କିଏ ଆଁଏ ମୁଇଁ ? କେନୁ ଆଇଛେଁ ?? କାଏଁଜେ ଆଇଛେଁ ??? ମୋର୍ ମା’-ବାପା କହେସନ୍ ଗଣେଷ ପୂଜା ଦିନେ ନ ମୋର୍ ଜନମ୍ ବଲି, ହେଲେ ମୁଇଁ ତ ଆବାକାବା ହେସିଁ, ମୁଇ କେନ୍ ଖେତର୍ ଢେଳଟେ, ହେଲେ ଭିଲ୍ ଶୁଭଦିନଟାକେ ମା’ର୍ ପେଟୁ ମାଟି କେ ଛୁଇଁବାରଟା ମୋର୍ କପାଲ୍ ଆଏ । ଗିଲ୍-ଗିଲ୍ ରାତିର୍ ଅନ୍ଧାରନେ ଶିବରାତ୍ରି ହେଉ କି ମହା ଶିବରାତ୍ରି ହେଉ କେନ୍ତା ଗୁଟେ ଆଶାର୍ କିରନ୍ ଟେ ଝଲସି ଯାଏସି, ମନର ବଏଠାର୍ ଉକିଆଁନେ, ହଁ ହେତକି ଦରକାର୍ । ବାକି ସବୁ ଛୁଛାଟା I ନିିରାଶାର୍ ଅନ୍ଧାର୍ ମତେ ଲୁକେଇ ନାଇ ପାରେ । ମୋର୍ ମନର୍ ବଏଠା ଦପ୍-ଦପ୍ ଜଲସି, ବୁଝେଇ ଦେସି ମତେ, ଇଟା ତତେ ଦୁଃଖ୍ ନାଇ ଦିଏ, ନୂଆ କିଛି ଶିଖବାର୍ କେ ତତେ ମଉକା ଦେଉଛେ, ସେଟା ଶୁନଲେ ମୋର୍ ଉସଦ୍ ମନୁ ସବୁ ଦୁଶ୍ଚିନ୍ତା ଏଖେଇ ଘାଏକେ ଛୁମନ୍ତର ।

ମୋର୍ ପରିଚୟ ପଚରାବ ବେଲେ ଉଡ଼ିଶା ଭିତରେ ମୁଇଁ ସମ୍ବଲପୁରିଆ , ଭାରତ୍ ନେ ଉଡ଼ିଆ, ଭାରତର୍ ବାହାରେ ଭାରତୀୟ , ଆଉ ସେନୁ ଆଗକେ ମୁଇଁ ମୁନୁଷ୍ ପୁତଲା । ମାହାପୁରୁ ମତେ ଇ ଦୁର୍ଲଭ ଜନମ ଦେଇ ଧଏନ୍ କରିଛନ୍ । ଯେତକି ହେବା ମୋର୍ ଗୁତେ ସବକର୍ ଲାଗି ସୁଖସୁବିଧାର୍ ଯୁଗାଡ଼ କରି ପାରଲେ ମୋର୍ ଇ ମୁନୁଷ୍ ଜନମ୍ ସାଫୁଲ୍ ହେବା ।

ଆଏଖ୍ ମୁଜଲେ କୁଆର୍ ରାଏତ୍, ମରି ଗଲେ କେନକେ ଯିମା, କାଣା ହେମା, ସେ ବାବଦକେ ନାନା କଥା ନାନା ଲୁକେ କହିଛନ୍, ହେଲେ କିଏ ଜାନିଛେ ଇ ରହସ୍ୟମୟ ଜିଜ୍ଞାସାର୍ ସଠିକ୍ ଠିକନା ? ଆନୁମାନିକ ଭାବେ ଆଏବାର୍ ଯିବାର୍ ଭିତରେ ଯେ ଯାହା ଅନୁଭବଟେ ପାଇଛନ୍ ହେଟାକେ ନ ବତେଇଛନ୍ । ସେଟା ତାକର୍ ମହାନୁଭବ ଆଏ, ହେଲେ ଅନୁଭବ କରି ଦୁନିଆଁ କେ ଦିଗଦର୍ଶନ ଦେବାର୍ ଯୋଗ୍ୟତା ଥାଉନ୍ ଥାଉନ୍ ଆମେ କାଁ ହେଲା ଯେ ନୂଆଁ ଚିନ୍ତନଟେ ପରିଶି ନାଇଁ ଦେମା ସଂସାରକେ ? ଆସୁନ୍ ଆଏଜ୍ ନୁଁ ନୂଆଁ କିଛି କରବାର୍ ସଂକଳ୍ପ୍ ଟେ ନେମା ଜୀବନର୍ ଅନୁଭୂତି କେ ସାଉଁଟି ଆନମା, ବନେ କରି ଚିନ୍ତନ୍ କରି ତାର୍ ସ୍ଵରୂପ୍ କେ ଜୀଇଁ ଥାଉନ୍ ଥାଉନ୍ ଆମର୍ ଭବିଷ୍ଯତ୍ ପୀଢ଼ିର୍ ଲାଗି ପରଶି ଦେମା, ମୁନୁଷ୍ ଜୀଵନ କେ ସାଫୁଲ୍ କର୍ମା, ଦୁନିଆର୍ ଲୁକକୁ ବତେଇ ଦେମା ଯୁଗ ଜନ୍ମା ଆଏ ଆମର୍ ମାଟି ମା’, ସୁରୁଟେ ଦେହେ ପାଏଲ ଭିଲ୍ ଗଙ୍ଗାଧର ମେହେର୍ କବିଙ୍କର୍ ଭାଷାନେ-

“ହେଲେହେଁ ତୁ ସାନ କରୁଣା ନିଧାନ

ରାଜ୍ୟରେ କରିଛୁ ବାସ,

ବଢ଼ାଇଲେ କର ତାଙ୍କ ଶ୍ରୀପୟର

ଲଭେ ନ ହେବୁ ନିରାଶରେ ଜୀବନ!

ବିଶ୍ୱ ଦେଖ ମଧୁମୟ….ll”

ସାରା ଦୁନିଆଁ ମୋର୍ ଘର୍ ଆଏ ମୁଇଁ ଅମୃତ୍ ଆଏଁ, କେତେବେଳେ କେନ୍ ଭାବେ ଅଛେଁ ମୁଇଁ ନାଇଁ ଜାନି, ହେଲେ କେନ୍ କୁନାନେ କେହେନି ନା କେହେନି ରୂପ୍ ଥି ମୋର ଥିବାରଟା ଧାରିଜ୍ ଆଏ । ଆଏବା ଖେପି ଫେର୍ ଭେଟଘାଟ୍ …ରହେଲି ।

ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ମୁକ୍ତ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ, ମୁଖ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ, ସମ୍ବଲପୁର

ବିଭାଗୀୟ ମୁଖ୍ୟ (ଓଡ଼ିଆ)

ମୋଦିପଡ଼ା,ସମ୍ବଲପୁର

ପିନ୍ କୋଡ଼-୭୬୮୦୦୨

ଯୋଗାଯୋଗ -୭୯୭୮୮୬୪୬୧୨

ମୁଇଁ

ଡକ୍ଟର ସଙ୍ଗୀତା ନାଏକ ପୁରୋହିତ