ଆକାଶ, ସନ୍ଧ୍ୟା ଆଉ ସନ୍ଧ୍ୟାର ଆକାଶ । ନୀରବତାର ଧୂନ୍ । ରିତୁ ମନ ତଳେ କିନ୍ତୁ ଅଜସ୍ର କୋଳାହଳ । ତା ଫେରନ୍ତା ଚାଲିରେ ନୃତ୍ୟର ଛନ୍ଦ । ହଷ୍ଟେଲ ଗେଟ ପାଖରୁ ଏକରକମ ଦୋଉଡିକି ଆସିଚି । ରୁମହନଂ ୨୧ରେ ଗ୍ରୁପ ଖଟି, ସାଙ୍ଗ ମାନଙ୍କର ।

  +୩ ସେକେଣ୍ଡ ଇୟର, ଅଲଗା ଅଲଗା ଡିପାର୍ଟମେଣ୍ଟ, କିନ୍ତୁ ସେଇ ଗୋଟିଏ ସିଙ୍ଗଲ ରୁମରେ ବାରଜଣ ଯାକଙ୍କର ଖଟି ହୁଏ । ରାତି ଦିନ । ରୁମ୍ ଡୋର ଖୋଲି ଭିତରକୁ ଝଡ ଭଳିଆ ଆସି ଚୁପ କରି ବସିଗଲା ରିତୁ । ବାରହଳ ଆଖି ତା ଉପରେ । କଣ ଗୋଟେ ହେଇଚି । ତା ମନର ଝଡ, ଦେହର ତରଙ୍ଗ ରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦିଶୁଥିଲା ।
- ଜାଣିଚ? ସିଏ ମତେ କଣ କହିଲା ଆଜି?
କେହିଜଣେ- କଣ?
- ତୋ ଆଖି ବହୁତ ସୁନ୍ଦର । କାଜଲ ଲଗେଇଲେ ଆହୁରି ସୁନ୍ଦର ଦିଶେ ।
କେହିଜଣେ- ଓହୋ....
ଅନ୍ୟଜଣେ- ଆଚ୍ଛା ।
ଆଉଜଣେ- ସତରେ ?
କେହିଜଣେ- ବେ ତୋ କାଜଲ ଲଗେଇବା ସାର୍ଥକ ହେଇଗଲା । ନା ?

ରିତୁ ହଁ କହୁଥିଲା, ଖୁସି ହଉଥିଲା । ଆହୁରି କଣ ସବୁ କହୁଥିଲା………  ତିନିଜଣ କିନ୍ତୁ ନିଜ ନିଜ ଭାବନା ଭିତରେ ପହଁରୁଥିଲେ । ପ୍ରୀତି, ମାନ୍ୟା ଆଉ ସିନୁ ।
ପ୍ରୀତି- ସୁବୀର ସୁଦୁ ଗଧଟାଏ । କେବେ ବି ଏମିତି କିଛି କରେନି, ଯୋଉଥିରେ ମୁଁ ଖୁସି ହେଇପାରିବି ।
ମାନ୍ୟା- ହଁ, କଥାଟା ସତରେ ବହୁତ କବିତା କବିତା । ପ୍ରେମିକ ମାନେ ସତରେ ଏମିତି କୁହନ୍ତି ? ମୁଁ ତ ଜାଣିଥିଲି ଖାଲି ଗପରେ ଏମିତି ହୁଏ ।
ସିନି- ରିତୁ ବିଗୁଡୁଚି । ଏଇ ପଦେ କଥାରେ ଏତେ ଖୁସି ହେଲା ଭଳି କିଛି ନ ଥିଲା ।

ରିତୁ କିନ୍ତୁ ବହୁତ ଖୁସି ଥିଲା । ଶୁଭମକୁ ସେ ପସନ୍ଦ କରେ । ସିଏ ନମାନିଲେ ବି ସମସ୍ତେ ଏକଥା ଜାଣନ୍ତି । ଶୁଭମ ତାର ଭଲ ସାଙ୍ଗ ବୋଲି ଯଥେଷ୍ଟ ସଫେଇ ଦିଏ, ଏଇ ଗ୍ରୁପ ଖଟିରେ । ଶୁଭମ କଣ ସାଙ୍ଗ ଭାବି ଏଇ କଥାଟା କହିଥିଲା? ନା ଆଉ କିଛି? କଥାଟା ଗ୍ରୁପ ଖଟିରେ ଝଡ଼ ଥିଲା । କିନ୍ତୁ ଶୈଳାଭ ଥିଲା ଚାରିଟା ମନରେ । ରିତୁ, ପ୍ରୀତି, ମାନ୍ୟା ଆଉ ସିନି ।  ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯିବାକୁ ଗୋଟେ ଏମିତି ଅବର୍ଜ୍ୟା ରଙ୍ଗ, କଳା । ସେ ବି ମୁହଁରେ । ପୁଣି ସବୁଠୁ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଅଙ୍ଗ, ଆଖିରେ । ନଜର ନଲାଗିବାକୁ ନା ନଜରରେ ଆସିବାକୁ? ସବୁ ବିରୋଧାତ୍ମକ, ବିପରୀତ ଜିନିଷର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ସତରେ ଅସମ୍ଭବ ଭାବରେ ଆକର୍ଷଣୀୟ ।    ରିତୁ ଶୁଭମ ପ୍ରେମରେ କେତେ ପଡ଼ିଥିଲା ମାପିବା ଦରକାର ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ କିଜଲ ପ୍ରେମରେ ତ ନିହାତି ପଡ଼ିଗଲା । ସେ ବି ପୁରାପୁରି । ତା ଦେଖାଦେଖି ବାରଜଣଯାକ ବି । ଖଟିରେ ଗୋଟେ ଆଲୋଚନା । କାଜଲ ।   ...........………
    ରିତୁ ମଗେଇଥିଲା ଗୋଟେ attitude କାଜଲ । ଆଉ ତାକୁ ଗାଢ କରି ବହୁତ ଯତ୍ନରେ ଲଗଉଥିଲା । ଖୁବ୍ ସମୟ ଦେଇ, ଶୁଭମ ଦେଖୁ କି ନଦେଖୁ । କିଏ colosal କିଣିଲା ତ କିଏ eyeconic । କହିବାକୁ ଗଲେ ହଷ୍ଟେଲରେ ସେ କିଛି ଦିନ ଗୋଟେ ପ୍ରକାର କାଜଲ ଟ୍ରେଣ୍ଡ ଚାଲିଲା । କାହା ପାଖରେ କୋଉ କାଜଲ ଅଛି, କିଏ କାଜଲ ଲଗେଇଲେ କେମିତି ଦିଶୁଛି ଘଣ୍ଟା ଘଣ୍ଟା ଧରି ଆଲୋଚନା ଚାଲୁଥିଲା । ଅନେକ ଦିନ ଧରି ୨୧ନଂ ରୁମ ଖଟିରେ ଗରମ ଚର୍ଚ୍ଚା ଥିଲା କାଜଲ । Eyetex ରୁ colosal, eyeconic ରୁ colorstay, lotous herbal ରୁ Himalaya ସବୁ ଚର୍ଚ୍ଚା ହଉଥିଲା । ବ୍ରାଣ୍ଡ ବିଷୟରେ, କିଏ କେତେ ଡାର୍କ, water proof କି ନାହିଁ, କେତେ ସମୟ smudge free ।  ସେଦିନ ରିତୁ ରୁମରୁ ଯାଇ ପ୍ରୀତି, ସୁବୀରକୁ ଫୋନ୍ କରିଥିଲା । ଆଉ ତା'ପାଇଁ ଗୋଟେ କାଜଲ କିଣିଦବାକୁ ଜିଦ୍ କରିଥିଲା । ସମସ୍ତେ ଜାଣିଥିଲେ ଏଇ ଘଟଣା । କିନ୍ତୁ ଦିନେ ପ୍ରୀତି ରାଗ ତମତମ ହୋଇ ଖଟିରେ ଆସି ଘୋଷଣା କଲା । ମୁ ତାକୁ ମୋ ପାଇଁ କାଜଲଟେ କିଣିଦବାକୁ କହିଥିଲି । ସିଏ ମତେ ଦେଇଚି, ହିମାଲୟାର ଗୋଟେ ୫୦ଟଙ୍କିଆ କାଜଲ । ମୁ ଲଗେଇବିନି ତାକୁ । ଏତକ କହିଦେଇ ଯେମିତି ଝଡ଼ ଭଳି ବାହାରିଗଲା ।  ରିତୁ ତାକୁ ପରେ ନିରୋଳାରେ ବୁଝେଇଦେଇଥିଲା, ତାର job ହେଇଗଲେ ତୋ ପାଇଁ ଦାମିକା କାଜଲ ଆଣିଦବ । ଏବେ ଏଇଟା ଲଗା । ସିଏ ଖୁସି ହବ । ତାକୁ କଣ ଏତେ ବ୍ରାଣ୍ଡ କଥା ଜଣା ଥିବ । ଯାହାଟା ପାଇଲା କିଣିଦେଇଚି ।   ଖଟିରେ ବହୁତ କଥା ଉଠିଥିଲା ପ୍ରୀତିକୁ ନେଇ ।
- ବହୁତ materialistic   - ଏମିତି କିଏ ଡିମାଣ୍ଡ କରେ ?
