ସୋନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ନିର୍ମଳତା ପୁଣି ପବିତ୍ରତାର ପ୍ରତୀକ ନାରୀ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତିତ୍ବ ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱର ଝଲକ୍ ପିଲାଟି ଦିନରୁ ହିଁ ଦେଖାଇ ଥାଏ | ଚଲା ବୁଲା ଏବଂ କଥା କହିବା ଶିଖିବା ପରଠାରୁ ମାଆର ଶାଢ଼ୀ ଗୋଡ଼େଇ ରୋଷେଇ କରେ | ସେଇ ଦିନଠାରୁ ତାର ନିଜଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ତାର କରୁଣା ଭାବ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ହୁଏ | ପୁଣି ପାଠ ପଢା ବେଳେ ସାଥୀ ମାନଙ୍କ ସହ ବୋହୂ-ବୋହୁକା ଖେଳରେ ସାଂସାରିକ ହବାର ପରିକଳ୍ପନା ଉଙ୍କି ମାରୁଥାଏ | ନାରୀଟି ପିଲାବେଳୁ ବାପାଙ୍କର ମିଛି-ମିଛିକା ଜର ପାଇଁ ଔଷଧ ଖୁଆଇଦିଏ | ପୁଣି ଧୀରେ ଧୀରେ ବୟସ କ୍ରମେ ବାପାଙ୍କର ମାଆ ହବାରେ ଲାଗିଥାଏ | ଜୀବନର ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ପର୍ଯ୍ୟାୟ କୁ ଦୟା, କ୍ଷମା, ଭଲ ପାଇବାରେ ସଂଜମିତ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର କରିବାରେ ଲାଗି ପଡ଼େ |

ଗୋଟିଏ ନାରୀର ଆଖିରେ ସମସ୍ତ ସଂପର୍କ ପାଇଁ ଅନେକ କରୁଣା ଓ ସମ୍ମାନ ଭାରି ହୋଇ ରହିଥାଏ | କେବଳ ପରିବାର ନୁହେଁ ବରଂ ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବ ପୁଣି ଜଣାଶୁଣା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଥାଏ | ମାତ୍ର ପ୍ରତିବଦଳରେ ସେ ସମ୍ମାନ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସ ଆଶା କରେ | ପରିବାର ରେ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ଵ ସମତୁଲ ସମ୍ମାନ ଆଶା କରେ | ପୁଣି ଜିବାନଚର୍ଯ୍ୟା ହଉ କିମ୍ବା ଜୀବନର କିଛି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପଦକ୍ଷେପ ପାଇଁ ସମସ୍ତଙ୍କର ସହାୟତା ଏବଂ ସମ୍ବେଦନଶୀଳତା ଆଶା କରେ | ଏହାସହ ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବଙ୍କ ତୁଚ୍ଛା ଟାହିଟାପରା ପୁଣି ସମାଜର ଭ୍ରାନ୍ତ ଧାରଣା ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତ ହେବାକୁ ଆଶା କରେ | ହେଲେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ଏହା ଯେ ଏସବୁ ଆଶା ପୂର୍ଣ୍ଣ ନକେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ କେବେବି ତୁଚ୍ଛା ପ୍ରତିବାଦରେ ନିଜକୁ ନ ବୁଡ଼େଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ଚାଲିଥାଏ | ଆଉ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ସବୁ ସଂପର୍କ ଯୋଡ଼ି ଚାଲିଥାଏ | ସମ୍ପର୍କର ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଯେ ସମ୍ମାନ ଏବଂ ଭଲପାଇବା ଆଦାନପ୍ରଦାନ, ତାହା ଜାଣି ମଧ୍ୟ ନିଜ ସହନଶୀଳତା ଏବଂ ଦୟା ରୂପକ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱକୁ ସଦାସର୍ବଦା ଆଗରେ ରଖି ନାରୀଟିଏ ବାଟ ଚାଲୁଥାଏ | ତେଣୁ ଭାବର ଆଦାନପ୍ରଦାନ କୁ ଆଶା ନକରି ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପଥରେ ଆଗେଇ ଚାଲିଥାଏ |

ତେବେ ଆମେ ଆଜିକାଲିର ଯୁବ ପୀଢ଼ି ନାରୀ ଓ ପୁରୁଷ ପୁଣି ପରିବାରର ସଂଜ୍ଞା କୁ କିପରି ବୁଝିଚୁ ଏବଂ ତାହାକୁ କିପରି ପାଳନ କରିଚାଲିଚୁ ତାହା ତର୍ଜମା କରିବାର ବିଷୟ |

