ସାଧାରଣ ଉପକ୍ରମଣିକା:-

ମାଟି, ମାନବ, ସମାଜ ପାଇଁ ଏକ ଜୀବନ ରକ୍ଷଣାକାରୀ ପ୍ରକୃତିଦତ୍ତ, ମୂଲ୍ୟବାନ ସମ୍ପଦ, ଏହା ଆମର ମୌଳିକ ଆବଶ୍ୟକତା ଯଥା ଖାଦ୍ୟ, ବସ୍ତ୍ର, ଜାଳେଣୀ, ଗୋଖାଦ୍ୟ ଇତ୍ୟାଦି ଯୋଗାଇଥାନ୍ତି । ଏଥିପାଇଁ ମାଟିର ପ୍ରକୃତି, ଧର୍ମ, ଗୁଣ, ବିସ୍ତୃତି, ଉତ୍ପାଦିକା ଶକ୍ତି ଏବଂ ଏହାର ପରିଚାଳନା ଓ ବିବିଧ ବ୍ୟବହାର ବିଷୟରେ ଜାଣିବା ଏକାନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ।

ମାଟିରୁ ଅନୁକୂଳତମ କୃଷି ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ କିସମମାଟିର ଉତ୍ପାଦନ କ୍ଷମତା, ସମୟା ଏବଂ ଏହାର କାରଣ ପ୍ରଭୁତି ଜାଣିବା ପାଇଁ ଆମେ ନୀରବଚ୍ଛିନ୍ନ ଭାବେ ସଠିକ ଖବର ରଖିବା ଉଚିତ । ଉପରୋକ୍ତ ବିଷୟରେ ସଠିକ ଜ୍ଞାନ ମାଟିର ଉପଯୁକ୍ତ ସର୍ବେକ୍ଷଣ ଓ ମାନଚିତ୍ରରୁ ମିଳିପାରିବ ।

ଓଡିଶା ରାଜ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥୂଳ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଜଳବାୟୁ , ଭୂମିରୂପ, ଭୂତତ୍ଵ ଓ ଶାକଳି ଦ୍ଵାରା ପରିବେଷ୍ଟିତ, ଯାହା ମାଟିର ଉତ୍ପତ୍ତି ଉପରେ ପ୍ରଭାବ ପକାଏ । ଉପରୋକ୍ତ କୌଣସି ଏକ କାରକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ପରିଲିଖିତ ହେଲେ ମାଟି ଉତ୍ପତ୍ତିର ଧାରା ବଦଳେ ଓ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟେ । ଏଥିରେ ଓଡିଶା ର ମୃତ୍ତିକା ସମ୍ପଦର ମାନଚିତ୍ର ୧.୨୫୦ ହଜାର ମାନରେ ଅଙ୍କା ଯାଇଛି । ମୃତ୍ତିକାର ନକ୍ସା ପ୍ରସ୍ତୁତିପାଇଁ ଆଧୁନିକ ଉପାୟରେ ଜଳବାୟୁ, ଭୂଭାଗ ସ୍ଥିତି ଓ ପ୍ରକୃତି ଏବଂ ଭୂତତ୍ତ୍ଵକୁ ଅନୁଶୀଳନ କରାଯାଇଛି । ମାଟି ଓ ଭୂମି ରୂପ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମ୍ପର୍କ ବିଚାରକୁ ନିଆଯାଇଛି । ଏହା ନକ୍ସା ପ୍ରସ୍ତୁତି ପାଇଁ ଏକାନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇଥାଏ । ଥାଟି ଓ ଭୂବୁତ୍ତାନ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମ୍ପର୍କର ମନ ଏକ ଉତ୍ତମ ସୂଚକ । ଗୋଟିଏ ଅଞ୍ଚଳର ବିଭିନ୍ନ ଭୂଭାଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ମାଟିର ବିସ୍ତୁତି ଜାଣିବା ପାଇଁ ମୃତ୍ତିକା ଓ ଭୂମିରୂପ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଅନୁଧାନ କରାଯାଇଛି ।

ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଏବଂ କୃଷି ପରସ୍ପର ସହ ଜଡିତ ପ୍ରକ୍ରିୟା । ଯାହା ଉଭୟ ବିଶ୍ୱ ସ୍ତରରେ ଘଟିଥାଏ । ଗ୍ଲୋବାଲ ୱାର୍ମିଂ କୃଷିକୁ ଅନେକ ଉପାୟରେ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥାଏ । ହାରାହାରି ତାପମାତ୍ରା, ବୃଷ୍ଟିପାତ ଏବଂ ଜଳବାୟୁ ଚରମ ପରିବର୍ତ୍ତନ (ଯଥା, ଉତ୍ତାପ ତରଙ୍ଗ), କୀଟ ଏବଂ ରୋଗରେ ପରିବର୍ତ୍ତ, ବାୟୁମଣ୍ଡଳୀୟ ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳ ଏବଂ ଭୂମି ସ୍ତରର ଓଜୋନ୍‌ ଏକାଗ୍ରତାରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ; କେତେକ ଖାଦ୍ୟର ପୁଷ୍ଟିକର ଗୁଣରେ ପରିବର୍ତ୍ତନଆଣିଥାଏ ।ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କୃଷି ଉପରେ ପ୍ରଭାବ ପକାଉଛି । ଉନ୍ନତ କିସମମଞ୍ଜି, ଜେନେଟିକ୍‌ ରୂପାନ୍ତରିତ ଜୀବ ଏବଂଆଧୁନିକ ଜଳସେଚନ ପ୍ରଣାଳୀ ଥିବା ସତ୍ତେ୍ୱ ଉତ୍ପାଦନରେ ପାଣିପାଗ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଭୂମିକା ବହନ କରେ ।୨୦୧୪ରେ ପ୍ରକାଶିତ ରିପୋର୍ଟରେ ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ରାଜ୍ୟ ପ୍ୟାନେଲ୍‌ କହିଛି ଯେ ବିଶ୍ୱର ଉଷ୍ମତାର ଏକ ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଁଚିପାର ଯାହାଠାରୁ ବର୍ତ୍ତମାନର କୃଷି ଅଭ୍ୟାସ ବୃହତ ମାନବ ସଭ୍ୟତାକୁ ଆଉ ସମର୍ଥନ କରିପାରିବ ନାହିଁ ।

ଦୀର୍ଘ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ, ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କୃଷିକୁ ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ପ୍ରଭାବିତ କରିପାରେ ଯେପରିକି ଫସଲର ପରିମାଣ ଏବଂ ଗୁଣବତ୍ତା

