ମୁଠି ଅନୁକୂଳ ଦିବସ

ଆମ ଓଡ଼ିଶା ର ମେରୁଦଣ୍ଡ , ଆମ ଭାତ ହାଣ୍ଡି ର ଜନକ, ଆମ ଦୈନଦିନ ଜୀବନ ସଂଘର୍ଷ ର କର୍ଣ୍ଣଧାର, ଆମ ଜୀବନ ଜୀବିକା ର ଆବାହକ, ସବୁଜିମା ର ଏକାକୀ ଯୋଦ୍ଧା, ଗୃହପାଳିତ ଏବଂ ପଶୁ ପ୍ରେମୀ , ମା ମାଟିର ଅସଲି ଦାୟଦ, ହକ ଲଢେଇ ର ବିନ୍ଧାଣି, ଶ୍ରମ ଆଉ ପାରିଶ୍ରମିକ ର ସ୍ରଷ୍ଟା ଚାଷୀକୁଳ ବା କୃଷକ ମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର "ମୁଠି ଅନୁକୂଳ" ଦିବସ ଅବସର ରେ ଅଶେଷ ଅଶେଷ କୃତଜ୍ଞତା । ଆଜି ଦିନ ଆମକୁ ମନେ ରଖିବା ନିହାତି ଦରକାର , କାରଣ ବିହନ ର ପ୍ରଥମ ଭୂମିଷ୍ପର୍ଶ ହୁଏ ଆଜି, ଯେମିତି ଶିଶୁ ର ପ୍ରଥମ ଖଡ଼ି ଛୁଆଁ, ଆଜିଠୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଉଭୟ ବିହନ ଓ ଚାଷୀ ର ସଂଘର୍ଷ। ବିହନ ନିଜର ଘର ଛାଡ଼ି, ମା ମାଟି କୁ ଆଦରି ନିଏ , ଶ୍ୱାସ ରୁଦ୍ଧ ହେଇ ମାଟି ର ବକ୍ଷ ରେ ହଜିଯାଏ, କେବଳ ଆଞ୍ଜୁଳାଏ ବର୍ଷା ଛିଟା ହିଁ ତାର ସାଥୀ ଥାଏ। ପ୍ରଚଣ୍ଡ ରୌଦ୍ରତାପରେ ନିଜ ଛାତି କୁ ଚିରି ଦୁନିଆ କୁ ଦେଖେଇବା କୁ ଚାହେଁ ତାର ଅଙ୍କୁରୋଦଗମ୍ ର କାହାଣୀ। ଆଉ ତିଳ ତିଳ ବଳି ପଡ଼ି ନୂଆ ରୂପରେ ଫସଲ ର ନାମ ନିଏ। ସେମିତି କୃଷକ ନିଜର ଚାଳିଆ ଛାଡ଼ି ମା ମାଟି ରେ ହଳ ଯୋତି, ବିହନ ବୁଣି, ରକ୍ତକୁ ପାଣି କରି ଦୁନିଆ ମୁହିଁ ରେ ବର୍ଷକର ଆହାର ଦେବା ପାଇଁ ମୁଣ୍ଡ ଫଟା ଖରା , ମୁଶଳବର୍ଷା, ହାଡ଼ ଭଙ୍ଗା ଶୀତ ଓ କାକର କୁ ପଛ ରେ ପକେଇ ଚାଷଜମି ରେ ପଡ଼ି ରହେ, ବିଲ ମୁଣ୍ଡ ର ଛୋଟ କୁଡିଆ ଟି ତାର ନୁଆ ଠିକଣା ହୋଇଥାଏ। ଆମେ ମଧ୍ୟ ଜୀବନ ର ପ୍ରତିଟି ସୋପାନ କୁ ସେମିତି ସଂଘର୍ଷ ର ସହ ପାର କରିଥାଏ, ବାଲ୍ୟ, ଶୈଶବ, ଯୌବନ ଆଉ ପ୍ରୋଢ଼। କୃଷକ ସଂଘର୍ଷ ର ବିକଳ୍ପ ନାହିଁ। ସେମାନେ ହିଁ ପ୍ରଥମ କ୍ରାନ୍ତିକାରୀ, ଆଉ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟ ରେ, ସମସାମୟିକ କୃଷକ କ୍ରାନ୍ତି , ବଳିଦାନ ଓ ବଳିଦାନ ପର ର କୃଷକ ନୀତି ର ଉଚ୍ଛେଦ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଉଦାହରଣ। ଆମକୁ ତାଙ୍କର କ୍ରାନ୍ତି ପଥ କୁ ଆପଣେଇବାକୁ ପଡ଼ିବ। ନିଜର ସ୍ବାର୍ଥ ଠୁ ସାମୁହିକ ସ୍ବାର୍ଥ କୁ ଉର୍ଦ୍ଧରେ ରଖିବାକୁ ପଡ଼ିବ। କୃଷକ ର ଲହୁ ଆଉ ଲୁହ ରେ ମାଟି ପ୍ରତି ନିବିଡ ପ୍ରେମ ଝଲ୍ସୁଥାଏ। ଆମ କୁ ତାଙ୍କୁ ଅନୁକରଣ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।

କଥା ରେ ଅଛି,

" ଭାରତ କୁ ଭାରତ କିଏ ବନାଏ
ଭାରତ ର ଶ୍ରମିକ ଆଉ କୃଷକ, ଆଉ କିଏ "

କୃଷକ କ୍ରାନ୍ତି ର ମଶାଲ ସବୁ ବେଳେ ଦାଉ ଦାଉ ହେଇ ଜଳୁଥାଉ। ଆମେ ମାନେ ସେମିତି ସେ ପ୍ରଦୀପ କୁ ଇନ୍ଧନ ଯୋଗାଇ ଜ୍ୟୋତି କୁ ଆହୁରି ଅମର କରୁଥିବା।

ମୁଠି ଅନୁକୂଳ ଦିବସ

କୃଷି ଓ କୃଷକ