- ସୁବୀର ବୋଲି ଏତେ ସବୁ ସହିଯାଉଛି ।
- ହେଃ.... ତାର ଯୋଉ ନଖରା ଆଉ କିଏ ତାକୁ ସମ୍ଭାଳି ପାରିବେନି ।
ମାନ୍ୟା ଚୁପଚାପ । କାଜଲ କଥାରେ । ରିତୁକୁ ଖାଲି ଯାହା କହିଦିଏ, ହଁ ସୁନ୍ଦର ଲାଗୁଚି, ଲଗା । ସେତିକି । ତା' ଭିତରେ କଣ ଚାଲେ କେହି ଜାଣନ୍ତିନି । ସମସ୍ତେ ଜାଣନ୍ତି ତାକୁ ଏସବୁ ଭଲ ଲାଗେନି । ଥରେ ଜିତ୍ ପାଖକୁ ଗଲାବେଳେ ରିତୁ ତାକୁ ନିଜ attitude କାଜଲ ଲଗେଇଦେଇଥିଲା । ବହୁତ ଯତ୍ନ କରି । ଜବରଦସ୍ତି । ଆଉ କହିଥିଲା,
- ଦେଖିବୁ ଜିତ୍ ନିହାତି କଣ ଗୋଟେ କହିବ ।    ତା'ପରେ ମୋ କଥା ବୁଝିପାରିବୁ, ଝିଅମାନେ କାହିଁକି କାଜଲ ଲଗେଇବାକୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି ।    ମାନ୍ୟା ସେଦିନ ତମାମ ସମୟ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲା । ଜିତ୍ ଦେଖିବ, ଆଉ କଣ ଗୋଟେ କହିବ । ଶେଷରେ ଫେରିବାବେଳେ ଦୁଇ ତିନି ଥର ଜଣେଇ ଜଣେଇ କହିଲା,
-ଦେଖ୍ ତ, ମୁ କାଜଲ ଲଗେଇଚି । ରିତୁ ଲଗେଇ ଦେଇଚି ।
- "ହୁଁ" ଛଡ଼ା ଆଉ କିଛି ଉତ୍ତର ପାଇନଥିଲା । ରାତିରେ ଫୋନ କରି ଅଭିମାନ ବି କଲା । ସେ ଅଭିମାନ ପାଇଁ କିନ୍ତୁ ଝଗଡ଼ା ହେଇଗଲା । ରାତିସାରା କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ସକାଳକୁ ଆଖିରୁ କାଜଲ ଛାଡ଼ିଯାଇଥିଲା ।
ଏସବୁ ଘଟଣା ଭିତରେ ସିନି ବି ଥିଲା । ସେ ବି ସମସ୍ତଙ୍କ ପରି କାଜଲ ଲଗଉଥିଲା । କିନ୍ତୁ ଆଇନାକୁ ବେଶୀ ଦେଖୁଥିଲା । ରୁମର ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଫଟୋଙ୍କୁ ଚାହିଁ ରହୁଥିଲା । ବୋଧେ ଭାବୁଥିଲା, କେହି ଜଣେ ନଥାନ୍ତା କହିବାକୁ ଯେ, "କାଜଲ ତୋ ଆଖିରେ ସୁନ୍ଦର ଲାଗୁଚି" । ସେ ଆସିବେକି କହିବାକୁ ? ଆସିଲେ ତାଙ୍କ ଆଖିରେ ମାଖି ଦିଅନ୍ତି ଧାରେ କଜ୍ବଳ । ବସି ବସି ଖାତାରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଖି ଆଙ୍କେ । ଲାଜରେ ହାଲକେଇକି ଧାରେ କଜ୍ବଳ ସେଥିରେ ମାଖିଦିଏ ।

୪ ବର୍ଷ ପରେ ।
