ପୁରୁଷ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଏ ସମାଜ ରେ
ମୋତେ କିପରି ନିୟତି ଦେଖାଇଲେ,

କେବେ ଜୁଆ ଖେଳି ହାରିଗଲେ,
ତ, ପୁଣି କେବେ
ଅଗ୍ନି ପରୀକ୍ଷା ଯେ ଭେଟି ଦେଲେ।

ପୂଜା କଲେ ମତେ ଦୁର୍ଗାଙ୍କ ଭଳି
ପୁଣି ବସ୍ତ୍ରହରଣ ବି ରାଜସଭାରେ କଲେ,
ମାନିଲେ ମତେ ଜଗତଜନନୀ
ପୁଣି ସୀତା ବନାଇ ସତୀତ୍ୱର ପରୀକ୍ଷା ନେଲେ।

ମଣିଷ ନୁହେଁ,
ତୁମେ ଏକ ଆଭୂଷଣ,
ତୁମେ ପୁରୁଷଙ୍କର ଯେ ଅଭିମାନ।

ନଥାଉ ପଛକେ ବନ୍ଦ ଫାଟକ ପଛରେ
ତୁମର ଟିକିଏ ସମ୍ମାନ,
ଏହା ପ୍ରତି କ୍ଷଣେ କ୍ଷଣେ
ଯେ ବୁଝାଇ ଦେଲେ।

ବୁର୍ଖାରେ ଲୁଚିଥାଉ ମୁହଁ ମୋର,
ଶାଢ଼ୀ ରେ ଘୋଡ଼େଇ ହେଇଥିବ ଯେ ବାହୁ।
ସ୍ଵର ହେଉ ମୋର ଧିମା
ଆଉ ଚାଲି ହେଉ ମୋର ଧୀର।
ମୁଣ୍ଡ ନୁଆଇଁ ବାଟ ଚାଲିଲେ
କୁଆଡ଼େ ଚରିତ୍ର ଠିକ ରହିବ ଯେ ମୋର।

ଲୋକେ କୁହନ୍ତି ସେ ସତ୍ୟ ଯୁଗ ଥିଲା,
ଏବେ ବଦଳିଲାଣି ଯେ ସମୟ।
"ନାରୀସତ୍ତା" ର କଣ ଆବଶ୍ୟକ?
କରେ ପିତୃସତ୍ତା ପ୍ରଶ୍ନ ବାରମ୍ବାର।

କୁହନ୍ତି ଆଜି ବି
'ପରଧନ' ବୋଲି ;
ରାତିରେ ବଜାରରେ ବୁଲନାହିଁ।
ଦୁନିଆ ତୁମର ସୀମିତ ଅଟେ
ସ୍ୱାମୀ ଆଉ ଚାରି କାନ୍ଥରେ ବୋଲି।

ଖେଳକୁଦ,ପଢାପଢି ଯାଅ କରିଦିଅ
ଯାହା କରିବା କଥା,
ହଁ ; ମନେ ରଖିଥିବ ଗୋଟେ କଥା,
ଇଜ୍ଜତ ହିଁ ତମର ଗହଣା ବୋଲି।

ଏହି ଭାବନାର ବିନାଶ ପାଇଁ
"ନାରୀବାଦ" ହିଁ ବିକଳ୍ପ ଅଟେ।
ହୁଅନ୍ତୁ ସମସ୍ତେ ଏକ ସମାନ,
ଏହା କେବଳ ଆମର ଦାବି ଯେ ଅଟେ।

ପୁରୁଷଙ୍କ ଉପରେ ଘୃଣା ନାହିଁ ମୋର,
ପଛରେ ପକାଇବାର ଉଦ୍ଦେଶ ଯେ ନାହିଁ।
ବାସ୍ ! ସମାନତା ପାଇଁ ଲଢ଼େଇ ଇଏ
ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଏ କେବଳ ନିଜର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ପାଇଁ।

ନାରୀସତ୍ତା

ସମାଜ ରେ ନାରୀ