"ସକାଳରୁ ସଞ୍ଜ" ଏକ ସାଧାରଣ ଶବ୍ଦ ନୁହେଁ। ଏହି ଶବ୍ଦ ଜୀବନର ଦୂଃଖ, ଦୟନୀୟତା ଓ ଅନ୍ୟାୟର ପ୍ରତିଚ୍ଛବି ଅତୁଟ ଭାବେ ପ୍ରତିବିମ୍ବିତ କରେ। ଏହି ଶବ୍ଦ ଜଣେ ଦରିଦ୍ର ମଜୁର, ଏକ ଶ୍ରମିକ, ଏକ ଅନ୍ନଦାତା ଓ ଏକ ଅବହେଳିତ ବର୍ଗର ଲୋକଙ୍କ ଦୈନିକ ଜୀବନ ସଂଘର୍ଷର କଥା କହେ। ଏହି ଲେଖା ମାଧ୍ୟମରେ ଆମେ ଜଣେ ଦରିଦ୍ର ଲୋକଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଜଗତକୁ ଦେଖିବା ଚେଷ୍ଟା କରିବା।

ଶ୍ରମର ମୂଲ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାୟର ଚିତ୍ରଣ:

"ସକାଳରୁ ସଞ୍ଜ" ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଣେ ଶ୍ରମିକ ନିରନ୍ତର କାମ କରିଥାଏ। ସେ ତାଙ୍କ ନିଜ ଦେହ, ଶକ୍ତି, ଘର, ଆଶା ବିକି ସାମାଜିକ ଅନ୍ୟାୟକୁ ହେଉଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ କୌଣସି ନ୍ୟାୟ ପାଇପାରୁନି। ସେ ଜଣେ ଧନୀ ଲୋକଙ୍କ ଘର ଗଠନ କରିଥାଏ, ଖେତ ଚାଷ କରିଥାଏ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ନିଜ ଘର ଉପରେ ଯତ୍ନ ନେଇ ନଥାଏ ।

"ସକାଳରୁ ସଞ୍ଜ" ଯାଏଁ ଶ୍ରମ ଓ ପରିଶ୍ରମ ହେଉଛି ତାଙ୍କର ଜୀବନ

ସେ ଖାଲି କମ୍ ଦରରେ କାମ କରି ଶାରୀରିକ ଶୋଷଣ ଭିତରେ ଜୀବନ ଅନ୍ତ କରୁଛନ୍ତି। ଦିନ ଭରି କାମ କରି ବେଳେବେଳେ ସେ ଏତେ ଧିରେ ଚାଲନ୍ତି ଯେ ମାନିବାକୁ ଲାଗେ ସେ ମେସିନ୍ ଅଟକି ଯାଇଛି। କିନ୍ତୁ ସମାଜ ଏହି ଶ୍ରମକୁ ଗଣନା କରେନାହିଁ।

ସମ୍ମାନ ବିମୁଖତା ଓ ବୈମାନବିକତା:

ଜଣେ ଦରିଦ୍ର ଲୋକ ଜୀବନ ଦେଇ ଶ୍ରମ କରୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସମାଜ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇନାହିଁ। ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ କେବେ ବୁଦ୍ଧି ନାହିଁ ବୋଲି ଚିତ୍କାର ହୁଏ। ତାଙ୍କ ଜୀବନ ସଂଘର୍ଷ ପ୍ରଶଂସା ହେବାର ବଦଳରେ ଉପହାସ ହୁଏ।

"ସମ୍ମାନ ଓ ଭୂଷଣ" ତାଙ୍କର ପାଇଁ ନୁହେଁ।

ଏହା ତାଙ୍କୁ ଉପେକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧିଜୀବୀ ମଞ୍ଚର ଏକ ଖେଳ ହେବାକୁ ଯାଇଛି। ଏଠି ଅନ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଯେଉଁଠି ଜଣେ ମୂର୍ଖ ଧନ ଦ୍ୱାରା "ପଣ୍ଡିତ" ବୋଲି ପରିଚିତ ହୁଏ, ଓ ଜଣେ ଶ୍ରମିକ ଅନ୍ଧାର ଘରେ ମୁଖ ଲୁଚାଇ ରହିଯାନ୍ତି।

ସାଧନାର ଅନ୍ତ, ଫଳର ଅଭାବ:

