ଛୋଟ ପିଲାଦିନେ ମୁଁ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବାରେ ବେଶୀ ଖୁଣୁଖୁଣିଆ ଥିଲି। ପ୍ରଥମତଃ ମୁଁ ନିରାମିଷାସୀ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟତଃ ମୁଁ ଟିକିଏ ଟୁକୁଟୁକିଆ (ବାହାରର ଛୋଟ ମୋଟ ଜିନିଷ ଖାଇଦେବା ଯେମିତିକି ନଳାଖଜା, ଚକୋଲେଟ୍, ଛଣା ଜିନିଷ, ବିସ୍କୁଟ୍, ମିକ୍ସଶ୍ଚର୍ ଏସବୁ ଖାଇବାରେ ଓସ୍ତାଦ)। ଆହୁରି କଞ୍ଚା ପନିପରିବା ଖାଇବାରେ ବି ଖୁଣୁଖୁଣିଆ। ଏଇଟା ଖାଇବିନି, ସେଇଟା ଖାଇବିନି। ଏଇଟା ପାଟିକୁ ସୁସ୍ବାଦୁ ଲାଗୁନି, ସେଇଟା ପାଟିକୁ ଭଲ ଲାଗୁନି। ଏମିତି ଅନେକ କଞ୍ଚା ପନିପରିବାର ତାଲିକା କରିଦେଇଥିଲି। ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ଭେଣ୍ଡି, ସାରୁ, ବାଇଗଣ, ଖମ୍ବ ଆଳୁ, ମଞ୍ଜା, କାଙ୍କଡ଼, ଲାଉ, ମହୁନାଡ଼, ପାଳୁ, ସଜନା ଶାଗ, ପାଳଙ୍ଗ ଶାଗ, ଛୁଣୁଛୁଣିଆ ଶାଗ, କାହାଁରା ଶାଗ, ବନ୍ଧାକୋବି, ଚେରେଙ୍ଗା, ପିଠଳ ଏମିତି ଅନେକ କିଛି। ଖାଲି ଖା' ନ ଖାଆ ମୁଗଡାଲି, ଭାତ ଓ ଆଳୁଦମ୍ ମୋର ପ୍ରିୟ। ସେଥିପାଇଁ ମୋ ମାଆଙ୍କ ଚିନ୍ତା ବଢୁଥାଏ। ବାପା ବହୁତ ବୁଝାନ୍ତି କଞ୍ଚା ପନିପରିବାରେ ଥିବା ଶକ୍ତି ଓ ଭିଟାମିନ୍ ବିଷୟରେ। କେଉଁଥିରେ କେଉଁ ପୋଷକ ତତ୍ତ୍ଵ ଭରି ରହିଛି, କେଉଁଥିରେ କେଉଁ ଭିଟାମିନ୍ ରହିଛି। କିନ୍ତୁ, ବାପାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଆଜ୍ଞାଧୀନ ଛାତ୍ର ପରି ସବୁ ଶୁଣେ ଓ ମନେରଖେ। ଖାଇଲା ବେଳକୁ ଫସର ଫାଟିଯାଏ। ବାପାଙ୍କ ଆଖି ଆଗରେ ଡରିମରି କିଛି କିଛି ଖାଇଦିଏ। ନହେଲେ ଶକ୍ତ ବ୍ରହ୍ମଚାପୁଡ଼ାର ଭୟ। ମାଆ ଖୁବ୍ ସୁନ୍ଦର ସୁନ୍ଦର ଖାଦ୍ୟ ବନାନ୍ତି। କିନ୍ତୁ, ମୋତେ ଅରୁଚି। ବେଳେବେଳେ ଛାଞ୍ଚୁଣି ପାହାର ବି ପଡ଼େ, ଖାଇବା ପାଇଁ ମାଆଙ୍କୁ ନାକେଦମ୍ କଲେ। କେମିତି ରାନ୍ଧିଲେ ଏ ପିଲା ଖାଇବ, ସେ ନେଇ ବାପାମାଆଙ୍କ ଭାଳେଣୀ ପଡ଼ିଲା। ମାଆ ଏଥର ରାନ୍ଧିବା ପନିପରିବା ବିଭିନ୍ନ ଖାଦ୍ୟରେ ଲୁଚାଇ ଛପାଇ ଖୁଆଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା ଚଳାଇଲେ। କେବେ କେମିତି ନ ଜାଣି ପାରିଲେ ମୁଁ ଆରାମରେ ଖାଇଦିଏ। ଆଉ ଯଦି କିଛି ସୁରାକ୍ ମିଳିଗଲା ତା'ହାଲେ କଥା ସରିଲା। ସେଦିନ ଆଉ ବାହାନା ଚଳିବ ନାହିଁ।

