ଆଜିର ସମାଜରେ ଶିକ୍ଷା ଥିଲେ ବି କାମ ନାହିଁ – ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ "ଶିକ୍ଷିତ ବେକାରୀ" ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏକ ମୁଖ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ବିରୋଧ – ଶିକ୍ଷା ଥିଲେ ଚାକିରି ମିଳିବ ବୋଲି ଆଶା, କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତ ଜୀବନରେ ଶିକ୍ଷିତ ଲୋକେ ବି ରୋଜଗାର ନ ଥିବାର କଥା।

ଯେଉଁଠି ପେଟ ନାତ ହୁଏ:

ସନଦ ଥିଲେ ବି ଖାଇବାକୁ ନାହିଁ। ଏହା ଗୋଟିଏ ବଡ ଦୁଃଖ। ଜଣେ ଲୋକ ଦଶମ, ଦ୍ୱାଦଶ, ସ୍ନାତକ, ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ପରିକ୍ଷା ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେ ରିକ୍ସା ଚଲାଇଛନ୍ତି, ଚାଉଳ ବିକ୍ରି କରୁଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଚା,ପାନ ଦୋକାନ ଚଲାଇଛନ୍ତି। ଏହା ତାଙ୍କ ଅପମାନ ନୁହେଁ, ବରଂ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ନୀତିର ବିଫଳତା।

କାହିଁକି ଏପରି ଅବସ୍ଥା:

(୧) ଯୁଗୋପଯୁଗୀ କୌଶଳ ଅଭାବ: ବହୁତେ ଶିକ୍ଷା ପାଇଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ହାତେ କୌଶଳ ନାହିଁ।

(୨) ବେଶୀ ସନଦ, କମ ଅବସର: ଆବେଦନକାରୀ ହଜାର, ଚାକିରି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କେବଳ ଦଶ।

(୩) ଶିକ୍ଷା ପ୍ରଣାଳୀ ଅନୁପଯୁକ୍ତ: ତିଆରି ହେଉଛନ୍ତି ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକ ଭିତ୍ତିକ, ଯୀବନ ଭିତ୍ତିକ ନୁହେଁ।

ପରିଣାମ ଏବଂ ପ୍ରତିଫଳ:

– ଶିକ୍ଷିତ ବେକାର ମନ ଭାଙ୍ଗିଯାଏ।

– ଘରେ ଆର୍ଥିକ ଚାପ ବଢ଼େ।

– ବେକାରୀ ତଳୁ ଅପରାଧ, ଦୁର୍ନୀତି, ତ୍ରାସ, ଓ ଅସନ୍ତୋଷ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।

– ଶିକ୍ଷା ପ୍ରତି ଅସ୍ଥା ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ଉପାୟ ଓ ସମାଧାନ:

– ପାଠ୍ୟକ୍ରମରେ ବୃତ୍ତିମୂଳକ ଶିକ୍ଷା ସଂଯୋଜନ।

– ନିଜ ବ୍ୟବସାୟ ଓ ଷ୍ଟାର୍ଟଅପ ପାଇଁ ସାହାଯ୍ୟ।

– ଯୁବମାନେ କୌଶଳ ବିକାଶ କରନ୍ତୁ – କମ୍ପ୍ୟୁଟର, ଇଣ୍ଟରନେଟ, ଭାଷା, ଡିଜିଟାଲ ମାର୍କେଟିଂ।

– ସରକାରଙ୍କ ଯୁବ ଯୋଜନା, ତାଲିମ କେନ୍ଦ୍ର ଓ ନୂତନ ଶିକ୍ଷା ନୀତି ର ଉପଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ।

ପରିଶେଷରେ

ଶିକ୍ଷିତ ବେକାରୀ ଏକ ଦୁଃଖ ଦାୟକ ତଥ୍ୟ, ଯାହା ଦେଶର ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ଚିନ୍ତାଜନକ। ଅତିଏବ, ଶିକ୍ଷା ରୂପାନ୍ତର, କୌଶଳ ବିକାଶ ଓ ଅବସର ସୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ସମ୍ଭବ। ଶିକ୍ଷିତ ଯୁବ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବେନି, ସେମାନେ ଦେଶର ଶକ୍ତି ହେବେ – ଏହି ଅଭିଗମ ଆମ ପାଖରେ ହେଉ।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!

ଶିକ୍ଷିତ ବେକାରୀ: ପେଟରେ ନାତ, ହାତରେ ସାତିଖଣ୍ଡି ସନଦ

ଶିକ୍ଷିତ ବେକାରୀ: ପେଟରେ ନାତ, ହାତରେ ସାତିଖଣ୍ଡି ସନଦ