ପୁଣ୍ୟ ଭୂମିରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଋଷି ଦୁର୍ବାସା ଶ୍ରେଷ୍ଠ,

ମାତୃ ଅନସୂୟାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଥିଲେ ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରକାଶ।

ତପଃଶକ୍ତି ଅତୁଳ ତାଙ୍କର, ଜ୍ଞାନ ଅପାର, ଭାବ ଖରା,

ଆଲୋକ ଦେଲେ ଜଗତକୁ, ତଥାପି କ୍ରୋଧ ଥିଲା ଘନା।

କ୍ଷୁଦ୍ର ତ୍ରୁଟି, ଶୁନ୍ୟ ବିଚାରେ, ତାଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଜାଗିଯାଏ,

ଘୋର ଶାପ ମିଳେ ତକ୍ଷଣାତ, ଯେଉଁଠି ଦୃଷ୍ଟି ଯାଏ।

ଘରେ ବାହାରେ, ମଣିଷ ନାରୀ, ନାହିଁ ରକ୍ଷା ତାଙ୍କୁ,

ପିତା ଧର୍ମ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ କେତେ ଶାପ ମିଳେ ତାଙ୍କୁ।

ତପସ୍ୱୀ ଥିଲେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୁଷି, ଶାନ୍ତି ତାଙ୍କର ଚିତ୍ତ ନୁହେଁ,

ଭକ୍ତି ଓ ସେବା ଯାହା କଲେ, ତାଙ୍କୁ ଦିଏ ଆଶୀର୍ବାଦ ସୁନ୍ଦର ଉପହାର ମୁହେଁ।

କୁନ୍ତୀ ମା' ଯେତେ ସେବା କଲେ, ଋଷି ଖୁସି ହେଲେ ବହୁତ,

ତାଙ୍କ ଦିଆ ଦିବ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ, ମା' ପାଇଲେ ପୁତ୍ର ସତ୍ୟର ନିୟତ।

କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠି ଅଭିମାନ, ଅହଂକାର ବୃଦ୍ଧି ପାଏ,

ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ପଡିଲେ ଶୀଘ୍ର, ଶାପ ତଳେ ସବୁ ଥାଏ।

ସ୍ୱୟଂ ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ଆଦର କରନ୍ତି ଏହି ତପୋଧନ ମୁନି,

ତାଙ୍କ ବାଣୀରେ ଆଣିପାରେ, ସୃଷ୍ଟି ରେ ବିପଦ ଯୁଗନି।

ଦୁର୍ବାସା ତପସ୍ବୀ ଗମ୍ଭୀର, କ୍ରୋଧରେ ମଧ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଅତୁଳ,

ତାଙ୍କର ଜୀବନ ଅନେକ ଶିକ୍ଷା ଦିଏ, ଯାହା ମିଳେ ଦିନ ଓ ରାତିର ଗୁଣ।

କ୍ରୋଧ ନ କର, ଶାନ୍ତି ଧର, ଏହି ଶିଖା ଦେଉଛନ୍ତି ସେ,

ଦୁର୍ବାସା ଏକ ଦୈବ ଅବତାର, ତପୋଲୋକ ରେ ତାଙ୍କ ବସେ।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!