ଓଡ଼ିଆ ଭାଗବତ ଭାଗ - ୨୭

ନାନା ପ୍ରକାରେ ହରିପାଦେ

ଯାହାର ଚିତ୍ତ ଅପ୍ରମାଦେ।

ଭଜଇ ଜାଣି ବିଷ୍ଣୁ ମାୟା

ସେ ହରି ତାକୁ କରେ ଦୟା।

( ଅତିବଡ଼ି ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସଙ୍କ ଓଡ଼ିଆ ଭାଗବତ,

ଏକାଦଶ ସ୍କନ୍ଧ, ଦ୍ଵିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ )

ପ୍ରସଙ୍ଗ- ଭଗବାନଙ୍କ କୃପା ଲାଭ କରିବାର ଉପାୟ

ଅର୍ଥ -ଏ ସଂସାରକୁ ବିଷ୍ଣୁ ମାୟା ବୋଲି ଜାଣି ଯେଉଁ ପ୍ରାଣୀ ନିର୍ଭୟ ଚିତ୍ତରେ ଭଗବାନଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ନିରନ୍ତର ମନରଖି ତାଙ୍କୁ ଭଜନ କରେ ପ୍ରଭୁ ତା ଉପରେ ହିଁ କୃପା କରନ୍ତି।

ଭାବାର୍ଥ- ସଂସାରକୁ ବିଷ୍ଣୁ ମାୟା ବୋଲି ନ ଜାଣି ଏହାକୁ ସତ୍ୟ ବୋଲି ଭାବି ମଣିଷ ଏଥିରେ ଆସକ୍ତ ହୋଇଯାଏ।ସଂସାର ପ୍ରତି ଆସକ୍ତ ହେବାରୁ ସେ ଅନାସକ୍ତ ଭାବରେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଭଜନ କରି ପାରେ ନାହିଁ ଓ ତା ମନରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମର୍ପଣ ଭାବ ଉଦ୍ରେକ ହୁଏ ନାହିଁ।ଏଥି ପାଇଁ ଭଗବାନଙ୍କ କୃପା ଲାଭ କରିବା ତା ପକ୍ଷରେ ସମ୍ଭବ ହୁଏନାହିଁ। ଯେହେତୁ ଅହଙ୍କାର ବଶତଃ ଏ ଶରୀରକୁ ସେ ନିଜେ ଓ ସଂସାରକୁ ତା ନିଜର ବୋଲି ଧରି ନିଏ ଏସବୁକୁ ହରାଇବାର ଭୟ ତା ମନ ମଧ୍ୟରେ ସବୁବେଳେ ବସାବାନ୍ଧି ରହିଥାଏ। ନିର୍ଭୟ ଚିତ୍ତ ନ ହେବାରୁ ଏକାଗ୍ରତା ପୂର୍ବକ ସ୍ଥିର ଚିତ୍ତରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଡାକି ପାରେନାହିଁ ଓ ବିଭୁ କୃପା ଲାଭ କରି ପାରେନାହିଁ। ତେଣୁ ସଂସାରକୁ ବିଷ୍ଣୁ ମାୟା ବୋଲି ଭାବି ଅନାସକ୍ତ ଭାବରେ ନିର୍ଭୟ ଚିତ୍ତ ହୋଇ ଏକାଗ୍ରତା ପୂର୍ବକ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଭଜନ କଲେ ମଣିଷ ବିଭୁ କୃପା ଲାଭ କରି ପାରିବ।