ନିକଟରେ “ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ କୃଷି ପାଇଁ ବିଶ୍ୱର ଜୈବବିବିଧତାର ସ୍ଥିତି” ଉପରେ ସର୍ବଭାରତୀୟ ରିପୋର୍ଟ ଆରମ୍ଭ କରିଛି ଯାହା ଅନୁସାରେ ଆମ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରଣାଳୀକୁ ବଜାୟ ରଖିଥିବା ଜୈବ ବିବିଧତା ଲୋପ ପାଇବାକୁ ଯାଉଛି । ଏହା ଆମର ଖାଦ୍ୟ, ଜୀବିକା, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଏବଂ ପରିବେଶର ଭବିଷ୍ୟତକୁ ଭୟଙ୍କର ବିପଦରେ ପକାଇବବୋଲି ଆଶା କରାଯାଉଛି । ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ କୃଷି ପାଇଁ ଜୈବବିବିଧତା ହେଉଛି ସମସ୍ତ ଉଦ୍ଭିଦ ଏବଂ ପ୍ରାଣୀ ଯେଉଁମାନେ ଖାଦ୍ୟ, ଇନ୍ଧନ ଏବଂ ଫାଇବେର ଯୋଗାଇଥାନ୍ତି । ଏହା ମଧ୍ୟ ଅଗଣିତ ଜୀବ ଯେଉଁମାନେ ଇକୋସିଷ୍ଟମ୍‌ ସେବା ମାଧ୍ୟମରେ ଖାଦ୍ୟ ଉତ୍ପାଦନକୁ ସମର୍ଥନ କରିଥାନ୍ତି ।

ଜେନେଟିକ୍‌, ପ୍ରଜାତି ଏବଂ ଇକୋସିଷ୍ଟମ୍‌ ସ୍ତରରେ ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ କୃଷି ପାଇଁ ଜୈବବିବିଧତାର ଅନେକ ମୁଖ୍ୟ ଉପାଦାନ ହ୍ରାସ ପାଇବାରେଲାଗିଛି । କୃଷକମାନଙ୍କ କ୍ଷେତରେ ଉପସ୍ଥିତ ଫସଲର ବିବିଧତା ହ୍ରାସ ପାଇଛି ଏବଂ ଫସଲର ବିବିଧତା ପ୍ରତି ବିପଦ ମଧ୍ୟ ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଛି । ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ କୃଷି ପାଇଁ ଜୈବବିବିଧତା କ୍ଷୟକ୍ଷତିର ମୁଖ୍ୟକାରଣ ଜମି ଏବଂ ଜଳ ବ୍ୟବହାର ପରିଚାଳନାରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇଥିବା ଦର୍ଶାଯାଇଛି । ରାସାୟନିକ ସାର ଏବଂ କୀଟନାଶକର ଅତ୍ୟଧିକ ବ୍ୟବହାରକୁ ବଦଳାଇବା ଏବଂ ଇକୋସିଷ୍ଟମ ପୁନରୁଦ୍ଧାର ପାଇଁ କୃଷି ବିଜ୍ଞାନ,ଜୈବିକ କୃଷି, ସମନ୍ୱିତ ଚାଷ ଏବଂ ସଂରକ୍ଷଣ ।

ପରିବେଶ ବିବିଧତାକୁ ସଂରକ୍ଷଣ କରିବା ଏବେଆମର ପ୍ରଧାନ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ । ଉଦ୍ଭିଦ ଏବଂ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଜେନେଟିକ ବିବିଧତା ସଂରକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟ ଅନିବାର୍ଯ୍ୟ ଅଟେ । ଏହା ପୃଥିବୀରେ ଜୀବନ ସହାୟତା ପ୍ରଣାଳୀର ସ୍ଥାୟୀ ଉପଯୋଗକୁ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବାରେ ଅଶେଷ ସହାୟକ ହେବ । ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ପଦର ସଂରକ୍ଷଣ, ଆମର ସମୃଦ୍ଧ ପରିବେଶର ଜୈବବିବିଧତାର ସୁରକ୍ଷା ଏବଂ ଆମର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ କମ୍‌ କରିବାର ଏହି ବିଶ୍ୱ ପରିବେଶ ଦିବସରେ ଏକ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିନେବା, ଯାହା ଆଗାମୀଦିନରେ କୃଷିର ନିରନ୍ତର ଅଭିବୃଦ୍ଧି ତଥା ଆମର ବିକାଶ ପାଇଁ ଫଳପ୍ରଦହେବ

ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ଏକ ବଡ଼ ଚିନ୍ତାର କାରଣ। ଏହାର ପ୍ରଭାବରେ ବିଶ୍ୱତାପମାନରେ ଅତ୍ୟଧିକ ବୃଦ୍ଧି, ମରୁଡି, ବନ୍ୟା, ବାତ୍ୟା, ଅତିବୃଷ୍ଟି, ଅନାବୃଷ୍ଟି, ଅଦିନିଆ ବୃଷ୍ଟି, ଆର୍ଦ୍ରତାରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଦି ଦେଖାଯାଉଛି। ଏହା ଦେଶରେ ଅର୍ଥନୈତିକ ଅଭିବୃଦ୍ଧିର ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ଏକ ଚେତାବନୀ ସଦୃଶ। ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେତୁ କୃଷି କ୍ଷେତ୍ର ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ। ଭାରତୀୟ କୃଷି ବ୍ୟବସ୍ଥା ମୌସୁମୀ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ। ଜଳବାୟୁର ସାମାନ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ରାଜ୍ୟର କୃଷି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଉପରେ ବହୁତ ପ୍ରଭାବ ପକାଇ ଥାଏ ଏବଂ ଫସଲ ଉତ୍ପାଦନ ହ୍ରାସ ପାଇଥାଏ। ଗବେଷଣାରୁ ଜଣାପଡ଼ିଛି ଯେ ପ୍ରତି ୧ ଡିଗ୍ରୀ ତାପମାତ୍ରା ବୃଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ୫ ଗୁଣା ଫସଲ ଉତ୍ପାଦନ ହ୍ରାସ ପାଇବ। ଅନ୍ୟ ଏକ ଗବେଷଣା ଅନୁସାରେ, ୨୦୩୯ ବେଳକୁ ଯଦି ବାର୍ଷିକ ତାପମାତ୍ରା ୦.୫ ପ୍ରତିଶତ ବଢ଼େ ତେବେ କୃଷି ଉପ୍ତାଦାନ ୪.୫ରୁ ୯ ପ୍ରତିଶତ କମିବ ଏବଂ ଏହା ୨୦୯୯ ବେଳକୁ ୨୫ ପ୍ରତିଶତ ହ୍ରାସ ପାଇବାର ସମ୍ଭାବନା ଅଛି। ଆମ ରାଜ୍ୟର ୬୦ ପ୍ରତିଶତ ଲୋକ କୃଷି ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ ଥିବାରୁ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଓ ଖାଦ୍ୟ ନିରାପତ୍ତା ସଂକଟ ଦେଖାଦେବ। ରାଜ୍ୟର ୮୦ ପ୍ରତିଶତ ଚାଷୀ କ୍ଷୁଦ୍ର, ନାମମାତ୍ର ଓ ଭାଗଚାଷୀ ହୋଇଥିବାରୁ ସେମାନେ ଦୁର୍ବିପାକ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରତିହତ କରିବାରେ ଅକ୍ଷମ।

