ଯଦିଓ କିଛି ଟା କ୍ଷେତ୍ର ରେ, ମୋ ବିକାଶ ର ଧାରା ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପି ପ୍ରଶଂସା ସାଉଁଟୁ ଥିବା ବେଳେ, ଠିକ ସେତିକିବେଳେ ମୋ ନିଜ ଦେଶ ରେ ମୋର ପରିଚୟ ବିଷୟରେ ସଠିକ ଭାବରେ ଜାଣିନଥିବା ଅଣଓଡ଼ିଆ ଙ୍କୁ କିମ୍ବା ଯୋଉ ମାନେ କଥା କଥା ରେ ଓଡ଼ିଆ କିମ୍ବା ଓଡିଶା କୁ ତାତ୍ସଲ୍ୟ କରିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ବିପଦ ସମୟରେ ମୁଁ ତାଙ୍କ ହାତ ଛାଡ଼ିନି|

ଏଇ କୋଭିଡ ମହାମାରୀ ସମୟ ର ଦୃଶ୍ୟ କୁ ହିଁ ଦୃଷ୍ଟି ପରିସର କୁ ନେଇଦେଖନ୍ତୁ|ସାରା ଦେଶକୁ ଅମ୍ଳଜାନ ଯୋଗେଇ ମୁଁ କୋଉଠି ନା କୋଉଠି ସାଢେ ଚାରି କୋଟି ଓଡ଼ିଆ ଙ୍କ ମନରେ ଖୁସି ଦେଇ ଶାନ୍ତିରେ ନିଶ୍ୱାସ ନେଇପାରିଛି|ମୋ ପଡୋଶୀ ମାନଙ୍କ ସହ କିଛି ନା କିଛି କଥା ଅବା ମନ୍ତବ୍ୟ କୁ ନେଇ ଭୁଲ ବୁଝାମଣା ମୋର ବହୁତ ଆଗରୁ ଉଣା ଅଧିକେ ରହି ଆସିଛି ସତ, ଯେମିତି ରସଗୋଲା କଥା ପାଇଁ ବଙ୍ଗାଳ ହଉ ଅବା ପାଣି ଟିକେ ପାଇଁ ଛତିଶଗଡ ହଉ|ଆଜ୍ଞା ସେ କଥା ଛାଡ଼ନ୍ତୁ, ନ ଅଙ୍କ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ରୁ ଉଠି ପଡି, କଳାପାହାଡ କୁ ସାମ୍ନା କରି,ଚଣ୍ଡାଶୋକ ର ଧର୍ମଶୋକ ହବାର ସାକ୍ଷୀ ହେଇ 1999 ବାତ୍ୟା ଦେଇ ଗତି କରିବାର ଯୋଉ ପର୍ଯାୟ ସବୁ ଦେଇ ମୁଁ ଗତି କରି ଆସିଛି, ଅଣ୍ଟା ଭାଙ୍ଗିଯିବା ଟା ଆଜ୍ଞା ନିଶ୍ଚିତ ଥିଲା| କିନ୍ତୁ ତାରି ଭିତରେ ଆଜ୍ଞା କିଛି ଏମିତି ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷ, କିଛି ଏମିତି ଘଟଣା ଯାହା ମତେ ପୁଣି ଶକ୍ତ ହେଇ ଛିଡା ହବାର ସାହସ ମଧ୍ୟ ଦେଇଛି, ସେ ଉତ୍କଳମଣି ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସ ହୁଅନ୍ତୁ, ଅବା ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକ ଙ୍କ "ଦାକୋଟା"|ଅବଶ୍ୟ ସବୁ ଶେଷରେ ମୁଁ ଗୋଟେ ଜିନଷ ପାଇଁ ବିଶ୍ୱ ଦରବାରେ ଗର୍ବିତ ଓ ଆଦୃତ ମଧ୍ୟ, ତାହା ହେଉଛି ମୋ ଜଗନ୍ନାଥ ସଂସ୍କୃତି | ଇତିହାସ ରୁ ନେଇ ବର୍ତ୍ତମାନ ଯାଏଁ, ଗର୍ବ କରିବା ଲାଗି ମୋ ପାଖରେ ଅନେକ ଜିନଷ ଅଛି, ସେ ପାଇକପୁଅ ଙ୍କ କଥା ହଉ, କିମ୍ବା ସାଧବପୁଅ ଙ୍କ ନିର୍ଭିକତା, ଅବା ବାରିପଦା ର ଛଉ ନୃତ୍ୟ ହଉ ନହଲେ ବିଶ୍ୱ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓଡିଶୀ|ଆଜ୍ଞା ସବୁବେଳେ ବିକାଶ ଓ ଅଗ୍ରଗତି ର ଧାରା ଯେ ଉପରକୁ ଉଠିଚାଲିଥିବ, ତାର ଅର୍ଥ ଏହା ନୁହଁ ଯେ,ଏଠି ଘଟୁଥିବା ରାଜନୈତିକ ସ୍ୱାର୍ଥ କୁ ନେଇ ବଳିପଡୁଥିବା ପଛୁଆ ବର୍ଗ ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷ ଙ୍କ ସାମୁହିକ ସ୍ୱାର୍ଥ କୁ ଜଳାଞ୍ଜଳି ଦେଇ ମୁଁ ଖୁସି ରେ ଅଛି|ହଁ, ମୁଁ ଗର୍ବିତ ନୁହଁ ଅପହଞ୍ଚ ନଗଡା ପାଇଁ, ମୁଁ ଗର୍ବିତ ନୁହଁ ମୋ ଦାଦନ ଭେଟି ପାଇଁ, ମୁଁ ଗର୍ବିତ ନୁହଁ କିଛି ବହୁଚର୍ଚ୍ଚିତ ଅପରାଧିକ ମାମଲା ର ବହୁ ବିଳମ୍ବ ଜନଶୁଣାଣୀ ପାଇଁ|କିନ୍ତୁ ଗର୍ବିତ ଭି, ଆଦିବାସୀ ସଂସ୍କୃତି କୁ ଏକ ନୂଆ ରୂପ ଦେବା ପାଇଁ, ଗର୍ବିତ ମୋ ଖାଦ୍ୟ ପଖାଳ ପାଇଁ |ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ର ଲୋକ ତ ଏଠି ରୁହନ୍ତି ସତ, କିନ୍ତୁ କଟକ ର ଭାଇଚାରା କୁ ଦେଖିଲେ ସେଇଟା ଅନୁଭବ ହୁଏନି, କିନ୍ତୁ ପୁଣି ଏଇ କୋଶଳ ରାଜ୍ୟ ର କଥା କୋଉଠି ନା କୋଉଠି ସେଇ ଭାଇଚାରା ଉପରେ ଗୋଟେ ପ୍ରଶ୍ନବାଚୀ ଭି ସୃଷ୍ଟି କରେ| ଯେତେବେଳେ ମୋ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବାହାର ରାଜ୍ୟ ରେ କିଏ ଭି ଖାଦ୍ୟପେୟ ଅବା ଯେ କୌଣସି କଥା କୁ ନେଇ ପରିହାସ କରେ, ଆଜି ବିପର୍ଯୟ ପରିଚାଳନା କ୍ଷେତ୍ର ରେ ପ୍ରଶଂସା ସାଉଁଟିବା କଥା କହି ଓଡ଼ିଆ ଟିଏ ପୁଣି ତା ଛାତି ଚଉଡ଼ା କରିବାର ବାଜି ମାରିନିଏ | ମୋର ଏଠି ହଉଥିବା ପର୍ବପର୍ବାଣି କଥା କହିଲେ,ଦିନ ସାରି ରାତି ପାହିଯିବ| କିନ୍ତୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଟି ବଢୁଥିବା ବର୍ଷ ମାସ ଦିନ ସହ, ମୁଁ ଭି ଆଉରି ପୁରୁଣା ହେଇ ହେଇ ଯାଉଛି, କିଛି ଭଲ କିଛି ମନ୍ଦ, ଆଉ କିଛି ଅଲିଭା ସ୍ମୃତି କୁ ନେଇ ସମୟ ର ଏଇ ଅସରନ୍ତି ସ୍ରୋତ ରେ ଗତି କରିଚାଲିଛି, କେବଳ ଡର ଏତିକି, ମୋ ନାମ ରେ ଅଲଗା ଅଲଗା ବିଦ୍ରୋହ ନ କରି, ଏକାକୀ ହେଇ ଗୋଟେ ଶକ୍ତି ବନାନ୍ତୁ, ଯାହାର ନାମ ହବ "କାଲି ର ଓଡିଶା",

ରହିଲି, ମୁଁ ଓଡିଶା କହୁଛି

ମୁଁ ଓଡିଶା କହୁଛି

ଓଡିଶା ର କିଛି କୁହା ଅକୁହା ସ୍ମୃତି ଓ ସୁଖ ଦୁଃଖ ସମୟ ର ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ବିବରଣୀ, ଯାହା ଓଡ଼ିଆ ଭାବେ ଆମକୁ ଆନ୍ଦୋଳିତ କରେ