ସ୍ବପ୍ନ ଏକ ମିଛ ରଙ୍ଗୀନ୍ ଦୁନିଆ, କିଏ ବା ଭଲ ନ ପାଏ ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖିବା ପାଇଁ ,ସପନ ରାଇଜରେ ବୁଡି ଯିବ ପାଇଁ।କଷ୍ଟତ ସେତେବେଳେ ହୁଏ ଯେତେବେଳେ ସ୍ବପ୍ନ ଭାଙ୍ଗିଯାଏ। ସ୍ବପ୍ନ ସହିତ ଭାଙ୍ଗିଯାଏ ମଣିଷର ଆଶା ,ଭରସା ଓ ଆକାଂକ୍ଷା। ତଥାପି ମଣିଷ ସ୍ବପ୍ନ କେବେ ଛାଡ଼ିବା ଇତିହାସରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଥିବା କେହି ଜାଣି ନାହାଁନ୍ତି। ଏମିତି କୁନି ମନରେ ଦେଖିଥିବା ସ୍ବପ୍ନକୁ ସତ କରିବାର ଆଶାରେ ଥିଲା ରାଜୁ । ବୟସ ୬,ରାଜୁ ଶଙ୍କର ଆଉ ସୁମିତ୍ରାଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ପୁଅ। ପରିବାର କହିଲେ ଶଙ୍କର ବାବୁଙ୍କ ବାପା ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ବଲଭଦ୍ରରାୟ ,ଶଙ୍କର ବାବୁ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସୁମିତ୍ରା ବଳଭଦ୍ରରାୟ ଓ ରାଜୁ। କୌଣସି ପ୍ରକାର ଅଭାବର ସାମ୍ନା କରିନି ବଳଭଦ୍ରରାୟ ପରିବାର। ଶଙ୍କର ବାବୁ ଜଣେ ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀ ଆଉ ତାଙ୍କ ପିତା ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ବଲଭଦ୍ରରାୟ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ଶିକ୍ଷକ।ବହୁତ୍ ସ୍ନେହ ଆଦରରେ ଶଙ୍କର ବାବୁ ତାଙ୍କ ପୁଅ ରାଜୁକୁ ବଢ଼େଇଛନ୍ତି।ଆଜି ପରିବାର ଛୁଟି ଦିନ ବୋଲି ଏକାଠି ବସି ଖାଇବାର ସୁଯୋଗ ପାଇଛନ୍ତି। ଖାଉଖାଉ ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ବାବୁ କହିଛନ୍ତି "କିରେ ଶଙ୍କର ମୋ ନାତିକୁ ୬ ବର୍ଷ ହେଇ ଗଲାଣି କଣ ସେ ସ୍କୁଲ ଯିବନି କି?" ଶଙ୍କର ବାବୁ ରାଜୁକୁ ଚାହିଁ ମଜାକରେ ପଚାରିବାକୁ ଲାଗିଲେ "କଣ ରାଜୁ ବାବୁ ଆମର ସ୍କୁଲ ଯିବା ପାଠ ପଢ଼ିବ"।ରାଜୁ ତା ବାପାଙ୍କୁ ପଚାରୁଛି "ସ୍କୁଲ ଗଲେ କଣ ହବ?" ଶଙ୍କର ବାବୁ ହସିହସି ରାଜୁକୁ କୋଳକୁ ନେଇ କହୁଛନ୍ତି "ସ୍କୁଲ ଆମର ଶିଖିବାର ଘର,ସେଥି ସାର୍ ଅଛନ୍ତି ଆମକୁ ପାଠ ପଢେଇବା ପାଇଁ, କେତେ କେତେ ନୂଆ ସାଙ୍ଗ ଅଛନ୍ତି ତୋ ସହ ଖେଳିବା ପାଇଁ"।
ସୁମିତ୍ରା ଦେବୀ କହୁଛନ୍ତି "ମୋ ପୁଅ ପାଇଁ ନୂଆ ସ୍କୁଲ ଡ୍ରେସ୍ ଆସିବ ,ନୂଆ ବ୍ୟାଗ୍,ଟିଫିନ୍ ବାକ୍ସ କେତେ କଣ । ତାକୁ ନେଇ ସ୍କୁଲ ଯିବ"।
ଖାଇ ସାରିବା ପରେ ରାଜୁ ଯାଇ ଜେଜେ ପାଖରେ ବସି ଆଉ ଅଧିକ ଜାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି ପଚାରୁଛି "ଜେଜେ ପାଠ ପଢିଲେ କଣ ହେବ?"
