ଆନନ୍ଦ ହେଉଅଛି ମହି...

କୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମିବେ ଦେବ ବହି।

ଭାଗବତର ଏହି ପଦଟିକୁ ଶୁଣିଲେ ମନ ପୁଲକିତ ହୋଇଯାଏ, ଆନନ୍ଦକନ୍ଦଙ୍କ ମର୍ତ୍ତ୍ୟାବତରଣ ପର୍ବରେ ଉଲ୍ଲାସରେ ମନ ଝୁମିଯାଏ। ଯୁଗେ ଯୁଗେ ସ୍ୱୟଂ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ମାନବ ଦେହଧରି ଅବତାର ନେଇ ଅଧର୍ମ ବିନାଶ କରି ଧର୍ମ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରନ୍ତି। ଦଶାବତାର ମଧ୍ୟରେ କୃଷ୍ଣ ଅବତାର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଅବତାର। ଭାଦ୍ରବ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥୀରେ ମାତା ଦେବକୀ ଓ ପିତା ବସୁଦେବଙ୍କ ଔରସରୁ ବନ୍ଦୀଶାଳାରେ ଜାତ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜନ୍ମଦିନକୁ ପ୍ରତିଟି ବୈଷ୍ଣବ ବା ବିଷ୍ଣୁ ଉପାସକ ଆନନ୍ଦରେ ପାଳନ କରେ। ଓ଼ଡ଼ିଶା ତଥା ସମଗ୍ର ଭାରତର ବିଭିନ୍ନ ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ଦିରରେ ଓ ପୁରପଲ୍ଲୀରେ ମହା ଆଡ଼ମ୍ୱରରେ ଏହି ତିଥି ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ନାମରେ ପାଳିତ ହୁଏ।

ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜନ୍ମ ବୃତ୍ତାନ୍ତ

ଭାଗବତର ଦଶମ ସ୍କନ୍ଦ ଚତୁର୍ଥ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜନ୍ମ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ରହିଛି। ଏହି ଅନୁସାରେ ଯେବେ ମଥୁରା ନରେଶ କଂସ ନିଜର ନବବିବାହିତ ଭଉଣୀ ଦେବକୀଙ୍କୁ ଭିଣୋଇ ବସୁଦେବଙ୍କ ସହ ବିଦାୟ ଦେବା ବେଳେ ଯେବେ ଶୂନ୍ୟବାଣୀ ହେଲା ଯେ, ଦେବକୀଙ୍କ ଅଷ୍ଟମ ପୁତ୍ର ହାତରେ ତାର ମୃତ୍ୟୁ ହେବ, ସେତେବେଳେ ଭଉଣୀ ଦେବକୀଙ୍କୁ ସେ ମାରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲା। କିନ୍ତୁ ବସୁଦେବଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ପରେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରି ରଖିଲା ଓ ତାଙ୍କର ସବୁ ସନ୍ତାନକୁ ମାରିବାର ପଣ ନେଲା।

ଗୋଟିଏ ପରେ ଗୋଟିଏ ଛଅଟି ପୁତ୍ର ବଧ କରିବା ପରେ ଦେବକୀଙ୍କ ସପ୍ତମ ଗର୍ଭରେ ସ୍ଥିତ ବାସୁଦେବ ହଳଧର ବଳରାମଙ୍କୁ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ଯୋଗମାୟା ହରଣ କରି ନେଇ ମାତା ରୋହିଣୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଏହା କଂସକୁ ଗର୍ଭପାତର ଭ୍ରମ ଦେଲା। ଏହା ପରେ ଯେବେ ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭ ସଂଚରିଲା ଦେବଦେବୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଧରାବତରଣ ନେଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ଥିଲେ। ଦିନ ଗଡ଼ିବା ଅନ୍ତେ ମାତା ଦେବକୀ ପ୍ରସବ ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାଇବା ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଯନ୍ତ୍ରଣା ଲାଘବ ପାଇଁ ବସୁଦେବ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥାଆନ୍ତି। ଆକାଶରେ ଅଷ୍ଟମୀର ଚନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଜନ୍ମ ଦେଖିବାକୁ ବ୍ୟଗ୍ର ହେଉଥାନ୍ତି। ଏଠାରେ ଅତିବଡ଼ି ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ ଏହି ଘଟଣାକୁ ଏପରି ଲେଖିଛନ୍ତି-

