ଶାନ୍ତି, ସନ୍ତୋଷ ଓ ସହିଷ୍ଣୁତା-

ପ୍ରତ୍ୟେକର ବ୍ୟାବହାରିକ ଉପଯୋଗିତା ରହିଛି। ମନରେ ଶାନ୍ତି ଥିଲେ ପରିବେଶରେ ଶାନ୍ତି ଥିବା ପରି ଲାଗେ, ମନରେ ଅଶାନ୍ତି ନ ଥିଲେ ଚାରିଆଡ଼ ବିଷାକ୍ତ ଲାଗେ। ଏହି ଶାନ୍ତି ବସ୍ତୁର ପରିମାଣ, କ୍ଷମତାର ପ୍ରାବଲ୍ୟ, ଯଶର ବହୁଳତା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେନାହିଁ। ଏହା ନିର୍ଭର କରେ ମନର ସ୍ଥିତି ଉପରେ। ମନର ନିରୁଦ୍‌ବିଗ୍ନ ଅବସ୍ଥା ହିଁ ଶାନ୍ତି। ମନର ତିନିଗୋଟି ସ୍ତର ରହିଛି। ଗୋଟିଏ ହେଉଛି ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗତ ମନ ଯାହା ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କର ଅନୁଭବ ସହିତ ବାକ୍ସବନ୍ଦୀ ହୋଇ ରହିଥାଏ। ଅହରହ ସୁଖଦୁଃଖରେ ଭ୍ରମିତ ଓ ବିଚଳିତ ସେଇ ମନ। ସେ ମନରେ ଶାନ୍ତି ନ ଥାଏ। କାରଣ ଦୁଃଖରେ ସେ ମନ ଭାଙ୍ଗିପଡ଼େ ଓ ସୁଖରେ ଆତ୍ମହରା ହୋଇପଡ଼େ, ତେଣୁ ଶାନ୍ତ ରହିପାରେ ନାହିଁ। ଆଉ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି ବୁଦ୍ଧିଗତ ମନର ସ୍ତର, ଯହିଁରେ କିଛି ସ୍ଥିରତା, ବିଚାର ତଥା ବିବେକବୋଧ ଥାଏ। ଆମେ ଏଇ ସ୍ତରକୁ ନୈତିକତାର ସ୍ତର ବୋଲି କହିପାରିବା। ଏହି ମନରେ କିଛି ଅଂଶରେ ଶାନ୍ତିର ପ୍ରଭାବ ଥାଏ।

ଆଉ ଗୋଟିଏ ମନ ହେଉଛି ଆଦର୍ଶପ୍ରାଣ ଉଚ୍ଚମନ, ଯାହାର ପ୍ରଭାବରେ ମନରେ ଦିବ୍ୟଭାବନା ଆସିଥାଏ। ସେବା, ତ୍ୟାଗ, ଦୟା, କ୍ଷମା, ମମତ୍ୱବୋଧ, ଆନ୍ତରିକତା ପ୍ରଭୃତି ଦିବ୍ୟଭାବର ପ୍ରଭାବ ଏଇ ମନରେ ଥାଏ। ଏଇସବୁ ଦିବ୍ୟଜ୍ଞାନ ମନୁଷ୍ୟ ଦେହରେ ଦେଖି ଭଗବାନ ସନ୍ତୋଷଲାଭ କରନ୍ତି ବୋଲି ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଛି। ଉଚ୍ଚମନରେ ଅଧିକ ଶାନ୍ତି ଥାଏ, କାରଣ ଏଥିରେ ମାରିନେବାର, ଝାମ୍ପିନେବାର ମନୋବୃତ୍ତି ନ ଥାଏ, ବରଂ ଥାଏ ଦେଇଦେବାର ମନୋଭାବ। ନିଃସ୍ବାର୍ଥ ଭାବରେ ଅନ୍ୟ ପାଇଁ, ଜାତି ପାଇଁ, ଦେଶ ପାଇଁ ତଥା ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ପାଇଁ କିଛି ଦେଇଦେବାର ମାନସିକତା ଏଥିରେ ଥାଏ। ‘ତେନ ତ୍ୟକ୍ତେନ ଭୁଞ୍ଜିଥାଃ’-ଏହାର ମହତ୍ତ୍ୱ ଏହି ମନରେ ଉପଲବ୍ଧି କରିହୁଏ। ଏ ମନ ହେଉଛି ମହୁମାଛିର ମନ, ଯିଏ ମହୁ ସଂଗ୍ରହ କରେ, ମଇଳା ନୁହେଁ, ଯିଏ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟକୁ ଅନୁଭବ କରେ, କଦର୍ଯ୍ୟକୁ ନୁହେଁ। ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗତ ମନ ହେଉଛି ମାଛିର ମନ, ଯିଏ ମଇଳାକୁ ସୁଖ ପାଏ, ପର ନିନ୍ଦା, ପର ଚର୍ଚ୍ଚା, ପର ଚୁଗୁଲିରେ ସମୟ କାଟେ।