ତେଣୁ ସମୟ ଆସିଛି ଚିରାଚରିତ କୃଷି ପଦ୍ଧତିରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣି ଅନୁକୂଳ ପଦ୍ଧତି ଆପଣେଇବା ପାଇଁ। କୃଷି ବିବିଧତା ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ। ଏହାର ସ୍ବରୂପ କହିଲେ ଆମେ ମିଶ୍ରିତ କୃଷି, ଅଧିକ ଲାଭକାରୀ ଫସଲ ଯଥା- ଉଦ୍ୟାନ କୃଷି, ଫଳ, ପୁଷ୍ପ ଚାଷ, ମତ୍ସ୍ୟ ପାଳନ, କୁକୁଡା ପାଳନ, ପଶୁପାଳନ, ଜଙ୍ଗଲ ଜାତ ଦ୍ରବ୍ୟ କୃଷି ଇତ୍ୟାଦି ବୁଝିଥାଉ। ଯଦି ଆମେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଫସଲ ସହ ଅଣଚାଷ କୃଷି କରୁ ତେବେ, ଆକସ୍ମିକ ଦୁର୍ବି ପାକର ଶିକାର ହୋଇ ଗୋଟିଏ ପ୍ରକାର ଫସଲ ଅଧିକ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲେ ଚାଷୀ ଅନ୍ୟ ଫସଲ ସହାୟତାରେ ନିଜର ଜୀବିକା ନିର୍ବାହ କରିପାରିବ। ମିଶ୍ରିତ କୃଷି ଦ୍ୱାରା ପରିବେଶ ସନ୍ତୁଳିତ ରହିବା ସହ ଜମିର ଉର୍ବରତା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥାଏ। ଜଳବାୟୁ ଉପରେ ନିର୍ଭର ନ କରି ଚାଷଜମି ନ ଥିବା ଚାଷୀ ମଧ୍ୟ ମତ୍ସ୍ୟପାଳନ, ପଶୁ ଓ ପକ୍ଷୀ ପାଳନ, ଜଙ୍ଗଲଜାତ ଦ୍ରବ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଚାଷ କରି ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳ ହୋଇପାରିବ। କୃଷି ବିବିଧତା କୃଷକର ଆୟ ବୃଦ୍ଧି କରିଥାଏ ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ନିରାପତ୍ତା ସହ ପୁଷ୍ଟିକର ଖାଦ୍ୟ ଯୋଗାଇଥାଏ।

ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନର ପ୍ରଭାବରୁ କୃଷିକୁ ନିସ୍ତାର ପାଇବାକୁ ହେଲେ କୃଷିବିବିଧତା ଏକ ଅନୁକୂଳ ସମାଧାନ ପରି ମନେହୁଏ। କିନ୍ତୁ ସରକାରଙ୍କ ହସ୍ତକ୍ଷେପ ବିନା ଚାଷୀ ଏକାକୀ ନୂତନ ପ୍ରଣାଳୀ ଗ୍ରହଣ କରିବା କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ। ସରକାରଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତକାରୀ ପଦକ୍ଷେପ ଏବଂ ନୀତି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ଏହାକୁ ଚାଷୀମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଶୀଘ୍ର ପହଞ୍ଚାଇପାରିବ। କୃଷିବିବିଧତା ପ୍ରଣାଳୀର ଆବଶ୍ୟକ- ଜଳସେଚନ, ବିହନ, ସାର, କୀଟନାଶକ, କୃଷି ଯନ୍ତ୍ରପାତି, କୃଷି ଋଣ, କୃଷି ବୀମା, ବଜାର ସୁଗମତା ଓ କୌଶଳ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସରକାରଙ୍କ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ଆବଶ୍ୟକ। ପ୍ରଥମତଃ ଆମ ମୌସୁମୀ ନିର୍ଭରଶୀଳ କୃଷି ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଜଳସେଚନଭିତ୍ତିକ କରିବାକୁ ପଡିବ। କିନ୍ତୁ ଜଳସେଚନ କେବଳ କେନାଲ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ସୀମିତ ନ ହୋଇ କ୍ଷୁଦ୍ର ଜଳସେଚନ, ଉଠାଜଳସେଚନ, ସିଞ୍ଚନ ଓ ବୁନ୍ଦା ଜଳସେଚନଭିତ୍ତିକ ହେବା ଉଚିତ। କାରଣ ଗବେଷଣାରୁ ଜଣାପଡିଛି ଯେ କେନାଲ ଦ୍ୱାରା ଚାଷୀ କେବଳ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ ପାଣି ପାଇଥାଏ ଯାହା କେବଳ ଧାନ ଚାଷ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ପ୍ରଣାଳୀଗୁଡିକ ମରୁଡି ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଜଳଯୋଗଣ କରୁଥିବାରୁ ତାହା କୃଷିବିବିଧତାରେ ସହାୟକ ହୋଇଥାଏ। ଏଥିପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ବିଦ୍ୟୁତ୍‌ ଯୋଗାଣ ସବ୍‌ସିଡିଭିତ୍ତିକ କଲେ ଚାଷୀ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ ହେବେ। ଇସ୍ରାଏଲ ଏହି ପଦ୍ଧତି ଆପଣାଇ ମରୁଡି ସମସ୍ୟାକୁ ଦୂର କରିବା ସହ କୃଷିବିବିଧତା ପ୍ରଣାଳୀରେ ଚାଷ କରୁଛି। ଦ୍ୱିତୀୟତଃ ଅଧିକ ବର୍ଷା ଏବଂ ଖରା ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ ଅଧିକ ସହନଶୀଳ ସଙ୍କରଜାତୀୟ ଉନ୍ନତମାନର ବିହନ ଓ ପ୍ରତିରୋଧକାରୀ ବିହନ ଚାଷୀଙ୍କ ପାଖରେ ସହଜରେ ଉପଲବ୍ଧ କରାଇବା ଉଚିତ।

ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଯୋଗୁ ଅଧିକ ତାପମାତ୍ରା ବୃଦ୍ଧିର ପରିଣାମ ସ୍ବରୂପ ଫସଲରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ପୋକର ପ୍ରାଦୁର୍ଭାବ ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଛି। ସବୁଜ ବିପ୍ଳବ ସମୟରେ ଅଧିକ ଶସ୍ୟ ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ କୀଟନାଶକ ଓ ରାସାୟନିକ ସାର ବହୁଳ ବ୍ୟବହାରର କୁପରିଣାମ ଆମେ ଭୋଗୁଛେ। ପରିବେଶ ପ୍ରଦୂଷଣ ସହ ଜଳସ୍ତର ନିମ୍ନଗାମୀ ହେଉଛି ଓ ମୃତ୍ତିକା ଉର୍ବରତା ହ୍ରାସ ପାଉଛି। ଜାତିସଂଘର ଖାଦ୍ୟ ଓ କୃଷି ସଂସ୍ଥା ଦ୍ୱାରା ଏକ ସର୍ଭେରେ ଆକଳନ କରାଯାଇଛି ଯେ ଯଦି ରାସାୟନିକ ସାର ଏବଂ କୀଟନାଶକର ବ୍ୟବହାର କମ୍‌ କରିବା ୮୦ରୁ ୮୮ ପ୍ରତିଶତ ବୃଷ୍ଟିରୁ ଉପତ୍ନ୍ନ ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳକୁ କମ୍‌ କରାଯାଇପାରିବ। ଜୈବସାର ଓ ଜୈବ କୀଟନାଶକର ପ୍ରୟୋଗ ଏବଂ ଜିରୋ ବଜେଟ ପ୍ରାକୃତିକ କୃଷି ପ୍ରଣାଳୀରେ ଚାଷ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନା କରିବା ସହ ଚାଷଜମିର ହିଡ଼ରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଛ ଲଗାଇଲେ ତାହା ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ତିକା ସଂରକ୍ଷଣ ହେବା ସହ ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ଆଗମନରେ କୀଟମାନଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଇପାରିବ। ଅଧିକ ଲାଭଜନକ ଫସଲ ବା ଅଣଚାଷ କୃଷି ପାଇଁ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଅଧିକ ପୁଞ୍ଜନିବେଶ ଆବଶ୍ୟକ ପଡିଥାଏ। ଏଥିପାଇଁ ସରକାରଙ୍କ ତରଫରୁ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର କୃଷି ଋଣ ଯୋଗାଇଦେଲେ ଚାଷୀ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ ହେବେ। ପ୍ରାକୃତିକ ବିପର୍ଯ୍ୟୟଗ୍ରସ୍ତ ରାଜ୍ୟରେ କୃଷିବିବିଧତା ଆପଣାଇବାକୁ ହେଲେ କୃଷିବୀମାର ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ରହିଛି। କୃଷିବୀମାକୁ ସହଜରେ ଚାଷୀଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚାଇ ପାରିଲେ ଚାଷୀ ନୂତନ ପ୍ରକାର ଫସଲ ଉପତ୍ନ୍ନ କରିବାର ରିସ୍କ ନେଇପାରିବ।

କେଉଁ ଜମିରେ କେଉଁ ଫସଲ କଲେ ଅଧିକ ଅମଳ ମିଳିବ, ସେଥିପାଇଁ ଚାଷୀ କୃଷି ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କ ସହାୟତା ନେଇ ମୃତ୍ତିକା ପରୀକ୍ଷଣ କରାଇବା ଉଚିତ। କୃଷି ସମ୍ପ୍ରସାରଣ ଏବଂ ସୂଚନା ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଅଧିକ ଫଳପ୍ରଦ ଉପାୟରେ ଚାଷୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚାଇବାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି। କେବଳ ତାଲିମ ଓ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣଭିତ୍ତିକ ନ ହୋଇ ଉଦାହରଣ ସୃଷ୍ଟିକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟପନ୍ଥା ଆପଣାଇବା ଉଚିତ। ଏଥିପାଇଁ ସରକାରଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ମାନବ ସମ୍ବଳର ଆବଶ୍ୟକତା ପଡିପାରେ। କାରଣ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ସୂଚନା ତୃଣମୂଳ ସ୍ତରରେ ପହଞ୍ଚିବା ଜରୁରୀ। ପାଣିପାଗ ସମ୍ପର୍କିତ ପୂର୍ବ ସୂଚନା ଆଞ୍ଚଳିକ ଭିତ୍ତିକ ହେଲେ ଚାଷୀ ଉପଯୁକ୍ତ ଫସଲ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି ଶସ୍ୟ ବିଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ଦୁର୍ବିପାକରୁ ସହଜରେ ବର୍ତ୍ତିପାରିବ।

ବିବିଧ ଫସଲ ଉତ୍ପାଦନ ପରେ ତା’ର ବିକ୍ରୟ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ବଜାରର ସୁବିଧା ନ ମିଳିଲେ ଚାଷୀ ନିରୁତ୍ସାହିତ ହୋଇ ସର୍ବନିମ୍ନ ସହାୟତା ମୂଲ୍ୟ ମିଳୁଥିବା ଧାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଶସ୍ୟ କରିବେ। ଯଦି ଚାଷୀ ଉପଯୁକ୍ତ ବଜାର ପାଇପାରୁନାହିଁ ତା’ହେଲେ ସମସ୍ତ ଫସଲକୁ ସରକାର ଏମ୍‌ଏସ୍‌ପି ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କଲେ ଚାଷୀ କୃଷି ବିବିଧତା ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହ ପ୍ରକାଶ କରିବେ। ଏହା ସହ ଅଭାବୀ ବିକ୍ରିକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ ଶୀତଳଭଣ୍ଡାର ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣ ସୁବିଧା ଯୋଗାଇଦେବା ଉଚିତ।

ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନର ପ୍ରତିକୂଳ ପ୍ରଭାବରୁ ଆମ ରାଜ୍ୟର କୃଷିକୁ ରକ୍ଷା କରିବାର ମୁଖ୍ୟ ଉପାୟ ହେଉଛି କୃଷିବିବିଧତା ପଦ୍ଧତି। ଏହାଦ୍ୱାରା ଚାଷୀ ବନ୍ୟା, ବାତ୍ୟା, ମରୁଡି ଓ ରୋଗପୋକ ସଂକ୍ରମଣକୁ ସହଜରେ ଏଡାଇ ଦେଇପାରିବ। ଏଥି ସହ ଚାଷୀର ଆୟ ବୃଦ୍ଧି ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଦୂର ହେବ, ଖାଦ୍ୟ ନିରାପତ୍ତା ସୁନିଶ୍ଚିତ ହୋଇପାରିବ।

କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆହ୍ୱାନ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି - ବିଶ୍ୱର ସର୍ବମୋଟ ଜମି କ୍ଷେତ୍ରର ମାତ୍ର 2.4% ସହିତ ଭାରତକୁ ବିଶ୍ୱର ପ୍ରାୟ 18% ଲୋକଙ୍କର ସହାୟତା କରିବାକୁ ହେବ. କୃଷି ଓ 145 ମିଲିଅନ୍‍ ପରିବାର ଉପରେ ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନର ପ୍ରଭାବକୁ ହ୍ରାସ କରିବା ଆକାରରେ ଆମକୁ ଏକ କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ପଡୁଛି।

ସୁଯୋଗ କ୍ଷେତ୍ର: ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା, ସ୍ଥିରତା ଓ ନିୟମାବଳୀରେ ସହାୟତା

