ସବ୍ୟାହୃତିଂ ସପ୍ରଶବାଂ ଗାୟତ୍ରୀଂ ବେଦମାତରମ୍ !

ଭାବୟିତ୍ୱା ଜପଂ କୁର୍ଯ୍ୟାତ୍ତତୋ ମୃତ୍ତିକୟା ନୃପ ॥

ବ୍ରାହ୍ମା କହିଲେ- ହେ ନୃପ ! ବ୍ୟାହୃତି ଓ ପ୍ରଣବ ସହିତ ବେଦମାତା ଗାୟତ୍ରୀଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ଭାବନା କରି ଜପ କରିବ !

ହସ୍ତପ୍ରମାଣତଃ କାର୍ଯ୍ୟା ପ୍ରତିମା ରେବତୀପତେଃ

ଫଣାମୁକୁଟସନ୍ନଦ୍ଧା ହଳଂ ମୂଷଳମେବ ଚ ॥

ତା ପରେ ମୃତ୍ତିକାରେ ରେବତୀରମଣ ବଳଭଦ୍ରଙ୍କର ଏକହାତ ପ୍ରମାଣର ଏକ ମୁର୍ତ୍ତି ନିର୍ମାଣ କରିବ ! ସେଥିରେ ଫଣା ମୁକୁଟ ହଳ ମୁଷଳ ଧାରଣ କରାଇବ !

ଧାରୟନ୍ତି ଚ ସା ରମ୍ୟା ବଳସ୍ୟ ପ୍ରତିମା ଭବେତ୍ !

ପଞ୍ଚାମୃତେନ ବିଦ୍ୟେନ ଦଧିକ୍ରାବଣମନ୍ତ୍ରତଃ !

ଯେପରି ବଳଭଦ୍ରଙ୍କର ସେ ପ୍ରତିମାଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭନୀୟ ହେବ ସେପରି କରିବ ! ଦଧିକ୍ରାବଣ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦିବ୍ୟ ପଞ୍ଚାମୃତରେ ଉକ୍ତ ପ୍ରତିମାଙ୍କୁ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ନାନ କରାଇବେ !

ଆଚାର୍ଯ୍ୟଃ ସ୍ନାପୟିତ୍ୱାଥ ପୁରୁଷସୂକ୍ତେନ ବାରିଣା !

ନବ୍ୟାଂଶୁକେନ ସଂପ୍ରୋଛ୍ଛ୍ୟ ପରିଧାସ୍ୟେତି ମନ୍ତ୍ରତଃ ॥

ତାହା ପରେ ପୁରୁଷସୂକ୍ତ ପାଠକରି ସୁବାସିତ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରାଇବେ ! ନୂତନ ବସ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ଭଲ ଭାବରେ ପୋଛି ଦେବେ !

ବସ୍ତ୍ରଂ ଦବ୍ୟାତ୍ତତୋ ମନ୍ତ୍ରୀ ଧୌତଂ ଚ ସୁପରିଷ୍କୃତମ୍ !

ଯଜ୍ଞୋପବୀତମନ୍ତ୍ରେଣ ଯଜ୍ଞସୁତ୍ରଂ ସମର୍ପୟେତ୍ !

ତାପରେ ମନ୍ତ୍ରବିତ୍ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ପରିଧାସ୍ୟେ ମନ୍ତ୍ର ପାଠକରି ଧୂଆହୋଇ ପରିଷ୍କୃତ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ଅର୍ପଣ କରିବେ ! ଯଜ୍ଞୋପବୀତ ମନ୍ତ୍ରରେ ଉପବୀତ ସମର୍ପଣ କରିବେ !

ଯଶସେତି ମନୁଶ୍ଚୋକ୍ତ୍ୱାପ୍ୟୁତ୍ତରୀୟଂ ତଦାର୍ପୟେତ୍ !

ଗନ୍ଧଦ୍ୱାରେତି ଗନ୍ଧଂ ବୈ ଶ୍ରୀଶ୍ଚତେଽନେନ ପୁଷ୍ପକମ୍ ॥

ଯଶସେତି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଉତ୍ତରୀୟ ଅର୍ପଣ କରିବେ ! ଗନ୍ଧଦ୍ୱାରା ମନ୍ତ୍ରପାଠ କରି ଚନ୍ଦନ ଏବଂ ଶ୍ରୀଶ୍ଚତେ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଷ୍ପ ପ୍ରଦାନ କରିବେ !