ପୁଣି ବିବାହର ସଂଜ୍ଞା ନାରୀ ମାନଙ୍କ ଆଖିରେ ଟିକିଏ ଅଲଗା | ପିଲାବେଳର ବୋହୁବୋହୁକା ଖେଳ ସମୟରୁ ହିଁ ନିଜ ଭାବିଶ୍ୱାମି ପ୍ରତି ଭାବପ୍ରବଣତା ତା ମନରେ ଭରି ଦିଆଯାଇ ଥାଏ | ଜୀବନ ସାଥୀକୁ "ରାଜକୁମାର" ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କରା ଯାଇଥାଏ | ତେବେ ପିଲାଟି ଦିନୁ ହିଁ ନାରୀଟିଏ ପୁରୁଷକୁ ନିଜଠୁ ଉପରେ ଏବଂ ଅଧିକ ସମ୍ମାନର ପାତ୍ର ବୋଲି ଭାବି ଚାଲିଥାଏ | ସମୟକ୍ରମେ ସେ ପିଲାବେଳର କଥାକୁ ଭୁଲିଗଲେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଯୌବନ ସମୟରେ ସେ କଥାସବୁ ମାନସପଟ୍ଟକୁ ପୁଣିଥରେ ଆସିଥାଏ ଏବଂ ସେହି ମନସ୍ତତ୍ତ୍ୱରେ ସେ ଜୀବନ ନିର୍ବାହ କରିବାରେ ଆରମ୍ଭ କରିଥାଏ |

କେବେଳ ସ୍ବାମୀ ନୁହେଁ ବରଂ ପରିବାର ବର୍ଗଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିରଖିବା, ସମସ୍ତଙ୍କର ଦୟାର ପାତ୍ର ହେବାର ସ୍ବପ୍ନ ମଧ୍ୟ ତା ଆଖିରେ ଥାଏ | ବିବାହର ମାନେ ବିଶ୍ୱାସ, ଭାବପ୍ରବଣତା, ସମ୍ମାନ ଏବଂ ଭଲପାଇବାର ସଙ୍ଗମ ହୋଇଥାଏ | ହେଲେ ଦାମ୍ପତ୍ୟ ସମ୍ପର୍କରେ ନାରୀଟିଏ ପୁରୁଷ ଠାରୁ କେବଳ ପୁରୁଷତ୍ଵ ଆଶା କରେନି, ବରଂ କିଛିକାଂଶରେ ସଂଜମଶିଲତା, ଭାବପ୍ରବଣତା ମଧ୍ୟ ଆଶା କରିଥାଏ | ଏହି କଥାର ମହତ୍ତ୍ଵ ହେଉଚି ପୁରୁଷର ପୁରୁଷତ୍ଵ ଗୋଟିଏ ନାରୀକୁ ଆକର୍ଷିତ କରିପାରେ ଶତ, ହେଲେ ପୁରୁଷ ଭିତରେ ଥିବା ନାରିତ୍ଵ ହିଁ ଏକ ନାରୀକୁ ପୁରୁଷ ପ୍ରତି ପ୍ରେମମୟ କରିଥାଏ |

ତେଣୁ ସମାଜ ଗଠନ ଭଳି ଉଚ୍ଚାଭିଲାଶି ହେବା ଆଗରୁ ଆମକୁ ପରିବାର ଗଠନ ଏବଂ ସୁଖକର ଦାମ୍ପତ୍ୟ ଜୀବନ ଗଠନ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ | ଯେମିତି ସମାଜରେ ନାରୀ ଓ ପୁରୁଷର ଉଭୟ ଅବଦାନ ଏବଂ ଉଭୟ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ରହିଥାଏ, ପରିବାରରେ ଏବଂ ସ୍ଵାମୀ ସ୍ତ୍ରୀ ସମ୍ପର୍କରେ ମଧ୍ୟ ଉଭୟଙ୍କର ମିଳିତ ଯୋଗଦାନ ରହିଥାଏ | ଆଉ ସବୁଠାରୁ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥାଟି ହେଉଚି ଗୋଟିଏ ମଣିଷ ଭିତରେ ଉଭୟ ପୁରୁଷ ଏବଂ ନାରୀର ମନସ୍ତତ୍ତ୍ୱ ରହିବା ଦ୍ଵାରା ଉତ୍ତମ ମଣିଷ ଗଠନ ହୋଇପାରେ ଯିଏକି ସମସ୍ତ ସମ୍ପର୍କକୁ ବୁଝିବାରେ ସକ୍ଷମ ହୋଇପାରେ |

ସୁସ୍ମିତା ଜେନା

ବିଶାଖାପାଟଣା

Marriage and relationship from a woman's perspective

ଜଣେ ନାରୀର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ବିବାହ ଏବଂ ସମ୍ପର୍କ