ଏଇ ଚାରି ବର୍ଷ ଭିତରେ…… । ରିତୁ ପାଖକୁ ଶୁଭମ ଆସିଛି, ପ୍ରେମ ଧରି । ରିତୁ ତାକୁ ଫେରେଇଚି । ପୁଣି କିଛିଦିନ ପରେ ଆପଣେଇଛି । ଅନେକ କଥା ଭିତରେ କାଜଲ କଥା ବି ଉଠିଛି । କିନ୍ତୁ ପ୍ରେମିକା, ଆଖି, କାଜଲ, ଲୁହ, ସବୁକୁ ଖିଆଲି ଜୀବନରେ ହସଟେ ପରି ଉଡେଇଦେଇଛି ଶୁଭମ୍ । ରିତୁ ପାଖରୁ ଖସି ଯାଇଛି । ଦୂରକୁ । ରିତୁ ଆଉ କାଜଲ ଲଗଉନି ଆଜିକାଲି । ଶୁଭମ କଥା ମନେ ପଡିବ ବୋଲି ।
ସିନି କାଜଲରେ ଆଖି ସଜେଇଛି ଅନେକଥର । କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଛଡେଇଛି ଅନେକଥର । ସିନି ପାଖରେ ଏବେ ଅଭି ଅଛି । ନିଜେ ସିନି ଆଖିରେ କାଜଲ ଲଗେଇକି ସଜେଇଦଉଛି । ଅଭି ତା'ର କଣ ? ସିଏ ନିଜେ ବି ଜାଣିନି । କିନ୍ତୁ ଅଭି ଜାଣିଛି ସିନି ତା'ର କଣ ।
  ପ୍ରୀତି ଆଉ ସୁବୀର କ୍ୟାମ୍ପସ ଛାଡ଼ିବା ପରେ ଅଲଗା ହୋଇଯାଇଥିଲେ । ସାଙ୍ଗମାନେ ବୁଝେଇଥିଲେ ଅନେକ, କିନ୍ତୁ ସୁବୀର ଆଉ କାହା ସହ ରହିଲା । ପ୍ରୀତି ପ୍ରଜାପତି ପରି ଉଡିବୁଲିଲା ଅନେକ ଦିନ । କିନ୍ତୁ ପ୍ରେମର ଚୁମ୍ବକ ତରଙ୍ଗରେ ପୁଣି ମିଶିଛନ୍ତି । ପ୍ରୀତି ପାଖରେ ଏବେ ସବୁ ବ୍ରାଣ୍ଡର କାଜଲ । ସୁବୀରର ଉପହାର । କିନ୍ତୁ ପ୍ରୀତି ଏବେ ବି ସେଇ ହିମାଲୟା କାଜଲ ହିଁ ଲଗଉଛି ।  ମାନ୍ୟା ବି attitudeର କାଜଲ କିଣିଛି । କିନ୍ତୁ ମାନ୍ୟା ଆଉ ଜିତ୍ ଅଲଗା ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି । ତଥାପି ସେ କାଜଲ ଲଗାଏ, କିଛି ଗୋଟେ ପାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ। ଶେଷରେ ଭାବିଛି, କାଜଲ ମୋ ଆଖିରେ ମାନୁନି । ଆଉ ଏତେ ଦାମିକା କାଜଲର ସୌକ କଣ ପାଇଁ ରଖିବି । ଫିଙ୍ଗିଦେଇଛି । ନିଜକୁ ଭେଟିବା ଆଗରୁ ଭେଟିଛି 'ଦେବ୍' କୁ । ଗପର ନୂଆ ଚରିତ୍ର । ଦେବ ତା ସହିତ ରହିଛି । କେବେ କେମିତି ଟିକେ କାଜଲ ଲଗେଇଦେଲେ ବି ଦେବ୍ କିନ୍ତୁ ତାକୁ ବାରମ୍ବାର କହେ  - କାଜଲ ଲଗାଅ । ଏମିତି ତମ ଆଖିରେ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଛି ।  ହେଲେ ଏ ନୂଆ ଘଟଣା କେହି କାହାକୁ କହି ନାହାନ୍ତି । କହିବାକୁ ସେ ଖଟି ଆଉ ନାହିଁ । ସମୟ ସୁଅରେ ସବୁ ବଦଳି ଯାଇଛି । ଆଖିରେ କାଜଲ ସମସ୍ତେ ଲଗାନ୍ତି । କିନ୍ତୁ କିଛି ଝିଅ କାଜଲ ସହିତ ଆଖିରେ ପ୍ରେମ ବି ମାଖନ୍ତି ।

ସମୟର ଆଖିରେ

ଗଳ୍ପ