ଆକାଶେ ଉଦେ ନିଶାକର,

ଗୋବିନ୍ଦ ଉଦରୁ ବାହାର।

ବାଳଗୋବିନ୍ଦ ଜନ୍ମ ନେବା ବେଳେ ନୀଳ ବର୍ଣ୍ଣ ମଣି ପରି ଦୃଶ୍ୟମାନ ଥିଲା, ଭାଗବତରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ରହିଛି। ଶଙ୍ଖ ଚକ୍ର ଗଦା ପଦ୍ମ ଧରି ଚତୁର୍ଭୂଜ ହୋଇ ପ୍ରଭୁ ବସୁଦେବଙ୍କୁ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ନେଇ ଗୋପପୁରରେ ରଖିଦେଇ ସେଠାରି ମାଆ ଯୋଗମାୟାଙ୍କୁ ବଦଳାଇଆଣିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲା। ଦେବକୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଓ ରୂପ ଦେଖି ମୂର୍ଛା ଯାଇଥିଲେ। ବର୍ଷା ରାତିରେ ମୋହଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇ ମାତା ଦେବକୀ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବନ୍ଦୀଶାଳାର କର୍ମଚାରୀମାନେ ଚେତା ହରାଇ ପଡ଼ିଲେ। ଏକ ଟୋକେଇରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧରି ଯମୁନା ନଦୀ ପାରି ହୋଇ ଗୋପପୁରକୁ ବାହାରି ପଡ଼ିଲେ ବସୁଦେବ। ସ୍ୱୟଂ ଶେଷନାଗ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଛତା ପରି ଢାଙ୍କି ରଖିଥିଲା ଏବଂ ଯମୁନା ମାା ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭଉଙ୍କ ଚରଣ ସ୍ପର୍ଶ ପାଇଁ ବର୍ଷାରେ ଫୁଲି ଉଠୁଥିଲା। ଗୋପପୁରରେ ପହଞ୍ଚି ଯଶୋଦାଙ୍କ କୋଳରେ ଶୋଇଥିବା ମାତା ଯୋଗମାୟାଙ୍କ ସହ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ବଦଳି କରି ନେଇ ଆସିଲେ ବସୁଦେବ।

ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ପାଳନ

ଏହେଲା ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀର ବୃତ୍ତାନ୍ତ। ମଧ୍ୟରାତ୍ରର ଅନ୍ଧକାରରେ ପ୍ରଭୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବାରୁ ପ୍ରତିସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରରେ ହିଁ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ପୂଜା ହୋଇଥାଏ। ତେବେ ମହାପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ସ୍ଥାନ ପୁରୀରେ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ପାଳନ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଢଙ୍ଗରେ ହୋଇଥାଏ। ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥ କାଳିଆଠାକୁର ନିରାକାର ଅର୍ଥାତ୍ ତାଙ୍କଠାରୁ ସମସ୍ତ ଆକାରର ସୃଷ୍ଟି। ସେ ପୁରୁଷ, ପୁଣି ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁଣି ଶିଶୁ ଓ ପଶୁ ମଧ୍ୟ। କେହି ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ରୂପରେ ଦେଖନ୍ତି, କେହି ଭାଇ, କେହି ପିତା କେହି ବନ୍ଧୁ କିମ୍ୱା ମାତା ରୂପରେ ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। କେବେ ହାତୀ ରୂପ, କେବେ ବାମନ, କେବେ କୋମଳ ଶିଶୁ ରୂପରେ ପୁଣି ରାମ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେବା ପାଇଁ ନିଜେ ଦେବକୀ ଓ କୌଶଲ୍ୟା ରୂପ ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ସେ।

