ଦୁଃସ୍ବପ୍ନ ନା ସତ୍ଯ ??
__________________

ଧିରେ ଧିରେ ସଂନ୍ଧ୍ଯା ରାତ୍ରି ରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେଉଥାଏ । ଏତେ ଗରମରେ କେଉଁଠୁ ଏ ଥଣ୍ଡା ଟା ଆସୁଥାଏ ମୁଁ ଜାଣିନଥାଏ ହେଲେ ତାହା ମୋ ଶରୀରର ଲୋମଗୁଡାକୁ ଶକ୍ତକରି ଛିଡା କରି ଦେଉଥାଏ । ବିଭିନ୍ନ କୀଟପତଙ୍ଗମାନଙ୍କର ଝିଙ୍କାରୀ ଶବ୍ଦ ସହିତ ଦୂରରୁ ବିଲୁଆ ମାନଙ୍କ ର ହୁକେ ହୋ ଶବ୍ଦ ଯାହା ରାତ୍ରି ଟାକୁ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଦେଉଥାଏ । ହଠାତ୍ ମୁଁ ଅନୁଭବ କଲି ମୋ ପଛରେ ଏକ ମୃଦୁ ପାଦ ଶବ୍ଦ । ମୁଁ ପଛକୁ ଚାହିଁ ଧିମା ସ୍ବରରେ କହିଲି " କିଏ.. କିଏ ସେଠି? " । ହେଲେ କିଛିବି ଉତ୍ତର ପାଇଲି ନାହିଁ, ଏମିତିରେ ବି ଏତେ ଅନ୍ଧାର ରେ କିଛି ଦିଶୁ ନଥାଏ, ମୁଁ ଗୋଟେ ନିଶାରେ ଚାଲିଥାଏ । ଉତ୍ତର କିଛି ନ ପାଇ ଚାଲିଲି ଆଗକୁ । କିଛି ସମୟ ଚାଲିଲା ପରେ ପୁଣି ଥରେ ଅନୁଭବ କଲି ମୋ ପଛରେ କାହାର ମୃଦୁ ପାଦ ଶବ୍ଦ । ଏଥର କିନ୍ତୁ ପଛକୁ ବୁଲି ଚାହିଁଲି ନାହିଁ କି କିଛି ପଚାରିଲି ନାହିଁ। ସେମିତି ନିରନ୍ତର ଚାଲୁଥାଏ । ହଠାତ୍ ଏକ ଦୃଶ୳ ଦେଖି ମୋ ହୃଦୟ ଟା ଡିଆଁ ମାରି ଚାଲିଆସିଲା ମୋ ତଣ୍ଟି ଯାଏ । ଦାରୁଣ ଆତଙ୍କ ରେ ମୋ ଶରୀରଟା ଥଣ୍ଡା ପଡିଗଲା , ମୋ ଶଙ୍କିତ ଚେତନାକୁ ଜାଗ୍ରତ କରିଲା ସେ ଦୃଶ୳ ।
ଭୂତ , ଡାହାଣି, ପିଶାଚ ମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମହାଭୟଙ୍କର କାହାଣୀ ମାନ ଶୁଣିଥିଲି । ହେଲେ ଏ ଭଳି ମହାଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୳ ବିଷୟରେ ମୁଁ କେବେ ଶୁଣି ନାହିଁ । ମୋ ଠାରୁ ୫୦ ମିଟର ଦୂରରେ ଏକ ରସି ରେ ଝୁଲୁଥାଏ ୬ ,୭ ବର୍ଷ ଝିଅଟିର ମୁଣ୍ଡ, ସେଥିରୁ ଝରୁଛି ଥପ୍ ଥପ୍ ହୋଇ କଞ୍ଚା ରକ୍ତ ବୁନ୍ଦା ଗୁଡା ଯାହା ପଡୁଥାଏ ତଳେ ଥୁଆ ହୋଇଥିବା ମାଟି ପାତ୍ରରେ । ଭୂମି ଟା ଉପରେ ପଡିଥିବା ଶରୀରଟା ଛଟ୍ ପଟ୍ ହେଉଥାଏ ଠିକ୍ ଯେମିତି ପାଣି ଭିତରୁ ମାଛକୁ କାଢି ଆଣିଲା ଭଳି । ମୋ ଆଡକୁ ମୁହଁ କରି ବସିଛି ଏକ ବ୍ଯକ୍ତି ଯାହାର ମୁଖମଣ୍ଛାପ ରେ ରକ୍ତ ପିପାସୁ ର ଛାପ, ଗାଲ ଦୁଇଟି ଅସ୍ବାଭାବିକ ଭାବେ ପଶି ଯାଇଥାଏ ପାଟି ଭିତରକୁ, ଗଳା ଯାଏ ମୁଖର ଦାଢ଼ି ଗୁଡା ଲମ୍ବିଥାଏ । ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ର ବିପରୀତ ଦିଗରେ ବସିଥାନ୍ତି ଆଉ ଜଣେ ବ୍ଯକ୍ତି ଯାହାଙ୍କର ପଛ ପାର୍ଶ୍ୱ ଥାଏ ମୋ ଆଡକୁ । ସେ ବାବାଜୀ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିବା ବ୍ଯକ୍ତି ଜଣ ଉଠିଆସି ନିଜ ସ୍ଥାନ ରୁ ସେ ମାଟି ପାତ୍ରରେ ଥିବା କଞ୍ଚା ରକ୍ତ କୁ ଢକ ଢକ କରି ପିଇ ଚାଲିଥାନ୍ତି ଯାହା ମୋ ମନର ଘୃଣା କୁ ଦୁଇଗୁଣ କରୁଥାଏ । ମୁଁ ମୋର ଚେତନାକୁ ହରାଇବାକୁ ଲାଗୁଥାଏ ।
