ଅଭିମୁଖ୍ୟ

ସାହିତ୍ୟ ଓ ଇତିହାସ ଦୁଇଟି ପ୍ରାଚୀନ ସାଥୀ। ଗୋଟାଏ ସମୟର ସତ୍ୟ ଘଟଣାର ବାର୍ତ୍ତାବହକ, ଅନ୍ୟଟି ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଅନୁଭୂତି ଓ ଶୈଳୀରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥାଏ। ଇତିହାସ ସମାଜର ଏକ ଦୃଶ୍ୟାନ୍ତର, ଯେଉଁଠି ଘଟଣାବଳୀ କଥା କହିଥାଏ, ଅନ୍ୟପଟେ ସାହିତ୍ୟ ଏହି ଘଟଣାମାନଙ୍କୁ ଏକ ସଜୀବ ଆକାର ଦେଇଥାଏ।

ସାହିତ୍ୟ ଓ ଇତିହାସର ସମ୍ପର୍କ

ସାହିତ୍ୟ ଏକ ସମାଜର ଆତ୍ମା ଅଟେ। ସେହିପରି ଇତିହାସ ସମାଜର ଦିନଚର୍ଯ୍ୟା, ଯୁଦ୍ଧ, ବିଜୟ, ଓ ହାରର କାହାଣୀ କହିଥାଏ, ସେପରି ସାହିତ୍ୟ ଏହି ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକୁ ଅନ୍ତର୍ଯାମୀ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖି ମନୋଭାବ ଦେଇଥାଏ। ଏହା ଏକ ଅନୁଭୂତିର ଭାବାନୁଭୂତି, ଯାହା ଏକ ଲେଖକଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରେ ପ୍ରତିଫଳିତ ହୋଇଥାଏ।

ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ବାସ୍ତବିକ ଅଧିକାଂଶ ଗଥାମାନେ ଇତିହାସର ଆଧାରରେ ଲେଖାଯାଇଛି। ମହାଭାରତ ଓ ରାମାୟଣ ଯଦିଓ ପୁରାଣ କଥା ଅଟେ, ତଥାପି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଇତିହାସ ଭାବେ ଧରାଯାଏ। ସାହିତ୍ୟ ଇତିହାସକୁ ଏଭଳି ଆତ୍ମସାତ କରି ଜଣେ ଜଣକୁ ଦେଖିଥାଏ।

ସାହିତ୍ୟର ଭୂମିକା

ସାହିତ୍ୟ ମାନବ ଜୀବନର ଅନ୍ତଃକଥା କହିଥାଏ। ଯେଉଁଠି ଇତିହାସ ତଥ୍ୟ ଓ ସତ୍ୟ ରଖିଥାଏ, ସାହିତ୍ୟ ସେହି ତଥ୍ୟକୁ ଅନୁଭୂତିରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥାଏ। ଏହା ଲୋକମନଙ୍କ ଭିତରୁ ଆସିଥିବା କଥାମାନଙ୍କୁ ଏକ ସଜୀବ ଅନ୍ତର୍ଯାମୀ ଭାବ ଦେଇଥାଏ।

ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟରେ ସରଳ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ ଯେପରି ଦେବଦାସ, ଆଠାଗଡ଼ ଅଭିଯାନ, ବଣିଜ ସମାଜ ଇତ୍ୟାଦି ଏକ ସମୟର ଇତିହାସର ଆଳୋଚନା କରିଥିବା ସାହିତ୍ୟ ଅଟେ। ଯେଉଁଠି ରଜା ଓ ରାଜ୍ଯସ୍ତର ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକୁ କବି ଓ ଲେଖକମାନେ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି ।

ଇତିହାସର ଭୂମିକା

ଇତିହାସ ହେଉଛି ଏକ ଦୃଢ଼ ପ୍ରମାଣ। ଏହା ଯେଉଁଠି ଘଟଣା ଓ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କ ଜୀବନୀକୁ ରେଖାଯାଇଥାଏ। ଇତିହାସ ଅଂଶଗୁଡ଼ିକୁ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟିଭଙ୍ଗୀରେ ଦେଖିବାକୁ ସାହିତ୍ୟ ଏକ ଅବସର ଦେଇଥାଏ।

ଓଡ଼ିଶାର ବାରବାଟୀ କିମ୍ବା କନ୍ଧମାଳ ଜନଜାତି, ସେମାନଙ୍କର ସଂସ୍କୃତିକୁ ଇତିହାସରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି। ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣା ମାଧ୍ୟମରେ ଜଣେ ପାଠକ ତାଙ୍କର ଅତୀତକୁ ଜାଣି ପାରିଥାଏ।

ସାହିତ୍ୟ ଓ ଇତିହାସ: ଏକ ଅନ୍ୟୋନ୍ୟ ସମ୍ପର୍କ

ସାହିତ୍ୟ ଓ ଇତିହାସ ଭିନ୍ନ ହେଲେମଧ୍ୟ ଏକ ଅନ୍ୟୋନ୍ୟ ସମ୍ପର୍କ ଅଛି। ସାହିତ୍ୟ ଆତ୍ମା ହେଲେ, ଇତିହାସ ତାହାର ଆଧାର। ଏଠି ସତ୍ୟକୁ ସାହିତ୍ୟ ଏକ ଭାବନା ଦେଇ ସଜାଇଥାଏ। ଏଠି କବିମାନେ ନିଜର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥାନ୍ତି।

ଉଦାହରଣସ୍ୱରୂପ, ଓଡ଼ିଶାର କଳିଙ୍ଗ ଯୁଦ୍ଧ ଇତିହାସରେ ଏକ ସ୍ମରଣୀୟ ଘଟଣା। ଆଶୋକଙ୍କ ଚନ୍ଦ୍ରଗୁପ୍ତ ଓ ଯୁଦ୍ଧର ପରିଣାମକୁ ଦେଖାଯାଇଛି। କିନ୍ତୁ ସାହିତ୍ୟରେ ଏହି ଯୁଦ୍ଧର ମନୋବିଜ୍ଞାନ ଓ ଅନୁଭୂତିକୁ ଜାଗୃତ କରାଯାଏ।

ଉପସଂହାର

ସାହିତ୍ୟ ଓ ଇତିହାସ ଏକ ଅବିଭାଜ୍ୟ ଅଂଶ। ଦୁଇଟିର ଭିନ୍ନତା ରହିଥିଲେମଧ୍ୟ ଏହାମାନେ ଏକ ଅନ୍ୟକୁ ପୂରଣ କରିଥାଏ। ଇତିହାସ ଅମର ଯାତ୍ରା, ସାହିତ୍ୟ ସେହି ଯାତ୍ରାର ସଂଗୀତ। ଯେଉଁଠି ଜୀବନର ସତ୍ୟ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ମୃତିରେ ରଖାଯାଏ, ସେଠି ସାହିତ୍ୟ ମନକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଅବସ୍ଥାନ କରେ।

ଏହିପରି, ସାହିତ୍ୟ ଓ ଇତିହାସର ମିଶ୍ରଣ ସମାଜର ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚିତ୍ର ଆଙ୍କି ଥାଏ। ଏହି ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀ ଆମକୁ ଅତୀତ ଜାଣିବାରେ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତ ଗଠନ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ।

ସମାପ୍ତିରେ କୁହାଯାଏ, "ଇତିହାସ ଅଟେ ଏକ ସତ୍ୟ ଦର୍ପଣ, ଏବଂ ସାହିତ୍ୟ ଅଟେ ଏହି ଦର୍ପଣର ଆତ୍ମା"।

!!ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!