#ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ_ମହାଦୀପ_ସେବା:-

ପ୍ରତି ଏକାଦଶୀ ଦିନ ସନ୍ଧ୍ୟା ଧୂପ ବସିବା ପରେ ଚୂନରା ସେବକମାନେ ସାଙ୍ଗରେ ମହାଦୀପ ଜାଳିବା ପାଇଁ ତାଡ଼, ଘିଅ ଓ ବଳିତା ଇତ୍ୟାଦି ନେଇ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ଚୂଡ଼ାକୁ ଉଠିଥାଆନ୍ତି । ଅଁଳା ବେଢ଼ା ଉପରେ ଦଧିନଉତି ପାଶ୍ୱର୍ରେ ମହାଦୀପ ଜଳିବାର ପରମ୍ପରା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରାଚୀନ । ଏହି ସେବା କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ, ଶ୍ରମ ଓ ସତର୍କତା ସାପେକ୍ଷ । ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ଚୂଡ଼ାରେ ମହାଦୀପ ଜଳିବା ଦର୍ଶନ କରିବା ପାଇଁ ପାଟଅଗଣାରେ ଜନସମାଗମ ହୁଏ । ରାତ୍ରିକାଳରେ ଦୂରଦୂରାନ୍ତକୁ ଏହି ଦୀପର ଜ୍ୟୋତି ଦୃଶ୍ୟ ହେଉଥିବାରୁ ବହୁ ଭକ୍ତ ଏହା ଦର୍ଶନ କରି ଭାବବିହ୍ୱଳିତ ହୁଅନ୍ତି । ବହୁ କଷ୍ଟ ସ୍ୱୀକାର କରି ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟରେ ସମର୍ପିତ ଭାବ ସହିତ ଚୂନରା ସେବକମାନେ ନିଷ୍ଠାର ସହ ଏହି ସେବା ଅର୍ପଣ କରିଥାଆନ୍ତି ।

ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ବିମାନ ପୃଷ୍ଠରେ ଚୂନ ଆସ୍ତରଣ ରହିଥିବା ବେଳେ ରଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକ୍ରମେ ନିୟମିତ ବ୍ୟବଧାନରେ ଚୂନରେ ଧଉଳା କାର୍ଯ୍ୟ ଏହି ଚୂନରା ସେବକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମାପିତ ହେଉଥିଲା ।

ଏହିମାନେ ପ୍ରତ୍ୟହ ନୀଳଚକ୍ର ଚୂଡ଼ାରେ ବାନା ବାନ୍ଧିବାର କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ କରିଥାଆନ୍ତି । ବାନା ବନ୍ଧା ପାଇଁ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ପ୍ରଶାସନ ପକ୍ଷରୁ ସେମାନଙ୍କୁ କୌଣସି ପାରିଶ୍ରମିକ ମିଳେନାହିଁ । ଯାତ୍ରୀ ବା ଭକ୍ତମାନେ ନିଜର ମାନସିକ ଅନୁସାରେ ବାନା ବାନ୍ଧିବା ପାଇଁ ଏମାନଙ୍କୁ ପାଉଣା ଆକାରରେ ଦେଇଥାଆନ୍ତି ।

ନୂଆ ବାନା ବାନ୍ଧିବା ପରେ ପୁରୁଣା ବାନାଗୁଡ଼ିକୁ ଫିଟାଇ ଆଣି ଏମାନେ ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ବିକ୍ରି କରନ୍ତି ।

ପ୍ରତ୍ୟହ ଅପରାହ୍ନରେ ପାଳିଆ ଚୂନରା ସେବକ ଯଜମାନଙ୍କର ବାନାଗୁଡ଼ିକୁ ସାଙ୍ଗରେ ଧରି ଅଭ୍ୟାସଗତ କୌଶଳ ଜରିଆରେ ମନ୍ଦିର ଉପରକୁ ଚଢ଼ି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବାନାଗୁଡ଼ିକୁ ବାନ୍ଧି ପୁଣି ପୁରୁଣା ବାନାଗୁଡ଼ିକୁ ସେହିଭଳି ଗଣ୍ଠିଲି କରି ଅଣ୍ଟାରେ ଗୁଡ଼ାଇ ତଳକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ କରିବା ପାଇଁ ବହୁ ସଂଖ୍ୟାରେ ଭକ୍ତ ପାଟଅଗଣାରେ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱମୁଖା ହୋଇ ଚାହିଁରହିଥାଆନ୍ତି ।

