ଆଜି ମୋର ପିଲାଦିନର କଥା ଭାରି ମନେପଡେ। ବିନା ସାଙ୍ଗ ଦ୍ଵାରା ପିଲାଦିନ କଥା ଭାବିବା ହିଁ ଅସମ୍ଭବ। ମୋ ନାମ ଲିକୁନ୍। ମୋ ପିଲାଦିନର ସାଥୀ ଲିଟି। ଆଜି ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ମୋ 2nd semester ସାରି ଘରକୁ ଆସି ଦେଖେ ତ ସେଇ ଚିକିଟା ମାଟିର କଣ୍ଢେଇ ଆଉ ଯାତ୍ରା ରୁ ଆଣିଥିବା ଖେଳନା ଠିକ୍ ମୋ ଥାକରେ ଆଜି ବି ସଜେଇ ହୋଇ ଅଛି ଯାହା ସହ ଛୋଟ ବେଳେ ଆମେ ମିଶି ଖେଳୁ ଥିଲୁ।

ଗାଁ ର ରାସ୍ତା କଡ଼ରେ ହେଉଥିବା ବରାଗୁଗୁନି ହେଉ କି ସେଇ kinder Joy chocolate ହେଉ ଯାହାକୁ ଆମେ ମିଶି ଖାଉଥିଲୁ। ଖରାଦିନେ ସେଇ ଆମ୍ବ, ଲୁଣ ଲଗାଇ ଖାଇବା ର ସ୍ଵାଦ ଆଉ ବର୍ଷାଦିନେ ସ୍କୁଲ ନ ଯିବାର ବାହାନା ଆଜି ବି ସ୍ପଷ୍ଟ ମନେପଡେ ମୋର।

ଆଜି ହୁଏତ ସମୟ ସେ ପିଲାଦିନ ସମୟ ମୋଠୁ ଛଡେଇ ନେଇଛି କିନ୍ତୁ ଲିଭେଇ ପାରିନି ମୋ ମନରୁ ମୋ ପିଲାଦିନର ଛବିକୁ।

ଯେତେବେଳେ ଆମେ ରାସ୍ତା ରେ ଲୁଚକାଳି ଖେଳ ହେଉ କି ସେଇ business ଖେଳ ଆଜି ସବୁ ଅତୀତ କଥା ହେଇ ମୋ ଛାତି ତଳେ ଲୁଚି ଯାଇଛି।

ରଥଯାତ୍ରା ଆସିଲେ ମୋର ମନେ ପଡିଯାଏ ଛୋଟ ବେଳେ ଆମେ କେମିତି ରଥ କରି ଦାଣ୍ଡରେ ଗଡାଉଛ । ବର୍ଷା ହେଲେ ମନେ ପଡିଯାଏ ଆମେ କେମିତି ଛୋଟ ବେଳେ ଡ଼ଙ୍ଗା ଭସାଉ । ଠିକ୍ ସେହିପରି ଆଜି ମୁଁ ଭାସି ଭାସି ଅନେକ ଦୂର ଚାଲିଯାଇଛି ମୋ ପିଲାଦିନ ଠାରୁ।

ସେ Holi ହେଉ କି Diwali ହେଉ ସେଠି ପିଲାଦିନର ମଜା ଗୋଟିଏ ଅଲଗା ପ୍ରକାର। Holi ରେ ବିଭିନ୍ନ ରଂଗ ଆଉ Diwali ରେ ବିଭିନ୍ନ ବାଣରେ ଘର ଫାଟି ପଡୁଥାଏ । ହେଲେ ଆଜି ସେଇ ଶବ୍ଦ ମତେ ଶୁଭୁନାହିଁ।

ଯେତେବେଳେ ରାଖି ପର୍ବ ଆସେ ସାଂଗ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କାହାର କେତେ ରାଖି ଅଧିକ ଗଣିଥାଉ। ଯଦି କେତେବେଳେ ମୋ ରାଖି କାହାଠୁ କମିଯାଏ ମୁଁ କାନ୍ଦି ପକାଏ ପିଲାଦିନେ ହେଲେ ଆଜି ସେଇ ସମୟକୁ ମୁଁ ଆକାଶରେ ଭସା ଭସା ବାଦଲ ପରି ମୋ ଆଖି ର ଲୁହ ଖେଳି ବୁଲୁଛି ।

ମନ କହି ଉଠେ ଫେରି ଆ ମୋ ପିଲାଦିନ।

ମୋ ପିଲାଦିନ କଥା

ପିଲାଦିନ