ଶାନ୍ତି କେବଳ ମଣିଷ ମନ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନୁହେଁ, ପରିବେଶ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅଭିପ୍ରେତ। ଦିଗଦିଗନ୍ତରେ ଶାନ୍ତି, ଜଳରେ ଶାନ୍ତି, ଆକାଶରେ ଶାନ୍ତି, ବୃକ୍ଷଲତାରେ ଶାନ୍ତି ତଥା ସର୍ବତ୍ର ଶାନ୍ତିର ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଉ-ଏହି ଇଚ୍ଛା ଆର୍ଯ୍ୟ ଋଷିମାନେ କରିଛନ୍ତି। ଏହା ହିଁ ଦିବ୍ୟ ମନର କ୍ରିୟା ଓ ପ୍ରକ୍ରିୟା।

ସନ୍ତୋଷ ଏକ ଅନୁଭବ, ଯାହା ଧନ, ଜନ, ଯଶ, ଗୌରବ, ପ୍ରତିପତ୍ତି, କ୍ଷମତାର ପରିମାଣ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ ନାହିଁ। ଯାହା ଯାହା ମିଳିଛି ଓ ମିଳୁଛି ତହିଁରେ ଖୁସିରହିବା ହେଉଛି ଆତ୍ମସନ୍ତୋଷର ମୂଳକଥା। ଯାହା ମିଳିନାହିଁ ଓ ମିଳୁ ନାହିଁ- ସେଥିପାଇଁ ହାଁ ହାଁ ହେବା ଅସନ୍ତୋଷର ମୂଳକଥା। ଅସନ୍ତୋଷ ଥରେ ମନକୁ ଆସିଗଲେ ତାହା ଆଉ ସହଜରେ ଯାଏ ନାହିଁ। ଅସନ୍ତୋଷ ସର୍ବଦା ନାହିଁ ନାହିଁର ତାଲିକା କରେ, ସେ ତାଲିକା ଶେଷ ହୁଏନାହିଁ, ତେଣୁ ଅସନ୍ତୋଷ ସରେ ନାହିଁ।