ପ୍ରଭାତର ରବିଙ୍କ କିରଣ ପଡୁଥାଏ ମୋ ମୁହଁ ଟା ଉପରେ , ଧିମା ଉଷ୍ମତା ଅନୁଭବ କରି ଆଖିଦୁଟିକୁ ଖୋଲି ଦେଖେତ ମୁଁ ଶୋଇଛି ମୋ ରୁମ୍ ର ଖଟା ଉପରେ । ଏ କ'ଣ ମୁଁ ଏଠାକୁ କେମିତି ଆସିଲି ? ପ୍ରଶ୍ନ କଲି ମୋ ପାଖରେ ବସିଥିବା ସୌରଭ ଭାଇ ଙ୍କୁ ,ସୌରଭ ଭାଇ ଟିକେ ହସିଦେଇ କହିଲେ ତୋର କ'ଣ କିଛି ମନେ ନାହିଁ ନା ମନେ ନରହି ବାର ନାଟକ କରୁଛୁ । ମୁଁ ସୌରଭ ଭାଇ ଙ୍କ କଥା କିଛି ବୁଝିପାରୁ ନଥାଏ । ମୁଁ ଟିକେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ପଚାରିଲି " କ'ଣ କହୁଛ ଭାଇ କ'ଣ ମନେ ନାହିଁ ମୋର ? " ଆରେ କାଲି ମୁଁ ଘରକୁ ଆସିଲା ବେଳକୁ ତୁ ଘର ବହାରେ ପଡି ଥିବାର ଦେଖି ମୁଁ ପୁରା ଡରି ଗଲି । ତୋତେ ତିନି ଚାରିଥର ଡାକିଲା ପରେ ତୁ ଉଠି ଏକବାର ଆସି ନିଜ ଖଟଟାରେ ଶୋଇ ଗଲୁ । ମୁଁ ଯେତେ ଡାକିଲେ କ'ଣ ହେବ ତୁ ଉଠିଲୁ ନାହିଁ । ମୁଁ ତୋ ଶରୀରରେ ହାତ ମାରି ଦେଖେତ ତୋ ଦେହରେ ପ୍ରବଳ ଜ୍ଜର , ରାତି ସାରା ଓଦା କପଡା ପକାଇବାରୁ ଜ୍ଜର ଟା ଟିକେ କମିଛି । ମୁଁ ସୌରଭ ଭାଇ ଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବୁଝିପାରୁ ନଥାଏ ଗତକାଲି ରାତିରେ ମୋ ସହିତ କ'ଣ ହୋଇଥିଲା । ମୁଁ ଯାହା ଦେଖିଥିଲି ତାହା ସତ୍ୟ ନା ସ୍ବପ୍ନ । ଗତକାଲି ଘଟନାର ସତ୍ଯତା ପାଇଁ ମୁଁ ମୋ ନିତ୍ୟକର୍ମ ସାରି ଜଙ୍ଗଲ ଭିତରକୁ ଗଲି । ହେ ଭଗବାନ ଦିନରେ ତ ଏ ଜଙ୍ଗଲ ଟା ଏତେ ଭୟଙ୍କର ଲାଗୁଛି । ଗତ ରାତ୍ରିରେ ଏତେ ଅନ୍ଧାର ରେ ମୁଁ କେମିିତି ଚାଲି ଆସିଲି । କିଛି ବାଟ ଚାଲିଲା ପରେ ପାଣିର ଚପ୍ ଚପ୍ ଶବ୍ଦ ସହିତ କିଛି ପିଲାଙ୍କ ପାଟି ଶୁଭୁଥାଏ । ଯେଉଁ ଦିଗରୁ ଶବ୍ଦ ଆସୁଥାଏ ମୁଁ ସେହି ଦିଗକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲି । କିଛି ବାଟ ଅଗ୍ରସର ହେଲାପରେ ଯାହା ଦେଖିଲି ତାହା ମୋ ଉଷ୍ମ ରକ୍ତକୁ ଶୀତଳ କରିବାରେ ଯଥେଷ୍ଟ ଥିଲା ।
ମୋ କଲିଜା ଟା ଜୋର୍ ରେ ଛଟ୍ ପଟ୍ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା । ମୋର ବୋଧବୁଦ୍ଧି ଅକ୍ଷମ ହେଲାପରି ଲାଗୁଥାଏ । ମୁଁ ବୁଝିପାରୁ ନଥାଏ କାଲିର ସେ ଶିର କଟା ଛଟ୍ ପଟ୍ ଝିଅଟା ଯିଏ ମରଣର ଶେଜ ରେ ଶୋଇଥିଲା ସିଏ ଆଜି ଅନ୍ୟ ପିଲାମାନଙ୍କ ସହିତ ପୋଖରୀ ପାଣିରେ ଖେଳୁଛି । ମୋତେ ଦେଖି ଏକ ରହସ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ହସଟିଏ ଦେଇ ଧାଇଗଲା ଜଙ୍ଗଲ ଟା ଭିତରକୁ ତାହା ସହିତ ଅନ୍ୟ ପିଲାମାନେ ମଧ୍ଯ ଦୌଡ଼ି ଗଲେ ତା ପଛେ ପଛେ ।

କ୍ରମଶଃ.....

ପୈଶାଚିକ ଦୁନିଆ (ଭାଗ-୪)

ଅଶୁଭକର ଅନ୍ଧକାର ର ଦୁନିଆ