ମହର୍ଷି ଯମଦଗ୍ନି ଓ ରେଣୁକାଙ୍କର ପାଞ୍ଚପୁଅ ଥିଲେ। ସମ୍ପତ, ସୁଷେଣ, ବସୁ, ବିଶ୍ଵାବସୁ ଓ ରାମ | ରାମ ସର୍ବକନିଷ୍ଠ ହେଲେ ହେଁ ବୁଦ୍ଧି, ବିବେକ ବଳରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାରୁ ଆଗରେ ଥିଲା । ବହୁତ ନଟଖଟିଆ ଥିଲା ମଧ୍ୟ । ଦିନେ ଭାଇମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ଜଣେ ତାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଏକ ଅଭିଯୋଗ ନେଇ ମା'ଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ପିତା ଯମଦଗ୍ନି ଆସି ପହଞ୍ଚିଥିଲେ । ପିତା ହସି ହସି ପତ୍ନୀଙ୍କୁ କହିଥିଲେ- ‘ତା' ପାଇଁ ଜଣେ ଖେଳାଳି ସାଥୀ ଖୋଜିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ମୁଁ କାହିଁକି ତା ସାଥୀ ନ ହେବି?'

ବାଳକ ରାମ ଏ କଥାରୁ କିଛି ବୁଝିପାରି ନଥ୍‌ଲା । ମା' କିନ୍ତୁ ପୁଅକୁ ପ୍ରରୋଚିତ କରି କହିଥିଲେ- ‘ତୁ ହଁ କହିଦେ। ତୁମର ପିତା ମହର୍ଷି ନିଜର କ୍ଷାତ୍ର ତେଜ ତୋତେ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ।' ରାମ ଜିଜ୍ଞାସା ପ୍ରକଟ କରି କହିଥିଲେ- ‘ପିତା ତ ମହର୍ଷି, ଶସ୍ତ୍ର ବିଦ୍ୟା ଶିଖିଲେ କିପରି?' ମା' ବୁଝାଇ ଦେଇଥିଲେ ତୋର ପିତା ଭୃଗୁ ଋଷିଙ୍କ ବଂଶଧର। ଜନ୍ମ ପରେ ପରେ ହିଁ ସେ ମାମୁ ବିଶ୍ଵାମିତ୍ରଙ୍କ ସହ ଚାଲିଯାଇ ଥିଲେ। ଦୁହେଁ ଏକ ସଙ୍ଗରେ ରାଜା ଓ ଋଷି, ଉଭୟ କାର୍ଯ୍ୟ କର୍ଭବ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ବିଶ୍ଵାମିତ୍ର ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ବନିଗଲେ । ତୁମ ପିତା ମହର୍ଷି ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ନିପୁଣ ହେଲେ । ରାମ ଏଥିରେ ଖୁସି ହୋଇ ପିତାଙ୍କ ଠାରୁ ଶସ୍ତ୍ର ବିଦ୍ୟା ଶିକ୍ଷାରେ ମଜ୍ଜିଗଲେ। ଶୀଘ୍ର ଶସ୍ତ୍ର ଚାଳନାରେ ନିପୁଣ ହୋଇଗଲେ | ବେଦ ମଧ୍ୟ ତତ୍‌ସହ ଶିକ୍ଷା କରୁଥାନ୍ତି। ଯମଦଗ୍ନି ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ମାତ୍ର ୧୫-୧୬ବର୍ଷ ବୟସରେ ସବୁ ଶିଖି ସାରିଲାଣି। ଏବେ କ'ଣ ଶିଖାଇବି? ରାମ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ ପିତା! ମୋର ଶିଖିବା ନିମନ୍ତେ ଆଉ କିଛି ବାକି ଅଛି କି? ସବୁ ଆଡ଼ୁ ଚିନ୍ତା କରି ମହର୍ଷି କହିଥିଲେ, ହିମାଳୟ ଯାଇ ସେଠାରେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଆରାଧନା କର। ତପ କର। ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଅଜେୟ ହେବ। ଗନ୍ଧମାର୍ଦନ ପର୍ବତରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ ରାମ ତପସ୍ୟା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ। କଠୋର ତପସ୍ୟାରେ ତ୍ରିନେତ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲେ I ଭଗବାନ ଶଙ୍କର ଆବିର୍ଭୂତ ହୋଇ ବର ଯାଚଜ୍ଞା କରିଥିଲେ । ରାମ ପ୍ରଣାମ କରି କହିଥିଲେ ମୋର ମନ ଭିତରେ ଅଜେୟ ଯୋଦ୍ଧା ହେବାର ବାସନା ଜାଗିଛି। ଆପଣ ମୋତେ ଶସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନ ଦିଅନ୍ତୁ। ତଥାସ୍ତୁ କହିଥିଲେ ଶଙ୍କର ଭଗବାନ। ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ଶସ୍ତ୍ର ବିଦ୍ୟା ପାରଙ୍ଗମ ହୋଇଯାଇଥିଲେ ରାମ। ବିଦ୍ୟାଶିକ୍ଷା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ ଭଗବାନ ଶଙ୍କର ଏକ ଭାରୀ ପରଶୁ ପ୍ରଦାନ କରି କହିଥିଲେ- ରାମ! ଏହି ପରଶୁ ହିଁ ତୁମକୁ ଅଜେୟ କରିଦେବ।' ସେହି ପରଶୁକୁ ସର୍ବଦା ସାଥିରେ ରଖୁଥିଲେ ରାମ। ପରଶୁ ଧାରଣ ପରେ ତାଙ୍କର ଖ୍ୟାତି ବ୍ୟାପି ଯାଇଥିଲା । ରାମ ହୋଇଯାଇଥିଲେ ପରଶୁରାମ- ଅଜେୟ ଯୋଦ୍ଧା ।

ରାମ ପରଶୁରାମ ପର୍ଶୁରାମ

ରାମ ପରଶୁରାମ ପର୍ଶୁରାମ