"ପର୍ଯ୍ୟଟନ" କହିଲେ ଆମ ମନେ କ’ଣ ଆସେ? ବୁଲିବା ନାଚିବା, ମଜା କରିବା, ନୂଆ ନୂଆ ଜାଗା ଦେଖିବା। ଏହା ଠିକ୍, କିନ୍ତୁ ପର୍ଯ୍ୟଟନର ଅର୍ଥ ଏଥିରୁ ବହୁତ ଅଧିକ। ବିଶ୍ୱ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଦିବସ ଆସିଲେ ମୋର ଏକ ପୁରୁଣା ସ୍ମୃତି ମନେ ପଡ଼େ, ଯାହାକୁ ମୁଁ ଏହି ଦିବସର ମୁଖ୍ୟ ପାଠ ଭାବେ ନେଇଥାଏ।

କିଛି ବର୍ଷ ତଳେ ମୁଁ ମୋ ପରିବାର ସହିତ ପୁରୀ ଯାଇଥିଲି। ପୁରୀ ତ ଆମ ଓଡ଼ିଶାର ହୃଦୟ। ମନେ ହେଉଛି, ମୁଁ ଓ ମୋ ଭାଇ ଖୁବ୍ ଉତ୍ସାହିତ ଥିଲୁ କେବଳ ସମୁଦ୍ର କୂଳେ ଖେଳିବା ପାଇଁ, ଘୋଡ଼ା ଗାଡ଼ିରେ ବୁଲିବା ପାଇଁ। ପହଞ୍ଚିବାର ପରଦିନ ସକାଳେ ଆମେ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ଦର୍ଶନକୁ ଗଲୁ। ମନ୍ଦିର ଅତି ସୁନ୍ଦର, ଭକ୍ତର ଭିଡ଼ ଅପାର। ସେଠାରେ ମୁଁ ଦେଖିଲି କେବଳ ଓଡ଼ିଆ ଭକ୍ତ ନୁହନ୍ତି; ବିଭିନ୍ନ ପୋଷାକ ପରିଧାନ କରିଥିବା, ବିଭିନ୍ନ ଭାଷା କହୁଥିବା ଅନେକ ଲୋକ ମନ୍ଦିରର ମହିମା ଦେଖିବାକୁ ଆସିଥିଲେ।

ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ବୁଢ଼ୀ ମାଆ ଥିଲେ, ଯିଏ ହିନ୍ଦୀ ମିଶାଇ କଥା କହୁଥିଲେ। ମନ୍ଦିରର ନିୟମ ବୁଝିବାରେ ତାଙ୍କୁ ଅସୁବିଧା ହେଉଥିଲା। ମୋ ବାପା ତାଙ୍କୁ ସହାୟତା କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ସହିତ କଥା ହୋଇଥିଲା ଯେ ସେ ରାଜସ୍ଥାନରୁ ଆସିଛନ୍ତି ଏବଂ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଦର୍ଶନ ତାଙ୍କ ଜୀବନର ସ୍ୱପ୍ନ ଥିଲା। ସେ ମନ୍ଦିରର କଳା, କାରୁକାର୍ଯ୍ୟ ଖୋଦାଇ କାମ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲେ ଏବଂ ଓଡ଼ିଆ କାରିଗର ମାନଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ସେହି ଦିନ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ବୁଲିବା ସମୟରେ ଆମେ ଦୁଇ ଯୁବକଙ୍କୁ ଭେଟିଲୁ ଯେଉଁମାନେ ତାମିଲନାଡୁରୁ ଆସିଥିଲେ। ସେମାନେ ଓଡ଼ିଆ ଖାଦ୍ୟ, ବିଶେଷକରି ଛେନାପୋଡ଼ା ଓ ରାସଗୋଲା ଖାଇବାକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି ବୋଲି କହୁଥିଲେ।

