ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ନୃସିଂହ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ନୀତି :

ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ହେଉଛନ୍ତି ଅବତାରୀ। ତାଙ୍କଠାରୁ ସବୁ ଅବତାର ଆବିର୍ଭୂତ ହୋଇ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ବିବିଧ ଲୀଳାମାନ ବିସ୍ତାର କରି ପୁନଶ୍ଚ ତାଙ୍କରିଠାରେ ଲୀନ ହୋଇଥାନ୍ତି ବୋଲି ସ୍କନ୍ଦ ପୁରାଣରେ ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି।

ସେହି ସ୍ମୃତିରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଶୁକ୍ଳ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ବଡ଼ଦେଉଳରେ ଶ୍ରୀନୃସିଂହଙ୍କ ଜନ୍ମ ପାଳିତ ହେଉଛି। ବୈଶାଖ ମାସ ଶୁକ୍ଳ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତଥା ନୃସିଂହ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ନୃସିଂହ ଜନ୍ମ ନୀତି ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥାଏ। ଯାତ ଭୋଗ ସରିବା ପରେ ଠାକୁର ଚନ୍ଦନକୁ ଯାଇଥାନ୍ତି। ଏହାପରେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଧୂପ ବଢିଥାଏ। ଚନ୍ଦନରୁ ଠାକୁର ଫେରିବା ପରେ ହୋମ ପାଳିଆପଣ୍ଡା ଶ୍ରୀଅଙ୍ଗରୁ ଆଜ୍ଞାମାଳ ନେଇ ଘଣ୍ଟ, ଛତା, କାହାଳୀ ସହ ସିଂହଦ୍ୱାର ଓ ଦୋଳମଣ୍ଡପ ସାହି ଦେଇ ଚକ୍ରନାରାୟରଣ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଆନ୍ତି।

ସେଠାରେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାଳ ଚକ୍ରନାରାୟଣଙ୍କୁ ଲାଗି କରାଯାଇଥାଏ। ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମଇଲମ ହୋଇ ଆଳତି ବଢେ। ପରେ ତିନିବାଡ଼ରେ ଠାକୁରଙ୍କ ପଞ୍ଚାମୃତ ମହାସ୍ନାନ ହୁଏ । ସର୍ବାଙ୍ଗ ବଢିବା ପରେ ଠାକୁର ନୂଆ ଲୁଗା ଲାଗିହୋଇ ୬ମୂର୍ତ୍ତି ଅଳଙ୍କାର ଲାଗି ହୋଇଥାଏ। ପାଣି ପଡ଼ି ସନ୍ଧ୍ୟା ଧୂପ ନୀତି ବଢିବା ପରେ ମହାଜନ ସେବକ ମୁକ୍ତିମଣ୍ଡପ ଉପରକୁ ନୃସିଂହଙ୍କୁ ଖଟୁଲିରେ ବିଜେ କରାଇଥାନ୍ତି। ନୃସିଂହ ମନ୍ଦିର ଭିତରେ ପତି ମହାପାତ୍ର ଏବଂ ମଣ୍ଡପ ଉପରେ ବିଜେ ନୃସିଂହଙ୍କ ପାଖରେ ପଣ୍ଡା ମହାସ୍ନାନ ପୂଜା କରିଥାନ୍ତି।

ଏହାପରେ ଉଭୟଙ୍କ ପାଖରେ ଶୀତଳ ଭୋଗ ପଞ୍ଚ ଉପଚାରରେ ପୂଜା ବଢି ବନ୍ଦାପନା ହୋଇଥାଏ। ମହାଜନେ ନୃସିଂହଙ୍କୁ ହାତରେ ବିଜେ କରାଇ ଆଣି ଝୁଲଣ ମଣ୍ଡପ ତଳେ ଥିବା ବିମାନରେ ବିଜେ କରାଇଥାନ୍ତି । ବିମାନବଡ଼ୁମାନେ ନୃସିଂହଙ୍କୁ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ବଲ୍ଲଭକୁ ବିଜେ କରାନ୍ତି । ସେଠାରେ ଭୋଗ ବନ୍ଦାପନା ସରିବା ପରେ ଠାକୁର ବାହୁଡ଼ା ବିଜେ କରିଥାନ୍ତି। ନୃସିଂହ ବିଜେ କରିବା ପରେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଲଟ ଲାଗିହୋଇ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନୀତି ବଢିଥାଏ।