ସହିଷ୍ଣୁତା ଏକ ବାସ୍ତବତା, ଜୀବନକୁ ବୁଝିବାର ଏକ ମାର୍ଜିତ ବ୍ୟବସ୍ଥା। ଆଜିକାଲି ଅସହିଷ୍ଣୁତାର ଅଖଣ୍ଡ ରାଜତ୍ୱ। କଥାକଥାକେ କଳି, କ୍ରୋଧ, ଆକ୍ରମଣ। କଥାକୁ ଅକଥା କରେ ଅସହିଷ୍ଣୁତା, କ୍ରୋଧରେ ଏହା ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। କ୍ରୋଧର କରାମତି ପ୍ରବଳ ଯାହା ଅକଥା କୁହାଏ, ଅକାର୍ଯ୍ୟ କରାଏ। ପରିବେଶକୁ ଅସଜଡା କରେ। କ୍ରୋଧ ଅନ୍ୟର ଯେତେ କ୍ଷତି ଘଟାଏ, ନିଜର ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ କ୍ଷତି ଘଟାଏ। କ୍ରୋଧ ଦେହକୁ ଥରାଏ, ପ୍ରାଣକୁ ଆଲୋଡ଼ିତ କରେ, ମନକୁ ଭ୍ରମିତ କରେ। ମନେପଡ଼େ ପୁରାଣର ସେଇ କାହାଣୀ- ଯହିଁରେ କ୍ରୋଧ ଯୋଗୁ ଦୁର୍ବାସା ଋଷି କିପରି ବିଚଳିତ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିଲେ। ରାଜା ଅମ୍ବରୀଶଙ୍କ ଦରବାରକୁ ଋଷି ଆସି ଦ୍ୱାଦଶୀ ପାରଣା କରିବେ ବୋଲି କହିଲେ। ଋଷି ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଗଲେ ଏବଂ ସ୍ନାନ ସାରି ଆସିଲେ ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବେ। ରାଜାଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଋଷି ଜାଣିଶୁଣି ବିଳମ୍ବ କଲେ। ଋଷିଙ୍କର ବିଳମ୍ବ ଦେଖି ରାଜା ପାରଣା ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଗଡ଼ିଯାଉଥିବାରୁ ଧର୍ମସଙ୍କଟରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଲାଗିଯିବାର ଠିକ୍‌ ପୂର୍ବରୁ ଜଳ ଟିକିଏ ରାଜା ଗ୍ରହଣ କରି ଋଷିଙ୍କ ଆସିବା ବାଟକୁ ଚାହିଁ ରହିଲେ। ଋଷି ବିଳମ୍ବରେ ଆସି ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା ନ କରି କାହିଁକି ଜଳରେ ପାରଣା କଲେ ବୋଲି କ୍ରୋଧରେ ଜର୍ଜରିତ ହୋଇ ରାଜାଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦିଅନ୍ତେ, ରାଜା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ। ପ୍ରାର୍ଥନାର ଉତ୍ତର ସ୍ବରୂପ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ଦୁର୍ବାସାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଧାଇଁବାକୁ ଲାଗିଲା। ଅସହାୟ ହୋଇ ଦୁର୍ବାସା ଶେଷରେ ଅମ୍ବରୀଶଙ୍କୁ କ୍ଷମାଭିକ୍ଷା କଲେ। ନିଜ କ୍ରୋଧର ପରିଣାମ ବୁଝିପାରିଲେ। ଶ୍ରୀମା କହିଛନ୍ତି-‘ଯେତେବେଳେ କ୍ରୋଧ ଅନୁଭବ କରୁଛ, ସେତେବେଳେ ପଦଟିଏ ବି ଉଚ୍ଚାରଣ କର ନାହିଁ।’

ବାସ୍ତବରେ ଅଶିକ୍ଷା ହିଁ ଅଶାନ୍ତି, ଅସନ୍ତୋଷ ଓ ଅସହିଷ୍ଣୁତାର ମୂଳ କାରଣ। ଅହଂକାର ହେଉଛି ମୂଳ ମଞ୍ଜି। ସେହି ମଞ୍ଜିକୁ ଗଛ କରିବାରେ ଗର୍ବ, ଦମ୍ଭ, ଅଭିମାନ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ଜନବଳ, ବାହୁବଳ, ଧନବଳ, ମଦବଳ ଏହି ଗଛକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି। ସେଇ ଗଛରେ ଯେଉଁ ଫୁଲ ଫୁଟେ, ତାହାର ଦୁର୍ଗନ୍ଧରେ ବାତାବରଣ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଶାନ୍ତି, ସନ୍ତୋଷ ଓ ସହିଷ୍ଣୁତାର ଫୁଲ ଫୁଟିଲେ ପରିବେଶ ସୁଗନ୍ଧଯୁକ୍ତ ଓ ସୁଶୋଭିତ ହୁଏ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଶାନ୍ତି ଦିବସ:-

ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ଦେଶ ଦେଶ ମଧ୍ୟରେ ଶାନ୍ତି ବିରାଜମାନ କଲେ ରାଷ୍ଟ୍ରଗୁଡ଼ିକର ବିକାଶ ସଫଳ ହୋଇପାରିଥାଏ। ଶାନ୍ତିର ଗୁରୁତ୍ୱକୁ ଉପଲବ୍ଧିକରି ଏନେଇ ସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି ଲାଗି ପ୍ରତିବର୍ଷ ୨୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବରରେ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଶାନ୍ତି ଦିବସ ପାଳନ କରାଯାଇଥାଏ। ସାରା ବିଶ୍ବରେ ଶାନ୍ତି, ସୌହାର୍ଦ୍ଦ୍ୟ ଓ ଅହିଂସାର ପ୍ରସାର ପାଇଁ ମିଳିତ ଜାତିସଂଘ ପକ୍ଷରୁ ଏହି ଦିବସ ପାଳନ କରାଯାଉଛି । ବର୍ତ୍ତମାନ ପରିସ୍ଥିତିରେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ଅଶାନ୍ତ ଓ ଅରାଜକତାର ବାତାବରଣ ଦେଖାଯିବା ସହ ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ହିଂସା ଭଳି ଘଟଣା ଦେଖା ଯାଉଥିବାରୁ ଏହି ଦିବସ ପାଳନର ଗୁରୁତ୍ୱ ବଢ଼ିଯାଇଛି । ଧଳା କପୋତକୁ ଶାନ୍ତିର ଦୂତ ଭାବେ ବିେବଚନା କରାଯାଏ। ତେଣୁ ବିଶ୍ବ ଶାନ୍ତି ଦିବସ ପାଳନ ଉପଲକ୍ଷେ ଧଳା କପୋତ ଉଡ଼ାଯାଇ ବିଶ୍ବବାସୀଙ୍କୁ ଶାନ୍ତିର ବାର୍ତ୍ତା ଦିଆଯାଏ।