2030 ସୁଦ୍ଧା ଭାରତର ଅତିକମରେ 30 ମିଲିଅନ୍‍ ହେକ୍ଟର ଅନୁର୍ବର ଜମିକୁ ନବୀକରଣ କରାଯିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି. ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନର ପ୍ରଭାବକୁ ହ୍ରାସ କରିବା ଓ କୃଷି ଉତ୍ପାଦନରେ ଉନ୍ନତି ଆଣିବା ପାଇଁ କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରର ଅଗ୍ରଣୀ ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ଆଧାରିତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସହିତ ସ୍ଥିରତା ଓ ନିୟମାବଳିରେ ସହଯୋଗକୁ ସକ୍ଷମ କରିବାର ତୁରନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି

ଷ୍ଟେଟ୍-ଅଫ୍-ଦି-ଆର୍ଟ ଟେକ୍ନୋଲୋଜିଜ୍ ଏଆଇ, ଆଇଓଟି, ମେସିନ୍ ଲର୍ଣ୍ଣିଙ୍ଗ୍, ବ୍ଲକଚେନ୍, ପ୍ରିସିଜନ୍ ଏଗ୍ରିକଲଚର୍, ଡ୍ରୋନ୍, ସ୍ମାର୍ଟ ଟ୍ରାକ୍ଟର/ଏଗ୍ରି-ବଟ୍, ସ୍ମାର୍ଟ ୱେୟାରହାଉସିଙ୍ଗ୍ ଏବଂ ଟ୍ରାନ୍ସପୋର୍ଟ ଅପ୍ଟିମାଇଜେସନ୍, ଶସ୍ୟ ଉତ୍ପାଦନର ବାସ୍ତବିକ ସମୟ ଆକଳନ ଏବଂ ମୂଲ୍ୟ ବାବଦରେ ସୂଚନା ସହିତ ନୂତନ ଫସଲ ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରଯୁକ୍ତି ଏହି କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବ, ରିଅଲ୍-ଟାଇମ୍ ଭିଜିବିଲିଟି ସମ୍ଭବ ହେବ, ଉଚ୍ଚ ଉତ୍ପାଦକତା ଏବଂ ଉଚ୍ଚ ଗୁଣବତ୍ତା ପ୍ରଦାନ କରିବା ସହିତ କାର୍ବନ୍ ଫୁଟପ୍ରିଣ୍ଟ କୁ ହ୍ରାସ କରିବ ଏବଂ ଲାଭ ବୃଦ୍ଧି କରିବ। ପ୍ରିସିଜନ୍ ଏଗ୍ରିକଲଚର୍ ଫସଲର ସମଗ୍ର ଉତ୍ପାଦକତା, ଗୁଣବତ୍ତା ଏବଂ ଉତ୍ପାଦନ ବୃଦ୍ଧି କରିବା ପାଇଁ ଜଳ, ସାର ଏବଂ କୀଟନାଶକର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପଯୋଗ କରିବା ପାଇଁ ଡାଟା ବିଶ୍ଳେଷଣର ସହାୟତା ନେଇଥାଏ। ଡ୍ରୋନ୍ କୃଷକମାନଙ୍କୁ ମୃତ୍ତିକା ଓ ଖେତ ଯୋଜନା, ଫସଲ ନିରୀକ୍ଷଣ, ବାଳୁଙ୍ଗା ରୁ ଫସଲ ସୁରକ୍ଷା, କୀଟ ଓ ରୋଗରୁ ଫସଲ ସୁରକ୍ଷା, ଶ୍ରମ ଚାପ ଦୂର କରିବା ଓ ଉତ୍ପାଦକତା ବୃଦ୍ଧି କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ। ଏଫଏମସି ପରି ଅଗ୍ରଣୀ କୃଷିଭିତ୍ତିକ ବିଜ୍ଞାନ କମ୍ପାନୀ, କେବଳ ଏକ ଇନପୁଟ୍ ଯୋଗାଣକାରୀ ପରିବର୍ତ୍ତେ ସମାଧାନ ପ୍ରଦାନକାରୀ ହେବା ପାଇଁ ଏହିପରି ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି. ସେହିଭଳି, କ୍ଷୀର ଦେଉଥିବା ପଶୁମାନଙ୍କର ଉତ୍ପାଦକତା ବୃଦ୍ଧି ଓ ଦୁଗ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରୁ ନିର୍ଗତ ହେଉଥିବା ମିଥେନ ର ସମାଧାନ କରାଯିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋ‍ଇଥାଏ

ସ୍ଥାୟୀ ଅଭ୍ୟାସ ଫସଲ ଚକ୍ର, ଡାଲି ଜାତୀୟ କୃଷି ଜରିଆରେ ମିଶ୍ରିତ ଫସଲ ଚାଷ, ଜୈବ ଉର୍ବରକ ର ଉପଯୋଗ, କୀଟନାଶକ କିମ୍ବା ସାର ର ବିଚାରପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବହାର ଏବଂ ସମନ୍ୱିତ କୀଟ ପରିଚାଳନା - ଏଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ପ୍ରଦାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ଯାହା ଫଳରେ କୃଷି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ସୃଷ୍ଟ ପରିବେଶଗତ ସମସ୍ୟାଗୁଡ଼ିକର ସମାଧାନ କରାଯାଇପାରିବ. ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ବଳର ସଂରକ୍ଷଣ ପାଇଁ ବୁନ୍ଦା ଜଳସେଚନ ଏବଂ କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରରେ ସୌର ଶକ୍ତିର ଉପଯୋଗ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଇ ପାରିବ. ଜଳବାୟୁ ନିରୋଧୀ ଫସଲର ବିକାଶ ଓ ବିତରଣ ପାଇଁ ନିବେଶର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି ଯାହା ଦ୍ଵାରା ଫସଲଗୁଡ଼ିକ ତାପମାତ୍ରା ଓ ବୃଷ୍ଟିପାତ ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ସହ୍ୟ କରିପାରିବ. ଧାରଣଯୋଗ୍ୟ କୃଷି ପଦ୍ଧତି ଅନୁସାରେ କୃଷକ ଏବଂ କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଞାନ ବିନିମୟ ଓ କ୍ଷମତା ନିର୍ମାଣ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କେନ୍ଦ୍ରିତ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି। ଏଫଏମସି ଇଣ୍ଡିଆ ସହିତ ଅଗ୍ରଣୀ କୃଷି କମ୍ପାନୀଗୁଡିକ ଉତ୍ପାଦନ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ମୃତ୍ତିକା, ଜଳ ଓ ଇନପୁଟ୍ ପରିଚାଳନା କରାଇବା ପାଇଁ କୃଷକ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ସହିତ ଘନିଷ୍ଠ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି।