ଦିନକର କଥା। ସେଦିନ ଥାଏ ରବିବାର। ମୁଁ ସେତେବେଳକୁ ତୃତୀୟ ଶ୍ରେଣୀରେ ପଢୁଥାଏ। ଭଲ ପାଠ ପଢୁଥାଏ। ଶ୍ରେଣୀରେ ସର୍ବଦା ପ୍ରଥମ ନଚେତ୍ ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ଥାନ। ଖାସ୍ କରି ଗଣିତ, ବିଜ୍ଞାନ, ଇଂରାଜୀ ଓ ସାହିତ୍ୟ ମୋର ଭଲ ହେଉଥାଏ। ବାପାମାଆ ମୋତେ ସନ୍ତୁଳିତ ଆହାର ବିଷୟରେ ବୁଝାଉଥାନ୍ତି। ଉଦୁଉଦିଆ ଖରାବେଳଟା। ମଝିଆ ମାମୁଁ କୋଶଳା ଶାଗ, ଲାଉ, ଟମାଟ, ବିସ୍କୁଟ ଏକ ପ୍ୟାକେଟ୍ ଓ ବଡ଼ ମିକ୍ସଶ୍ଚର୍ ଏକ ପ୍ୟାକେଟ୍ ଏକ ବ୍ୟାଗ୍ ନେଇ ହାଜର। ମୁଁ ମାମୁଁଙ୍କ ପାଦ ଛୁଇଁ ପ୍ରଣାମ କଲି। ସେ ସ୍ନେହରେ କୁଣ୍ଢେଇ ପକାଇଲେ। ପ୍ୟାଣ୍ଟ୍ ପକେଟ୍ ରୁ କ୍ୟାଡବରୀ ଚକୋଲେଟ୍ ଟେ ବାହାର କରି ଧରାଇଦେଲେ। ତା'ପରେ ବାପାମାଆ ତାଙ୍କ ଚର୍ଚ୍ଚାରେ ଲାଗିଲେ। ମାମୁଁ ସବୁ କୁଶଳ ବାର୍ତ୍ତା ପଚାରି ବୁଝିନେଲେ। ମୋ ଖୁଣୁଖୁଣିଆ ପଣକୁ ନିନ୍ଦା କଲେ। ଆଉ ଖାଦ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ବୁଝାଇଲେ। ଏହା ପରେ ମାଆ ପରିବା ଚାଙ୍ଗୁଡ଼ିରେ ପନିପରିବା ସଜାଇ ରଖିଲେ। ଏହାର କିଛି ସମୟପରେ ମାମୁଁ ବିଶ୍ରାମ ନେଇ, ପରେ ମାମୁଁ ଗାଁକୁ ଚାଲିଗଲେ। ବାପା ମୋତେ ଏଥର ମୋ ପାଖକୁ ଲାଉ ଟିଏ ଧରି ଆସିଲେ। ଆଉ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ଏଇଟା କ'ଣ ଜାଣିଛୁ?" ମୁଁ କହିଲି,"ହଁ..., ଏଇଟା ପରା ଲାଉ।" ବାପା ପୁଣି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ଲାଉ ଖାଇବୁ କି ନାହିଁ?" ମୁଁ ଡରି ଡରି ବିରକ୍ତ ହୋଇ କହିଲି, "ମୋତେ ଭଲ ଲାଗେନି। ସେ ପାଣିଚିଆ ଫଳ କିଏ ଖାଇବ।" ବାପା ମୁଣ୍ଡରେ ହାତ ଦେଇଦେଲେ। ମୋତେ ପାଖକୁ ଡାକି ବସାଇଲେ। ଆଉ ଲାଉର ଉପକାରିତା ବଖାଣିଲେ। ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଲା -

୧. ଲାଉ ମନୁଷ୍ୟ ଶରୀରରେ ମାନସିକ ଚାପ ଦୂର କରେ।

୨. ମନୁଷ୍ୟ ଶରୀରକୁ ଥଣ୍ଡା ଓ ସତେଜ ରଖେ।

୩. ମନୁଷ୍ୟ ଶରୀରରେ ତ୍ୱଚାରେ ଚମକ ଆଣେ।

୪. ମନୁଷ୍ୟ ଶରୀରର ଓଜନ ହ୍ରାସ କରେ।

୫. ପେଟକଟା ରୋଗ ଦୂର କରେ।

୬. ମୁଣ୍ଡର ବାଳ ଧଳା ହେବାରୁ ରୋକେ।

୭. ରକ୍ତଚାପ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ।

୮. ଜଣ୍ଡିସ୍ ରୋଗରୁ ରକ୍ଷା କରେ।

ଆଉ ଏଥିରେ ଥିବା ଭିଟାମିନ୍ ଓ ଖଣିଜ ଲବଣ ବିଷୟରେ ଜାଣିଲେ ତୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେବୁ ବୋଲି କହିଲେ। ମୁଁ ଆଗ୍ରହର ସହ ପ୍ରଶ୍ନ କଲି, "କ'ଣ କ'ଣ ଥାଏ?" ବାପା କହିଲେ, "ଏଥିରେ ଅଧିକ ପରିମାଣରେ ଥାୟାମିନ୍, ଭିଟାମିନ୍ ଏ, ଭିଟାମିନ୍ ବି, ଭିଟାମିନ୍ ସି, ଭିଟାମିନ୍ ଇ, ଭିଟାମିନ୍ କେ ସହ ଜିଙ୍କ୍, ଲୌହ, ମ୍ୟାଗ୍ନେସିୟମ୍ ଓ ପୋଟାସିୟମ୍ ପରି ଖଣିଜ ତତ୍ତ୍ଵ ବି ରହିଛି। ଏଥର ବାପା କହିଲେ ଖାଲି ସେତିକି ନୁହେଁ ଏହାର ପତ୍ରର ରସ ଚନ୍ଦାପଣ ଓ ଦନ୍ତ କ୍ଷୟରୁ ବି ରକ୍ଷା କରେ। ଏସବୁକୁ ମୁଁ ଧ୍ୟାନର ସହ ଶ୍ରବଣ କଲି। ବାପା କହିଲେ ଏଥର ବୁଝିଲୁ ତ ଲାଉର ବିଶେଷତ୍ତ୍ୱ। ମୁଁ ଏଣ୍ଡୁଅ ପରି ମୁଣ୍ଡ ଟୁଙ୍ଗାରିଲି। ଏଥର ମୁଁ କହିଲି, "ଆରେ ବାପ୍ ରେ!!!.... ଏତେ ସବୁ ଗୁଣ ଅଛି ଏ ଲାଉରେ! ମୋତେ ଟିକେ ବି ଜଣା ନଥିଲା। ହେଉ ଏଥର ଖାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଆଉ...।" ବାପା ରାଗିକି କହିଲେ, "ଚେଷ୍ଟା କରିବା କ'ଣ କିରେ ଖାଇବୁ ତ....।" ବାପାଙ୍କ କଥା ମୋତେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଆଘାତ କରି ଲାଗିଲା। ମୁଁ ଚୁପ୍ ଚାପ୍ 'ହଁ' ମାରିଦେଲି। ବାପା କହିଲେ ଆଜି ରାତିରେ ମାଆ ଲାଉର ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବେ। ସବୁ ପୋଛି କରି ଖାଇବୁ। ଏହା ଶୁଣି ମାଆ ଫେଁ କିନା ହସି ଦେଲେ। ବାପାଙ୍କୁ କହିଲେ କାହିଁକି ଏ ଷଣ୍ଢକୁ ଭାଗବତ ଶୁଣାଉଛ। ସେ କ'ଣ ତୁମ କଥା ଶୁଣିବ? ଏଇ ଘଡ଼ିକ ପାଇଁ ତ ଆଜ୍ଞାଧୀନ ଛାତ୍ର। ତା'ପରେ ବାଘ ନଥିଲେ ମିରିଗ ନାଟ...।