ସାରା ବିଶ୍ବରେ ଶାନ୍ତି ବଜାୟ ରଖୀବା ପାଇଁ ୧୯୮୧ରେ ମିଳିତ ଜାତିସଂଘ ‘ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ଶାନ୍ତି ଦିବସ’ ପାଳନ କରିବାକୁ ଘୋଷଣା କରିଥିଲା। ୧୯୮୨ରେ ପ୍ରଥମ ଥର ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ଶାନ୍ତି ଦିବସ ପାଳନ କରାଗଲା। ୧୯୮୨ରୁ ୨୦୦୧ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ମାସର ତୃତୀୟ ମଙ୍ଗଳବାରକୁ ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ଶାନ୍ତି ଦିବସ ଭାବରେ ପାଳନ କରାଯାଉଥିଲା। ୨୦୦୨ ମସିହାଠାରୁ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୧କୁ ‘ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ଶାନ୍ତି ଦିବସ’ ଭାବେ ପାଳନ କରାଯାଉଛି। ଏହି ଦିନରେ ମିଳିତ ଜାତିସଂଘର ମୁଖ୍ୟାଳୟ ନ୍ୟୁୟର୍କରେ ଶାନ୍ତିର ଘଣ୍ଟା ବଜାଯାଏ। ଏଠାରେ ପ୍ରକାଶ ଥାଉ କି, ଆଫ୍ରିକାକୁ ଛାଡି ଅନ୍ୟ ସବୁ ମହାଦେଶର ପିଲାମାନେ ଦାନ କରିଥିବା ଧାତବ ମୁଦ୍ରାରେ ‘ଶାନ୍ତି ଘଣ୍ଟି’ ଜାପାନରେ ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା।

ଶାନ୍ତି ସହାବସ୍ଥାନରେ ହିଁ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ବର ମଙ୍ଗଳ ହୋଇଥାଏ। ଏବାବଦରେ ସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଏହି ଦିବସ ପାଳନର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ। ଭାରତ ଏକ ଶାନ୍ତିପ୍ରିୟ ରାଷ୍ଟ୍ର। ଭାରତର ପୂର୍ବତନ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଜବାହାରଲାଲ ନେହେରୁ ବିଶ୍ବରେ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ପାଞ୍ଚୋଟି ମୌଳିକ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇଥିଲେ। ସେଗୁଡ଼ିକ ‘ପଞ୍ଚଶୀଳ ନୀତି’ ଭାବେ ଜଣାଶୁଣା। ତାହାହେଲା ଆଞ୍ଚଳିକ ଅଖଣ୍ଡତାର ସ୍ବୀକାର, ଦେଶରେ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ସହାବସ୍ଥାନ, ଦେଶ ଦେଶ ମଧ୍ୟରେ ପାରସ୍ପରିକ ଅନାକ୍ରମଣ, କୌଣସି ରାଷ୍ଟ୍ରର

ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ବ୍ୟାପାରରେ ହସ୍ତକ୍ଷେପ ନ କରିବା, ସମାନ ଅଧିକାର ଓ ପାରସ୍ପରିକ କଲ୍ୟାଣ ସାଧନ। ସେତେବେଳେ ଏହି ନୀତି ବିଶ୍ବ ଶାନ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠାର ଅଗ୍ରଦୂତ ଭାବେ ବିବେଚିତ ହୋଇଥିଲା। ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ଶାନ୍ତି ଦିବସ ଅବସରରେ ଭାରତର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଧଳା କପୋତ ଉଡ଼ାଯାଇଥାଏ।

ସଂଗୀତର ବିଜ୍ଞାନ କ’ଣ ଏବଂ ଏହା କାହିଁକି ଦିଏ ଶାନ୍ତି ?

