ଆମେ ଓଡ଼ିଆ, ଭାରି ବଢ଼ିଆ, ଆମ ରବିବାର ପଖାଳ କଂସା କୁ ଆମିଷ ଲାଗେ ଭାରି ବଢ଼ିଆ। ଏଇ ଭଳିଆ ଆଲୋଚନା କରି କରି ମୋର ପ୍ରିୟ ସାନ ଭାଇ ସୁନିଲ ଆଉ ମୁଁ ଭାରି ଗଲୁ ଭୋର ୫ ଟା ବେଳକୁ ତଟକା ସତେଜ ଆମିଷ ଆଣିବା ପାଇଁ ଆମ ୪ନମ୍ବର ମାର୍କେଟ କୁ, ବଡ଼ି ଭୋରୁ ଯିବା ପ୍ଲାନ୍ ଟା ବିଗତ ଦିନ ସନ୍ଧ୍ୟା ରୁ ହେଇଯାଇଥିଲା। ତାର ରୟାଲ ଏନ୍ଫିଲ୍ଡ ବୁଲେଟ ରେ ବାହାରିଗଲୁ। ସେଠି ପହଞ୍ଚି ଦେଖିଲୁ ଭାରି ଗହଳି, ସବୁ ରବିବାର ଠାରୁ ଅଧିକ ଗହଳି ଥିଲା। ଆଗ ଭଳି ଆଉ ମୂଲ୍ୟ ପଚାରିବାକୁ ପଡୁନାହିଁ , ସରକାର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଲାଗିଛି ମୂଲ୍ୟ ଫଳକ।ବୁଲେଟ କୁ ମୁଁ ପାର୍କିଂ ରେ ଲଗେଇଲା ବେଳକୁ ସୁନିଲ ଚିତ୍କାର କରି ଡାକିଲାଣି ଭାଇ ଦଉଡ଼ି କି ଆସ, ମୁ ଅବିଳମ୍ବେ ଦୃତ ଗତି ରେ ପହଞ୍ଚି ଗଲି ତା ପାଖରେ। ଯାହା ଦେଖିଲି ଆଜ୍ଞା କହିଲେ ଆପଣ ବିଶ୍ୱାସ କରିବେନି।

ପ୍ରଥମ ଦୋକାନ ଦେଖିଲୁ ନ୍ୟାୟ ପାଳିକା ର କିଣାବିକା ଫଳକ। ଛୋଟ ଅକ୍ଷର ରେ ଲେଖା ଯାଇଛି " ସତ୍ୟ ଏବଂ ନ୍ୟାୟ ର ହେବ ଜୟ"।

କଳା କୋଟ ସହ ନିକିତି ରେ ଓଜନ ହେଉଛନ୍ତି ସବୁ ନ୍ୟାୟଦେବତା ମାନେ ଆଉ ମୂଲ୍ୟଫଳକ ରେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ପାଇଲୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ମୂଲ୍ୟ ରାଶି, ତାପରେ ବି ମୁଁହ ରେ ସବୁ କପଡା ବାନ୍ଧି ମୂଲ୍ୟ ଠାରୁ ଅଧିକ ଦାମ୍ ରେ କିଣୁଛନ୍ତି, ବୁଝି ପାରିଲୁନି କିଏ ସେ ଗ୍ରାହକ ଆଉ କେମିତି ଚାଲିଛି ଏ ନ୍ୟାୟ ର ଦୋକାନ ବିନା ଦୋକାନୀ ରେ, ହେଲେ ଜଣେ ଚଷମା ଲାଗେ କଳା କୋଟ କୁ ମୂଳ ଚାଲ କରି ମଧ୍ୟ କିଣି ପାରୁନାହାନ୍ତି।କଣ ଗୋଟେ ଲେଖା ହେଇଛି ତାଙ୍କ ସେ କୋଟ ରେ ମୁଖ୍ୟ ବିଚାରପତି, ଭାରତ ନା କଣ ଠିକ୍ ରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଇପାରୁନଥାଏ।ଦୁଇ ଧାଡ଼ି ରେ ଦେଖିଲୁ ସତ୍ୟ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ର ଦଲିଲ ସବୁ ଫ୍ରି ରେ ଉପହାର ଦିଆଯାଉଛି ବିକ୍ରି ପରେ। କିନ୍ତୁ ସତ୍ୟ ର ଦଲିଲ ଗଦା ଯେମିତି କୁ ସେମିତି ଥାଏ। ମିଥ୍ୟା ର ବିକ୍ରି ଭାରି ଜୋର ରେ ଚାଲିଥାଏ।କିନ୍ତୁ ଦୋକାନୀ ଅଦୃଶ୍ୟ ମାନ ଥାଏ।

