ନାରୀର ଦୁଃଖ କାହାଣୀ

ଏକାକୀ ଜୀବନର ଦୁଃଖ, ସହନକୁ କାହିଁକି ଆମେ ବାଧ୍ୟ ହୁଅଁ? ଏହି କାହାଣୀ ଗୋଟେ ନାରୀର, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ସମାଜ ଓ ପରିବାରର ଦ୍ୱାରା ଅପମାନ ଓ ଅନ୍ୟାୟର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଛି।

ରମା ଏକ ସାଧାରଣ ଘରର ମହିଳା ଥିଲେ। ସେ ଚାରିଜଣ ମଣିଷ ଅଛି ଭାବି ଏକ ପରିବାରରେ ବିବାହ କଲା। ବିବାହ ପରେ ସେ ନିଜ ପତି ଓ ସାସୁ-ସସୁରଙ୍କ ଚାହିଁ ପରିସରା ରଖିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଅନେକ ଦୁଃଖ ସହିବାକୁ ଲାଗିଲା। ସେ ସମୟରେ ନିଜ ସ୍ଵାମୀଙ୍କର ଚାହିଁ ଦେଖୁଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେ ତା'ର କୌଣସି ସମ୍ମାନ ଓ ସମର୍ଥନ ପାଇନଥିଲେ।

ଏକ ଦିନ, ରମାର ସାସୁଘରର ମଣିଷମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ଜଣେ ଅନ୍ୟାୟକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବାରେ ନିର୍ବଳ ହୋଇ ନିଜର ଭିତରେ ମୁଣ୍ଡକୁ ଅଟକାଇ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ସେ ନିଜ ସ୍ଵାମୀଙ୍କୁ ସମସ୍ୟାକୁ ଜଣାଇଲେ, କିନ୍ତୁ ସ୍ଵାମୀ ତା'ର ସାମାଜିକ ଚାରିପାଖରେ ଆତ୍ମସମ୍ମାନକୁ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ରମାଙ୍କ ଦୁଃଖକୁ ଅବହେଳା କଲେ।

ରମା କେବଳ ନିଜ ପରିବାରକୁ ସମ୍ଭାଲିବାକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ସେ ଜଣେ ମାଁ ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ଭଲ ଶିକ୍ଷା ଏବଂ ସଂସ୍କାର ଦେବାରେ ନିଜର ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସ କଲେ। ଏହାର ବାବଜୁଦ୍ ମଧ୍ୟ, ସେ ନିଜର ପତିଙ୍କ ଭଲପାଇବା ଓ ସମର୍ଥନ ନାହିଁ ପାଇଲେ।

ଏହି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନର ଦୁଃଖ ସହିବାରେ ରମା ନିଜକୁ ଆପଣାଇଲେ ଏବଂ ନିଜର ସ୍ଵାଧୀନତା ଓ ସମ୍ମାନ ପାଇଁ ଦୃଢ ସମ୍ପ୍ରତିବାଦ କରିବାର ନିର୍ଣ୍ଣୟ ନେଲେ। ସେ ନିଜର ପ୍ରାୟାସରେ ଏବଂ ଅନ୍ୟାୟକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବାରେ ସଫଳ ହେଲେ।

ଏହି କାହାଣୀରେ ଆମେ ଜାଣିପାରୁ ଯେ ଏକ ନାରୀ ନିଜ ଦୃଢତା ଓ ଆତ୍ମସମ୍ମାନର ସାର୍ଥକତାରେ କିପରି ଜୀବନରେ ସଫଳ ହୋଇପାରନ୍ତି। ରମା ଆମ ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରେରଣା, ଯେଉଁଥିରେ ଆମେ ନିଜର ଆତ୍ମସମ୍ମାନ ଓ ସ୍ଵାଧୀନତା ପାଇଁ ଆଲୋଚନା କରିବାରେ ନିର୍ଭୟ ହେବା ଦରକାର।

NariraDukha

NariraDukha