" ପଖାଳ "

ନିଦାଘ ଜ୍ୟୁଳରେ ଶୀତଲତା ଭରେ କେମିତି ଯିବି ମୁଁ ଭୁଲି

ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ମାଆ ସିଏ କେମିତି ଯିବି ମୁଁ ଭୁଲି?

କଳିଙ୍ଗର ବିର ପାଇକ ଟା ବଳେ କରିଥିଲେ ଦେଶ ଜୟ

ଏଡେ ସରାଧରେ ଜଗନ୍ନାଥ ଖାଏ କେମିତି ଯିବି ମୁଁ ଭୁଲି?

ସୁନାର ଫସଲ ପାଇଁ ଚସlଭାଇ ଖରାବରଷାରେ ଯୁଝେ

ଶ୍ରମଭାରକୁ ସେ ଲାଘବ କରାଏ କେମିତି ଯିବି ମୁଁ ଭୁଲି?

ସରଳତା ପାଇଁ ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ଯା ଆଦୃତ ଜଗତରେ

ସେ ସରଳତା ତାକୁ ଶିଖେଇଚି ସିଏ କେମିତି ଯିବି ମୁଁ ଭୁଲି?

ଧବଳ ପଖାଳ ' ଶ୍ୟାମ ' ସବୁଜ ଯେ ଶାଗ ଭଜା ତାର ସଙ୍ଗୀ

ଓଡ଼ିଆ ବୋଲି ମୋ ପରିଚୟ ଦିଏ କେମିତି ଯିବି ମୁଁ ଭୁଲି??

ଧାନ ଆମର ପ୍ରଧାନ ଉତ୍ପାଦିତ ଶସ୍ୟ ଏଣୁ ଧାନରୁ ଚାଉଳ କରୁ ଆମେ ।ସେ ଉଷୁନା ହେଉ ବା ଅରୁଆ ହେଉ।ଚାଉଳରେ ମୁଢ଼ି ଚୁଡ଼ା ଧାନରୁ ଖଇ ବା ଲିଆ ଆମ ଆଦରର ଜଳଖିଆ।ପଖାଳ ଆମ ଦିନ ଦୁଃଖୀ ପରିବାରର ତୃପ୍ତି ଓ ଭରସା। ବଡି ସକାଳୁ ବିଲକୁ ହଳନେଇ ବାହାରିବ ଆଗରୁ ମୁଢ଼ି,ଚୁଡ଼ା ,ନ ପାଇଲେ ଚଶା ବେଲାଏ ପଖାଳ , ଗୋଟିଏ ପିଆଜ ଆଉ ଦୁଇଟା କଞ୍ଚା ମରିଚ ଲୁଣରେ ଚକଟି ଖାଇ ବିଲକୁ ବାହାରିପଡେ।

ପଖାଳ ଭାତ ଆମକୁ ଯୋଗାଏ ଶେତ୍ୟସାରା ଖାଦ୍ୟ ଓ ଅଧିକ ଶକ୍ତି

ତା ସାଙ୍ଗକୁ ତୋରାଣି ବି ଦିଏ ପାଣି ଆଉ ଶକ୍ତି।

ଏଥିପାଇଁ ଆମ ସଂସ୍କୃତିକୁ ପଖାଳ ସଂସ୍କୃତି କହିଲେ ବି ଦୁଃଖ ନାହିଁ।

ଯିଏ ପଖାଳରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ ସିଏ ବି ଖିରି, ପୁରୀ, କାକରା, ମଣ୍ଡା, ମାଲପୁଆ, ରସାବଳି, କ୍ଷୀର। କରିପାରେ ।

ଆଜି ଆମର ଖାଦ୍ୟ ଆମ ଆହାର ବୈଦେଶିକ ହେବାରେ ଅନେକତ। ହୁଏତ ବଦଳି ଯାଇଛି । କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ଆମର ପାରମ୍ପରିକ ଖାଦ୍ୟ କଥା ବିଚାରକୁ ନିଆଯାଉ।ଏହା ହୁଏତ ସେତେଟା ସରଳ ବା ସହଜ ପାକ ପ୍ରଣାଳୀରେ ପର୍ଯ୍ୟବେସିତ ନୁହଁ।

ଆଉ ଗୋଟିଏ କଥା ହେଲା ଆମ ଡାଲମା ।କିନ୍ତୁ ଓଡ଼ିଆ ଡାଲି ଓ ତରକାରୀକୁ ଏକାଠି କରି ଡାଲମା କରେ । ତା ଉପରେ ଜିରା, ଫୁଟଣ ଓ ମସଲାର ଛୁଙ୍କଦେଇ ବଢିଯାଏ ।

ବିଭିନ୍ୟ ଓଷା ରେ ବିଭିନ୍ନ ଖାଦ୍ୟ ହୋଇଥାଏ

ଯଥା :1. ଦଶହରା =ମଣ୍ଡା ଓ କାକରା, ଖେଚୁଡ଼ି,ଖିରି ,ପୁରୀ ମିଷ୍ଟାନ୍ନ ଆଦି।

2. ମାର୍ଗଶିର ଗୁରୁବାର = ଚିତଉ, ତରଣ, ଖିରିପୁରି, ଦାହିଭାତ, ମୂଳାଶାଗ , ଆରିସା,ବିରିଲାଦୁ ଆଦି ।

3. ଦୋଳ = ଆମ୍ବକଷି , ଚଣା, ଖଇଉଖୁଡ଼।, ଫଳ।

4. ଦୀପାବଳୀ= ନାନାଦି ମିଷ୍ଟାନ୍ନ।

5. ମଙ୍ଗଳବାର ଓଷା= ଗେଟେଇ ପିଠା।

6. ସପ୍ତପୁରି ଅମାବାସ୍ୟା= ସାତ ପତ୍ର ଫେଣି।

7. ଗଣେଶ ଚତୁର୍ଥୀ = ରାଶି, ଖସା ଲଡୁ, ଖଇ, କଦଳୀ, ନଡ଼ିଆ, ଫଳମୁଳ ।

ଆମ ସଂସ୍କୃତିରେ ପ୍ରତିଫଳିତ ଖାଦ୍ୟ ପରମ୍ପରା କେବଳ ରୁଚିକର ନୁହେଁ।

ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ବିଜ୍ଞାନ ସମନ୍ତ ସହଜ ପାକପ୍ରଣାଳୀ ଉପରେ ସନ୍ନିବେଶିତ।

ଓଡ଼ିଆ ଖାଦ୍ୟ

ଖାଦ୍ୟ