ସଭ୍ୟତା ମାନବିକତାର ପରିଚୟ,

ସଭ୍ୟତା ନିଜ ବଶଂ ଓ ମର୍ଯ୍ୟଦା ନିଜସଂସ୍କାର ର ପରିଚୟ ,

ସଭ୍ୟତା ଅଜ୍ଞାନ ଦୁନିଆରେ ବିଶେସ୍ ଜ୍ଞାନ ର ଆଲୋକ,

ସଭ୍ୟତା ଅସାମାଜିକତା ରୋକିବାର ନିଜ ଭିତରେ ଛୋଟ ପ୍ରୟାସ,

ଏମିତି ଅନେକ ଉଦାହରଣ ରହିଛି ସଭ୍ୟାତା ର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ରେ ପୁର୍ନଛେଦ ପକାଇ ପାରେନି,କାରଣ ନିଜ ଯୀବନ ଓ ସମାଜ କୁ ସୁଦୃଢ ରୁପେ ଗଢି ତୋଳିବାରେ ସଭ୍ୟତା ଭୁମିକା ଗୁରୁତ୍ଵପୂର୍ଣ୍ଣ ।

ସଭ୍ୟତା କଣ:-

ସଭ୍ୟତା କହିଲେ ନିଜ ସଂସ୍କାର,ଆଚାର,ବ୍ୟବହାର,ଶାଳିନତା କୁ ବୁଝାଇଥାଏ।ଜେମିତି 'ସଭ୍ୟା' ର ବିପରିତ ଶବ୍ଦ ହେଉଛି 'ଅସଭ୍ୟ',ମଣିଷର ନିଜ ସଭ୍ୟତା ପାଇଁ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ପରିଚୟ ଶୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ।ଆଜିର ସମାଜ ରେ ଜଣେ ଅଶିକ୍ଷିତ ଚଳିବା କଷ୍ଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅସମ୍ଭବ ନୁହେଁ ହେଲେ ଜଣେ ଅସଭ୍ୟ ଓ ଦୁରଚାରି ମଣିଷ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ବହୁତ୍ କମ ରହିଥାଏ ।

ମୂଲ୍ୟହିନ ମାଟିର ଅବସ୍ତିତି କେବଳ ପାଦତଳେ ନଥାଏ,ସେଇ ମାତି ଜେବେ କୁମ୍ଭାର ହାତକୁ ଆସେ ତାହାର ପରିଚୟ ବଦଳିଜାଏ,ସେମିତି ସାଧାରଣ ମଣିଷ ନିଜ ସଭ୍ୟତା ଓ ବ୍ୟବହାର ରେ ସମାଜରେ ଗୋଟେ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ପରିଚୟ ଶୃଙ୍ଗଷ୍ଟି କରିଥାଏ।

ପିଲାଟିଏ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କଲେ ପରିବାର ରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମନରେ ଗୋଟେ ଉଚ ଅକାଙ୍ଖ୍ୟା ଆସେ,ଜେ ଆମ ପିଲା ଭଲ ପାଠ ପଢିବ,ଭଲ ଚାକିରୀ କରିବ,ଭଲ ମଣିଷ ହବ।ଧିରେ ଧିରେ ପିଲାଟି ବଡ ହୁଏ ପରିବାର ର ଗୋଟେ ଆବଦ୍ଧ ପରିବେଷ ଭିତରେ ଜେଉଁଠି ଯୀବନ ର ପ୍ରଥମ ଗୁରୁ ବାବା-ମା ଙ୍କ ଠାରୁ ଯୀବନର ପ୍ରାଥମିକ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥାଏ,ହଂ ସେମାନେ ହିଁ ପ୍ରଥମେ ପରିଚିତ କରନ୍ତି ସମ୍ପର୍କ ସହ ଚାଲି ଚଳନ,ଖାଇବା- ପିଇବା,ଉଠିବା- ବସିବା,କଥା କହିବାର ଶୈଳୀ,ତାପରେ ବିଦ୍ୟାଳୟ ରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଦୁତିୟ ପ୍ରର୍ଯ୍ୟୟ ଶିକ୍ଷା ନିହାତି ଆବଶ୍ୟକ ବିଦ୍ୟା ଦ୍ଵାରା ଗୋଟିଏ ରୁ ଅଧିକ ଜାଣିବାର ସୁଜୋଗ ଆମେ ପାଇଥାଉ।ଆବଦ୍ଧ ପରିବେଷ ପରେ ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ନିଜ ସହ ଅନ୍ୟକୁ ଜାଣିବା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କଠୁ କିଛି ଶିଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ ।ଆଉ ସେସବୁରେ ଶିକ୍ଷକ ଓ ଶିକ୍ଷୟତ୍ରୀ ଙ୍କ ଅବଦାନ ଅନନ୍ୟ ।

ଯୀଵନରେ ଏତେ ବଡ ଓ ଲମ୍ବା ଯାତ୍ରା ଭିତରେ ଅନେକ୍ ଭଲ ଓ ଖରାପ୍ ସ୍ମୃତି ସାଉଣ୍ଟେ,ଜୋଉଟି ମଣିଷ ନିଜ ଗୁଣ ବ ସଭ୍ୟତା ପାଇଁ ଅର୍ଜନ କରିଥାଏ