"ପାଠ ପଢି ବଡ ଲୋକ ନୁହଁ ବଡ ମଣିଷ ହବୁ ଭଲ ମନ୍ଦ ବିଷୟରେ ଜାଣିବୁ ପାଠ ପଢି ଅନେକ କିଛି ଶିଖିବୁ ଆଉ ବଡ ହୋଇ ତୋ ବାପା ପରି ଚାକିରି କରିବୁ, ତୋ ବାପା ମୋର ଯେମିତି ବୁଢ଼ା ବୟସରେ ଯତ୍ନ ନଉଛି ତୁ ବି ସେମିତି ତୋ ବାପା ବୋଉଙ୍କର ଯତ୍ନ ନେବୁ।" ଜେଜେ କହି କହି ରାଜୁକୁ ପିଠିରେ ହାତ ଆଉଁଶି ଦେଇ ତା ସହ ଖେଳିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଜେଜେ ହେଲେ ଛାତ୍ର ଆଉ ରାଜୁ ହେଲା ସାର୍ । କୌତୁକ କଉତୁକରେ ସନ୍ଧ୍ୟା ହେଇଗଲା।
ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ବାପାଙ୍କ ସହିତ ରାଜୁ ବାହାରିଲା ନୂଆ ନୂଆ ଜିନିଷ ପାଇଁ କାଲି ରାଜୁ ନାଆଁ ଲେଖା ହବ ସ୍କୁଲରେ ନୂଆ ଡ୍ରେସ୍ ବ୍ୟାଗ୍ ଟିଫିନ୍ ବାକ୍ସ କେତେ କଣ କିଣିବ।ବାପା ବହୁତ୍ ଖୁସିରେ ରାଜୁ ପାଇଁ ଭଲ ଡ୍ରେସ୍ ଭଲ ବ୍ୟାଗ୍ ଭଲ ଭଲ ଜିନିଷ କିଣି ଦେଲେ। ରାଜୁର କୁନି ମନରେ ଭାରି ଖୁସି କେତେ କେତେ ନୂଆ ଜିନିଷ ଆସିଛି ତ ପାଇଁ। ସେ କାଲି ସ୍କୁଲ ନେଇକି ଯିବ। ନାଆ ଆଉ ହବନି ଏବେ ହିଁ ଆଗ ପିନ୍ଧି ଦେବି ଭାବି ସ୍କୁଲ ଡ୍ରେସ୍ ପିନ୍ଧି ଜେଜେ ଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ"ଜେଜେ ଜେଜେ ମୋ ନୂଆ ସ୍କୁଲ ଡ୍ରେସ୍ ଦେଖ କେମିତି ହେଇଛି, ମୁ କାଲି ୟାକୁ ପିନ୍ଧି ସ୍କୁଲ ଯିବି ।" ଜେଜେ ନାତିର ଏମିତି ଖୁସି ଦେଖି ଗଦ୍ ଗଦ୍ ହେଇ ଯାଉଥାନ୍ତି।କେତେ ଖୁସି ଆଜି ରାଜୁ କୁନି ମନରେ କେତେ ଆଶା
କେତେବେଳେ ବ୍ୟାଗ୍ ପକେଇ ବୋଉକୁ ଦେଖେଇ ଆସୁଛି ତ କେତେ ବେଳେ ବାବାଙ୍କ କାନ୍ଧରେ ନାଉଁ ହେଇଯାଉଛି ନୂଆ ଡ୍ରେସ୍ ପିନ୍ଧି ।ଆଜି ତାର ଖାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ ସେ ଖାଲି ଭାବୁଛି କେତେ ବେଳେ ସକାଳ ହେବ ସେ ସ୍କୁଲ ଯିବ।ବହୁତ୍ କଷ୍ଟରେ ଶଙ୍କର ବାବୁ ଆଉ ସୁମିତ୍ରା ଦେବୀ ରାଜୁକୁ ଖୁଏଇ ଶୁଇଛନ୍ତି।
ଶୋଇବା ଅବସ୍ଥାରେ ରାଜୁ ଆଖି ଆଗରେ ନାଚି ଉଠୁଛି ସୁନେଲି ସ୍ବପ୍ନ। ସ୍ଵପ୍ନରେ ଦେଖୁଛି ସକାଳୁ ଉଠି ନୂଆ ଡ୍ରେସ୍ ପିନ୍ଧି ବ୍ୟାଗରେ ନୂଆ ବହି ଖାତା କଲମ ଧରି ବାପାଙ୍କ ଗାଡ଼ିରେ ବସି ସ୍କୁଲକୁ ଯାଇଛି।
