ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର,

ରଙ୍ଗମଞ୍ଚରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହେଉଥିବା ଏକ ମନୋରମ ଦୃଶ୍ୟ,

କେବେ ଏଇ ଦୁନିଆ ରଙ୍ଗମଞ୍ଚରେ ନିଜେ କଳାକାର ହେଇ

ଅବା କେବେ ସୁନେଲି ରୁପେଲି ପରଦାରେ ନିଜ ପସନ୍ଦ ର କଳାକାର ଅଭିନୟରେ ମଜ୍ଜି

ଦର୍ଶକ ସାଜି ତାଳି ଟିଏ ମାରି ଦେଲେ ଏ ଥକି ଯାଇଥିବା ଜୀବନ କୁ ଅଳ୍ପେ ବହୁତ ମିଳିଯାଏ ଶାନ୍ତି।

ଜୀବନ ପଥରେ ଚାଲି ଚାଲି କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ଯେବେ ମାନସିକ ବାଟୋଇ ଟା ଅଳ୍ପ ସମୟର ଅସ୍ଥାୟୀ ଶାନ୍ତିର ରାହା ଦେଖେ ସେତେବେଳେ ଆଶା ର ଆଲୋକ ସାଜେ ଏଇ ମନୋରଞ୍ଜନ ମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ "ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର"

ଆଜିର ମଣିଷ ବିକାଶ ପଥରେ ଅଗ୍ରଗତି କଲାବେଳେ ସେ ନିଜର ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକତା ସହିତ ନିଜର ମନର ଇଚ୍ଛା ସଠିକ୍ ସମୟ ସହିତ ପୂରଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଛି। ଅତୀତର ଫର୍ଦ ଓଲାଟାଇଲେ ଜାଣିପାରିବା କି ମନୁଷ୍ୟ ପୁରାତନ କାଳରୁ ନିଜ ମନୋରଞ୍ଜନ ପାଇଁ ବାଛି ନେଇଛି ଅନେକ କିଛି ମାଧ୍ୟମ। କେବେ ନାଚର ସାହାରା ନେଇ ତ କେବେ ଗୀତ ଗାଇ ମନକୁ କରିଛି ଉଲ୍ଲାସିତ। ଧୀରେ ଧୀରେ ସେଇ ଛୋଟ ଛୋଟ ଚେଷ୍ଟା ର ଉନ୍ନତିରେ ଆଜି ଗଢି ତୋଳି ଉଠିଛି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜଗତ।

ଓଡ଼ିଶାର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର କେବଳ ଓଡ଼ିଶା ନୁହେଁ ବରଂ ଓଡିଶା ସମେତ ଭାରତର ଅନେକ ରାଜ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଡବିଂ କରି ପ୍ରସାରଣ ହେଉଥିଲା। ଓଡ଼ିଶାର ଅଶୀ ଦଶକ ପରେ ପରେ ଆରମ୍ଭ ଏ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜଗତ ଓଡିଶା ରେ ସ୍ରୁଷ୍ଟି କରିଥିଲା ଆଶାର କିରଣ। ପ୍ରଥମ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ସୀତା ବିବାହ ମୁକ୍ତିଲାଭ ପରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ର ଚାହିଦା ବଢିବାକୁ ଲାଗିଲା। ଧୀରେ ଧୀରେ ଅନେକ ପ୍ରଗତି ମୂଳକ ରାସ୍ତା ଦେଇ ଆଜି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜଗତ କାହିଁ କେତେ ଉପରେ। କଳା ଧଳା ଜଗତରୁ ରଙ୍ଗିନ୍ ଦୁନିଆ ର ବାଟ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆଜି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର କେବଳ ମନୋରଞ୍ଜନ ର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ମାଧ୍ୟମ ନୁହେଁ ବରଂ ଲୋକଙ୍କର ଜୀବନ ଯାପନ କରିବାର ସୁଯୋଗ ଦେଇ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସାଜିଛି ବୃତ୍ତି ର ମାଧ୍ୟମ। ଯଦି ଆମେ ପଛ କୁ ଫେରି ଦେଖିବା, ତେବେ ସେଇ ଯୁଗର ଅତି ଅଳ୍ପ ବିକଶିତ କ୍ଷୁଦ୍ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଶିଳ୍ପ ରେ ଭରି ରହିଥିଲା ଅନେକ ତଥ୍ୟ ତତ୍ତ୍ଵ ମୂଳକ ବାର୍ତ୍ତା। ପୌରାଣିକ କାହାଣୀ ରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପାରିବାରିକ ଜୀବନର ଛୋଟ ବଡ କାହାଣୀରେ ସ୍ନେହ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭଲ ପାଇବାର ଛୁଙ୍କ ଦେଇ ଲୋକଙ୍କ ମନରେ ସ୍ରୁଷ୍ଟି କରୁଥିଲା ସଂସ୍କାର ପ୍ରେମ ଭାଷା ସାହିତ୍ୟର ସଞ୍ଚାର।