ଉପଚାରୈଃ ଷୋଡଶଭିଃ ରୁଦ୍ରାଧ୍ୟାୟେନ ପୂଜୟେତ୍ !

ଅଭାବେନ ତଥା ପଞ୍ଚୋପଚାରୈ ପରିପୂଜୟେତ୍ ॥

ଏହିପରି ଷୋଡଶ ଉପଚାରରେ ରୁଦ୍ରଧ୍ୟାୟ ପାଠକରି ପୂଜାକରିବେ ! ତାହା ଅଭାବରେ ପଞ୍ଚୋପଚାରରେ ପୂଜା କରିବେ !

ତତୋ ବନ୍ଦାପନାଂ କୁର୍ଯ୍ୟାଦଥ ପ୍ରାସାଦପୂର୍ବତଃ !

ଆସ୍ତେ କାମ୍ୟବଟଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ସାକ୍ଷାନ୍ନାରାୟଣସ୍ତରୁଃ ॥

ତାପରେ ବନ୍ଦାପନା କରିବ ! ପ୍ରାସାଦ(ମନ୍ଦିରର) ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ କାମ୍ୟବଟ ବିରାଜମାନ କରିଛନ୍ତି ! ସେ ତରୁ ସାକ୍ଷାତ୍ ଶ୍ରୀମାନ ନାରାୟଣ ଅଟନ୍ତି !

ଯେ ଚ ମର୍ତ୍ତ୍ୟାଃ ପ୍ରକୁର୍ବନ୍ତି ଦର୍ଶନଂ ଚ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍ !

ଛାୟାନିବାସମେବାତ୍ର ତେ ସର୍ବେ ମନୁଜୋତ୍ତମାଃ

ବ୍ରହ୍ନହତ୍ୟାଦିପାପେଭ୍ୟୋ ମୁକ୍ତାଃ ବୈକୁଣ୍ଠବାସିନଃ ।

ମର୍ତ୍ତ୍ୟଲୋକର ନିବାସୀ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସେହି ଦେବତରୁଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରନ୍ତି , ତାହା ଛାୟାରେ ଆଶ୍ରୟ ନିଅନ୍ତି ସେ ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାଦି ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ବୈକୁଣ୍ଠବାସୀ ହୁଅନ୍ତି !

ଏତଦ୍‌ବୃକ୍ଷସ୍ୟ ମୂଳେ ହି ୠଷେରଙ୍ଗୀରସଃ ପୁରଃ !

ଏହି ଦେବ ବୃକ୍ଷର ମୂଳରେ ଋଷି ଅଙ୍ଗିକାରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଗୋଟିଏ ଆଶ୍ରମ ରହିଛି ! ତାହାଙ୍କୁ ଅଙ୍ଗୀରାଙ୍କ ଆଶ୍ରମନାମରେ ଖ୍ୟାତ !

ଆଶ୍ରମୋଽସ୍ତି ମହୀନାଥ ନୟେତ୍ତତ୍ର ସୁଦର୍ଶନମ୍ !

ଗନ୍ଧାଦିନା ପୂଜୟେତ୍ତଂ ତଥା ବନ୍ଦାପନାଂ ଚରେତ୍ ॥

ହେ ରାଜ ! ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ସେଠାରୁ ନେବ ! ଚନ୍ଦନ ପ୍ରଭୃତି ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ବନ୍ଦାପନା କରିବ !

ବଟବୃକ୍ଷଂ ପ୍ରତି ସପ୍ତ ଭ୍ରାମୟେଚ୍ଚ ସୁଦର୍ଶନମ୍ !

ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ଚ ପ୍ରଥମଂ ଯେ ପଶ୍ୟନ୍ତି ନରୋତ୍ତମ ॥

ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାଦିପୋପେଭ୍ୟୋ ମୁକ୍ତାସ୍ତେ ସ୍ୟୁର୍ନ ସଂଶୟଃ

ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣସ୍ତେୟାଦ୍ ବିମୁକ୍ତାଃ ସ୍ୟୁର୍ଦ୍ୱିତୀୟଭ୍ରମଣେକ୍ଷଣାତ୍ ॥

ଏହି ବଟବୃକ୍ଷର ଚତୁଃପାର୍ଶ୍ୱରେ ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ସାତବାର ଭ୍ରମଣ କରାଇବ ! ସୁଦର୍ଶନଙ୍କର ଏହି ଭ୍ରମଣ ରୂପକ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣକୁ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଥମବାର ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମ ହତ୍ୟାଦି ମହାପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ! ଏଥିରେ ସଂଶୟ ନାହିଁ ! ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱତୀୟ ଭ୍ରମଣ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ସେମାନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚୋରି ରୂପକ ମହାପାତକରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି !

ଯେ ଚ ମର୍ତ୍ତ୍ୟା ମହାଭକ୍ତ୍ୟା ବୃକ୍ଷସ୍ୟାସ୍ୟ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍।।

।।କୁର୍ବନ୍ତି ତେଽଶ୍ବମେଧସ୍ୟ ଲଭନ୍ତେ ଫଳମୁତ୍ତମମ୍।

ଯେଉଁମାନେ ମହାଭକ୍ତି ସହକାରେ ଏହି କାମ୍ୟବଟ ଦେବତରୁକୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଅଶ୍ଵମେଧ ଯଜ୍ଞର ଉତ୍ତମଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି।

ଏତତ୍କାମ୍ୟବଟାଦ୍ରାଜନ୍ନାକଳ୍ପବଟପାଦପମ୍।।

ଏତନ୍ମଧ୍ୟସ୍ଥଳଂ ଦିବ୍ୟଂ ମହତ୍‌ପୁଣ୍ୟକରଂସଦା‌।

ଅତ୍ର ବାସଭୃତାଂ ଭୂପ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦାୟକମ୍।।

ଏହି କାମ୍ୟବଟ ଓ କଳ୍ପବଟର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀଭାଗ ଅତି ଉତ୍ତମ ଏବଂ ପୂଣ୍ୟକର ସ୍ଥଳ ଅଟେ। ହେ ରାଜା! ଏଠାରେ ଅବସ୍ଥାନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଏହି ସ୍ଥଳ ଇହ ଲୋକରେ ଭୋଗ ଓ ପରଲୋକର ମୁକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରେ।

ସ୍ଥଳମେତନ୍ମହାପୁଣ୍ୟଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ବା ନାରାୟଣୀଂ ଶୁଭାମ୍।

ତ୍ରିଶୂଳ ଡମ୍ବରୁ ବରାଭୟହସ୍ତାଂ ଶୁଭପ୍ରଦାମ୍।।

ଏହି ସ୍ଥଳ ମହାପୁଣ୍ୟକର ହୋଇଥିବାରୁ ଏଠାରେ ତ୍ରିଶୁଳ, ଡମ୍ବରୁ, ବର ଓ ଅଭୟହସ୍ତା ତଥା ସକଳ ଲୋକଙ୍କର ମନୋରଥ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିବା ଶୁଭପ୍ରଦା ନାରାୟଣୀ ଅବସ୍ଥାନ କରିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ମାତ୍ରେ ସକଳ ପାପ ଧ୍ବଂସ ହୁଏ।

ଆସ୍ତେ ନିଖିଳଲୋକାନାଂ ମନୋରଥଫଳପ୍ରଦା।ତସ୍ୟା ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ସର୍ବପାପଂ ବ୍ୟପୋହତି।।

ଭ୍ରମଣାନନ୍ତରଂ ରାଜନ୍ କାଳିକାୟାଶ୍ଚ ଦକ୍ଷିଣେ।

ଉଗ୍ରସେନୋଽସ୍ତି ତତ୍ରୈନଂ ସୁଦର୍ଶନମଥୋ ନୟେତ୍।।

ହେ ରାଜା! ସେଠାରେ ଭ୍ରମଣ କରାଇ ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ କାଳିକା ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣରେ ଉଗ୍ରସେନଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରାଇ ପୂଜା କରିବ।

