ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର: ଚଳନ୍ତା ଚିତ୍ର ......ର ଆଜିର ଅବସ୍ଥା:---ଆଜିର ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ର ଅବସ୍ଥା ବହୁତ ଖରାପ୍ ,ରୁଗ୍ଣନ ଓ ଦୟନୀୟ ଆମେ ଏହା ବି କହି ପାରିବା ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଆଉ ନାହିଁ କାହିଁକି ନା ଆଜି ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର Ollywood Industry ହେଇ ଯାଇଚି । ଆମ ପତନର ମୁଖ୍ୟ କାରଣ ଏହା ।

ଇତିହାସ:

୮୮ ବର୍ଷର ପୁରାତନ ଶିଳ୍ପ ଆମର କେତେଯେ ଅସରନ୍ତି କାହାଣୀ ର ଜୀବନ୍ତ ସାକ୍ଷୀ କେତେ ଯେ ସମୃଦ୍ଧ ଓଡିଶାର ଗୋୖରବମୟ ଗାଥାକୁ ସେ କହି ଆସିଛି ନିଜ ମାଧ୍ୟମରେ ଯାହା ଚିରଦିନ ପାଇଁ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଯାଇଛି ଆମ ଇତିହାସ ପୃଷ୍ଠାରେ । ସୀତା ବିବାହ ଠୁ ପ୍ରାରମ୍ଭ କରି ଦମନ ଯାଏଁ କେତେ ଉତ୍ ଥାନ ଓ ପତନ ଦେଇ ଗତିକରି ଆସିଛି। ତେବେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି ଆମ ଶିଳ୍ପ ଆଜି ଏତେ ଦୟନୀୟ ଅବସ୍ଥାରେ ଆସି କେମିତି ପହଞ୍ଚିଲା ଏଥିପାଇଁ ଦାୟୀ କିଏ। ଏଥିପାଇଁ ଦାୟୀ ହଉଛୁ ଆମେ.... ହଁ ଆମେସବୁ .....ଯିଏ ନିଜର ମାତୃଭାଷା କୁ ହତାଦାର ଓ ଅବହେଳା କରିଆସିଅଛୁ । ସମସ୍ତେ କୁହନ୍ତି ପ୍ରଯୋଜକ, ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଓ କଳାକାର ମାନେ ଏଥିପାଇଁ ଦାୟୀ। ଜମାନୁହ ସେମାନେ ୩୦% ଦାୟୀ ଆଉ ଆମେ ୭୦% । ପର ଜିନିଷ ସମସ୍ତ ଙ୍କୁ ଭଲଲାଗେ ନିଜ ଜିନିଷ ନୁହଁ । ଆମେ ମାନେ ଯେତେ ଦିନଯାଏ ଓଡ଼ିଆ ବୋଲି ଗର୍ବ ଅନୁଭବ କରିବା ନାହିଁ ଆମେ ସେତେବେଳ ଯାଏଁ ପ୍ରଗତି କରିପାରିବା ନାହିଁ। ଏହା ନିରାଟ ସତ୍ୟ।

ଦ୍ବିତୀୟ ରେ ଆଜିକାଲି ଖାଲି ହିରୋ ହିରୋଇନ୍ ଜନ୍ମ ହଉଛନ୍ତି ଅଭିନେତା ଅଭିନେତ୍ରୀ ନୁହଁ। ଯେଉଁମାନେ ଅଭିନୟର ଅ ଜାଣି ନାହାନ୍ତି। ସେତେବେଳ ଲାଗୁଥିଲା ଯେମିତି କଳାକାର ମାନେ ଅଭିନୟ ନୁହଁ ନିଜ ଭୂମିକା କୁ ଯାଉଥିଲେ ଯେମିତି ଦୁଃଖୀରାମ ସ୍ୱାଇଁ, ମହେଶ୍ୱତା,ହର ପଟ୍ଟନାୟକ, ବିଜୟ ମହାନ୍ତି, ମିହିର ଦାସ, ଶ୍ରୀରାମ ପଣ୍ଡା, ଅନିତା ଦାସ, ଜୟୀରାମ ସାମଲ,ଧରି, ହେମନ୍ତ ଦାସ ଆଉ ଅନ୍ୟମାନେ। ଆଜିର କଳାକାର ମାନେ ସବୁ ଗୋବର । ଏମାନେ ଖାଲି ଟିକ୍ ଟକ୍ ଭିଡିଓ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।

