ଯେ କୋୖଣସି ଜାତି,ଧର୍ମ,ବର୍ଣ୍ଣ, ସଂସ୍କୃତି, ଇତିହାସ, ଐଶ୍ଵର୍ଯ୍ୟ, ପରମ୍ପରା, ପ୍ରତିଷ୍ଠା, ଜୀବନଶୈଳୀର ର ଯଦି ଗୋୖରବ ଗାଥା ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ତା ହେଲେ ସେହି ପ୍ରଜାତି ଦ୍ବାରା ଲିଖିତ ସାହିତ୍ୟରୁ ତାହା ପରିଲକ୍ଷିତ ହୋଇଥାଏ।

ଦୁନିଆର ଯେତେ ସବୂ ସଭ୍ୟତା ଆଜି ଯାଏଁ ଭୂପୃଷ୍ଠରେ ଦୂଶ୍ୟମାନ ହେଉଛନ୍ତି ସବୁଠାରୁ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଓ ଉର୍ଚ୍ଚନିୟ ଅଟେ ଆମ ପରମ୍ପରା ।ଆମ ଭାରତ ସାହିତ୍ୟର କୋୖଣସି ପ୍ରତିଯୋଗିତା ନାହିଁ।ଆମ ଇତିହାସ ରେ ବହୁତ ମହାନ୍ ଋଷି,ମୂନିଋଷି ମାନେ ବହୁତ ଗ୍ରନ୍ଥ, ଶାସ୍ତ୍ର ଲିପିବଦ୍ଧ କରି ଯାଇଛନ୍ତି ସେସବୁ ବୈଜ୍ଞାନିକ ସମ୍ମତ ଅଟେ । ଆହୁରି ଏମିତି ଅନେକ କଥାଚିତ୍ର ଅଛି ଯାହାର ଅନୁସନ୍ଧାନ କରୁଛି ବିଜ୍ଞାନ କିନ୍ତୁ ତା'ର କିଛି ଟେର୍ ପାଉନି।ମାନେ ବିଜ୍ଞାନ ଆଜି ଯାଏଁ ବି ସେତେ ସମୂନ୍ଧ ହୋଇପାରିନି।

ଭାରତୀୟ ସଭ୍ୟତାର କିଛି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସାହିତ୍ୟ ଏଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୂଛି ।

ବେଦ- ଆମ ମୁନିଋଷି ମାନଙ୍କ ଦ୍ବାରା ରଚିତ ଚାରୋଟି ବେଦ ହଉଛି ଋଗ୍ ବେଦ, ଯଜୁର୍ବେଦ,ସ୍ୟାମବେଦ, ଅର୍ଥବ ବେଦ।ଏହି ବେଦ ମାନଙ୍କରେ ବହୁତ ଜ୍ଞାନ ବିଜ୍ଞାନ ର କଥା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି। ଯାହା ଆଜିର ବିଜ୍ଞାନ କୁ ବି ପଥ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଛି ।ଋଗବେଦ ଭାରତ ର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମ ଓ ପୂରୁଣା ସାହିତ୍ୟ ଅଟେ ଯାହାକୁ ଲେଖିଥିଲେ ମହର୍ଷି ବ୍ୟାସଦେବ ।

ରାମାୟଣ - ମହର୍ଷି ବାଲ୍ମୀକି ଙ୍କ ଦ୍ବାରା ରଚିତ ମହାକାବ୍ୟ ଅଟେ ଓ ଭଗବାନ ରାମଙ୍କ ଆତ୍ମଜୀବନି ଉପରେ ଆଧାରିତ।

ମହାଭାରତ - ଏହା ବେଦବ୍ୟାସ ଦ୍ବାରା ରଚିତ କିନ୍ତୁ ଏହି ମହାକାବ୍ୟ କୁ ଲେଖିଥିଲେ ଆଦ୍ୟ ପୂଜ୍ୟ ଗଣେଶ।

କାଳିଦାସ ବହୁତ ସାଂସ୍କୃତିକ ନାଟକ ରଚନା କରିଥିଲେ।

ଚରକସଂହିତା, ପଞ୍ଚତନ୍ତ୍ର,ପୂରାଣ ଏମିତି ଶହ ଶହ ଗ୍ରନ୍ଥ ରହିଛି ଆମ ସଭ୍ୟତାରେ ସେଇଥି ପାଇଁ ଆମ ହିନ୍ଦୁ ସଭ୍ୟତା ସବୁଠୁ ପୂଜନୀୟ ଅଟେ।

ବହୂବିଦେଶି ଆକ୍ରମଣ କାରୀ ଆସି ଆମ ସାହିତ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଆମ ଭିତରେ ଜୀବିତ।ନାଲଦ୍ଦା ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟ କୁ ମଧ୍ୟ ଜାଳି ପାଉଁଶ କରି ଦେଇଥିଲେ। ମନ୍ଦିର ରେ ଥିବା ଲଷ୍ୟାଧିକ ପୋଥି କୁ ଖୋଜି ଖୋଜି ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ସାହିତ୍ୟ ଆମ ମାଟିରେ ଲିପିବଦ୍ଧ, ପଥର ରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ତାହାକୁ କେମିତି ନଷ୍ଟ କରିବେ ।

ସାହିତ୍ୟର କେବେ ଅନ୍ତ ନ ଥାଏ। କିନ୍ତୁ ଏହାର ମହକ ଦୂର ଦିଗନ୍ତରେ ବ୍ୟାପି ଯାଇଥାଏ।

ଲେଖକ: ସୁନୀଲ୍ କୁମାର୍ ଚୌଧୁରୀ

Sahitya- Literature

The History of Any Civilization Can be Known by Its Literature