କେତେ ପିଲା ତା ବୟସର ପଢୁଛନ୍ତି ସେଥି। ଏତେ ସାଙ୍ଗ ତାର ମିଳିବେ ବୋଲି ସେ କେବେ ଭାବି ନ ଥିଲା କି ସୁନ୍ଦର୍ ସ୍କୁଲ, କେତେ ଭଲ । ପ୍ରଥମ ଦିନରେ ସମସ୍ତେ ତାକୁ କେତେ ଭଲ ପାଉଛନ୍ତି ନୂଆ ସାର୍ ରାଜୁକୁ ଚକ୍ଲେଟ ଦେଉଛନ୍ତି। କେତେ କେତେ ଖେଳନା ଦେଉଛନ୍ତି।
ସ୍ନେହ ମମତା ଭଲ ପାଇବା ସବୁ ମିଳୁଛି।ଆଜି ସେ ପ୍ରଥମ ଥର କଲମ ଧରି ପାଠ ପଢୁଛି କେତେ ଖୁସି ତା ମନ।ଖେଳ ଛୁଟିରେ କେତେ ନୂଆ ସାଙ୍ଗ ପାଇଛି କେତେ ପ୍ରକାର ଖେଳ ସେ ଖେଳୁଛି।
ଏତିକି ବେଳେ ବୋଉର ଡାକରେ ନିଦ ଭାଙ୍ଗି ଗଲା ରାଜୁର କି ସୁନ୍ଦର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଥିଲା ଆହା ଯାହା ବି କାଲି ଠାରୁ ଯୋଉ ସକାଳ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରି ଥିଲା ଆସି ଯାଇଛି ସେ ସକାଳ ସ୍ଵପ୍ନରେ ଦେଖିଥିବା ସେଇ ସୁନେଲି ସ୍କୁଲ ଜୀବନର ସେ ସତ ସତିକା ଅନୁଭବ କରିବ ।
ବୋଉ ରାଜୁର ସବୁ ନିତ୍ୟକର୍ମ ସାରି ନୂଆ ଡ୍ରେସ୍ ପିନ୍ଧାଇ ବ୍ୟାଗ୍ ପକେଇ ସ୍କୁଲ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ଦେଲେ ଆଉ ଟିଫିନ୍ ବାକ୍ସରେ ରଖି ଦେଲେ ରାଜୁର ମନ ପସନ୍ଦର ମିଠା ପରଟା। ତା ସହ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ବାହାରି ଗଲେ ନିଜ ପୁଅକୁ ସ୍କୁଲ ଛାଡ଼ିବା ପାଇଁ ପ୍ରଥମ କରି ଯାଉଛି ନ ସେଥି ପାଇଁ ଶଙ୍କର ବାବୁ ଓ ସୁମିତ୍ରା ଦେବି ଦୁହେଁ ଆଜି ରାଜୁକୁ ସ୍କୁଲରେ ଛାଡ଼ି ଆସିବେ। ରାସ୍ତାରେ ଗଲା ବେଳେ ବାପା ବୋଉଙ୍କ ମଝିରେ ବସି ରାସ୍ତାରେ ଯାଉ ଥିବା ଅନ୍ୟ ସ୍କୁଲ ପିଲାଙ୍କୁ ଦେଖି କେତେ ଖୁସି ହେଇ ଯାଉଛି ରାଜୁ ଆଉ ମନେ ମନେ ଭାବୁଛି ମୁଁ ଆଜି ସ୍କୁଲ ଯାଉଛି ପାଠ ପଢିବି ଟିଫିନ୍ ଖାଇବି ନୂଆ ନୂଆ ସାଙ୍ଗଙ୍କ ସହ ଖେଳିବି କେତେ କଣ ।ଏମିତି ଭାବୁ ଭାବୁ ସବୁ ଓଲଟ ପାଲଟ ହେଇ ଗଲା । ଏ କଣ ଦୃତ ଗତିରେ ଆସୁଥିବା ଟ୍ରକ୍ ଯେ ଶଙ୍କର ବାବୁଙ୍କ ଗାଡ଼ିକୁ ଧକ୍କା ଦେଇଛି।ଆଉ କିଛି ଭାବିବା ଆଗରୁ ରାଜୁ ଆଖି ସାମ୍ନାରେ ଚାଲିଗଲା ତା ବାପା ବୋଉଙ୍କ ଜୀବନ ବାୟୁ। କିଛି ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ନିରବି ଗଲା କୁନି ମନରେ ଅନେକ ଆଶା ଧରି ସ୍କୁଲ ବାହାରି ଥିବା ରାଜୁ ,ସ୍ବପ୍ନ ତାର ରହିଗଲା ଅଧୁରା।

ମିଛସ୍ଵପ୍ନ

ମିଛସ୍ୱପ୍ନ