ପରନ୍ତୁ ଆଜି,

ଆଜିର ସେଇ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ରେ ଆଉ କଣ ଅଛି ସେଇ ପୁରୁଣା ସ୍ମୃତିର ଝଙ୍କାର

ନାହିଁ,

ନାହିଁ ସେଇ ପୁରୁଣା ପଖାଳ ର ବାସ୍ନା

ନାହିଁ ସେଇ ପୌରାଣିକ କାହାଣୀ ର ବାର୍ତ୍ତା

ନାହିଁ ସେଇ ପାରିବାରିକ କାହାଣୀ ରେ ପ୍ରେମ ର ଛୁଙ୍କ

ନାହିଁ ସେଇ ଦେଶ ପ୍ରେମ ପାଇଁ ହୃଦୟରେ ବହ୍ନି

ଆଜି ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଶିଳ୍ପ କେବଳ ବୈଷୟିକ ବିଜ୍ଞାନ ରେ ଉନ୍ନତ। ପୁରୁଣା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପରି ଅଧୁନା ଜଗତେ ଆଉ ନାହିଁ ଗୋଟେ ଭଲ ଓ ମନୋଲୋଭା କାହାଣୀ।

କୁହଯାଏ ଭାଷା ସାହିତ୍ୟର ବିକାଶ, ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ସହିତ କିଛି ମାତ୍ରାରେ ଜଡିତ। ହେଲେ ଆଜିର ଏ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଇଂରାଜୀ ମିଶା ଅଶୁଦ୍ଧ ଓଡ଼ିଆ, ଓଡ଼ିଆ ପ୍ରେମୀ ଙ୍କ ମନରେ ଭରେ କ୍ଷତ। ସାହିତ୍ୟ ର ଉନ୍ନତି ତ ବହୁତ୍ ଦୂର ନିଜ ଭାଷାକୁ ସମ୍ମାନ ମଧ୍ୟ ଆଜିର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଧୀରେ ଧୀରେ ଭୁଲିବାକୁ ଲାଗିଲାଣି। ଅଶ୍ଳୀଳ ଭାଷାର ପ୍ରୟୋଗ, ଓଡିଶା ସଂସ୍କୃତି ର ଅବମାନନା, ସଙ୍ଗୀତ ପରି ପବିତ୍ର ସାଧନାରେ ଅଶ୍ଳୀଳତା ନିଶ୍ଚୟ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଏବଂ ସଂସ୍କୃତିର ପତନ ର ସାଜୁଛି ଏକ ମାଧ୍ୟମ।

ଆଜିର ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଭୁଲିଯାଇଛି ତାର ସ୍ରୁଷ୍ଟି ହେବାର ତାତ୍ପର୍ଯ୍ୟ। ମନୋରଞ୍ଜନ ର ସାହାରା ସାଜି ସୃଷ୍ଟ ଏ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଆଜି ହରେଇ ବସିଛି ମନୋରଞ୍ଜକ ହେବାର କ୍ଷମତା। ଚଳଚିତ୍ର ସ୍ରଷ୍ଟା ମାନେ ନିଜ ସ୍ଵାର୍ଥ ପାଇଁ ପଇସା କୁ ହାସଲ କରିବାପାଇଁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଉନ୍ନତିରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଉନାହାନ୍ତି। ହିନ୍ଦୀ ତେଲଗୁ ତାମିଲ ପରି ଅନେକ ଭାଷାରେ ରଚିତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ର କାହାଣୀ ନକଲ କରି ଦର୍ଶକଙ୍କୁ ଠକୁଛନ୍ତି। ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆଜି ଓଡିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ର ଚାହିଦା ଧୀରେ ଧୀରେ କମିବାରେ ଲାଗିଛି। ବଡ ବଡ ଲେଖକ ଙ୍କୁ କାହାଣୀ ଲେଖିବାକୁ ନ କହି ଯଦି ଆମେ ସବୁ ସାଧାରଣ ନୂଆ ଆରମ୍ବ କରୁଥିବା ଲେଖକ ଙ୍କୁ ସୁଯୋଗ ଦେଇ ପାରିବା ତେବେ କାହାଣୀ ରେ ଭିନ୍ନତା ସହ ଆମେ ଅର୍ଥ ରେ ମଧ୍ୟ ସଞ୍ଚୟ କରିପାରିବ। କାହାଣୀର ବିଷୟବସ୍ତୁ କିପରି ଲୋକଙ୍କ ମନକୁ ଛୁଇଁ ପାରିବ ଏବଂ ଏହା କିପରି ଅନ୍ୟ କାହାଣୀ ଠାରୁ ଭିନ୍ନ ହେବ, ଅନ୍ୟକୁ କିଛି ଭଲ ବାର୍ତ୍ତା ସହ ଯୁବପିଢିଙ୍କ ନିକଟରେ ଲାଭପ୍ରଦ ହେଇପାରିବ ତା ପାଇଁ ଆମେ ପଦକ୍ଷେପ ନେବା ଉଚିତ୍।