ଏହି ଦୁଇଟି ଘଟଣା ମୋତେ ଏକ ଗଭୀର ପାଠ ଶିଖାଇଦେଲା। ପର୍ଯ୍ୟଟନର ମୁଖ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ କେବଳ ଫୋଟୋ ଉଠାଇବା ନୁହେଁ, ବରଂ ଲୋକଙ୍କୁ ଜାଣିବା। ମୁଁ ମୋ ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ଆଖିରେ ଦେଖିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇଲି। ରାଜସ୍ଥାନର ମାଆଙ୍କ ପାଇଁ, ଓଡ଼ିଶା ମାନେ ଶିଳ୍ପ, କଳା ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତାର ଭଣ୍ଡାର। ତାମିଲନାଡୁର ଭାଇମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଓଡ଼ିଶା ମାନେ ରୁଚିଷ୍ଣ ଖାଦ୍ୟର ଭୂମି। ଏହି ଭିନ୍ନ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ମୋ ମନରେ ମୋ ନିଜ ଜାଗା ପ୍ରତି ଗର୍ବ ଆଣିଦେଲା, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ନିତି ଦିନିଆ ଲାଗୁଥିଲା।

ପର୍ଯ୍ୟଟନ ହେଉଛି ଏକ ଜୀବନ୍ତ ବହି। ଆମେ ଯେତେବେଳେ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଉ, ସେଠାକାର ଲୋକଙ୍କ ସହିତ କଥା ହୁଅ, ସେମାନଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଖାଉ, ସେମାନଙ୍କର ରୀତିନୀତି ଦେଖୁ, ସେତେବେଳେ ଆମେ ବିଶ୍ୱକୁ ବୁଝିବା ଶିଖୁ। ଏହା ଆମର ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଚିନ୍ତାଧାରାକୁ ବଦଳାଇଦେଏ। ଆମେ ଜାଣିପାରୁ ଯେ ଭାଷା ଓ ପୋଷାକ ଭିନ୍ନ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଲୋକଙ୍କର ଆନନ୍ଦ, ଦୁଃଖ, ଆଶା ଓ ଭକ୍ତି ସବୁଠାରେ ଏକା।

ତେଣୁ, ବିଶ୍ୱ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଦିବସର ପ୍ରମୁଖ ପାଠ ହେଉଛି – ପର୍ଯ୍ୟଟନ କେବଳ ଜାଗା ଦେଖିବା ନୁହେଁ, ବରଂ ବିଶ୍ୱକୁ ଜାଣିବା। ଏହା ଆମକୁ ସହିଷ୍ଣୁତା, ସମ୍ମାନ ଓ ଜ୍ଞାନ ଶିଖାଏ। ଆଜିର ବିଶ୍ୱରେ ଯେତେବେଳେ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଲଗାତ୍ଵ ବଢ଼ିଚାଲିଛି, ସେତେବେଳେ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ହେଉଛି ସେହି ସେତୁ ଯାହା ମନୁଷ୍ୟକୁ ମନୁଷ୍ୟ ସହିତ ଯୋଡ଼େ। ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ଶପଥ ନେବା ଯେ ପର୍ଯ୍ୟଟନ କରିବା ସମୟରେ ଆମେ କେବଳ ଦୃଶ୍ୟ ନୁହେଁ, ସେହି ସ୍ଥାନର ସଂସ୍କୃତି ଓ ଲୋକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା। କାରଣ ପୃଥିବୀ ହେଉଛି ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କର ଘର, ଏବଂ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ହେଉଛି ସେ ଘରକୁ ବୁଝିବାର ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର ଉପାୟ।

ଶେଷରେ: ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଆମକୁ ଶିଖାଏ ଯେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ଏକ ପରିବାର। ଭିନ୍ନତା ମଧ୍ୟରେ ଏକତା ଖୋଜିବା ହେଉଛି ଏହାର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଉପହାର। ତେଣୁ, ଆସନ୍ତୁ, ବୁଲିବା ନାଚିବା ଏବଂ ଏହି ସୁନ୍ଦର ବିଶ୍ୱକୁ ଜାଣିବା।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!

ପର୍ଯ୍ୟଟନରେ ବିଶ୍ଵକୁ ଜାଣିବା – ପର୍ଯ୍ୟଟକ ଦିବସର ପାଠ

ପର୍ଯ୍ୟଟନରେ ବିଶ୍ଵକୁ ଜାଣିବା – ପର୍ଯ୍ୟଟକ ଦିବସର ପାଠ