କିଛି ସମୟ ପରେ ବାପା ଦୋକାନକୁ ଚାଲିଲେ। ମୁଁ ଶୋଇବାକୁ ଚାଲିଯାଇଥାଏ। ଅପରାହ୍ଣ ୪ଟାରେ ଉଠି ଖେଳିବାକୁ ଚାଲିଗଲି। କାରଣ ସେତେବେଳେ ରବିବାର ଦିନ ଉପରବେଳା ଆମର ଟିୟୁସନ୍ ଛୁଟିଥାଏ। ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ ଆସି ଗୋଡ଼ ହାତ ଧୋଇ ପ୍ରାର୍ଥନା ସାରିଲି। ତା'ପରେ ପାଠ ପଢ଼ାରେ ବସିଗଲି। ପାଠପଢ଼ା ସରିଲା ପରେ, ମାଆ ମୋତେ ଖାଇବାକୁ ଡ଼ାକିଲେ। ସେତେବେଳକୁ ବାପା ବି ଆସି ସାରିଥାନ୍ତି। ବାପା ଓ ମୁଁ ଗୋଡ଼ହାତ ଧୋଇ ସପ ପାରି ଖାଇବା ଥାଳି ପାଖରେ ବସିଗଲୁ। ମାଆ ଗରମା ଗରମ୍ ଭାତ, ଡାଲି, ଆଳୁ ଭଜା ଓ ଲାଉ ଭର୍ତ୍ତା ବାଢ଼ିଦେଲା। ସବୁ ଖାଦ୍ୟ ବଡ଼ ସୁସ୍ବାଦୁ ଲାଗୁଥାଏ। ଖାସ୍ କରି ଲାଉ ଭର୍ତ୍ତା ବି। ମୁଁ ଦୁଇ କି ତିନିଥର ଲାଉ ଭର୍ତ୍ତା ମାଗି ଖାଇ ଦେଇଥାଏ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଜାଣି ପାରୁ ନଥାଏ ଭତ୍ତାରେ ଲାଉ ପଡ଼ିଛି ବୋଲି। ଭାରି ଭଲ ଲାଗୁଥାଏ। ଖାଇସାରି ଶୀଘ୍ର ମୁଁ ଉଠିଗଲି। ଏତିକି ବେଳେ ବାପା ମାଆଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ଆଜି ଲାଉରେ ଏକ ଭିନ୍ନ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବ ବୋଲି କହୁଥିଲ ପରା...।" ମାଆ କହିଲେ, "ଏଇ ଲାଉ ଭର୍ତ୍ତା କରିଛି ପରା ନୂଆ ରାନ୍ଧଣା।" ଏତିକି ବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣି ଦେଲି, "ଭର୍ତ୍ତାରେ ଲାଉ ପଡ଼ିଥିଲା!...." ମୁଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ମାଆ ଓ ବାପାଙ୍କୁ ଚାହିଁଲି। ବାପାମାଆ ମୋତେ ଦେଖି ହସିବାରେ ଲାଗିଲେ। କିଛି ସମୟ ନିରବରେ ମୁହଁ ଶୁଖାଇ ଚାହିଁଲି ମାଆକୁ। କିଛି ସମୟ ପରେ ହସ ହସ ମୁହଁରେ କହିଲି, "କେମିତି ରାନ୍ଧିଥିଲ କେଜାଣି, ଜମାରୁ ଜାଣି ହେଲାନି!" ବାପା ବି ପଚାରିଲେ ସେଇ କଥା। ଏବେ ଆସନ୍ତୁ ଜାଣିନେବା ମୋ ମାଆଙ୍କ ହାତରାନ୍ଧଣାର ଯାଦୁ। କେମିତି ସେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ମୋ ଭଳି ଲାଉକୁ ନାକ ଟେକୁଥିବା ପିଲାକୁ ଖୁଆଇଥିଲେ ରାନ୍ଧଣା। ତାଙ୍କ ହାତର ଯାଦୁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲା ଓ ସୁନ୍ଦର ମତାମତ ମଧ୍ୟ ଆମଠୁ ମିଳିଥିଲା। ଏହା ଖୁବ୍ ସରଳ ଓ ଶୀଘ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇପାରୁଥିବା ଖାଦ୍ୟ।