ସେଠାରୁ ଟିକେ ବିରକ୍ତ ହୋଇ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୋକାନ କୁ ଗଲୁ ସେ ଦୋକାନ ରେ ଲେଖା ଥିଲା ପ୍ରଶାସନିକ ସେବା।ଛୋଟ ଅକ୍ଷର ରେ ଲେଖା ଯାଇଛି " ଜନ ସେବା ରେ ସର୍ବଦା"।
ସେଠି ଦେଖିଲୁ ସବୁ ସୁଟ୍ ବୁଟ ରେ ଟିକେ ଡରିଲା ଭଳିଆ କଳା ଚଷମା ଲଗେଇ ସବୁ ଡିଜିଟାଲ ଓଜନ ଯନ୍ତ୍ର ରେ ତଉଲା ଯାଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ସବୁ ହଜି ଯାଇଥିବା ଆମ ପୁରୁଣା ଖବର କାଗଜ ର କାଗଜ ଠୁଙ୍ଗା ରେ ଗୁଡେ଼ଇ କୁ ନେଉଛନ୍ତି। ଏଇଠି ବି ଦୋକାନୀ କୁ ଦେଖି ପାରିଲିନି। କେବଳ ଶୁଣିବାକୁ ପାଇଲୁ "yes sir, yes sir", କିଛି ପ୍ରାପ୍ତ ବୟସ ବା ସେବା ନିବୃତ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଙ୍କୁ ସବୁ ବଡ଼ ବଡ଼ ଅନୁଷ୍ଠାନ ର ମୁଖ୍ୟ ପୁରୋଧା ର ଫ୍ରି ଉପହାର ମିଲୁ ଥାଏ। ତଥାପି କିଛି ଅପଦାର୍ଥ ଙ୍କୁ କେହି କିଣୁ ନଥାନ୍ତି। ସୁନିଲ କହିଲା ଭାଇ ଚାଲ ଯିବା ଆଜି ବୋଧେ ମାର୍କେଟ ଟା ବଦଳି ଯାଇଛି ନହେଲେ ଆମେ ଭୁଲ ରେ ଆଉ କୋଉଠି କୁ ଆସିଗଲେ।

ସେଠାରୁ ବିଚଳିତ ହୋଇ ଆମେ ଆଗ ଦୋକାନ କୁ ଗଲୁ ସେଥିରେ ଲେଖା ଥିଲା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୋକାନ- ଗଣ ମାଧ୍ୟମ।ଛୋଟ ଅକ୍ଷର ରେ ଲେଖା ଯାଇଛି " ସତ୍ୟ ର ଉଜାଗର ସର୍ବଦା ଏବଂ ସର୍ବୋପରି"।

ସବୁଠୁ ସୁସଜ୍ଜିତ ଏବଂ ଚର୍ଚ୍ଚିତ ଚେହେରା ଖୁସି ଖୁସି ଚେହେରା ଦେଖିବାକୁ ପାଇଲୁ। ସେଥିରେ ମୂଲ୍ୟ ଫଳକ କୁ ନଜର ପକେଇଲା ବେଳକୁ ୯୯ ପ୍ରତିଶତ ବିକ୍ରି ସରିଯାଇଛି, ଆମ
ଆଖି ଦୁଇଟି କୁ ଟିକେ ଭଲରେ ପୋଛିକି ଦେଖିଲା ବେଳକୁ ସତକୁ ସେୟା ହିଁ ଲେଖା ଯାଇଛି। ସେଠି ଗୁଜବ କୁ ଫ୍ରି ଉପହାର ରେ ସବୁ ଦିଆଯାଉଛି ଏବଂ ସତ୍ୟ ଘଟଣା ଉପରେ ଆଧାରିତ କୁ ଗୋଟିଏ କଣ ରେ କଣ ଠେସା କରିଦିଆଯାଇଛି। କଣ ଗୋଟେ ଟି. ଆର. ପି କୁ ନେଇ ଭାରି ଚର୍ଚ୍ଚା ହେଉଥିଲା ଆଉ ଫ୍ରି ରେ ଗୁଜବ ଉପରେ ମିଳୁଥିଲା ବୋନସ ଆକାର ରେ।

ମନ କୁ ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ କରି ବହୁଡ଼ିଲା ବେଳକୁ ସୁନିଲ କହିଲା ଭାଇ ଆଉ ଗୋଟେ ତ ରହିଲା ଚାଲ ଦେଖିଦେବା।

ମନ ନଥାଇ ମଧ୍ୟ ତା ସହ ଚାଲିଲି, ସେଠି ଫଳକ ଦେଖି ଆମ ହୋସ ଉଡ଼ିଗଲା, ଅଧ ବୋତଲ ପାଣି ପିଇ ମୁ ଫଳକ କୁ ଦେଖିଲି ଲେଖା ଅଛି "ଲୋକତନ୍ତ୍ର, ବିଧାନ ମୂଲ୍ୟ"।ଛୋଟ ଅକ୍ଷର ରେ ଲେଖା ଯାଇଛି "ଜନତା ଏବଂ ଦେଶ ସେବା ରେ ସର୍ବଦା"।