ସଙ୍ଗୀତ ଶୁଣିବାକୁ ସମସ୍ତେ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି । ସଙ୍ଗୀତର ମଧୁର ସ୍ୱର ଆମ ମନକୁ ଶାନ୍ତ କରେ ଏବଂ ଆମକୁ ଆରାମ ଦିଏ । ଅନେକ ଲୋକ ଗାଡି ଚଳାଇବା ସମୟରେ ସଙ୍ଗୀତ ଶୁଣିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ଏବଂ ଅନେକ ଲୋକ କିଛି କାମ କରିବା ସମୟରେ ସଙ୍ଗୀତ ଶୁଣିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି । କେତେକ ଦ୍ରୁତ ବିଟ୍ ସହିତ ଗୀତ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ଏବଂ କେତେକ ଧୀର ଏବଂ ଶାନ୍ତ ସଙ୍ଗୀତ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି । ସଙ୍ଗୀତର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଏକ ସୁନ୍ଦର ସ୍ୱର ଯାହା ତୁମ କାନରେ ପଡ଼ିବା ମାତ୍ରେ ଆରାମର ଅନୁଭବ ଦେଇଥାଏ । ଏହା ସ୍ୱରର ମିଶ୍ରଣରୁ ନିର୍ମିତ ଏକ ଦକ୍ଷତା ଯାହା ଆମ ହୃଦୟ ଏବଂ ମନ ଉପରେ ଏହାର ସୁନ୍ଦର ପ୍ରଭାବ ଛାଡିବାକୁ ପରିଚାଳନା କରେ । କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଜାଣିଛ କି ସଙ୍ଗୀତ ବିଷୟରେ ଏହା କ’ଣ ଯାହା ମନକୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇଥାଏ ? ତେବେ ଆସନ୍ତୁ ସଙ୍ଗୀତ ଏବଂ ଏହା ପଛରେ କିଛି ବୈଜ୍ଞାନିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଉପରେ ନଜର ପକାଇବା ।

ଏକ ଅନୁସନ୍ଧାନରୁ ଜଣାପଡିଛି ଯେ ମସ୍ତିଷ୍କରେ ପ୍ରାକୃତିକ ପୁରସ୍କାର ସର୍କିଟ୍ ଅଛି ଯାହା ସଙ୍ଗୀତ, ଖାଦ୍ୟ, ଟଙ୍କା ଇତ୍ୟାଦି ପୁରସ୍କାର ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ସକରାତ୍ମକ ଫଳାଫଳ ଦେଇଥାଏ । ମସ୍ତିଷ୍କର ଶ୍ରବଣ କ୍ଷେତ୍ର, ଅର୍ଥାତ୍ ଯେଉଁ ଅଂଶ ଶୁଣିବାର କ୍ଷମତାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ, ତାହା ମସ୍ତିଷ୍କର ପୁରସ୍କାର ସର୍କିଟ ସହିତ ଜଡିତ ଥିବା ଜଣାପଡିଛି । ଖୁସି କିମ୍ବା ଦୁଃଖ ଗୀତ ଶୁଣିବା ସମୟରେ ମସ୍ତିଷ୍କ ସମାନ ମୁଖର ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ସୃଷ୍ଟି କରେ । ତା’ପରେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ସମାନ ଅନୁଭବ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିବା ।

ଏକ ଅନୁସନ୍ଧାନରୁ ଏହା ମଧ୍ୟ ଜଣାପଡିଛି ଯେ ସେହି ପିଲାମାନଙ୍କୁ 3 ବର୍ଷ କିମ୍ବା ତା’ଠାରୁ ଅଧିକ ସମୟ ପାଇଁ ଯେକୌଣସି ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଏ, ସେମାନଙ୍କର ଉତ୍ତମ ମୋଟର କୌଶଳ ଅନ୍ୟ ପିଲାମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଭଲ ।