ଅଧିକନ୍ତୁ,କୃଷକମାନଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ତରରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ସରକାରୀ ସହାୟତାକୁ ପୁନଃନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ଏଠାରେ ଦିଆଯାଇଛି। ସରକାର କେବଳ ଉତ୍ପାଦନ ନୁହେଁ ବରଂ ସମୁଦାୟ କୃଷି ଉତ୍ପାଦକତା ବୃଦ୍ଧି କରିବା ସହିତ ସମ୍ବଳ ସଂରକ୍ଷଣକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ସମୟର ଆବଶ୍ୟକତା ହେଉଛି ଜଳସେଚନ ପାଇଁ ପାଣି ଯୋଗାଇବା କ୍ଷେତ୍ରରେ ବିଜୁଳି ଉପରେ ସବସିଡି ପ୍ରଦାନ କରିବା, ଡ୍ରିପ୍ ଜଳସେଚନ ବିକଶିତ କରିବା ଏବଂ ସୋଲାର୍ ପ୍ୟାନେଲ୍ ସ୍ଥାପନ କରିବା। ଜଳୀୟ ଏବଂ ପୋଷକ ତତ୍ତ୍ଵରେ ଭରପୁର ଫସଲ (ଶସ୍ୟ ଓ ଡାଲି ଜାତୀୟ ଫସଲ) ର ଉତ୍ପାଦନକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିବା ଉଚିତ ଯାହା ମାଟିକୁ ପୁଣି ଥରେ ଉର୍ବର କରିବ ଏବଂ କମ୍ ପାଣି ବ୍ୟବହାର ହେବ ତେଣୁ ଏହା କୃଷକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଏମଏସପି ପ୍ରଦାନ କରିବ ତଥା ଏଥିରେ ସବସିଡି ମିଳିବା କାରଣରୁ ଏହା ସେମାନଙ୍କ ବିକାଶ ପାଇଁ ଏକ ଉପଯୁକ୍ତ ପଦକ୍ଷେପ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହେବ। ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ବଳ ଉପଲବ୍ଧତା ଉପରେ ପ୍ରତିକୂଳ ପ୍ରଭାବ ଯୋଗୁଁ ଫସଲ (ଆଖୁ ଓ ଧାନ) ପାଇଁ ସବସିଡି ପ୍ରଦାନ କରିବା ଉପରେ ପୁନଃବିଚାର କରିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଟେ। ଏଫପିଓ ଗୁଡ଼ିକର ଏକତ୍ରୀକରଣ କ୍ଷମତା ନିର୍ମାଣ ଯୋଗୁଁ କୃଷି ଓ କୃଷକମାନଙ୍କର ସ୍ଥିରତା ସୁନିଶ୍ଚିତ ହେବ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଲାଭାନ୍ଵିତ କରିବ।

ପ୍ରାକୃତିକ କାରଣ

ଅନବରତ ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ବିଶ୍ଵରେ ଅନେକ ଘଟନା ଆପେ ଆପେ ଘଟେ । ଯାହା ବିବର୍ତ୍ତନର ଦ୍ଵାର ଖୋଲେ । ତନ୍ମଧ୍ୟରୁ ମହାଦେଶୀୟ ଭୁସ୍ଖଳନ, ଆଗ୍ନେୟଗିରି ଉଦ୍ଗୀରଣ, ପୃଥିବୀର ଭାରସାମ୍ୟ ନଷ୍ଟ ଓ ସାମୁଦ୍ରିକ ସ୍ରୋତ ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଛି ।

ଜଳବାୟୁ କହିଲେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ହାରାହାରି ପାଣିପାଗକୁ ବୁଝାଏ । ତେଣୁ ଉଭୟ ପାଣିପାଗ ଓ ଜଳବାୟୁ ଘନିଷ୍ଠ ଭାବରେ ସମ୍ପୃକ୍ତ । ଜଳବାୟୁ ଦ୍ଵାରା ବିଭିନ୍ନ ରକମର ଉଦ୍ଭିଦ ଜାତ ହୁଅନ୍ତି । ପୃଥିବୀର ବିଭିନ୍ନ ଅଞ୍ଚଳରେ ବିଭିନ୍ନ ରକମର ଜଳବାୟୁ ଦେଖାଯାଏ । କେବଳ ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନର ବିଷୁବରେଖାଠାରୁ ଦୁରତ୍ଵ ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରେ ନାହିଁ । ସମୁଦ୍ର ସ୍ରୋତ ମଧ୍ୟ ଜଳବାୟୁ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରେ । ଉଷ୍ଣ ଓ ଶୀତଳ ସମୁଦ୍ର ସ୍ରୋତମାନ ପ୍ରବାହିତ ହେଲେ, ସେହି ଅଞ୍ଚଳମାନଙ୍କୁ ଗରମ ଓ ଥଣ୍ଡା ରଖେ । ତାଛଡା ପୃଥିବୀର ବାୟୁ ପ୍ରବାହ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ଜଳିଆ ବାଷ୍ପର ପରିମାଣ, ଜଳବାୟୁ ଉପରେ ପ୍ରଭାବ ପକାଏ । କେତେ ବର୍ଷ ଅନ୍ତରରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବା ଏଲ୍ନିନୋ ସମୁଦ୍ର ସ୍ରୋତ ମଧ୍ୟ ଜଳବାୟୁକୁ ବଦଳାଏ । ଅନେକ ସମୟରେ ବାଣିଜ୍ୟ ବାୟୁ ଦୁର୍ବଳ ହୁଏ ଏବଂ ତାପମାତ୍ରା ଓ ବୃଷ୍ଟିପାତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ବଦଳେ । ଏହାକୁ ଦକ୍ଷିଣ ଅସିଲେସନ୍ କହନ୍ତି । ଏହା ପୃଥିବୀର ଜଳବାୟୁକୁ ବଦଳାଏ ।

ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରଥମେ ହିମ ବା ବରଫା ଯୁଗ ଥିଲା । ଯେତେବେଳେ ଥଣ୍ଡା ଜଳବାୟୁ ଯୋଗୁଁ ପୃଥିବୀର ଅଧିକାଂଶ ଭାଗ ବରଫ ଆଚ୍ଛାଦିତ ଥିଲା । ତା’ପରେ ଉଷ୍ଣ ଯୁଗ ଆସିଲା । ତା’ପରେ ପୁଣି ବରଫ ଯୁଗ ଆସିଲା । ନିୟୁତ ନିୟୁତ ବର୍ଷ ଧରି ଏଭଳି ଭାବରେ ପୃଥିବୀର ଜଳବାୟୁ ଚାଲୁଛି । ଲାମ୍ବା ହିମ ବା ବରଫ ଯୁଗ ଏବଂ ତାପରେ ସ୍ୱଳ୍ପ ଉଷ୍ଣ ଯୁଗ । ବରଫ ଯୁଗ ପରେ ମଧ୍ୟ ତାପମାତ୍ରା ବଦଳେ । ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ ମତପୋଷଣ କରନ୍ତି ଯେ, ପୃଥିବୀର ଜଳବାୟୁ ବରାବର ବଦଳେ । ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀଊ ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ଆସୁଥିବା ଉତ୍ତାପ କମିଯାଏ, ସେତେବେଳେ ହିମ ଯୁଗ ଆସେ । ଏହାର କାରଣ ହେଲା – ପୃଥିବୀର ଅକ୍ଷ ବେଶି ଢଳିବା, ପୃଥିବୀର ଘୂର୍ଣ୍ଣନର ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୀବା ଏବଂ ପୃଥିବୀର ପରିକ୍ରମା କକ୍ଷ ଲମ୍ବାକୃତି ହେବା । ବର୍ତ୍ତମାନ ୨୯୦ ନିୟୁତ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଥିବା ପୃଥିବୀର ହିମ ଯୁଗର ସନ୍ଧାନ ମିଳିଅଛି । ଗତ ୨ ନିୟୁତ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଚାରୋଟି ବୃହତ ବରଫ ଯୁଗ ଅତିବାହିତ ହୋଇଛି । ବରଫ ଯୁଗ କାଳରୁ ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ମେରୁରେ ବରଫମାନ ରହିଅଛି । ବିଗତ ବରଫ ଯୁଗରେ ପୃଥିବୀରେ ବିରାଟକାୟ ଲୋମଭରା ଜନ୍ତୁମାନେ ଥିଲେ । ହାତୀ ସେ ସମୟରେ ବିରାଟ ଲୋମକାୟ ଜନ୍ତୁ ଥିଲା । ୬୫ ନିୟୁତ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେବା ଫଳରେ ବିରାଟକାୟ ଡାଇନୋସରସ୍ ଭଳି ଜନ୍ତୁମାନେ ମରିଗଲେ । ସେହିପରି ୧୪୦ ନିୟୁତ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଥିବା ସାପ ଓ ଝିଟିପିଟି ଜାତୀୟ ବିରାଟକାୟ ଜୀବ ଲୋପ ପାଇଲେ ।