ଦେଖାଯାଏ ବହୁ ଭକ୍ତ ଏହି ସେବା ଦେଖିବା ପାଇଁ ଅନେକ ସମୟ ଅପେକ୍ଷା କରି ରହିଥାଆନ୍ତି । ଚୂନରା ସେବକ ବାନା ବାନ୍ଧି ଆସିବା ପରେ ଭକ୍ତମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପାଦ ଛୁଇଁ ନୀଳଚକ୍ର ସ୍ପର୍ଶ କରିବାର ଅନୁଭବ କରନ୍ତି!

ଅଧୁନା ପ୍ରଚଳିତ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସର୍ବାଧିକ ଚଉଦ ହାତ ଲମ୍ବ ବାନା ସହିତ ଅନେକ ଗୁଡ଼ିଏ ଛୋଟ ବାନା ସବୁ ଲାଗୁଅଛି । ନୀଳଚକ୍ର ଶୀର୍ଷରେ ସଂଯୁକ୍ତ ଚଉଦ ହାତ ଲମ୍ବର ବାଉଁଶରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ବାନା ଲାଗିଥାଏ । ଅନ୍ୟ ଛୋଟ ବାନାଗୁଡ଼ିକୁ ମାଳ ଆକାରରେ ତା ତଳକୁ ଝୁଲାଇ ଦିଆଯାଏ ।

ପୁୁରୁଣା ବାନା ଓଲାଗି ହେବା ପରେ ଲମ୍ବ ବାନାଟିକୁ ପ୍ରଶାସନକୁ ଦେବା ପରେ ଛୋଟ ବାନାଗୁଡ଼ିକ ସେବକଙ୍କ ପ୍ରାପ୍ୟ ଭାବରେ ଧରାଯାଉଛି ।

ଏହି ସେବା, ବଂଶ ପରମ୍ପରା କ୍ରମେ କେବଳ ସାବାଳକମାନେ କରନ୍ତି । ଏହା ଶାଢ଼ିବନ୍ଧା ସେବା ନୁହେଁ । ଚୂନରା ସେବକମାନଙ୍କର ଏକ ନିଯୋଗ ରହିଛି ।

ସେଥିରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ରହିଥିବା ୩୭ ଜଣ ସଦସ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦଶ ଜଣ ଶାଢ଼ିବନ୍ଧା ସେବକ ଅଟନ୍ତି। ଚୂନରା ସେବକଙ୍କ ଗୋତ୍ର ମୁଦ୍‌ଗଲ ।

ସାଧାରଣତଃ ଏମାନେ ମହାପାତ୍ର ଓ ମହାନ୍ତି ସାଙ୍ଗିଆଧାରୀ ହେଇଥାନ୍ତି । ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରଚଳିତ ‘ସେବାବିଧି’ ଅନୁସାରେ ବାନା ବନ୍ଧା ସେବା ସହିତ ଏହି ବର୍ଗର ସେବକଙ୍କର ଅନ୍ୟ କେତୋଟି ସେବା ମଧ୍ୟ ରହିଛି ଯାହା ଏବେ କିଛିକାଂଶରେ ସଂକୁଚିତ ହୋଇଥିବା ଲକ୍ଷ୍ୟ କରାଯାଉଛି ।

୧. ମକର ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଦିନ ଦଧିନଉତିରେ ଚୂନ ଓ ଗେରୁ ଲଗାନ୍ତି ।

୨. ବଡ଼, ମଝି ଓ ଭୋଗମଣ୍ଡପ ଦେଉଳରେ ଯେତେ ଗଛ ଉଠିବ ଏମାନେ ସବୁ କାଟନ୍ତି ।

୩. ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରୁ ଧୂପ ସିକୁଳା ନେଇ ଗୁଣ୍ଡିଚା ଘରେ ବାନ୍ଧନ୍ତି । କନକମୁଣ୍ଡିରେ, ସିଂହାସନ ଉପରେ, ଅଣସର ଘରେ, ପନ୍ତି ଉପରେ, ଅଣସର ପିଣ୍ଡି ଉପରେ, ଦକ୍ଷିଣି ଘରେ ବର୍ଷକୁ ବର୍ଷ ଚାନ୍ଦୁଆ ବାନ୍ଧିବା ଏହାଙ୍କ କାମ । ଗୁଣ୍ଡିଚା ଘରେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି

କରନ୍ତି । ସ୍ନାନ ବେଦୀ ଚାନ୍ଦୁଆ ଫିଟାଇ ମୁଦୁଲିକୁ ଦିଅନ୍ତି ।

୪. ମାର୍ଗଶୀର ମାସର ଦେବଦୀପାବଳୀ ଅବସରରେ ମହାପ୍ରଭୁ ତିନିଦିନ ବ୍ୟାପୀ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଅର୍ପଣ କରିବା ନୀତି ପାଳନ ହେଉଥିବାରୁ ତିନି ଦେଉଳ ଉପରେ ଦୀପ ଜଳାନ୍ତି । ଏହି ତିନି ଦିନ ମହାଦୀପ ଉଠେ । ସବୁ ଭଗାରି ମିଶି ଏହା କରନ୍ତି ।

#ଗରୁଡ଼_ସେବା :-

୫. ଚୂନରା ସେବକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମାତ୍ର କେତେଜଣ ଶାଢ଼ିବନ୍ଧା ସେବକ ଭାବରେ ଗରୁଡ଼ ସେବା କରିଥାଆନ୍ତି ।

ଜଗମୋହନରେ ସ୍ଥିତ ଗରୁଡ଼଼ ଖମ୍ବରେ ଥିବା ବିଗ୍ରହଙ୍କୁ ଏମାନେ ପ୍ରତ୍ୟହ ମାଜଣା କରିଥାଆନ୍ତି । ନିଶୁଣୀ ସାହାଯ୍ୟରେ ଚଢ଼ି ଚୂଆ, ଚନ୍ଦନ ଇତ୍ୟାଦି ଲେପନ କରି ଗରୁଡ଼ ମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ ବସ୍ତ୍ର ଓ ପୁଷ୍ପରେ ସଜାଇଥାଆନ୍ତି । ଏହି ଗରୁଡ଼ ସ୍ନାନ ସମୟରେ ବହୁ ଭକ୍ତ ପାଦୁକ ପାଇବା ଆଶାରେ ଚତୁଃପାଶ୍ୱର୍ରେ ଅପେକ୍ଷା କରିଥାଆନ୍ତି ।

ସମ୍ପୃକ୍ତ ସେବକ ଗରାରେ ପାଣି ନେଇ ନିଶୁଣୀ ଉପରେ ରହି ମାଜଣା କରିବା ସମୟରେ ସ୍ନାନ ଜଳକୁ ତଳେ ସ୍ତମ୍ଭ ଚାରିପଟେ ଅପେକ୍ଷାରତ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଉପରେ ଛିଞ୍ଚି ଦିଅନ୍ତି । ଏହି ସ୍ନାନ ଜଳ ସିଞ୍ଚନରେ ଅନେକ ରୋଗ ବ୍ୟାଧି ଉପଶମ ହୁଏ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ ଥିବାରୁ ସେଥିରେ ଭକ୍ତମାନେ କୃତାର୍ଥ ଲାଭ କରନ୍ତି । କେହି କେହି ଭକ୍ତ ଏହି ସ୍ନାନ ଜଳ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ପାଇଁ ହାତରେ ପାତ୍ରମାନ ଧରି ରହିଥାଆନ୍ତି ।

୬. ଗରୁଡ଼ ସେବା ସହିତ ସିଂହଦ୍ୱାର ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ଅରୁଣ ସ୍ତମ୍ଭ ଶୀର୍ଷରେ ସ୍ଥାପିତ ଅରୁଣ ବିଗ୍ରହଙ୍କ ମାର୍ଜନା କରିବା ମଧ୍ୟ ଏହି ଚୂୂନରା ସେବକମାନଙ୍କ ସେବାର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ । ମାତ୍ର ଏହି ସ୍ତମ୍ଭର ଉଚ୍ଚତା ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଉକ୍ତ ସେବା ପ୍ରାୟତଃ କରାଯାଏ ନାହିଁ ।