ନୀତ୍ବାର୍ଚ୍ଚୟେତ୍ତଥା କୁର୍ଯ୍ୟାଦ୍‌ବନ୍ଦାପନମନୁତ୍ତମମ୍।

ତସ୍ମାନ୍ନୟେତ୍ତତଃ କଣ୍ଡ୍ବାଶ୍ରମସ୍ୟ ନିକଟଂ ପ୍ରତି।।

ପୂଜା ପରେ ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଦାପନା କରିବ।ତାହାପରେ ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ କଣ୍ଡୁଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ନିକଟକୁ ନେବ।

ସୁଦର୍ଶନଂ ଚ ସଂପୂଜ୍ୟ ତତ୍ର ବନ୍ଦାପନାଂ ଚରେତ୍।

ମହୋତ୍ସବଂ ତଦା କ୍ଷେତ୍ରେ କୁର୍ଯ୍ୟାନ୍ନୃପତିସତ୍ତମ।।

ସେଠାରେ ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ବନ୍ଦାପନା କରିବ। ସେତେବେଳେ ସେହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ମହୋତ୍ସବ ଆୟୋଜନ କରିବ।

ମାର୍ଗେ ଶୋଭାଂ ଚ ସର୍ବତ୍ର କୁର୍ଯ୍ୟାଦ୍‌ଭକ୍ତ୍ୟା ତଦୁତ୍ସବେ।

ଦ୍ବାରି ଦ୍ବାରି ଜନାସ୍ତାବଚ୍ଚରେୟୁଶ୍ଚ ମହୋତ୍ସବମ।।।୨୬।।

ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ନେବା ମାର୍ଗରେ ଭକ୍ତି ସହକାରେ ଉତ୍ସବର ଆୟୋଜନ କରିବ। ମାର୍ଗଟିକୁ ସୁଶୋଭିତ କରିବ। ଯାଉଥିବା ମାର୍ଗରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦ୍ଵାରରେ ଲୋକେ ଉତ୍ସବମାନ କରୁଥିବେ।

ପତାକା ସବିତା ନାଳଜୃମ୍ଭଣଂ ଚ ତଦା ଚରେତ୍। ଘଣ୍ଟାମର୍ଦ୍ଦଳଶଙ୍ଖାଦି ଧ୍ବନି ଚ ରଚୟେତ୍ତଦା।।୨୭।।

ପତାକା ଉଡାଉଥିବେ । ବାଣ ଫୁଟାଉଥିବେ। ଘଣ୍ଟା, ମର୍ଦ୍ଦଳ ଓ ଶଙ୍ଖ ପ୍ରଭୃତି ଧ୍ବନିରେ ମାର୍ଗ ମୁଖରିତ କରୁଥିବେ।

ଲାଜାନାଂ ଶର୍କରାଣାଂ ଚ ଦୁଗ୍ଧାନାଂ ଚ ତଦା ନୃପ।

ଗୋଧୂମାନାଂ ବିକାରୋତ୍‌ଥଂ ନୈବେଦ୍ୟଂ ସୁପରିଷ୍କୃତମ୍।।୨୮।।

ହେ ରାଜା! ଲିଆ, ଗୁଡ, କ୍ଷୀର,ଗହମ ଛତୁରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ସୁପରିଷ୍କୃତ ଶୋଭନୀୟ ନୈବେଦ୍ୟ ବହୁଳ ପରିମାଣରେ ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା।

ସୁଦର୍ଶନାୟ ତଦ୍‌ଦଦ୍ୟାଚ୍ଚାରୁଭୂରିତ୍‌ରଂ ତଦା।

ଏତନ୍ନିର୍ମାଲ୍ୟନିଚୟେ ସ୍ପର୍ଶଦୋଷୋ ନ ବିଦ୍ୟତେ।।୨୯।।

ଏହି ପ୍ରସାଦକୁ ମହାପ୍ରସାଦ ପରି ମନେ କରିବ। ଏଥିରେ ସ୍ପର୍ଶଦୋଷ ନାହିଁ।

ଶଙ୍କାମତ୍ରୈବ ନୋ କୁର୍ଯ୍ୟାଜ୍ଜନେଶ୍ବର କଦା ବୁଧଃ।

ସ୍ତମ୍ଭରୂପସ୍ୟ ଚକ୍ରସ୍ୟ ଜଗନ୍ନାଥସ୍ୟ ଚ‌ ପ୍ରଭୋଃ।।୩୦।। ନିର୍ମାଲ୍ୟେ ଚ କଦା ଭେଦଂ ନ କୁର୍ଯ୍ୟାଦବନୀଶ୍ବର। କୁର୍ଯ୍ୟାଚ୍ଚେନ୍ନରକେ ଘୋରେ ପଚ୍ୟନ୍ତେ ନାତ୍ର ସଂଶୟଃ।।୩୧।।