ପ୍ରଭୁ ହିଁ ନିଜେ ନିଜକୁ ଜନ୍ମ ଦିଅନ୍ତି

ଆପଣ ଜାଣିଲେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବେ, ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀର ପୂର୍ବ ଦିନରୁ ହିଁ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଏ। ଅନ୍ୟ ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କରେ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ଦିନ ହିଁ ନୀତି ସବୁ ପାଳିତ ହେଉଥିବା ବେଳେ ଏଠାରେ ସପ୍ତମୀ ତିଥିରୁ ହିଁ ନୀତି ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। କଣ ନୀତି ଜାଣିଛନ୍ତି? ଗର୍ଭୋଦକ ନୀତି। ସପ୍ତମୀ ଦିନ ସଂନ୍ଧ୍ୟା ଧୂପ ସରିବା କ୍ଷଣି ସୁଆରବଡ଼ୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଧ ହୁଏ ଏବଂ ଜୟ ବିଜୟ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ନୀତି ସବୁ ପାଳିତ ହେଉଥିବା ବେଳେ ଏଠାରେ ସପ୍ତମୀ ତିଥିରୁ ହିଁ ନୀତି ହୋଇ ମୁଦିରସ୍ତ ସେବକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚନ୍ଦନ ପ୍ରସାଦ ଲାଗି ଦୁଏ। ମହାପ୍ରଭୁ ନିଜେ ଦେବକୀ ମାତାଙ୍କ ରୂପରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେବେ। ଏଣୁ ଗର୍ଭ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଲାଘବ ପାଇଁ ଜେଉଟ ଭୋଗ ଲାଗିହୁଏ। ଏଥିରେ ଖିରୀ, ତରକାରୀ, ଖିରା, ଝିଲ୍ଲୀ, ଅମାଲୁ ଆଦି ଲାଗି ହୁଏ। ଏହି ନୀତି ବଢ଼ିବା ପରେ ତିନିବାଡ଼ରେ ବନ୍ଦାପନା ହୁଏ। ମହାପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ବାଡ଼ରେ ଅତିରିକ୍ତ ଭାବେ ଗର୍ଭୋଦକ ବନ୍ଦାପନା ହୋଇଥାଏ। ଏହା ପ୍ରସବ ବେଦନାକୁ ତ୍ୱରିତ କରିବ। ଏହା ପରେ ପହୁଡ଼ ନୀତି ବଢ଼ନ୍ତି।

ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ଦିନ ସଂଧ୍ୟା ଧୂପ ବଢ଼ିବାପରେ ଜୟ ବିଜୟ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହୁଏ। ଭଣ୍ଡାର ଘର ସାମ୍ନାରେ ଥିବା ଜନ୍ମ ଚକଡ଼ା ପୋଛା ହୋଇ ପାଳିଆ ପୂଜାପଣ୍ଡା ସେବକ ପଞ୍ଚବର୍ଣ୍ଣି ମୁରୁଜରେ ଭଦ୍ର ମଣ୍ଡଳ କାଟିବେ। ଏଠାରେ ଏକ ବରୁଣ ପୂଜା ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ। ଏହା ପରେ ଦୁଇ ପ୍ରକାର କୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମ ପଟ୍ଟି ଆସେ। ଗୋଟିଏ ଚିତ୍ରକର ସେବକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ଅନ୍ୟଟି ବଣିଆ ସେବକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଶୁଦ୍ଧ ସୁବର୍ଣ୍ମ ତିଆରି ପଟ୍ଟି ଆସେ। ଏହା ଛଡ଼ା ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ନଅ ପାଖୁଡ଼ା ବିଶିଷ୍ଟ ଜନ୍ମ ପଟ୍ଟି ମଧ୍ୟ ଥାଏ। ଏହା ପରେ ପୂଜାପଣ୍ଡା ସେବକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଏ। ଏହି ନୀତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୋପନ ହୋଇଥାଏ। ଦୁଇ ମହାଜନ ସେବକ ବସୁଦେବ ଓ ଦେବକୀ ହୋଇ ଏ ନୀତି ସମ୍ପାଦନ କରନ୍ତି।

ଦକ୍ଷିଣଘରୁ ମଦନ ମୋହନ ବିଜେ ହୋଇ ନୀତି ସମ୍ପାଦିତ କରନ୍ତି। ଜନ୍ମ ପରେ ଗଣ୍ଡୁଷ ମସଲା, ସର କ୍ଷୀର ଭୋଗ ହୁଏ। ଏହା ପରେ ଭାଗବତ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଥିବା ପରି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଜଣେ ମହାଜନ ସେବକ ରୂପାଥାଳରେ ମଦନମୋହନଙ୍କୁ ଧରି ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ପରିସରରେ ଥିବା ଭୂବନେଶ୍ୱରୀ ମନ୍ଦିରରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ଉଗ୍ରସେନ ଭାବେ ଜଣେ ସେଠାରେ ବାଟ ଉଗାଳନ୍ତି। ସେଠାରେ ନୀତି ଅନୁଯାୟୀ ମଦନମୋହନଙ୍କ ଶଙ୍ଖ ଚକ୍ର ଚିହ୍ନ ଦେଖି ସେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେବେ। ଏହା ପରେ ବସୁଦେବ ରୂପୀ ମହାଜନ ସେବକ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତେ ଯମୁନା ନଦୀ ଉଛୁଳି ଉଠୁଥିବ। ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ ମନ୍ଦିର ପାଖରେ ଯମୁନାର ପରିକଳ୍ପନା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ଭାଗବତ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଅନୁଯାୟୀ ବସୁଦେବଙ୍କ ନାକରେ ପାଣି ପଶିବା ଆରମ୍ଭ ହେବା ମାତ୍ରେ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ପାଦ ଯମୁନାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତେ ଯମୁନା ଉଛୁଳିବା କମ୍ କଲେ।