ମନୁଷ୍ୟକୃତ କାରଣ

ପୃଥିବୀରେ ଯେତେ ସବୁ ସମସ୍ୟା ସୃଷ୍ଟି ହେଉଛି ତାର ମୂଳରେ ହିଁ ମଣିଷ । ଏକଥା କହିବା ଅନାବଶ୍ୟକ ଯେ ମଣିଷ ହିଁ ସମସ୍ୟା ସୃଷ୍ଟି କରେ ଓ ତା’କୁ ସମାଧାନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟାକରେ ମାତ୍ର ସେ ଭାବି ପାରିନଥାଏ ଯେ ସବୁ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ତା’ହାତରେ ନାହିଁ ବୋଲି ?

ଏଭଳି ମନୁଷ୍ୟକୃତ କାରଣ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଳବାୟୁ ପରିବାର୍ତ୍ତନର ମୁଖ୍ୟଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା କାରକ ହେଉଛି ପରିବେଶ ପ୍ରଦୂଷଣ ଓ ତତ୍ ଜନିତ ସବୁଜଗୃହ ବାଷ୍ପ । ଯେଉଁ ଯେଉଁ ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥଳରୁ ଏହି ଗ୍ୟାସ ସମୂହ ବାହାରୁଛି ତାହାର ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରଯୋଜକ ହିଁ ମଣିଷ । ମଣିଷ ମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଏହି ଗ୍ୟାସ ବୃଦ୍ଧିରେ ସହାୟକ ହେଉଛନ୍ତି ।

ପ୍ରଦୂଷଣ

ଏସିଆ ମହାଦେଶର ଅନେକ ସହରରେ ଏବେ ପ୍ରଦୂଷଣର ମାତ୍ରା ବ୍ୟାପକ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି । ଭାରତର ଦିଲ୍ଲୀଠାରୁ ଚୀନର ବେଜିଂ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆକାଶକୁ ଏବେ ପ୍ରଦୂଷଣର କଳାବାଦଲ ଢାଙ୍କି ରହିଥିବାବେଳେ, ତାହାର ପ୍ରଭାବରେ ହିମାଳୟର ବରଫଗଦାଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ତରଳିବା ଆରମ୍ଭ କରିଛି । ଏଥିସହିତ ଜଳବାୟୁରେ ଅଦ୍ଭୁତପୂର୍ବ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟୁଥିବା ଲକ୍ଷ୍ୟ କରାଯାଇଛି ବୋଲି ଜାତିସଂଘ ଦ୍ଵାରା କରାଯାଇଥିବା ଏକ ଅନୁଧ୍ୟାନରୁ ପ୍ରକାଶ । ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଆସିବା ପରେ ଜାତିସଂଘ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷ ଏବେ ଅଧିକ ଉଦବେଗ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି । ଏହି ପ୍ରଦୂଷଣ ରାକ୍ଷସ ଏବେ ତାହାର ପରିସୀମାକୁ ମୁମ୍ବଇ, କଳାକାତା, ବ୍ୟାଙ୍କକ୍, ତେହେରାନ୍, କାଇରୋ, ସିଓଲ, କରାଚୀ, ଢାକା, ଏବଂ ସାଘାଂଇ ଭଳି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସହରକୁ ମଧ୍ୟ ପରିବ୍ୟାପ୍ତ କରିଛି । ଏହାଫଳରେ ଋତୁ ଆଗମନରେ ବ୍ୟାପକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦେଖାଯାଇଛି । ଏହି ସବୁ ସହରର ଏବେ ଶୀତ ସତେ ଯେମିତି ଦୂରେଇ ଯାଇଥିବା ଅନୁଭବ କରାଯାଇଛି । ବୋଲି ରିପୋର୍ଟରେ ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି । ଜୀବାଶ୍ମ ଇନ୍ଧନ ଓ ବାଓମାସ୍ ଜଳିବା ଦ୍ଵାରା ସୃଷ୍ଟି ହେଉଥିବା ଜଳାଗୁଣ୍ଡ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଦାର୍ଥରୁ ବାୟୁମଣ୍ଡଳର ଧୂସର ବାଦଲ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛି । ଏହା ତିନି କିଲୋମିଟରର ବ୍ୟାପି ଏକ ମୋଟା ଆସ୍ତରଣ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ଜାତିସଂଘ ପରିବେଶ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଦ୍ଵାରା ପ୍ରକାଶିତ ରିପୋର୍ଟରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି । ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ, କରାଚୀ, ବେଜିଂ, ସଘାଂଇ ଭଳି ଭଳି ସହରରେ ପ୍ରଦୂଷଣ ମାତ୍ର ୧୦-୨୫ ପ୍ରତିଶତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି । ଏହାର ଆକାଶ ସର୍ବଦା ମେଘାଚ୍ଛନ୍ନ ଭଳି ଦିଶିବାର କାରଣ ଏହି ଧୂମକୁଣ୍ଡଳୀ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି । ଚୀନର ଗୁଆଙ୍ଗଝାଉ ପ୍ରଦେଶରେ ଏବେ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇପଡୁଥିବା କୁହାଯାଇଛି । ୧୯୭୦ ଦଶକରେ ଅବସ୍ଥା ଓ ସାଂପ୍ରତିକ ବାୟୁମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ୨୦ ପ୍ରତିଶତ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟିଥିବା କୁହାଯାଇଛି । ୧୯୬୦ରୁ ୨୦୦୦ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତି ଦଶ ବର୍ଷରେ ବାୟୁମଣ୍ଡଳର କଳାଧୂଆଁ ୨ ପ୍ରତିଶତ ହାରରେ ବଢି ଚାଲିଥିବାବେଳେ ସଂପ୍ରତି ଦଶବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ପୂର୍ବାପେକ୍ଷା ଦୁଇଗୁଣ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି । ସେହିଭଳି ଚୀନ୍ ଆକାଶରେ ୧୯୫୦ରୁ ୧୯୯୦ ଦଶକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୩ ରୁ ୪ ପ୍ରତିଶତ ହାରରେ ପ୍ରତି ଦଶବର୍ଷରେ ବଢୁଥିବାବେଳେ ଏବେ ଏହା ୬ରୁ ୭ ପ୍ରତିଶତକୁ ବୃଦ୍ଧି ଘଟିଛି । ଏହାଦ୍ଵାରା ଆରବସାଗରୀୟ ଉପଦ୍ଵୀପଠାରୁ ଚୀନ୍ ଓ ପଶ୍ଚିମ ପ୍ରଶାନ୍ତମହାସାଗରୀୟ ଭୂଖଣ୍ଡର କେତେକ ଅଞ୍ଚଳର ଆକାଶ କ୍ରମଶଃ ଧୂଆଁ ଆସ୍ତରଣରେ ଜମି ଯାଇଥିବା ରିପୋର୍ଟରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି । ଫଳରେ ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ନେଇ ସବୁଜଘର ପ୍ରଭାବ ବୃଦ୍ଧି ଘଟୁଛି । ଏସିଆର ଦୁଇ ବୃହତ୍ ରାଷ୍ଟ୍ର ଭାବେ ଭାରତ ଓ ଚୀନ୍, ଇଉରୋପ ଏବଂ ଆମେରିକାର ବୈଜ୍ଞାନିକଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଏହି ଅନୁସନ୍ଧାନ କରାଯାଇଛି । ମାତ୍ରାଧିକ ଇନ୍ଧନର ଜ୍ଵଳନ ଯୋଗୁଁ ବାୟୁମଣ୍ଡଳରେ ଘୁରିବୁଲୁଥିବା କାର୍ବନ ଓ ଗୁଣ୍ଡ ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣରୁ ଅଧିକ ଶୋଷଣ କରିଥାଏ । ଫଳରେ ବାୟୁମଣ୍ଡଳର ତାପମାତ୍ରା ବଢିଥାଏ । ବାୟୁମଣ୍ଡଳରେ କଳାଧୂଆଁର ଆସ୍ତରଣ ବଢିବା ଦ୍ଵାରା ତାପମାତ୍ରା ବଢି ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଭଳି ଭୟଙ୍କର ସମସ୍ୟା ଆଗକୁ ସୃଷ୍ଟିହେବାକୁ ଯାଉଛି ବୋଲି ୟୁଏନଇପି କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ତଥା ଜାତିସଂଘ ଅନୁସଚିବ ଆକିମ ଷ୍ଟେନର ସତର୍କ କରାଇ ଦେଇଛନ୍ତି ।