ହେ ରାଜା! ପଣ୍ଡିତଲୋକ ଏଥିରେ ଶଙ୍କା କରିବା ଆଦୌ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଜଗନ୍ନାଥ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ସ୍ତମ୍ଭରୂପୀ ଚକ୍ର ସୁଦର୍ଶନଙ୍କର ପ୍ରାସାଦରେ କଦାପି ଭେଦଭାବ କରିବ ନାହିଁ। ଯଦି କରିବ ତେବେ ଘୋର ନରକରେ ପଚି ସଢିବ। ଏଥିରେ ସଂଶୟ ନାହିଁ।

ତତଃ ପ୍ରାସାଦରତ୍ନସ୍ୟ ତୃତୀୟାବରଣସ୍ୟ ଚ।

ପୂର୍ବଦ୍ବାରଂ ସମାସାଦ୍ୟ ତଦ୍ ବନ୍ଦାପନମାଚରେତ୍।।୩୨।।

ତାହା ପରେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରର ତୃତୀୟ ଆବରଣର ପୂର୍ବ ଦ୍ଵାର ବାଟେ ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ନେଇ ବନ୍ଦାପନା କରିବ।

ପଞ୍ଚାମୃତୈଶ୍ଚ ବିଧିବତ୍ତତୋ ବିଦ୍ୟାପତେର୍ନୃପ।

ବଂଶ୍ୟୋପି ବାସୟେଦ୍ଦିବ୍ୟେ ସିଂହାସନପଦେ ନିଜେ।।୩୩।।

ବିଧି ଅନୁସାରେ ପଞ୍ଚାମୃତରେ ସ୍ନାନ କରାଇବ। ତାହାପରେ ହେ ରାଜା ବିଦ୍ୟାପତି ବଂଶର ସେବକମାନେ ଦିବ୍ୟରତ୍ନସିଂହାସନରେ ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ବିରାଜମାନ କରାଇବେ।

ତତଃ କୁର୍ଯ୍ୟାତ୍‌ପ୍ରଯତ୍ନେନ ସାୟଂକସମର୍ଚ୍ଚନମ୍।

ପୃଥକ୍ ସମର୍ଚୟେଚ୍ଚକ୍ରମୁପଚାରୈର୍ଯଥାବିଧି।।୩୪।।

ତାହାପରେ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ସାୟଂକାଳ ପୂଜା କରିବ। ଉପଚାରମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ବିଧିପୂର୍ବକ ଚକ୍ର ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ପୃଥକ୍ ପୂଜା କରିବ।

ଅଗ୍ନିଶର୍ମା ତତଃ କୁର୍ଯ୍ୟାଦ୍‌ବନ୍ଦାପନାବିଧିଂ ମୁଦ୍ରା।

ଅନେନ ବିଧିନା ରାଜନ୍ ପୌର୍ଣମ୍ୟାଂ ଶ୍ରାବଣସ୍ୟ ଚ।।୩୫।।

ତାହାପରେ ଅଗ୍ନିଶର୍ମା ହୃଷ୍ଟମନା ହୋଇ ବନ୍ଦାପନା କରିବେ। ଏହି ବିଧି ଅନୁସାରେ ସେ ରାଜନ! ଶ୍ରାବଣ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନର ଉତ୍ସବ ନିଜର ମଙ୍ଗଳ ନିମନ୍ତେ ଅନୁଷ୍ଠିତ କରାଇବ।

