କିଏ କେବେ ବୁଝୁଛି କି , ପୁରୁଷର ହୃଦୟ ରେ କଣ ସବୁ ଚାଲେ?? କାହିଁକି ପୁରୁଷ ଗୋଟେ ସୀମା ପରେ ଆଉ ସମ୍ବେଦନା ଅନୁଭବ କରି ପାରେ ନାହିଁ?? କାହିଁକି ଗୋଟେ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସମୟ ପରେ ପୁରୁଷ ମୌନତା କୁ ବାଛି ନିଏ?? ଏକା ରହେ?? ନିଜର ଅଲଗା ଗୋଟେ ପୃଥିବୀ ଗଢ଼ିନିଏ??

ଚକ୍ର -୧ :

ପୁରୁଷ ହୃଦୟ ରେ ଏମିତି ରେ ଅନେକ କିଛି ଚାଲେ ,ଯାହା ଶବ୍ଦରେ ଲେଖିବା ବୋଧ ହୁଏ ସମ୍ଭବପର ନୁହେଁ । କେତେ ବେଳେ ବିତି ଯାଇଥିବା ସଂଘର୍ଷ ର ସମୟ ପୁନଃ ପୁନଃ ଚାଲେ , ତ କେତେ ବେଳେ ବିଗତ ପ୍ରେମିକା ର ସ୍ୱର ଚାଲେ, ସତେ ଯେମିତି କାନ ରେ ହିଁ ଅନେକ କିଛି କହି ଯାଉଛି, ଆଉ କେତେ ବେଳେ ଏ ବେଳର ପ୍ରିୟତମା ସହ ଭବିଷ୍ୟ କଣ ହେଇ ପାରେ ସେ କଥା ଭାବେ। ଅନେକ ସମୟ କିନ୍ତୁ ନିଜ ଭବିଷ୍ୟତ,ଜୀବନ ଆଉ ସେ ଭବିଷ୍ୟତ ରେ ଆଶା ବାନ୍ଧି ରଖିଥିବା ପରିବାର ଆଉ କିଛି ନିଜ ଲୋକଙ୍କ ଚିନ୍ତା ଆଉ ଭୟ ଏକା ବେଳେ ଚାଲି ଥାଏ। ଏ ସବୁ ଭାବନା ର ନିଆଁ ରେ ପବନ ଭରୁଥାଏ ହୃଦୟ ସାଥେ ମନ ।

ଚକ୍ର -୨:

ଅହରହ ବିଶ୍ରାମ ବିହୀନ ଚିନ୍ତା ଆଉ ଭାବନା ତକ କୁ ସେ ଏତେ ଥର ଆଖି ସାମ୍ନା ରେ ଦେଖି ଦେଇ ଥାଏ ଯେ , ଆଉ ତାକୁ କିଛି ଅନୁଭବ ହୁଏନି ।ଦୁନିଆ କେବେ ବି ପୁରୁଷ କୁ ସମ୍ବେଦନଶିଳ ହେଇ ବଢ଼ିବାକୁ ହିଁ ଦେଇନି, ସମ୍ବେଦନଶିଳ ପୁରୁଷ କୁ ଏକ ସମାଜ ପୁରୁଷ ବୋଲି ହିଁ ବିଚାର କରେନି । ମର୍ଦ୍ କୋ ଦର୍ଦ୍ ନହିଁ ହୋତା, ରୋନା ମର୍ଦ୍ କା କାମ ନହିଁ - ଏମିତି କିଛି ଫିଲ୍ମ ଡାଇଲଗ ଭଳିଆ ଜିନିଷ ପୁରୁଷ କୁ ଶିଖେଇ ଦିଆଯାଏ ଚପଳାମତି ବୟସ ରୁ । ନା ତାକୁ କିଏ ହୃଦୟ ରୁ ନିଜର କହେ ନା କିଏ ତାକୁ କେବେ ତା ହାଲଚାଲ ପଚାରି ବୁଝେ। ଏମିତି ରେ ପଥର ପରି ସମ୍ବେଦନାହୀନ ହବ ତ ଥୟ ବିଷୟ।

ଚକ୍ର-୩

ବୟସ ବଢିବା ସହ ଦେଖେ ଦୁନିଆ ର ଅସଲି ଦୋଗଲା ଚେହେରା । ତା ଉପରେ ନିର୍ଭର ଗୁଡ଼ାଏ ଆଖି ସାଙ୍ଗକୁ ଆହୁରି ଦେଖେ ଚାରି ଦିଗ ରେ ଖାଲି ଜାଗା - ନା ସେଠି ତାକୁ ଶୁଣିବା ପାଇଁ କିଏ ଅଛି,ନା କହିବା ପାଇଁ କିଏ ଅଛି। କିଏ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବ ଏଇ ଭାବନା ବୋଧ ହୁଏ ପୁରୁଷ ହୃଦୟ କୁ କେବେ ଆସୁଥିବା? ସମୟ ସହ ଦେଖେ ସେ ତା ଅନ୍ତିମ ଦୁଇ ସାହାରା ଯଉ ଟିକେ କହିବା ଶୁଣିବା ପାଇଁ ଅଛନ୍ତି ସେ ବି ଏବେ ବୟସ ର ତ୍ୱରାଗତି ରେ ବହି ଚାଲିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପରେ ଆଉ ବୋଧେ କିଏ ତାକୁ ତା ପରିଚୟ ରେ ଜାଣିବ, ନିଜର ବୋଲି କହିବ!! ଏମିତି ଗୁଡ଼ାଏ ରିଆଲିଟି ଚେକ୍ ପାଇ ସାରିଲା ପରେ, ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଏକା ରହିଲା ପରେ , ପୁରୁଷ ଆପେ ଚୁପ୍ ହେଇ ଯାଏ, ମାତ୍ର ଖାଲି ଓଠରୁ, ମନ ସେମତି ଅବିରତେ ଚାଲି ଥାଏ। ଚୁପଚାପ ନିଜ ସାଥେ ଚାଲେ ,ଆଉ ସେ ତ୍ୱରାଗତିବ୍ରେ ବହୁଥିବା ସ୍ରୋତ କୁ ଦେଖେ ,ଭାବେ ମୂକ ହେଇ ରହିବା ହିଁ ତା ପକ୍ଷରେ ଭଲ। ବାସ୍ ଏଇ ସବୁ ବିଷୟ ରେ ବନ୍ଦୀ ହେଇ ପୁରୁଷ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସମୟ ପରେ ଦୁନିଆ ରୁ ଦୂରେଇ ମୌନତା କୁ ବାଛି ନିଏ।

ଚକ୍ର -୪

ସମୟ ସହ କିଏ ଲଢି ପାରିଛି, ତା ଆଗାମୀ ଭବିଷ୍ୟତ ଉପରେ ବସା ବାନ୍ଧି ଥିବା ପକ୍ଷୀ ପାଇଁ ନିଜେ ଅନ୍ୟତ୍ର ନିଜକୁ ବିକି ଦିଏ, ଆତ୍ମା ସହ ନିଜ ସ୍ଵାଧୀନତା ବି ହାରି ଦିଏ। ଯେବେ ସେ ସ୍ରୋତ ର ସୁଅ ରେ ସେ ପକ୍ଷୀ ଯୋଡ଼ାକ ଉଡିଯାନ୍ତି , ନା ସମୟ ଆଉ ତାର ହେଇ ରହେ ନା ଆଉ କୁ ତାର ନିଜର ବୋଲି ରୁହେ, ନା ଆଉ ସେ ନିଜର ହେଇ ରୁହେ। ବାସ୍ ତମାମ ଭାବନା କୁ ଆଖି ଆଗରେ ଦେଖି ପୁରୁଷ ଏକା ହେଇ ରୁହେ। ଆଖି ବନ୍ଦ କରି ରୁହେ। ପରେ କଉ ପ୍ରେୟସୀ ଯଦି ମିଳେ , ସେ ସଂସାର ଟେ ଗଢେ, ଟିକେ ଖୁସି ହୁଏ ,କିନ୍ତୁ ବିକି ଦିଏ ତା ସମୟ, ଜୀବନ ଆଉ ବାକି ଯାହା ବଳକା ତମାମ। ତଥାପି ସେ ଖାଲି ଜାଗା ସବୁକୁ ସେ ବାରମ୍ବାର ଦେଖେ। ଭରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ ବାରମ୍ବାର, ସବୁଥର କିନ୍ତୁ ବିଫଳ ହୁଏ। ପୁଣି ଚୁପ୍ ହେଇ ରୁହେ, ସେ ଖାଲି ଜାଗା ପାଇଁ ହିଁ ସେ ଆଉ ଏକ ପୃଥିବୀ ଗଢେ। ପୁରୁଷ ଜୀବନ ସାରା ଗୋଟେ ଅବିରତ ଧ୍ଵନି ରେ ଜୀବନ କାଟି ଦିଏ।

ପୁରୁଷ କେବେ ଚୁପ୍ ରୁହେନି, ଅହରହ ଗପି ଚାଲିଥାଏ ନିଜ ସାଥେ ୨୪/୭।

ପୁରୁଷ

Heart Of A Man