ଆଜିର ସମାଜରେ ସଭ୍ୟାତା କେଉଁଠି:-

ମଣିଷ ଜନ୍ମ ଆମେ ସମସ୍ତେ ପାଇଛେ,ହେଲେ ମଣିଷ ପଣିଆ ବହୁତ୍ କମ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।କୁହାଜାଏ ଅଳ୍ପ ଜ୍ଞାନ ଭୟଙ୍କର ଏ ଉକ୍ତି ରେ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ଆସିବ ସଭ୍ୟାତା ସହ ଜ୍ଞାନ ର ସମ୍ପର୍କ କଣ - ଅଛି ସଭ୍ୟାତା ସହ ଜ୍ଞିନ ର ବଡ ସମ୍ପର୍କ ରହିଛି,ଜଦି ତମେ ଅନେକ ପଢିଛ ହେଲେ ତୁମ ପାଖେ ସାଧାରଣ ଶାଳିନତା ନାହିଁ ସେ ଜ୍ଞାନ ର କୋଣସି ମୁଲ୍ୟ ନାହିଁ, ତୁମ ପାଖେ ଅନେକ୍ ପାଇସା ଅଛି ହେଲେ ତାର ସଦୁପଜୋଗ ନାହିଁ ସେ ପଇସା ର କୋଣସି ଯଥାର୍ଥତା ନାହିଁ ।ଆଜିର ସମାଜରେ ସଭ୍ୟାତା ଲୋପ ପାଉଛି ସେ କହିବାରେ ହେଉ କି ଖାଇବାରେ,କି ଚଳଣି ରେ ହେଉ କିମ୍ବା ପିନ୍ଧିବାରେ।"ଉଚ୍ଚ ଅକାଙ୍ଖ୍ୟା ରେ ପାଇବା ଆଶାରେ ଅଶାଳିନତା ର ପରିଚୟ " ଜାହା ପାଇଁ ଆମେ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟି ଆଗରେ ନିଜେ ଛୋଟ ହେଉଛେ।ଏ କଥାଟି ସବୁଠି ପ୍ରଜୁଯ୍ୟ ନୁହେଁ କାରଣ ଆଜିବି ଅଛନ୍ତି ଉନ୍ନତି ର ଶିଖରରେ ପହଞ୍ଚି ବି ଦେବତୁଲ୍ୟ ମାନବିକତା ପରିଚୟ ଦେଉଛନ୍ତି,ଜାହା ପାଇଁ ଆଜି ବି ଆମ ସଂସ୍କୃତି ଓ ପରମ୍ପରା ବଞ୍ଚିରହିଛି।ଆଧୁନିକତାର ରଙ୍ଗରେ ନିଜ ଦେଶ ଓ ମାଟି ପ୍ରଦର୍ଶିତ କରିବାକୁ ଜାଇ ଆଜି ର ଯୁବପିଢୀ ନିଜ ଦେଶର ଓ ନିଜ ପରିବାର ର ଅସମାନ କରୁଛନ୍ତି।ଜାହାକୁ ଆମେ mordenisation କହୁଛେ।ନିଜ ସଭ୍ୟାତା କୁ ପୁରୁଣା ଜୁଗ ର ମୁର୍ଖତା କହି ନିଜ ଅଜ୍ଞାନତାର ପରିଚୟ ପ୍ରଦର୍ଶିତ କରୁଛନ୍ତି।ନିଜ ଦେଶର ସଂସ୍କୃତି ଓ ପରମ୍ପରା କୁ ଅଣଦେଖା କରି ଅନ୍ୟଦେଶ ର ଶୈଳୀ କୁ ଆପଣାଉଛନ୍ତି ଜାହା ଏକ ଅସଭ୍ୟ ସମାଜ ଶୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ଦାଇ ସାଜୁଛି।

ଆମ ସଭ୍ୟାତା: -

ମଣିଷର ଅସଲପରିଚୟ ହେଉଛି ତାର ମାନବିକତା ।ଜେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଣିଷ ନିଜର ସମାଜ ପ୍ରତି କର୍ତ୍ତବ୍ଯ ଓ କଣ ପାଇଁ ଏ ସମାଜ ରେ ଜନ୍ମ ଜାଣିନାହିଁ,ସେ ଯୀବନର ର ମୂଲ୍ୟ ନାହିଁ।

ଗୁରୁଜନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ,ନତମସ୍ତକ ରେ ଗୁରୁଜ୍ଞାନ ଶୁଣିବା,ପରପୋକାର ମନବୃତି ହେବା,ଆମ ସଂସ୍କୃତି କୁ ବଜାୟ ରଖିବା,ପୋଷାକ ରେ ଶାଳିନତା ରଖିବା,ଆଧୁନିକ ହେବା ହେଲେ ଆଧୁନିକତା ରେ ନିଜ ସଭ୍ୟାତା କୁ ଅପମାନ୍ ନ କରିବା,ଜନ ସଚେତନେତା ଶୃଷ୍ଟି କରିବା,ନିଜ ମନ ଓ ଶବ୍ଦ ଉପରେ ଆୟତ ରଖିବା,ନିଜ ମାତା ପିତା,ଗୁରୁଜନଙ୍କୁ ସନମାନ୍ ଦେବା,ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକାଠି ନେଇ ଚଳିବା ମୋ ଭାବନାରେ ପ୍ରକ୍ରୁତ ସଭ୍ୟତା।🙏

ବିଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀ ସାହୁ

କଟକ

ସଭ୍ୟତା

ଆଜିର ସମାଜରେ ସଭ୍ୟତାର ଚିତ୍ରଲିପି (Civilization Hieroglyphs in todays society)