ଲାଉ ଭର୍ତ୍ତା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ସାମଗ୍ରୀ (୩ରୁ ୪ଜଣଙ୍କ ପାଇଁ):-

୧. ଫୁଟି କାକୁଡ଼ି ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ୩ଟି ଲମ୍ବା ଲାଉ

୨. ତେଲ - ୪-୫ ଚାମଚ

୩. ଜିରା ଗୁଣ୍ଡ - ୧/୨ ଚାମଚ

୪. ଲଙ୍କା ଗୁଣ୍ଡ - ୧/୨ ଚାମଚ

୫. ହଳଦୀ ଗୁଣ୍ଡ - ୧/୨ ଚାମଚ

୬. ବଡ଼ ଟମାଟ - ୩ଟି

୭. ମସଲା ଗୁଣ୍ଡ - ୧/୨ ଚାମଚ

୮. ହେଙ୍ଗୁ - ୧/୪ ଚାମଚ

୯. ପଞ୍ଚ ଫୁଟଣ (ଜିରା, ସୋରିଷ, ପାନ ମଧୁରୀ, ମେଥି, ଧନିଆ)

୧୦. ଅଦା - ଛୋଟ ଖଣ୍ଡେ

୧୧. ରସୁଣ - ୪-୫ କୋଲା

୧୨. କିଛି ଭୃଷଙ୍ଗ ପତ୍ର

୧୩. କିଛି ଧନିଆ ପତ୍ର

୧୪. ଏକ ବଡ଼ ପିଆଜ

୧୫. କଞ୍ଚା ଲଙ୍କା - ୨ରୁ ୩ଟା

୧୬. ପାଣି ୧ ରୁ ୨ କପ୍

୧୭. ସ୍ବାଦ ଅନୁସାରେ ଲୁଣ

ପ୍ରସ୍ତୁତି ପ୍ରଣାଳୀ:-

ପ୍ରଥମେ ଲାଉକୁ ଭଲ ଭାବରେ ଧୋଇ ଚିକ୍କଣ ରେ ପୋଛି ଦିଅ। ଏହା ଉପରେ ଚାରିଆଡ଼େ ତେଲ ବୋଳି ଦିଅ। ତା'ପରେ ଗ୍ୟାସ୍ ଚୁଲା ଜଳାଇ ଏହାକୁ ଭଲ ଭାବେ ପୋଡ଼ିଦିଅ। ଏହା ପରେ ପୋଡ଼ା ଲାଉକୁ ଚୋପା ଛଡ଼ାଇ ଭଲରେ ଧୋଇ ନିଅ। ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଚପ୍ ଚପ୍ କରି କାଟି ଗ୍ରାଇଣ୍ଡର୍ ଦ୍ୱାରା ପେଷିନିଅ। ଯେପରିକି ଦର୍ ଦରା ରହିବ। ପୁରା ଚିକ୍କଣ ରେ ପେଷିବା ଦରକାର ନାହିଁ। ଏହି ପେଷାକୁ ଏକ ପାତ୍ରରେ ବାହାର କରି ରଖ। ଏହାପରେ କଡ଼ାଇକୁ ଗ୍ୟାସ୍ ଚୁଲା ଲଗାଇ ଗରମ ହେବାକୁ ଦିଅ। ଗରମ ହୋଇଯିବା ପରେ ତେଲ ୩ଚାମଚ ପକାଇ ସେଥିରେ କଟା ପିଆଜ, ହେଙ୍ଗୁ, ପଞ୍ଚ ଫୁଟଣ ପକାଅ ଓ ଭୃଷଙ୍ଗ ପତ୍ର ପକାଇ ଅଳ୍ପ ଭାଜି ଦିଅ। ଏହାପରେ ଅଦା,ରସୁଣ ଓ କଞ୍ଚାଲଙ୍କା ପେଷ୍ଟ୍ କୁ ସେଥିରେ ପକାଇ ଘାଣ୍ଟି ଦିଅ। ଟିକି ଟିକି କଟାଯାଇଥିବା ଦୁଇଟି ବଡ଼ ଟମାଟକୁ ପକାଅ। ତା'ପରେ ଜିରା ଗୁଣ୍ଡ, ହଳଦୀ ଗୁଣ୍ଡ, ଲଙ୍କା ଗୁଣ୍ଡ, ମସଲା ଗୁଣ୍ଡ ପକାଇ କଷି ଦିଅ। କିଛି ସମୟ ଘୋଡ଼ାଇ ଦିଅ। ସିଝିଗଲା ପରେ ଢାଙ୍କୁଣି ବାହାର କରି ସେଥିରେ ଏକ ଗୋଟା ଟମାଟକୁ ପେଷ୍ଟ୍ କରି ସେଥିରେ ମିଶାଇ ଦିଅ। ଏହାପରେ ଏକ କପ୍ ପାଣି ଦେଇ ଭଲ ଭାବରେ ମିଶାଇ ଦିଅ। କିଛି ସମୟ ଫୁଟି ତେଲ ଛାଡ଼ିବାକୁ ଦିଅ। ଏହାପରେ ଘାଣ୍ଟି ପୋଡ଼ା ପେଷାଯାଇଥିବା ଦର୍ ଦରା ଲାଉ ପକାଇ ଘାଣ୍ଟ। ସ୍ୱାଦ ଅନୁସାରେ ଲୁଣ ପକାଇ ଘାଣ୍ଟି ଦିଅ। ଏହା ଉପରେ କିଛି ଗରମ ମସଲା ଗୁଣ୍ଡ ଛିଞ୍ଚି ଦିଅ ଓ କସ୍ତୁରୀ ମେଥି ଗୁଣ୍ଡ କରି ପକାଇ ଘାଣ୍ଟି ଦିଅ। ଉପରେ କିଛି କଟା ଧନିଆପତ୍ର ଛିଞ୍ଚି ଦିଅ। ଅଧ ମିନିଟ୍ ଘୋଡ଼ାଇ ଦିଅ। ଏବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଗଲା ଗରମା ଗରମ୍ ଲାଉ ଭର୍ତ୍ତା।

ଏହି ଲାଉ ଭର୍ତ୍ତା ଏପରି ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥାଏ ଯେ ଖାଇବା ଲୋକ ବି ଜାଣି ପାରେ ନାହିଁ ଏହା ଲାଉରେ ତିଆରି ହୋଇଛି ବୋଲି। ଆଉ ଖୁବ୍ ସୁସ୍ବାଦୁ ବି ଲାଗେ। ଏହାକୁ ଆପଣ ଅଳ୍ପ ଝୋଳ ରଖି କରି ଚଟଣୀ ଭଳି ବରା, ମସଲା ବରା, ଟିକି, ପିଠା, ପରଟା ଓ ରୁଟି ସହିତ ମଧ୍ୟ ଖାଇ ପାରିବେ। ଆଉ ପଖାଳ ଭାତ ସହ ଶୁଖିଲା ଭର୍ତ୍ତା କରି ମଧ୍ୟ ଖାଇ ପାରିବେ।

ବି.ଦ୍ର. - ଆପଣମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ଖାଆନ୍ତୁ ଓ ଅନ୍ୟକୁ ବି ଖୁଆନ୍ତୁ। ଆଉ ଯାଦୁ ଦେଖାନ୍ତୁ ଲାଉ ନ ଖାଉଥିବା ଲୋକ/ପିଲା ମାନଙ୍କୁ ଖୁଆଇ। ଜମାରୁ ଜାଣି ପାରିବେ ନାହିଁ। କଞ୍ଚା ପନିପରିବା ଖାଆନ୍ତୁ। ନିରୋଗୀ ଓ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟବାନ ରୁହନ୍ତୁ।

ମୋ ବାପାଙ୍କ ହିତୋପଦେଶ ଓ ଲାଉ ଭର୍ତ୍ତା

ଲାଉ ଭର୍ତ୍ତାର କମାଲ୍