"ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ଆଶ୍ରୟ ଓ ଧର୍ମ ନିର୍ଣ୍ଣୟ" ଏହି ଓଡ଼ିଆ ବାକ୍ୟଟି ଏକ ଗଭୀର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ସୂଚିତ କରେ। ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଧାର୍ମିକ ନିୟମ, କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଓ ଅକର୍ତ୍ତବ୍ୟର ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ି ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ ରୂପେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ହୋଇଥାଏ ,ଏହାର ଅର୍ଥ ଏହା ନୁହେଁ ଯେ ଧର୍ମ ଖରାପ, ବରଂ ଏହା ଏକ ଧର୍ମରୁ ମଧ୍ୟ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଥିବା ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟର କଥା କହେ।

ଧର୍ମର ସୀମା ଓ ପରମାତ୍ମାର ଅନନ୍ତ ଆଶ୍ରୟ

ମନୁଷ୍ୟ ଜୀବନରେ ଧର୍ମ ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ରୂପେ କାମ କରେ। ଏହା ଆମକୁ ସତ୍-ଅସତ୍, ଭଲ-ମନ୍ଦ ବୁଝାଇଥାଏ। କିନ୍ତୁ ବହୁ ସମୟରେ ଆମେ ଏହି ନିୟମଗୁଡ଼ିକରେ ଏତେ ଜଡ଼ିତ ହୋଇଯାଉ ଯେ, ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ହିଁ ଆମର ଲକ୍ଷ୍ୟ ହୋଇଯାଏ। ଆମେ ଭୁଲିଯାଉ ଯେ ଏସବୁ ରାସ୍ତା, ଗନ୍ତବ୍ୟ ସ୍ଥାନ ନୁହେଁ। "ଧର୍ମ ନିର୍ଣ୍ଣୟ" ଅର୍ଥାତ୍ ଧର୍ମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ବା ଚିନ୍ତାକୁ ଛାଡ଼ିଦେବା କହିଲେ, ଏହି ରାସ୍ତା ଉପରେ ଆସିବା ମାତ୍ରକେ ସନ୍ତୋଷ ନକରି, ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାକୁ କୁହାଯାଉଛି। ଭଗବାନଙ୍କ ଶରଣାପନ୍ନ ହେବା ଅର୍ଥ ହେଉଛି ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ବାହ୍ୟ ଆଡ଼ମ୍ବର ଓ ଆତ୍ମ-ଗର୍ବ ତ୍ୟାଗ କରି ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବା।

ଧ୍ୟାନର ସାରମର୍ମ: ଶରଣାଗତି

ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରକୃତରେ ଭଗବାନଙ୍କ ଶରଣାପନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ କିଛି କରିବାକୁ ବାକି ରହେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତା, ଭାର ଓ ଦାୟିତ୍ୱ ଭଗବାନ ନେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ହିଁ ପ୍ରକୃତ ଧ୍ୟାନ ବା ଭକ୍ତିର ପରାକାଷ୍ଠା ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଧ୍ୟାନ କେବଳ ଆଖି ବନ୍ଦକରି ବସିବା ନୁହେଁ, ବରଂ ଏକ ନିରନ୍ତର ଭାବ ଯେ "ହେ ପ୍ରଭୁ, ସବୁକିଛି ତୁମର, ମୁଁ ତୁମର"।

ସ୍ପଷ୍ଟ ଉଦାହରଣ: ପତିବ୍ରତା ନାରୀର ଭାବନା

ଏହାକୁ ବୁଝିବା ପାଇଁ ପତିବ୍ରତା ନାରୀଙ୍କ ଉଦାହରଣଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର। ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ, ଜଣେ ସାଧ୍ୱୀ ସ୍ତ୍ରୀ:

· ତାଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ କିଛି ନାହିଁ। ସେ ନିଜେ ପରିବାର, ଘର, ସମ୍ପତ୍ତି, ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ନିଜର ବୋଲି ଭାବେନାହିଁ। ସବୁକିଛି ତାଙ୍କ ପତିଙ୍କର ବୋଲି ମନେ କରନ୍ତି।

· ସେ ନିଜ ଶରୀରର ଯତ୍ନ ମଧ୍ୟ ପତିଙ୍କ ନିମିତ୍ତ ଓ ପତିଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରେମରେ ନେଉଥାନ୍ତି। ଏହି ଶରୀରଟିକୁ ମଧ୍ୟ ସେ ନିଜର ବୋଲି ଦାବି କରନ୍ତି ନାହିଁ।

· ଏହି ଭାବନା ତାଙ୍କୁ ନିର୍ଭୟ, ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଓ ନିଃଶଙ୍କ କରିଥାଏ। କାରଣ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଭାର ପତିଙ୍କ ଉପରେ ଅଛି।

ଠିକ୍ ସେହିପରି, ଜଣେ ଭକ୍ତ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ ରୂପେ ଗ୍ରହଣ କରିନେଲା ପରେ, ସେ ନିଜର ପରିଚୟ, ଜାତି, ଗୋତ୍ର, ନାମ, ପରିବାର ଓ ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତିକୁ ଭଗବାନଙ୍କ ଚରଣରେ ସମର୍ପଣ କରିଦେଇଥାଏ। ସେ ଭାବେ ଯେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋର ଯାହା ଅଛି ସବୁ ତୁମର, ଆଉ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମର। ମୋର ରକ୍ଷା, ମୋର ଜୀବନର ଦାୟିତ୍ୱ ଆଜଠାରୁ ତୁମର।"

ଶେଷ ଫଳ: ଶାନ୍ତି ଓ ମୁକ୍ତି

ଯେତେବେଳେ ମନୁଷ୍ୟ ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତା, ଭୟ, ଶୋକ ଓ ସନ୍ଦେହ ତାଙ୍କ ଜୀବନରୁ ଦୂରେଇଯାଏ। କାରଣ ତାଙ୍କୁ ନିଜେ କିଛି କରିବାକୁ ନାହିଁ, ନିଜେ କିଛି ବଚାଇବାକୁ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ଦାୟିତ୍ୱ ପରମେଶ୍ୱର ନେଇନେଲେ। ଏହି "ନିଜେ କିଛି ନଥିବାର" ଅନୁଭୂତିଇ ହେଉଛି ପରମ ଶାନ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦ। ଏହାକୁ ହିଁ ଜୀବନର ସଫଳତା ବୋଲି କୁହାଯାଇପାରେ।

ତେଣୁ, "ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ଆଶ୍ରୟ"ର ସହଜ ସୂଚନା ହେଉଛି: ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ବାହ୍ୟ ଆଡ଼ମ୍ବର ଓ ଆତ୍ମ-କେନ୍ଦ୍ରିତ ଭାବନା ତ୍ୟାଗ କରି, ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶ୍ୱାସରେ ଭଗବାନଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବା। ତାଙ୍କୁ ହିଁ ଏକମାତ୍ର ସହାୟକ, ରକ୍ଷକ ଓ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିବା। ଏହି ଶରଣାଗତି ହିଁ ହେଉଛି ସମସ୍ତ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅନୁସନ୍ଧାନର ଚରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!

ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ଆଶ୍ରୟ: ପରମାତ୍ମାରେ ଶରଣାପନ୍ନ ହେବାର ସାରଲୋକ

ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ଆଶ୍ରୟ: ପରମାତ୍ମାରେ ଶରଣାପନ୍ନ ହେବାର ସାରଲୋକ