ଏହି ଲୋକ ଯେଉଁଠି ଧାନ ଚାଷ କରିଥିଲେ, ସେହିଠି ଧାନ ଉପଜିଲା, କିନ୍ତୁ ସେ ତାହା ଖାଇପାରିଲେନି। ଏଠି ଅନ୍ୟାୟ ତାଙ୍କର ଜୀବନକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥାଏ। ଯେଉଁ ଶରୀର ସବୁ କାମ କରିଥିଲା, ସେହି ଶରୀର ଅନ୍ତରେ ଗାଢ଼ କଳା ଶରୀର ଛଡ଼ା କିଛି ନାହିଁ, ସେ କଳା ଶରୀର ଉପରେ ଲୋକ ଉପହାସ କରିଥାଏ।

ବିପରୀତ ସମାଜ ଓ ରାଜନୀତି:

ଏହି ଯୁଗର ରାଜନୀତି ତାଳମେଳ ହରାଇଛି। ଏଠି ଜଣେ ଧନୀ ଅନ୍ୟାୟର ବଳ ପ୍ରୟୋଗ କରୁଥିବା ବେଳେ ଜଣେ ଗରିବ ତାଙ୍କ ସତ୍ୟବାଦୀ କଥା ପାଇଁ ଶୋଷିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏଠି ଗରିବ ମାନେ ନିଃଶବ୍ଦ, ତାଙ୍କ କଥା କେହି ଶୁଣୁନାହିଁ। ତାଙ୍କ ଦିନ ମଜୁରି ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛି ଯେ, ତାଙ୍କୁ ଏହି ସୁବିଧା ମିଳିବାକୁ ବି ବଞ୍ଚିତ।

"ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳରେ ଗାଈ ନାହିଁ, ଦୁଧ ଝରିବା ସ୍ୱର ନାହିଁ":

ଏହି ଅବସ୍ଥା ସେ ଗାଁ ଯାଏଁ ପହଞ୍ଚିଛି, ଯେଉଁଠି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଗାଈ ଘରକୁ ଆସୁଥିଲେ, ଦୁଧ ଝରିଥିଲା, ମା' ଚୁଲିରେ ଖିଚୁଡି ପକାଉଥିଲେ। ବର୍ତ୍ତମାନ ତାହା କେବଳ ସ୍ମୃତି ଅତୁଟ ଅଛି। ।

ଯୁଗ ବଦଳୁଛି, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟାୟ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଅଛି:

ସମୟ ବଦଳୁଛି, ବିଜ୍ଞାନ ବଢ଼ୁଛି, ଶିକ୍ଷା ପାଉଛି, କିନ୍ତୁ ଗରିବଙ୍କର ଦୁଃଖ କେଉଁଠି ଶେଷ ହେଉଛି? ସେଠି ଅନ୍ୟାୟ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଦିନ ମଜୁର ମାନେ ଭୁଖରେ ଶୋଇଯାନ୍ତି। ସମାଜ ବିକାଶ ଦେଖାଉଛି, କିନ୍ତୁ ନିମ୍ନବର୍ଗର ପାଇଁ ସେ ବିକାଶ କେବଳ ଜଣେ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ସ୍ବପ୍ନ ପାଲଟିଛି।

ଉପସଂହାର:

"ସକାଳରୁ ସଞ୍ଜ" ଅର୍ଥ କେବଳ ସମୟ ନୁହେଁ, ଏହା ଏକ ଜୀବନ ଦାର୍ଶନିକତା, ଏକ ଶ୍ରମ ଗାଥା ଓ ଏକ ଅନ୍ୟାୟର କଥା ରହିଅଛି। ଏହି ଦୁନିଆରେ ଯେଉଁଠି ଜଣେ ମଜୁର ସକାଳରୁ ସଞ୍ଜ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲଢ଼ୁଛନ୍ତି, ଆମ ସମାଜ ଓ ରାଜନୀତି ସେଉଁଠି ଚୂପ ଅଛି। ଏଉଁଠି ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ — କିଏ ନ୍ୟାୟ ଦେବ?

ଏ ଅନ୍ୟାୟ ବିରୋଧରେ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଶସ୍ତ୍ର ହେଉଛି ଜାଗୃକତା।

ସମୟ ପାଇଁ ଆସିଛି — ଶ୍ରମକୁ ଦେଖିବା, ଅନ୍ୟାୟକୁ ପ୍ରତିବାଦ କରିବା ଓ ସତ୍ୟକୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା। "ସକାଳରୁ ସଞ୍ଜ" ଯାଏଁ ଶ୍ରମ ଅଛି, ସେଉଁଠି ପରିବର୍ତ୍ତନର ଆଶା ଅଛି।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!

ସକାଳରୁ ସଞ୍ଜ – ଏକ ଆଧୁନିକ ଅନ୍ତର୍ବିଚାରଣା

ସକାଳରୁ ସଞ୍ଜ – ଏକ ଆଧୁନିକ ଅନ୍ତର୍ବିଚାରଣା