ସଙ୍ଗୀତ ଥକ୍କାପଣରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ–

ଅନ୍ୟ ଏକ ଅନୁସନ୍ଧାନରୁ ଏହା ମଧ୍ୟ ଜଣାପଡିଛି ଯେ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ସଙ୍ଗୀତ ବଜାଇବା ସହିତ ଏହି ଜିନିଷଗୁଡିକ କରୁ, ଡ୍ରାଇଭିଂ କିମ୍ବା ଚୁପଚାପ୍ ବ୍ୟାୟାମ ତୁଳନାରେ କ୍ଲାନ୍ତ ନହୋଇ ଅଧିକ ସମୟ ଡ୍ରାଇଭିଂ ଏବଂ ବ୍ୟାୟାମ କରିବାକୁ ଉପଭୋଗ କରୁ । ସଙ୍ଗୀତ ଆମ ମସ୍ତିଷ୍କକୁ ଆକର୍ଷିତ କରିଥାଏ ଯେଉଁଥିପାଇଁ ଥକାପଣର ସଙ୍କେତ ଉପରେ ସୁଖର ସଙ୍କେତ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦେଇଥାଏ । ତେଣୁ, ସଙ୍ଗୀତ ଶୁଣିବାବେଳେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ଲାନ୍ତକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଆମେ କ୍ଳାନ୍ତ ଅନୁଭବ କରୁନାହୁଁ । 2012 ରେ କରାଯାଇଥିବା ଅନ୍ୟ ଏକ ଅନୁସନ୍ଧାନରୁ ଜଣାପଡିଛି ଯେ ସାଇକେଲ ଚାଳକମାନେ ସଙ୍ଗୀତ ଶୁଣୁଥିବା ସାଇକେଲ ଚାଳକଙ୍କ ତୁଳନାରେ 7% କମ୍ ଅମ୍ଳଜାନ ଆବଶ୍ୟକ କରନ୍ତି ।

ସଂଗୀତ ଏବଂ ବିଜ୍ଞାନ–

ଏହି ସମସ୍ତ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଭିତ୍ତିରେ ଏହା ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇଛି ଯେ ସଙ୍ଗୀତ ଏବଂ ବିଜ୍ଞାନ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସଂଯୁକ୍ତ । ତେଣୁ ଆମେ ସଙ୍ଗୀତର ଲାଭ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ । ଆସନ୍ତୁ ସଙ୍ଗୀତର ଉପକାରିତା ଜାଣିବା ।

ସଙ୍ଗୀତ ଶୁଣିବାର ଲାଭ କ’ଣ ?

ସଙ୍ଗୀତ ତୁମର ହୃଦସ୍ପନ୍ଦନକୁ ସଜାଡିଥାଏ ।

ସଂଗୀତ ସହିତ ତୁମେ ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବାରେ ସକ୍ଷମ ।

ଗଭୀର ଆଘାତ ସତ୍ତ୍ୱେ ସଙ୍ଗୀତର ପୁରୁଣା ସ୍ମୃତି ଫେରାଇବାର ଶକ୍ତି ଅଛି ।

ସଙ୍ଗୀତ ତୁମର ମନୋବଳକୁ ଭଲ କରିଥାଏ ।

ସଙ୍ଗୀତ ମଧ୍ୟ ଚାପ ଏବଂ ଉଦାସୀନତାରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ ।

ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ଏକାକୀତା ମଧ୍ୟରେ ସାଥୀତା ଏବଂ ସାନ୍ତ୍ୱନା ପ୍ରଦାନ କରେ ।

ସଂଗୀତକୁ ଦୈନନ୍ଦିନ କାର୍ଯ୍ୟର ଏକ ଅଂଶ କର ।

ଏହି ଉପାୟରେ, ତୁମର ଦୈନନ୍ଦିନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସଙ୍ଗୀତ ଶୁଣିବାର ସୁନ୍ଦର ଅଭ୍ୟାସକୁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କର । ତୁମର ପସନ୍ଦର ସଂଗୀତ ଶୁଣ ଯାହାକି ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ ଦକ୍ଷତା ବୃଦ୍ଧି କରେ ଏବଂ ତୁମର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଉପରେ ଏକ ସକରାତ୍ମକ ପ୍ରଭାବ ପକାଇଥାଏ । ଶୁଣିବା ସହିତ, ତୁମେ ଗୀତ ଗାଇ ତୁମର ହୃଦୟ ଏବଂ ମନକୁ ଖୁସି ମଧ୍ୟ ରଖିପାରିବ । ଆଜିକାଲି, ସେଠାରେ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଆପ୍ ଉପଲବ୍ଧ ଯେଉଁଠାରେ ଆପଣ ନିଜ ଗୀତ ଗାଇ ରେକର୍ଡ କରିପାରିବେ । ଏହା ଆପଣଙ୍କୁ ସୁଖ ଏବଂ ତୃପ୍ତି ଦେଇଥାଏ ।

✍️ ଅନନ୍ୟା ପ୍ରଜ୍ଞାସ୍ମିତା ତ୍ରିପାଠୀ

ଶାନ୍ତି, ସନ୍ତୋଷ ଓ ସହିଷ୍ଣୁତା✍️

..