ସବୁଜଗୃହ ପ୍ରଭାବ

ବାୟୁମଣ୍ଡଳରେ ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳ, ମିଥେନ, ନାଇଟ୍ରସ ଅକ୍ସାଇଡ ଆଦି ସବୁଜଗୃହ ପ୍ରଭାବ ସୃଷ୍ଟିକାରୀ ଗ୍ୟାସର ମାତ୍ରା ବୃଦ୍ଧି ପାଇବାରେ ଲାଗିଛି । ଶିଳ୍ପ ବିପ୍ଲବ ପରଠାରୁ ବାୟୁମଣ୍ଡଳରେ ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳର ପରିମାଣ ୩୦ ପ୍ରତିଶତ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି । ଆମେରିକା, ଋଷ, ଚୀନ, ଜାପାନ ଓ ଭାରତ ବିଶ୍ଵରେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକଗୃହ ଗ୍ୟାସ ସୃଷ୍ଟି କରୁଛନ୍ତି । ଏହି ଗ୍ୟାସ ଯୋଗୁଁ ବାୟୁମଣ୍ଡଳୀୟ ତାପମାତ୍ରା ଦିନକୁ ଦିନ ବୃଦ୍ଧି ପାରିବାରେ ଲାଗିଛି । ଏହାର ପ୍ରଭାବ ଯୋଗୁଁ ଶୀତଦିନେ ମଧ୍ୟ ତାପମାତ୍ରା ଯଥେଷ୍ଟ ଉଚ୍ଚରେ ରହୁଛି ।

ଉପସଂହାର

ନୀତି ବିକାଶ ଆଭିମୁଖ୍ୟ ସହିତ ଖାଦ୍ୟ ନିରାପତ୍ତାକୁ ପ୍ରାଥମିକତା ଦେବା ଓ ସବୁଜ ବିପ୍ଳବ ସହିତ 1970 ରେ ଖାଦ୍ୟ ଶସ୍ୟ ଉତ୍ପାଦନରେ ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳ ହେବା କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ରଥମେ ବିକାଶଶୀଳ ହୋ‍ଇଥିବା ଦେଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଭାରତ ଅନ୍ୟତମ ଅଟେ. ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ଓ ଅଭିନବକରଣ ନିରନ୍ତର ଖାଦ୍ୟ ଉତ୍ପାଦନ ଓ ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନର ପ୍ରଭାବକୁ ହ୍ରାସ କରିବା ପାଇଁ କୃଷିରେ ପରିବର୍ତ୍ତନର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲହର ଆଣିଦେବ. କୃଷକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ଥାୟୀ ଅଭ୍ୟାସଗୁଡିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ କୃଷି-ସଂସ୍କାର ଓ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ପ୍ରଣାଳୀ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋ‍ଇଥାଏ, ସ୍ଥାୟୀ ସମାଧାନ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରଭାବ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ସଂଗଠନକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିବା, ଉପଭୋକ୍ତା ଓ କୃଷକମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷିତ କରିବା ଓ କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ଥାୟୀ ଚାଷ ପାଇଁ କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ହୋ‍ଇଥାଏ।

ଆମ ଭାରତ ଏକ କୃଷିପ୍ରଧାନ ଦେଶ ଭାବେ ପରିଚିତ। ଆମେ ସେଇ ଭାରତ ର ଓଡ଼ିଶାବାସୀ ଭାରି ପରିଶ୍ରମୀ। ଚାଷବାସ ଆମର ପ୍ରଧାନ କାମ ସେଇଠୁ ଆମେ ୨ ବେଳ ଖାଇବାକୁ ପାଉ।

ମୌସୁମୀର ସ୍ଥିତି ଏବଂ ଭାରତୀୟ କୃଷି | Monsoon & Indian Agriculture

.....