ଶ୍ରୀଶୁକ ଦେବ ଙ୍କ ଠାରୁ ଅଘାସୁର ବଦ୍ଧ କଥା ଶୁଣିବା ପରେ ପରିକ୍ଷିତ ମହାରାଜ ପଚାରିଲେ -- ଭଗବାନ ! ଆପଣ କହିଲେ ଯେ , ଭଗବାନ ତାଙ୍କର ପଞ୍ଚମ ବର୍ଷରେ ଏହିଯେଉଁ ଲୀଳା କରିଥିଲେ ।ଗୋପାଳ ବାଳ ମାନେ ବିସ୍ମିତ ହୋଇ ତାହାକୁ ଏକ ବର୍ଷପରେ ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଛଅବର୍ଷ ହେବାକୁ କହିଲେ ।ଅତୀତ ର କୌଣସି ଲୀଳାକୁ ସେମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ କାଳୀନ ପରି କିପରି କହିଲେ , ତାହା ଆପଣ କୃପା କରି ବୁଝାଇ ଦିଅନ୍ତୁ ।

ଶ୍ରୀ ଶୁକଦେବ କହିଲେ-- ହେ ପରୀକ୍ଷିତ ! ତୁମେ ବଡ ଭାଗ୍ୟବାନ୍ । ଭଗବାନ ଙ୍କ ପ୍ରେମୀ ଭକ୍ତ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ । ତେଣୁ ତୁମେ ଏତେ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରଶ୍ନ ଟିଏ ପଚାରିଲ ।

ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନିଜର ସାଥୀ ଗୋପାଳପୁଅ ମାନଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ ରୂପ ଅଘାସୁରର ମୁହଁରୁ ବଞ୍ଚାଇଦେଲେ । ତାପରେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଯମୁନା କୂଳକୁ ନେଇ ଯାଇ କହିଲେ --। ସାଙ୍ଗମାନେ ଯମୁନାର ପୁଲିନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ରମଣୀୟ ହୋଇଛି ।ଏଠାର ବାଲି କେତେ କୋମଳ ଓ ସ୍ବଚ୍ଛ ଆସ ଆମେ ଏଇଠି ବସି ଆମ ଖରାବେଳ ଖିଆଟା ଖାଇଦେବା ; କାରଣ ବେଳ ଗଡି ଗଲାଣି ମତେ ଭୋକ ହେଲାଣି ।ବାଛୁରୀମାନେ ପାଣି ପିଇ ଏପାଖରେ ଧିରେ ଧିରେ ଚରୁଥାନ୍ତି । ପିଲାମାନେ ଏକ ସ୍ବରରେ ବଢିଆ ହେବ କହି ବାଛୁରୀ ମାନଙ୍କୁ ଛାଡିଦେଇ ନିଜ ନିଜ ଶିକାରୁ ଖାଦ୍ୟ ପୁଡା ଖୋଲିଦେଇ ଭଗବାନ ଙ୍କ ସହିତ ବସି ବଡ ଆନନ୍ଦ ରେ ଖାଇବାକୁ ଲାଗିଲେ । ସମସ୍ତେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଡକୁ ମୁହଁ କରି ବସିଥାନ୍ତି ସମସ୍ତଙ୍କ ମୁଖରେ ଆନନ୍ଦ ଝଲସୁଥାଏ ।ଏହି ବନ ଭୋଜି ସମୟ ରେ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ସହିତ ଗୋପାଳ ବାଳ ଗଣ କିପରି ଶୋଭା ପାଉଛନ୍ତି ଜାଣିଛନ୍ତି --ପଦ୍ମକର୍ଣ୍ଣିକା କୁ ବେଢି ତାର ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ଛୋଟ ବଡ ପାଖୁଡା ସଦୃଶ୍ୟ । ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ପିଲାମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଘରୁଆଣିଥିବା ନିଜ ନିଜ ଖାଦ୍ୟ ପରସ୍ପରକୁ ଦେଖାଉଥାନ୍ତି ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ଉଲ୍ଲାସ ରେ ମାତି ଖାଇବା ଆରମ୍ଭ କଲେ । ଏହି ସମୟରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ ହୋଇଥାଏ । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ମୁରଲୀ ଟି ଅଣ୍ଟାର ଡାହାଣ ପଟେ ଖୋସିଥିଲେ । ସିଙ୍ଗା ଓ ବେତ ବାଆଁ କାଖରେ ଜାକିଥାନ୍ତି । ବାଆଁ ହାତରେ ଗୋଟିଏ ପୁଡିଆରେ ଦହିବାତ ଏବଂ ଆଙ୍ଗୁଠି ସନ୍ଧିରେ ଖଣ୍ତିଏ ଆଚାର ଧରିଥାନ୍ତି । ଗୋପାଳବାଳ ମାନେ ତାଙ୍କ ଚାରିପଟେ ବେଢି ବସିଥାନ୍ତି ଏବଂ ସେ ସ୍ବୟଂ ମଜାଳିଆ କଥା କହି ସାଥୀ ପିଲା ମାନଙ୍କୁ ହସାଉଥାନ୍ତି । ଏହି ଲୀଳା ଦେଖି ସ୍ବର୍ଗର ଦେବତା ମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟାନ୍ବିତ ହୋଇଯାଉଥିଲେ । ଏହି ଭାବରେ ଭୋଜନ କରୁ କରୁ ଗୋପାଳ ପିଲାମାନେ ଭଗବାନ ଙ୍କ ସେହି ରସମୟୀ ଲୀଳାରେ ତନ୍ମୟ ହୋଇଗଲେ । ଏହି ଭିତରେ ବାଛୁରି ଗୁଡିକ ଘାସ ଚରି ଚରି ଘୋର ବନ ଭିତରେ ପସି ବୋହୁ ଦୂରକୁ ଚାଲିଗଲେ । କିଛି ସମୟ ପରେ ପିଲାମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ପଡିବା ପରେ ନିଜ ବାଛୁରୀ ମାନଙ୍କୁ ନ ଦେଖି ଭୟଭୀତ ହୋଇଗଲେ । ସେମାନଙ୍କ ବ୍ୟସ୍ତତା ଦେଖି ଭକ୍ତଭୟ ହାରୀ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ -- ଆରେ ସାଙ୍ଗ ମାନେ ତୁମେ ତୁମ ଖିଆପିଆ ବନ୍ଦ କର ନାହିଁ ।ମୁଁ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଯାଇ ବାଛୁରୀ ମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଆସୁଛି । ଭଗବାନ ଏହିପରି କହି ବାଛୁରୀ ମାନଙ୍କୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ଘୋର ଜଙ୍ଗଲ ଭିତରକୁ ଚାଲିଗଲେ । ବ୍ରହ୍ମା ଆଗରୁ ହିଁ ଆକାଶରେ ଥିଲେ ।ପ୍ରଭୁଙ୍କ ହାତରୁ ଅଘାସୁର ମୋକ୍ଷଗତି ପାଇବା ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ଭଗବାନ ଙ୍କ ଆଉ କିଛି ମନୋହର ଲୀଳା ଦେଖିବା ଆଶାରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବାଛୁରୀ ଖୋଜିବା ଆଗରୁ ନିଜେ ବାଛୁରୀ ଗୁଡାକୁ ନେଇ ଲୁଚାଇ ରଖିଦେଲେ ଏବଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଯିବା ପରେ ଗୋପାଳ ବାଳ ମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନେଇଯାଇ ଅନ୍ୟତ୍ର ରଖିଦେଇ ଭଗବାନ ଙ୍କ ଲୀଳା ଦେଖିବା ପାଇଁ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନ ହୋଇଗଲେ ।

ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୂମି ବୃନ୍ଦାବନ

ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୂମି ବୃନ୍ଦାବନ