ଓଁ ଡଂ ଡଂ ଦାରୁ ଦଣ୍ଡମ୍ ରଟବି ରଟ ରଟ ବ୍ରହ୍ମଦଣ୍ଡଂ ପ୍ରଦଣ୍ଡଂ।

ଡିମ୍ପି ଡିମ୍ପି ଡିଡିମ୍ପି ଡହସିକ ଡହସା ଝଙ୍କ ଝଙ୍କାର ଘୋରଂ।

ତୁଲ୍ୟଂ ତୁଲ୍ୟଂ ତତୁଲ୍ୟଂ ଦଶ ନଖ ନଖକଂ ଶଙ୍କ ଶଙ୍କାକ୍ଷ କାକ୍ଷଂ।

ଶଙ୍କାକ୍ଷଂ ବାଦ୍ୟନାଦଂ ରହ ରହ ରୁରୁହ ପାତୁମାଂ ନାରସିଂହଂ

ଶ୍ରୀ ଷୋଡଶ ବାହୁ ଶ୍ରୀନୃସିଂହାଷ୍ଟକଂ

ଭୋଖଂଡଂ ଵାରଣାଂଡଂ ପରଵରଵିରଟଂ ଡଂପଡଂପୋରୁଡଂପଂ

ଡିଂଡିଂଡିଂଡିଂ ଡିଡିଂବଂ ଦହମପିଵହମୈର୍ଝୁଂପଝୁଂପୈଶ୍ଚ ଝୁଂପୈଃ ।

ତୁଲ୍ୟାସ୍ତୁଲ୍ୟାସ୍ତୁ ତୁଲ୍ୟାଃ ଧୁମଧୁମଧୁମକୈଃ କୁଂକୁମାଂକୈଃ କୁମାଂକୈଃ

ଏତତ୍ତେ ପୂର୍ଣୟୁକ୍ତଂ ଅହରହକରହଃ ପାତୁ ମାଂ ନାରସିଂହଃ ॥ ୧॥

ଭୂଭୃଦ୍ଭୂଭୃଧ୍ଭୁଜଂଗଂ ପ୍ରଲୟରଵରଵଂ ପ୍ରଜ୍ଵଲଦ୍ଜ୍ଵାଲମାଲଂ

ଖର୍ଜର୍ଜଂ ଖର୍ଜଦୁର୍ଜଂ ଖଖଚଖଚଖଚିତ୍ଖର୍ଜଦୁର୍ଜର୍ଜୟଂତମ୍ ।

ଭୂଭାଗଂ ଭୋଗଭୋଗଂ ଗଗଗଗଗଗନଂ ଗର୍ଦମୃତ୍ୟୂଗ୍ରଗଂଡଂ

ସ୍ଵଚ୍ଚଂ ପୁଚ୍ଚଂ ସ୍ଵଗଚ୍ଚଂ ସ୍ଵଜନଜନନୁତଃ ପାତୁ ମାଂ ନାରସିଂହଃ ॥ ୨॥

ଏନାଗ୍ରଂ ଗର୍ଜମାନଂ ଲଘୁଲଘୁମକରୋ ବାଲଚଂଦ୍ରାର୍କଦଂଷ୍ଟ୍ରୋ

ହେମାଂଭୋଜଂ ସରୋଜଂ ଜଟଜଟଜଟିଲୋ ଜାଡ୍ୟମାନସ୍ତୁଭୀତିଃ ।

ଦଂତାନାଂ ବାଧମାନଂ ଖଗଟଖଗଟଵୋ ଭୋଜଜାନୁଃ ସୁରେଂଦ୍ରୋ

ନିଷ୍କୃତ୍ୟୂହଂ ସ ରାଜା ଗହଗହଗହତଃ ପାତୁ ମାଂ ନାରସିଂହଃ ॥ ୩॥

ଶଂଖଂ ଚକ୍ରଂ ଚ ଚାପଂ ପରଶୁମଶମିଷଂ ଶୂଲପାଶାଂକୁଶାସ୍ତ୍ରଂ

ବିଭ୍ରଂତଂ ଵଜ୍ରଖେଟଂ ହଲମୁସଲଗଦାକୁଂତମତ୍ୟୁଗ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ରମ୍ ।

ଜ୍ଵାଲାକେଶଂ ତ୍ରିନେତ୍ରଂ ଜ୍ଵଲଦନଲନିଭଂ ହାରକେୟୂରଭୂଷଂ

ଵଂଦେ ପ୍ରତ୍ୟେକରୂପଂ ପରପଦନିଵସଃ ପାତୁ ମାଂ ନାରସିଂହଃ ॥ ୪॥

ପାଦଦ୍ଵଂଦ୍ଵଂ ଧରିତ୍ରୀକଟିଵିପୁଲତରୋ ମେରୁମଧ୍ୟୂଢ୍ଵମୂରୁଂ

ନାଭିବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡସିଂଧୁଃ ହୃଦୟମପି ଭଵୋ ଭୂତଵିଦ୍ଵତ୍ସମେତଃ ।

