଳ କରେ। ଯଥା – ଧରନ୍ତୁ ଏକ କୃଷକ ଜମି ଚାଷ କରୁଛି। ସେ ଜମିର ଭଲ ପରିଚର୍ଯ୍ୟା କରି, ସମୟରେ ବିହନ ଛାଡ଼ି, ପାଣି ଦେଇ ଶ୍ରମ କରୁଛି। ସେ କର୍ମ ଯଦି ନିଷ୍ଠାର ସହିତ କରେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଫଳ ମିଳିବ। ଏହା ସଫଳତା ରାସ୍ତା ଦେଖାଏ।

ଧାର୍ମିକ ଓ ଦାର୍ଶନିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରେ କର୍ମ

ଅନେକ ଧାର୍ମିକ ଗ୍ରନ୍ଥ କର୍ମର ମହତ୍ତ୍ୱ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି। ଭଗବଦ୍‌ଗୀତାରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଛନ୍ତି – “କର୍ମ କର, ଫଳର ଆଶା ରଖନାହିଁ। କର୍ମରେ ଅଧିକାର ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଫଳରେ ନୁହେଁ।” ଏହା ଦ୍ୱାରା ଅନୁସୂଚିତ ହୁଏ ଯେ, ନିଜର ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ ପ୍ରତି ଦୃଢ଼ ହୋଇ କର୍ମ କର, ତାହା ଦ୍ୱାରା ଜୀବନର ମୂଲ୍ୟ ଉଜ୍ଜୀବିତ ହୁଏ।

କର୍ମର ଲାଗି ନିଷ୍ଠା ଓ ଶ୍ରମ

କର୍ମ ହେଉଛି ଏକ ପରିଚୟପତ୍ର। ଆପଣଙ୍କର କର୍ମ କେବେ ମଧ୍ୟ ହୀନ ହେଉନି, ଯଦି ସେ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ଓ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠା ସହିତ କରାଯାଇଛି। ଶ୍ରମ ଓ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ରହିଲେ କର୍ମ ସଫଳ ହୁଏ। ଯଥା ଏକ ଶିଳ୍ପୀ ନିଜ ଶିଳ୍ପକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ତିଆରି କରେ, ସେ ଏହାକୁ ଆକୃତି ଦେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କରେ।

କର୍ମର ମାଧ୍ୟମରେ ଆତ୍ମସାନ୍ତୁଷ୍ଟି

କର୍ମ କେବଳ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ଧାରା ଦେଉନାହିଁ, ଆତ୍ମସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଦେଉଛି। ଯେତେବେଳେ ଆମେ ନିଜ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ ପ୍ରତି ସତ୍ୟ ରହି କର୍ମ କରୁଛୁ, ଆମେ ଆପଣ ମନରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଛୁ। ଏହି ଆନନ୍ଦ ସାଧାରଣ ମଜା ନୁହେଁ, ଏହା ଆମ ଜୀବନର ମୂଲ୍ୟକୁ ବଢ଼ାଇ ଦେଉଛି।

ସମାଜରେ କର୍ମର ଅବଦାନ

ସମାଜ ଏକ ଗଢ଼ିତ ସଂସ୍କୃତି। ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ ପ୍ରତି ସତ୍ୟ ରହି କର୍ମ କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ସମାଜ ଉନ୍ନତ ହୁଏ। ଯଥା ଅଧ୍ୟାପକ ତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ସମାଜର ଅନେକ ଲୋକଙ୍କୁ ଅଲୋକିତ କରନ୍ତି, କୃଷକ ଭୋଜନ ଦେଇ ସମାଜକୁ ଆହାର ଯୋଗାଉଛନ୍ତି, ଡାକ୍ତର ରୋଗୀ ସେବା କରନ୍ତି। ଏହି ସବୁ କର୍ମ ସମାଜର ଉନ୍ନତି ରେ ଅବଦାନ ରଖେ।

ପରିଶେଷରେ

ସେହିପରି, କର୍ମ ହିଁ ମଣିଷଙ୍କ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ ସଂପର୍କରେ ସୂଚନା ଦେଉଛି। ମଣିଷ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଏକ ନୂତନ ଚିତ୍ର ଆକାର ଦେଉଛି। ଯାହା ତାଙ୍କର ଜୀବନର ମୂଲ୍ୟ ବଢ଼ାଏ। ତେଣୁ ଆମେ ସବୁବେଳେ ନିଜର କର୍ମକୁ ଭଲ ଭାବରେ କରିବା ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ଆମକୁ ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତିରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ ଏବଂ ସମାଜକୁ ମଧ୍ୟ ଉନ୍ନତ କରିବ।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!

ମଣିଷର କର୍ମ ହିଁ ମଣିଷ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ ସଂପର୍କରେ ସୂଚନା ଦିଏ

ମଣିଷର କର୍ମ ହିଁ ମଣିଷ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ ସଂପର୍କରେ ସୂଚନା ଦିଏ