ତୃତୀୟରେ ସେତେବେଳର ଲେଖକ ମାନେ ଜୀବନ୍ତ କାହାଣୀ ରଚନା କରୁଥିଲେ। ମାଟିର କାହାଣୀ, ଦୂରଦ୍ରଷ୍ଟା ର କାହାଣୀ, ସତ୍ୟ ଘଟଣା ଉପରେ ଆଧାରିତ ପ୍ରାମାଣିକ କାହାଣୀ ର ରଚନା କରୁଥିଲେ। ଯାହା ଲାଗୁଥିଲା ଯେମିତି ପ୍ରତି ଓଡ଼ିଆ ଘର ଘରର କାହାଣୀ। ସେଇଥି ପାଇଁ ଲମ୍ବା ଲମ୍ବା ଲାଇନ ର ଧାଡ଼ି ଲାଗୁଥିଲା ଦର୍ଶକ ଙ୍କର ।୪୦-୫୦ ସପ୍ତାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସିନେମା ଖେଳୁଥିଲା ସିନେମା ହଲରେ।ରୂପେଲି ପରଦା ରେ ଜୀବନ୍ତ ହୋଇ ଉଠୁଥିଲା ଆମର ସ୍ବର୍ଣ୍ଣିମ ଓ ସ୍ବାଭିମାନ ଓଡିଆର ପ୍ରତିଟି କାହାଣୀ ।ଟିକେଟର କଳା ବଜାରି ଚାଲୁଥିଲା। ଏହାଥିଲା ମୋ ଓଡ଼ିଆ ସିନେମାର ସ୍ବର୍ଣ୍ଣିମ ଦିନ । ଯାହା ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ପରିବାରକୁ ଟାଣି ଆଣୁଥିଲା ନିଜ ପାଖକୁ ଓ ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ କରି ଦେଉଥିଲା ପୁରା ପରିବେଶକୁ ।ସେବେ ର ସଙ୍ଗୀତ ଆଜି ଭି କର୍ଣ୍ଣ ମଧୁର ଲାଗେ। ଯାହା ଆମେ କହୁ Evergreen Songs ଅକ୍ଷୟ ମହାନ୍ତି ....ନାମ ତ ଶୁଣିଥିବେ ନିଶ୍ଚିୟ । ଆଉ ଏବେ ସବୁ Copy n Paste କାହାଣୀ। ଲେଖକ ମାନଙ୍କ ଘୋର ଅଭାବ କିନ୍ତୁ କାହାଣୀ ର ନୁହଁ।ଏବେ ବି ଆମ ମାଟି ର ଅନେକ ଅକୁହା କାହଣୀ ରହିଛି। ବାସ ଅପେକ୍ଷା ବକ୍ତା ର ।

ଓଡିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାତା ମାନେ ନିଜ ମାଟିର କଥା କହିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହାର ବହୁତ ଶ୍ରୋତା ଅଛନ୍ତି। ଯେମିତି ଦମନ, ପ୍ରତୀକ୍ଷା,RRR,The Kasmir Files,The Kerala Stories,12Th Fail Etc. ଆଉ ଆମ ଓଡ଼ିଶାବାସୀ ମାନଙ୍କୁ ଆମ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାତା, ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଓ ବିତରକ ମାନଙ୍କୁ ସହଯୋଗ କରିବାକୁ ହବ।

ସରକାରଙ୍କୁ ଭି ଓଡ଼ିଆ ଶିଳ୍ପର ବିକାଶ ପାଇଁ ସହାୟତା ରାଶି ପ୍ରଦାନ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। Subsidy ଦବାକୁ ପଡିବ।

ସିନେମା ହଲ ସଂଖ୍ୟା ବଢେଇ ବାକୁ ପଡ଼ିବ । ଅତି ଆଧୁନିକ Technology ର ବ୍ୟବହାର କରି ଉଚ୍ଚ କୋଟିର ଦର୍ଶନୀୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।

ଗାଁ ଗାଁ ବୁଲି ଦକ୍ଷ କଳାକାର ମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ନୈଶନ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ପରିଶେଷରେ ଜାତି ଧର୍ମ ବର୍ଣ୍ଣ ନିର୍ବିଶେଷରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକ ହବାକୁ ପଡ଼ିବ ଓ ଓଡ଼ିଆ ଭାବେ ଗର୍ବିତ ହବାକୁ ହବ ।

ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ ଜୟ ହିନ୍ଦ୍ ଜୟ ଭାରତ ଜୟ ଶ୍ରୀରାମ

ଲେଖକ: ସୁନୀଲ୍ କୁମାର ଚୋୖଧୁରୀ

ଓଡ଼ିଶାରେ ଓଡ଼ିଆ ଫିଲ୍ମ ଶିଳ୍ପର ଆଜିର ଅବସ୍ଥା ଏବଂ ଆପଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଏହା କେଉଁ ଦିଗରେ ଅଗ୍ରସର ହେବା ଆବଶ୍ୟକ?

Why Odia Film Industry is Struggling to Survive and Which Direction Shall it Go.