୭. ରଥଯାତ୍ରାରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଧାମୂତ୍ତି ରଥାରୂଢ଼ ହୋଇ ଆଡ଼ପ ମଣ୍ଡପକୁ ବିଜେ କରିବା ପରେ ଅଣସର ଘରେ ଯେଉଁ ପିଣ୍ଡି ଉପରେ ମହାପ୍ରଭୁ ବିଜେ କରିଥାଆନ୍ତି ସେଗୁଡ଼ିକର ସୁରକ୍ଷା ଚୂନରା ସେବକଙ୍କ ଉପରେ ନ୍ୟସ୍ତଥାଏ । ସେଠାରୁ ପିଣ୍ଡିକା ଆକାରରେ ଯାହା ଆୟ ହୁଏ ତାହାର ସିଂହଭାଗ ଚୂନରା ନିଯୋଗର ପ୍ରାପ୍ୟ ।

ଏକାଦଶୀ ଦିନ ସନ୍ଧ୍ୟା ଧୂପ ବସିବା ପରେ ତିନି ବା ଚାରିଜଣ ସେବକ ସମସ୍ତେ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ଜିନିଷ ଯଥା ମାଟିତାଡ଼, ଘିଅବୁଡ଼ା ବଳିତା, ଚନ୍ଦ୍ରଉଦିଆ, କର୍ପୂର, ଫୁଲତୁଳସୀ, ଘୋରା ଚନ୍ଦନ ଓ ଦିଆସିିଲି ଇତ୍ୟାଦି ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ଉପରକୁ ଉଠିଥାନ୍ତି ।

ପବନର କ୍ଷୀପ୍ରତାକୁ ଜଗି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସାବଧାନତାର ସହିତ ମହାଦୀପ ଜଳାଇବାକୁ ହୋଇଥାଏ । ତା’ପରେ ଚନ୍ଦ୍ରଉଦିଆ ଜଳାଇ ଦଧିନଉତିକୁ ପରିକ୍ରମା କରି ଡାକ ଦିଆଯାଏ ।

ହରିବୋଲ । ବୀରଶ୍ରୀ ଗଜପତି ଗୌଡ଼େଶ୍ୱର ନବକୋଟି କର୍ଣ୍ଣାଟୋତ୍କଳ ବର୍ଗେଶ୍ୱର ଅଭିରାୟ ଭୂତଭୈରବ ଅନିକରଣେ ରାଉତରାୟ ଦୁଃସହ ଦୁଃଶାସନ ଅତୁଳବଳ ପରାକ୍ରମୀ ସଂଗ୍ରାମେ ସହସ୍ରବାହୁ କ୍ଷତ୍ରୀୟକୂଳ ଧୂମକେତୁ ବୀରାଧିବୀରବର ଶ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ଦିବ୍ୟସିଂହ ମହାରାଜାଙ୍କୁ ଶଙ୍ଖେ ପୂରାଇ ଚକ୍ର ଉହାଡ଼େ ରଖିଥାଅ ହେ ! ମହାପ୍ରଭୁ । ସଂସାର ସୁଖୀ ରଖ ହେ ମହାପ୍ରଭୁ ।

(ମହାଦୀପ ଜଳାଇବା ସହିତ ଗଜପତିଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ତଥା ସଂସାରର ସୁଖ କାମନା କରି ଏହି ଡାକ ଆମ ସଂସ୍କୃତିର ‘ ସର୍ବଜନ ହିତାୟ ସର୍ବଜନ ସୁଖାୟ’ ନୀତିର ଅନନ୍ୟ ନିଦର୍ଶନ)

(✍️ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ଖୁଣ୍ଟିଆ ପ୍ରତିହାରୀ)

#ହେ_ମଣିମା❤️

#ଭଗବତକଥା🙏🚩

ଓଁ ନମୋ ଭଗବତେ ବାସୁଦେବାୟ ❣️🙏

ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ମହାଦୀପ ସେବା

ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ_ମହାଦୀପ_ସେବା