ସେଠି ମୂଲ୍ୟ ଫଳକ ଆଜ୍ଞା କହିଲେ କହିବେ ପାଗଳ ବୋଲି ଷ୍ଟକ୍ ଏକ୍ସଚେଞ୍ଜ ଭଳିଆ ପ୍ରତି ସେକେଣ୍ଡ ରେ କେତେବେଳେ ନାଲି ତ କେବେ ବେଳେ ସବୁଜ ଆଉ ସବୁ ବେଳେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ।

ସେଠି ଆଜ୍ଞା ହେଭୀ ଡୁଟୀ ଓଜନ ଯନ୍ତ୍ର ଲାଗିଛି, ଏବେ କିଏ ଓଜନ ତ ତାକୁ ଠେଲି ଆଉ କିଏ ଓଜନ, ବୁଝିପାରି ଲୁନି ଏଇ ସବୁ ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ର ପିଆଜ ନା ଗୋଆ ର କାଜୁ ନା ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶ ର ସର୍ବନ୍ମତି ଗହମ ନା କର୍ଣ୍ଣାଟକ ର କଫି କୁ ମସଲା ର ମୂଲଚାଲ ହେଉନି ତ।

ସବୁଠୁ ଅଧିକ ଗହଳି ଚତୁର୍ଥ ଦୋକାନ ରେ, କିଛି ଆଉ କିଣି ପାରିଲିନୁ।ମନସ୍ତାପ ରେ ଫେରିଲା ବେଳେ ସୁନିଲ କହିଲା ଭାଇ ସାଧାରଣ ଜନତା ପାଇଁ କିଛି ନାହିଁ। ଖାଲି ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଆଉ ଅସହ୍ୟ ବ୍ୟଥା। ମୁଣ୍ଡ ତାକୁ ଟୁଙ୍ଗ କରି ହଲେଇ ବାଇକ ଆଡ଼କୁ ମୁହାଁଇଲା
ବେଳକୁ ନଜର ପଡ଼ିଲା ସେ ମାର୍କେଟ କମ୍ପ୍ଲେକ୍ସ ର ନାମ ଫଳକ ଉପରେ, ଲେଖାଥିଲା " ଗଣତନ୍ତ୍ର" ସର୍ବଦା ମାର୍ଜିତ ଏବଂ ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ। ତା ସହ ସ୍ଵାଧୀନ ଏବଂ ନିରପେକ୍ଷ କମ୍ପ୍ଲେକ୍ସ ମଧ୍ୟ ଲାଗିକି ଥିଲା। ଆଉ ଗଲୁନି ସିଆଡେ।

ଖାଲି ହାତ ରେ ଫେରିଲୁ ଏବଂ ପଖାଳ କୁ ଆଳୁ ବାଇଗଣ ପୋଡ଼ିକି ଖାଇଲୁ। ତୋରାଣି ପିଉ ପିଉ ତଣ୍ଟି ରେ ଟିକେ ଠାକିଲା, ଖାଉଁ ଖଉଁ ହୋଉ ହୋଉ ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଗଲା। ଦେଖିଲା ବେଳକୁ ରାତି ୪ ଟା, ଥକା ହୋଇ ବସିଗଲି, ଭାବିଲି ଏ ସ୍ବପ୍ନ ଥିଲା ନା ବାସ୍ତବତା। ୫ ଟା ବେଳକୁ ସୁନିଲ ମୁ ଫରେଷ୍ଟ ପାର୍କ ରେ ୫ ରାଉଣ୍ଡ ମାରି ଚାଲିଲୁ ପୁଣି ୪ନମ୍ବର ସେଠି ଦୋକାନ କୁ ଦେଖି ସବୁ କଥା ମନେ ପଡିଯାଇଥାଏ। ସୁନିଲ ଗଲା କିଣିକି ଆଣିଲା ମୁଁ ସେ ପଚା ମାଛ, ବୁଢ଼ୀ ଛେଳି, ଦେଶୀ କୁକୁଡ଼ା ଆଉ ସମୁଦ୍ର କଙ୍କଡା ଆଉ ଚିଙ୍ଗୁଡ଼ି କୁ ଦେଖି ସବୁ ରାତି ର ସ୍ବପ୍ନ ମନେ ଉଙ୍କି ମାରୁଥାଏ। ଆଉ ଘର କୁ ଫେରି ଖାଇ ପାରିଲିନି ସେଦିନ ର ସେ ପଖାଳ କଂସା ଆଉ ଆମିଷ ।

ଆଶା କରେ ଜଲଦି ଏ ସ୍ବପ୍ନ ର ନିବାରଣ ହେଉ ଏବଂ ମୋ ପଖାଳ ଗଣ୍ଡାକ ମତେ ମିଳୁ।

ପଖାଳ ଆଉ ଆମିଷ - ଗଣତନ୍ତ୍ର ର ହାଟ

ପଖାଳ କଂସା - ସମାଜ ର କରୁଣ କାହାଣୀ