ଦୁଶ୍ଚକ୍ରାଂକଂ ସ୍ଵବାହୁଂ କୁଲିଶନଖମୁଖଂ ଚଂଦ୍ରସୂର୍ୟାଗ୍ନିନେତ୍ରଂ

ଵକ୍ତ୍ରଂ ଵହ୍ନି ସୁଵିଦ୍ୟୁତ୍ସୁରଗଣଵିଜୟଃ ପାତୁ ମାଂ ନାରସିଂହଃ ॥ ୫॥

ନାସାଗ୍ରଂ ପୀନଗଂଡଂ ପରବଲମଥନଂ ବଦ୍ଧକେୟୂରହାରଂ

ରୌଦ୍ରଂ ଦଂଷ୍ଟ୍ରାକରାଲଂ ଅମିତଗୁଣଗଣଂ କୋଟିସୂର୍ୟାଗ୍ନିନେତ୍ରମ୍ ।

ଗାଂଭୀର୍ୟଂ ପିଂଗଲାକ୍ଷଂ ଭ୍ରୁକୁଟିତଵିମୁଖଂ ଷୋଡଶାଧାର୍ଧବାହୁଂ

ଵଂଦେ ଭୀମା ହାସଂ ତ୍ରିଭୁଵନଵିଜୟଃ ପାତୁ ମାଂ ନାରସିଂହଃ ॥ ୬॥

କେ କେ ନୃସିଂହାଷ୍ଟକେ ନରଵରସଦୃଶଂ ଦେଵଭୀତ୍ଵଂ ଗୃହୀତ୍ଵା

ଦେଵଂଦ୍ୟୋ ଵିପ୍ରଦଂଦଂ ପ୍ରତିଵଚନପୟାୟାମ୍ୟନପ୍ରତ୍ୟନୈଷୀଃ ।

ଶାପଂ ଚାପଂ ଖଂଗଂ ପ୍ରହସିତଵଦନଂ ଚକ୍ରଚକ୍ରୀଚକେନ

ଓମିତ୍ୟେ ଦୈତ୍ୟେନାଦଂ ପ୍ରକଚଵିଵିଦୁଷାଂ ପାତୁ ମାଂ ନାରସିଂହଃ ॥ ୭॥

ଝୁଂ ଝୁଂ ଝୁଂ ଝୁଂ ଝୁଂକାରଂ ଝୁଷ ଝୁଷ ଝୁଷିତଂ ଜାନୁଦେଶଂ ଝୁକାରଂ

ହୁଂ ହୁଂ ହୁଂ ହୁଂ ହୁକାରଂ ହରିତକହହସା ୟଂଦିଶେ ଵଂ ଵକାରମ୍ ।

ଵଂ ଵଂ ଵଂ ଵଂ ଵକାରଂ ଵଦନଦଲିତତଂ ଵାମପକ୍ଷଂ ସୁପକ୍ଷଂ

ଲଂ ଲଂ ଲଂ ଲଂ ଲକାରଂ ଲଘୁଵଣଵିଜୟଃ ପାତୁ ମାଂ ନାରସିଂହଃ ॥ ୮॥

ଭୂତପ୍ରେତପିଶାଚୟକ୍ଷଗଣଶଃ ଦେଶାଂତରୋଚ୍ଚାଟନା-

ଚୋରଵ୍ୟାଧିମହାଜ୍ଵରଂ ଭୟହରଂ ଶତ୍ରୁକ୍ଷୟଂ ନିଶ୍ଚୟମ୍ ।

ସଂଧ୍ୟାକାଲଜପଂତମଷ୍ଟକମିଦଂ ସଦ୍ଭକ୍ତିପୂର୍ଵାଦିଭିଃ

ପ୍ରହ୍ଲାଦେଵ ଵରୋ ଵରସ୍ତୁ ଜୟିତା ସତ୍ପୂଜିତାଂ ଭୂତୟେ ॥ ୯॥

॥ ଇତି ଶ୍ରୀ ଵିଜୟୀଂଦ୍ର ୟତିକୃତଂ ଶ୍ରୀ ଷୋଡଶ ବାହୁ ଶ୍ରୀନୃସିଂହାଷ୍ଟକମ୍ ॥

ॐ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନୃସିଂହାୟ ନମଃ

ନମୋ ନୃସିଂହ ଦେବାୟ

ହିରଣ୍ୟ କଶ୍ୟପୁଂ ରିପୁଃ

ସର୍ବଭୟ ବିନାଶାୟଂ

ନରସିଂହ ନମୋସ୍ତୁତେ ।।

ଭକ୍ତ ଶିଶୁ ପ୍ରହଲ୍ଲାଦଂ

ସାଗରେଞ୍ଚ ଦାବା ନଳେ

ରକ୍ଷଂ ଇନ୍ଦ୍ର ପଦଂ ଦେୟଂ

ନରସିଂହ ନମୋସ୍ତୁତେ ।।

ସ୍ତମ୍ବୁ ପ୍ରକାଶିତ ଦେବଃ

ଭକ୍ତ ହିତେ ନାରାୟଣ