ସରକାର ଙ୍କ ସାହାର୍ଯ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ ଏ ଶିଳ୍ପ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ। ସରକାର ଯଦି ଏ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ନ ଦିଅନ୍ତି ତେବେ ଶିଳ୍ପର ବିକାଶ କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ। ଅର୍ଥର ଅଭାବ ଓଡ଼ଶା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଶିଳ୍ପ ପତନର ଆଉ ଏକ କାରଣ। ଯେବେ ଅର୍ଥ ହିଁ ନାହିଁ ତେବେ କିପରି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ର ନିର୍ମାଣ ରେ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ପଦକ୍ଷେପ ନିଆ ଯାଇପାରିବ? ଅର୍ଥ କମ୍ କାରଣ ଯୋଗୁ କଳାକାର ମାନେ ମଧ୍ୟ କୁଣ୍ଠା ପ୍ରକାଶ କରୁଛନ୍ତି ଅଭିନୟ ପାଇଁ। ଯେବେ ବାହାର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଶିଳ୍ପରେ ଗୋଟିଏ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ମିଳୁଥିବା ଅର୍ଥରାଶି ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ହିସାବରେ ବହୁତ୍ ଅଧିକ ସେବେ ନିଶ୍ଚିତ ରୁପରେ କଳାକାର ଙ୍କ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚିତ୍ର ପାଇଁ ଉସ୍ଛର୍ଗ କରିବାର ଭାବ ରହିବ ବା କିପରି। ତେଣୁ ଭଲ ଭଲ କଳାକାର ଙ୍କ ଅଭାବ ନିଶ୍ଚୟ ରୂପରେ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ର ଚାହିଦା କମେଇ ବାରେ ଲାଗିଛି। ତେଣୁ ସରକାର ଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷଣ କରିବାପାଇଁ ଆମକୁ ଏବଂ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜଗତ କୁ ନିହାତି ଭାବରେ ସେହିପରି କିଛି ଉନ୍ନତି ମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପଡିବ।

ଏବେକାର ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସ୍ରୁଷ୍ଟି ହେଇଛି ଆଉ ଏକ ଝଡ଼। ଓଡ଼ଶା ଭିତରେ ଓଡିଶା ର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାଷାକୁ ନେଇ ରାଜନୀତିକ ଝଡ଼ ସ୍ରୁଷ୍ଟି କରୁଛନ୍ତି କିଛି କଳାକାର ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଅନୁଗାମୀ। ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ରଚିତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ସମ୍ବଲପୁରୀ ଭାଷାରେ ସମ୍ବଲପୁର ଜିଲ୍ଲା ସମେତ ଅନେକ ଗୁଡିଏ ଜିଲ୍ଲାରେ ପ୍ରଚଳିତ ହେବାର ଦାବି ନେଇ ସ୍ରୁଷ୍ଟି ଝଡ଼ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଏକ ବିଷଦ ଘଟଣା। ଯଦି ଆମେ ନିଜ ନିଜ ଭିତରେ ନିଜ ଭାଷା ପାଇଁ ଝଗଡ଼ା କରିବା ତେବେ ନିଜର ଉନ୍ନତି କେମିତି ହେବ! କଙ୍କଡା ପରି ହେଇ ଗୋଡ ଟଣାଟଣି ହେଲେ କି ଲାଭ!

ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହଯୋଗ ହିଁ ଓଡିଶାର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଆଣିପାରିବ ଉନ୍ନତି। ଆମେ ହିଁ ଚାହିଁଲେ ଗଢିତୋଳି ପାରିବ ସେଇ ପୁରୁଣା ଓଡିଶା ର ପୁରୁଣା ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଶିଳ୍ପକୁ। ବଡ ବଡ ପଥର ଟେକି ନ ପାରିଲେ ବି ଗୁଣ୍ଡୁଚି ଟେ ପରି ବାଲି ପକେଇ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଆମେ ଆଣିପାରିବା ବିକାଶ।

@ସତ୍ୟବ୍ରତ ସେନାପତି

ଓଡ଼ିଶାରେ ଓଡ଼ିଆ ଫିଲ୍ମ ଶିଳ୍ପର ଆଜିର ଅବସ୍ଥା ଏବଂ ଏହାର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ଆମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ

ପୁଣି ଫେରି ଯାଆନ୍ତେ କି ସେଇ ପୁରୁଣା ଦିନକୁ...