ବର୍ଷାରୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ଅନନ୍ତ ନାଗ ରୂପରେ ଜଣେ ଖୁଣ୍ଟିଆ ସେବକ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଢାଙ୍କି ରଖିଥାନ୍ତି। ପ୍ରଭୁ ଆସି ନାଭିକଟା ମଣ୍ଚପ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି। ଏହି ମଣ୍ଡପ ଗାରଦ ଓ ଘଣ୍ଟିଦ୍ୱାର ମଝିରେ ସ୍ଥିତ। ଏଠାରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାଭି ଛେଦନ ହେବ ଏବଂ ଏହି ନୀତି ବଢ଼ିବା ପରେ କୋଠ ସୁଆଂସିଆ ସେବକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜଗମୋହନରେ ବନ୍ଧାଯାଇଥିବା ଦୋଳିରେ ମଦନମୋହନ ଓ ରାମକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଝୁଲାଇବାକୁ ରଖାଯାଏ। ଏହା ପରେ ପହୁଡ଼ ନୀତି ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ।

କୃଷ୍ଣଲୀଳା ଉତ୍ସବ

ଘରେ ଛୁଆଟିଏ ଜନ୍ମ ହେବା ପରେ ଯେପରି ଉତ୍ସବ ହୁଏ, ସେପରି ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମଷ୍ଟମୀ ପରଦିନ ନନ୍ଦୋତ୍ସବ ଦୁଏ, ଏହା ପରେ ଦଶମୀରେ ବଣଭୋଜି ବେଶ, ଏକାଦଶୀରେ କାଳୀୟ ଦଳନ ବେଶ, ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ପ୍ରଳମ୍ୱାସୁର ବଧ ବେଶ, ତ୍ରୟୋଦଶୀରେ କୃଷ୍ଣ ବଳରାମ ବେଶ ଆଦି ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ। କଂସ ବଧରେ କୃଷ୍ଣଲୀଳା ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ଯେପରି ରାମ ନବମୀରେ ରାମାୟଣର ବିଭିନ୍ନ ଚରିତ୍ରମାନଙ୍କୁ ନେଇ ସାହିଯାତ ହୁଏ, ସେହିପରି କୃଷ୍ଣଲୀଳାରେ ମଧ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ସାହିରୁ ବକାସୁର, ପ୍ରଳମ୍ବସୁର, ବିମ୍ୱାସୁର ଆଦି ବାହାରନ୍ତି। ତେବେ ଏ ସମ୍ପର୍କିତ ନୀତି ସବୁ ସିଂହଦ୍ୱାର ଓ ମନ୍ଦିର ଭିତରେ ସମ୍ପାଦନ ହୁଏ। ଯଦି ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ପରେ ପରେ କେହି ପୁରୀ ଆସନ୍ତି ସଂଧ୍ୟାରେ ସିଂହଦ୍ୱାରରେ ଉପସ୍ଥିତ ରହି ଏସବୁ କୃଷ୍ଣଲୀଳୀ ସମ୍ପର୍କୀୟ ନୀତି ଦେଖି ଆନନ୍ଦ ଲାଭ କରିବେ।

ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀର ଦାର୍ଶନିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ

ଆମ ସଂସ୍କୃତି ଓ ପରମ୍ପରା ଅନନ୍ୟ ଓ ଅଦ୍ୱିତୀୟ। ଆମ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମରେ ଆମେ ଜଣା। ତାଙ୍କ ପରି ଆମେ ଖାଉ, ତାଙ୍କ ପରି ପର୍ବ ପାଳୁ। ତେବେ ତାଙ୍କ ଆଦର୍ଶକୁ ଆମେ ମାନିବାକୁ କାହିଁକି ପଛାଉ? ମୋର କହିବାର କଥା ହେଲା, ଆମ ଜଗା ପାଖରେ ନ ଥାଏ ଜାତି ଅଜାତି ଭେଦଭାବ, ନ ଥାଏ ଲିଙ୍ଗଗତ ଭେଦଭାବ। ହେଲେ ଆମେ କାହିଁକି ଏସବୁ କଥାକୁ ଗୁରୁତ୍ଵ ଦେଇ ସମାଜରେ ଅଶାନ୍ତି ଆଣିଦେଉଛେ? ମହାପ୍ରଭୁ ନିଜେ କୌଶଲ୍ୟା ହେଇ ପ୍ରଭୁ ରାମଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ଦେବକୀ ହୋଇ ଗର୍ଭ ଯନ୍ତ୍ରଣା ସହି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପ୍ରସବନ୍ତି। ସେ ନିଜେ ପୁରୁଷ, ନିଜେ ସ୍ତ୍ରୀ। ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ପୁରୁଷ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ଉଭୟଙ୍କ ସେବା ରହିଛି। ଆମ ମହାପ୍ରଭୁ ପଶୁ ପକ୍ଷୀ ଜଡ଼ ସମସ୍ତଙ୍କ ଗୁହାରୀ ଶୁଣନ୍ତି। ଗୀତାରେ ବର୍ଣିତ ଅଛି ସବୁ ଲିଙ୍ଗ ତଥା ବର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କଠାରୁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି। ତେବେ ଆମେ ନିଜକୁ ଅଲଗା କରି କିପରି ନାରୀବାଦ, ପୁରୁଷବାଦ ପରି ଅନାବଶ୍ୟକ ଭାବନା ସବୁ ତିଆରି କରୁଛେ? ପିଲାଦିନୁ ଆମେ ଛୁଆକୁ ବତେଇବା ଯେ, ତୋ ଦେହରେ ଭଗବାନ ଅଛନ୍ତି, ହେଲେ ପରେ ଭଗବାନଙ୍କ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ବିରୋଧୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ତାକୁ ଝିଅ ଓ ପୁଅ ମଧ୍ୟରେ ବିଭେଦ ଜଣେଇବା, ଆମେ ସମସ୍ତେ ବୁଝିବା ଜରୁରୀ, ଯେ ପ୍ରତୀତି ମନୁଷ୍ୟ ସେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ଏକ ଅଂଶ ମାତ୍ର, ଏକ ଆକାର ମାତ୍ର, ଏ ଶରୀର ତ୍ୟାଗ ପରେ ପୁଣି ତାଙ୍କ ଦେହରେ ମିଶିବ ଆମେ। ଆତ୍ମାର କୌଣସି ଲିଙ୍ଗ ନଥାଏ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଷୋଳକଳାରେ ଷୋଳସହସ୍ର ଗୋପୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଲିନ ହୋଇଥିଲେ। ଆମ ବେଦ ଅନୁସାରେ ପ୍ରଭୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବାମ ବହୁଋ ମା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଜାତ, ଯାହା ଆମକୁ ଲିଂଗଗତ ବୈଷମ୍ଯରୁ ଦୁରେଇ ରଖେ। ତେଣୁ ଆମେ ଓଡ଼ିଆ ପ୍ରଥମେ ଆମ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହିମା ଜାଣିବା, ଆମର ପ୍ରତିଟି ପରମ୍ପରାର ମୌଳିକତା ଅନୁଭବ କରିବ ଏବଂ ସମାଜର ହିତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆମର ମୂଲ୍ୟବୋଧକୁ ପରିଚାଳିତ କରିବା। କୃଷ୍ଣ ସମାନତାର ପ୍ରତୀକ, ଏହା ହିଁ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀର ମୂଳମନ୍ତ୍ର ହେଉ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନାମରେ ପ୍ରତି ମନୁଷ୍ୟ ପ୍ରତି ଆମ ମନରେ ଭଗବତ୍ଦ ଭାବ ଜାଗ୍ରତ ହେଉ।

ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିରରେ ଅନନ୍ୟ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ନୀତିକାନ୍ତି- Exceptional rituals at Sri Jagannath temple, Puri

ମହାପ୍ରଭୁ ନିଜେ ଦେବକୀ ମାତାଙ୍କ ରୂପରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦିଅନ୍ତି।