ବୟସ କମ କିନ୍ତୁ, ଅନୁଭବ ରୁ କିଛି ଶିଖିଛି, ଜୀବନକୁ ବଞ୍ଚିବା ର ଦିଗ କିଛି ଅଲଗା, ଯେ ଜୀବନ କୁ ମନ ଖୋଲି ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ତାଙ୍କୁ, ମୃତ୍ୟୁ ର ଡର ନଥାଏ, ଥାଏ ଶାନ୍ତି, ଚାହାନ୍ତି ନିର୍ଜନ ବେଳା ଭୂମି ରେ ତାଙ୍କ ଆତ୍ମା ଏକାକୀ ଶାନ୍ତି ରେ ଶୋଇଯାଉ ସବୁଦିନ |

ଜୀବନ ବିଷୟରେ ତ ସମସ୍ତ ଙ୍କୁ ଜଣା କିନ୍ତୁ ଜୀବନ କୁ କିପରି ଉପଭୋଗ କରିବା ବଧେ ଏହା ଅଳ୍ପେ ଜାଣନ୍ତି, ଯେମିତି କି ଜୀବନ ର ଉଦେଶ୍ୟ ନିଜକୁ ଖୋଜିବା, କାହାର ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ କମ ପଡ଼ିଯାଏ ନିଜକୁ ଖୋଜିବା ରେ ତ କିଏ ନିଜକୁ ଅଳ୍ପ ସମୟ ମଧ୍ଯ ରେ ପାଇଯାଏ|

ଆମର ଏ ଜୀବନ ରେ କିଛି ଦିନ ନିଜକୁ ସମ୍ଭାଳି ବାରେ ଓ ନିଜକୁ ଅନ୍ଧକାର ଅଜ୍ଞାନ ରୁ ବାହାର କରିବାରେ ଚାଲିଯାଏ, ଯେବେ ଜୀବନ ର ଅର୍ଥ ବୁଝୁ, ସମାଜ ସଂସାର ଚକ୍ର ମଧ୍ୟ କୁ ଟାଣି ନିଏ, ଏବଂ ଆମ ପୂର୍ବପୁରୁଷ ଙ୍କ ପରି ଆମେ ମଧ୍ଯ, ଜୀବନ କାଟୁ ଆମ ପରିବାର ଓ ସମ୍ପର୍କୀୟ ଙ୍କୁ ନେଇ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ଆସିବାର କାମନା ନେଇ, ଭଗବାନ ଙ୍କୁ ପ୍ରାଥନା କରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ |

ମଣିଷ ଜୀବନ କେତେ ମୂଲ୍ୟବାନ ଏହାକୁ ଉଦେଶ୍ୟ ସହ ସଂଯୋଗ କରି ଦେଖିଲେ, ବୁଝିବା ପ୍ରତ୍ୟକ ବ୍ୟକ୍ତି ଙ୍କ ଜୀବନ ରେ କିଛି ଉଦେଶ୍ୟ ନିଶ୍ଚେ ଥାଏ, ତେଣୁ ଏହାକୁ ଖୋଜିବା ରେ ହିଁ ଆମ ଜୀବନ ର ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେବା ଉଚିତ |

ନିଜ କୁ ଖୋଜିବା ହିଁ ଜୀବନ ର ଲକ୍ଷ୍ୟ,ତୁମେ କଣ, ତୁମ ଜୀବନ ର ଉଦେଶ୍ୟ କଣ, କଣ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛ, ଏହି ସବୁ ପ୍ରଶ୍ନ କୁ ନେଇ ଆଗକୁ ବଢିବା ଉଚିତ, ତୁମେ ଏ ସମାଜ ପାଇଁ କଣ ହିତ କରିପାରିବ, |

ଶେଷ ରେ ଏହା କହି ପାରିବା, ଏ ବନ୍ଧନ ରୁ ସମାଜ ର ରୀତିନୀତି ରୁ ଉପରକୁ ଉଠିବାକୁ ପଡିବ, ନିଜକୁ ଖୋଜିବା, ନିଜକୁ ପାଇଗଲେ ବଧେ ସଫଳତା ମିଳିଯିବ, ନହଲେ ଶାନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଆଉ କିଛି ପାଇବାର ଆଶା ନଥିବ, ନା ଅବଶୋଷ, ଶେଷ ନିଶ୍ୱାସ ସମୟ ରେ ନିଜ ଓଠ ରେ ଥିବା ଖୁସି|

ମୃତ୍ୟୁ ର ଖୁସି

ଶେଷ ସମୟ ର ଉତ୍ସବ