ମହୋତ୍ସବଂ ପ୍ରକୁର୍ସଯ୍ୟାତ୍ସ୍ବଂ ନିଜକଲ୍ୟାଣହେତବେ।

ଏବମୁତ୍ସବମାନନ୍ଦାନ୍ ମାନବା ଯେ ଜନାଧିପ।।୩୬।।

ପଶ୍ୟନ୍ତି ସତତଂ ତେଷାଂ ଦୁରିତଂ ଭସ୍ମସାଦ୍ ଭବେତ୍।

ଅନ୍ତେ ବିଷ୍ଣୁପୁରଂ ଯାନ୍ତି ପୁନରାବୃତ୍ତିବର୍ଜିତମ୍।।୩୭।।

ହେ ରାଜା! ଏହି ଉତ୍ସବକୁ ନିରନ୍ତର ଭାବରେ ଯେଉଁ ଲୋକେ ଆନନ୍ଦରେ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଭସ୍ମସାତ୍ ହୋଇଯାଏ। ଶେଷରେ ସେମାନେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପୁନର୍ଜନ୍ମ ହୁଏ ନାହିଁ।

ସୂତ ଉବାଚ

ଶ୍ରାବଣେ ମାସି ତଦ୍‌ବିଷ୍ଣୋର୍ବିଧିନା ଭାଷିତଂ ବିଧିମ୍।

ଶ୍ରୁତ୍ବା ସ ନୃପତିଶ୍ରେଷ୍ଠଃ କୃତକୃତ୍ୟୋ ଭବେତ୍ତଦା।।୩୮।।

ସୂତ କହିଲେ- ହେ ମୁନିଗଣ ! ଶ୍ରାବଣ ମାସର ବିଧି ବିଧାନ ସବୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣି ସେ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ କୃତକୃତ୍ୟ ହେଲେ‌।

ସୁରାପାନଜପାପେଭ୍ୟ ସ୍ତୃତୀୟ ଭ୍ରମଣେକ୍ଷଣାତ୍।

ଚତୁର୍ଥଭ୍ରମଣଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ବା ମୁକ୍ତାଃ ସ୍ୟୁର୍ଗୁରୁତଳ୍ପଗାତ୍।୧୫।।

ଯେଉଁମାନେ ତୃତୀୟବାର ଭ୍ରମଣ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ସେମାନେ ‘ସୁରାପାନ' ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଚତୁର୍ଥବାର ଭ୍ରମଣ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ସେମାନେ ‘ଗୁରୁପତ୍ନୀ ଗମନ' ରୂପକ ମହାପାତକରୁ ମୁକ୍ତି ହୁଅନ୍ତି।

ପଞ୍ଚମଂ ଭ୍ରମଣଂ ଚାସ୍ୟ ଭ୍ରମଣେ ଯଦି ପଶ୍ୟତି। ତତ୍ସଂସର୍ଗଜପାପେଭ୍ୟୋ ମୁକ୍ତୋ ଭବତି ବୈ ଜନଃ।।୧୬।।

ଯେ ପଞ୍ଚମ ବାର ପ୍ରଦକ୍ଷିଣକୁ ଦର୍ଶନ କରେ ସେ ମହାପାତକ ସ‍ଂସର୍ଗଜନିତ ମହାପାତକରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

ଷଟ୍‌ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମାଲୋକ୍ୟ ସର୍ବଯଜ୍ଞଫଳଂ ଲଭେତ୍।

ସପ୍ତଭ୍ରମଣସଲ୍ଲୋକାଲ୍ଲୋକ୍ୟେ ବିଷ୍ଣୁପୁରଂ ବ୍ରଜେତ୍।।୧୭

ତତ୍ର ବୈକୁଣ୍ଠଭବନେ ଜ୍ଞାନଂ ପ୍ରାପ୍ୟ ବିମୁକ୍ତିଭାକ୍‌।

ଯେ ଷଷ୍ଠ ବାର ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ ଦର୍ଶନ କରେ ସେ‌ ସକଳ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲାଭ କରେ । ଯେ ସପ୍ତମବାର ପ୍ରଦକ୍ଷିଣକୁ ଅତି ଉଲ୍ଲାସ ମନରେ ଦର୍ଶନ କରେ ସେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯାଏ। ବୈକୁଣ୍ଠ ଭବନରେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରି ସେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରେ।

ନୀଳାଦ୍ରିମହୋଦୟ ନୀଳାଦ୍ରି ମହୋଦୟ

ନୀଳାଦ୍ରିମହୋଦୟ