କବିତା----- ବାପା

------------------

ଦମ୍ପତି ବୋଲାନ୍ତି ବାପ ମା ହୋଇକି

ଗର୍ଭରେ ସନ୍ତାନ ସ୍ଥିତି, ପୁଅ ଅବା ଝିଅ ଯାହା ବି ସେ ହେଉ ଦମ୍ପତି ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି । 1

ପରିବାର ପାଇଁ ବାପ ମା ସନ୍ତାନେ

ଯୋଗାଡନ୍ତି ସବୁ କିଛି ,

ସେହି ନିରଳସ ଲୋକଟି ଆମର

ଆପଣାର ସବୁ କିଛି । 2

ତାଙ୍କୁ ଆମେ ଜାଣୁ ବାପା ବୋଲି

ସିଏ ଆମ ପରିଚୟ ,

ବାହାର ଜଗତ ଚିହ୍ନେ ଅମୁକର

ପୁଅ ଝିଅ ନିଃସଂଶୟ । 3

ଶୈଶବୁ ସନ୍ତାନେ ଆତ୍ମୀୟ ମାନଙ୍କ

ଡାକ ଶିଖାଇ ଦିଅନ୍ତି ,

ସେମାନଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବେ ଚିହ୍ନିପାରି

ସନ୍ତାନେ ମାନ୍ଯ ଦିଅନ୍ତି । 4

ଗୃହର ଜିନିଷ ଜାଗ୍ରତ କରିବା

ବାପା ଶିକ୍ଷା ଦେଲେ ଶିଖେ ,

ଛତା ଠାରୁ ଜୋତା ବ୍ଯବହାର ମୂଲ୍ଯ

ବାପାଙ୍କଠୁ ମନେ ରଖେ । 5

ବୁଦ୍ଧି ଜାଣିଗଲେ ଶିକ୍ଷିତ କରଣେ

ଇସ୍କୁଲେ ନାମ ଲେଖାନ୍ତି ,

ବହି ଖାତା ସହ ପଠନ ସାମଗ୍ରୀ

ଯୋଗାଡି ମଧ୍ଯ ଦିଅନ୍ତି । 6

ଘରର ଶୃଙ୍ଖଳା ରକ୍ଷା କରିବାରେ

ନୀତି ଯାହା ପ୍ରୟୋଜନ ,

ସେଗୁଡିକ ମଧ୍ଯ ସନ୍ତାନେ ଶିଖାନ୍ତି

ରହିବାରେ ନିୟୋଜନ । 7

ଅଚିହ୍ନା ଓ ଚିହ୍ନା ଅତିଥି ଦେଖିଲେ

ବ୍ଯବହାର କି ପ୍ରକାର ,

ସନ୍ତାନ କରିବେ ତାହା ବି ଶିଖିକି

ମାନ ବଢାନ୍ତି ଘରର । 8

ମାଆ ବାପା ଆମ ପ୍ରଥମ ଗୁରୁଟି

ଦ୍ବିତୀୟରେ ଶିକ୍ଷା ଗୁରୁ ,

ୟାଙ୍କ ଚେଷ୍ଟା ଚାଲେ ମଣିଷଟେ ହେବା

ଅବଦାନ ସରୁସରୁ । 9

କିଛି କର୍ମ କରି ବଞ୍ଚିବା ଆଗରୁ ଦିଅନ୍ତିବାପା ସଂସ୍କୃତି ,

ନାନା ବିଷୟକ ଜ୍ଞାନ ଶିକ୍ଷା ଗୁରୁ

ମୁଣ୍ଡରେ ପୁରାଇଥାନ୍ତି । 10

ବାଲ୍ଯ ଗୁରୁ ବାପା ମାଆଙ୍କ ଉଦ୍ଯମେ

ସନ୍ତାନ ହୁଅନ୍ତି ପୁଷ୍ଟ ,

ଅଭାବରେ ସିଏ ଜଗତେ ସହନ୍ତା

ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରରେ କଷ୍ଟ । 11

ମାତୃ ଗର୍ଭେ ସ୍ଥାନ ଦେବାରେ ସାହାଯ୍ଯ

ବିଧାତା-ବିଧାନ ବଳେ ,

ସମ୍ଭବ ହୁଅଇ ମନେ ରଖିଥିବ

ସନ୍ତାନର ଦୀପ ଜଳେ । 12

ଏତେ କଥା ଶିଖି ସନ୍ତାନ ମଣିଷ

ପରି ମଣିଷ ହେବାରେ ,

ଆମଦେଶେ ପାଳୁ ପିତୃ ଦିବସକୁ

ଜୁନ୍ ଜୁନ୍ ଷୋଳ ତାରିଖରେ । 13

ତାଙ୍କ ର ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ଯେ ଜାଗ୍ରତ ନେବାରେ

ତିଳେ ବି କରିଲେ ହେଳା ,

କୁଣ୍ଠା ବୋଧ ଯୋଗେ ଅବହେଳା ବଳେ ବୁଡିବ ଆମର ଭେଳା । 14

-------ସମାପ୍ତ ।

Odia Poem on Father | ବାପା

ପରଦା କୁମାର ପାଢୀଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଲିଖିତ ଏକ କବିତା