ମହାକାୟ ବିଶ୍ବ ମୂର୍ତ୍ତି

ନରସିଂହ ନମୋସ୍ତୁତେ ।।

ହିରଣ୍ୟ କାଶ୍ୟପୁଂ କାୟାଂ

ନଖଂ ଦନ୍ତେ ବିଦାରଣଂ

ଅଯୋନି ସମ୍ବୁତ ଦବଂ

ନରସିଂହ ନମୋସ୍ତୁତେ ।।

ହରିମୁଖଂ ମହାଜ୍ୟୋତି

ତେଜରାଶି ଭୟକରଂ

ଅଭୂତଂ ପୁରପଂ ଦେବଂ

ନରସିଂହ ନମୋସ୍ତୁତେ ।।

ତବାଭୂତଂ ରୁପଂଦୃଷ୍ଟା

ଭୟେ କମ୍ପେଂ ସୁନାଶିରିଂ

ଭୟେଞ୍ଚ ଦେବତାଂ ସର୍ବେ

ନରସିଂହ ନମୋସ୍ତୁତେ ।।

ଯୋଗିନାଂ ଯୋଗ ଭଗ୍ନାଞ୍ଚ

ଭୟେ କମ୍ପିତ ମେଦିନୀଃ

ସର୍ବ ଲୋକଂ ଭୟେଂ କୃତ୍ବୋଃ

ନରସିଂହ ନମୋସ୍ତୁତେ ।।

ମମଃ ଦୁଃଖ ହରଂ ଦେବଂ

ଦୟାଳୁ ଦିନଃ ନାୟକ

ସର୍ବ ଭୟ ହରଂ ସ୍ବାମୀଂ

ନରସିଂହ ନମୋସ୍ତୁତେ ।।

ॐ ଶ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀନୃସିଂହାୟ ନମଃ

॥ ନୃସିଂହକଵଚଂ ବ୍ରହ୍ମସଂହିତାୟାମ୍ ॥

ନାରଦ ଉଵାଚ

ଇନ୍ଦ୍ରାଦିଦେଵ ଵୃନ୍ଦେଶ ତାତେଶ୍ଵର ଜଗତ୍ପତେ ।

ମହାଵିଷ୍ଣୋର୍ନୃସିଂହସ୍ୟ କଵଚଂ ବ୍ରୁହି ମେ ପ୍ରଭୋ

ୟସ୍ୟ ପ୍ରପଠନାଦ୍ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟଵିଜୟୀ ଭଵେତ୍ ॥ ୧॥

ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ

ଶୃଣୁ ନାରଦ ଵକ୍ଷ୍ୟାମି ପୁତ୍ରଶ୍ରେଷ୍ଠ ତପୋଘନ(ତପୋଧନ) ।

କଵଚଂ ନରସିଂହସ୍ୟ ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟଵିଜୟାଭିଧମ୍ ॥ ୨॥

ୟସ୍ୟ ପ୍ରପଠନାଦ୍ ଵାଗ୍ମୀ ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟଵିଜୟୀ ଭଵେତ୍ ।

ସ୍ରଷ୍ଠାଽହଂ ଜଗତାଂ ଵତ୍ସ ପଠନାଦ୍ଧାରଣାଦ୍ ୟତଃ ॥ ୩॥

ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଜଗତ୍ତ୍ରୟମ୍ ପାତି ସଂହର୍ତା ଚ ମହେଶ୍ଵରଃ ।

ପଠନାଦ୍ଧାରଣାଦ୍ଦେଵା ବଭୁଵୁଶ୍ଚ ଦିଗୀଶ୍ଵରାଃ ॥ ୪॥

ବ୍ରହ୍ମ ମନ୍ତ୍ରମୟଂ ଵକ୍ଷ୍ୟେ ଭୂତାଦିଵିନିଵାରକମ୍ ।

ୟସ୍ୟ ପ୍ରସାଦାଦ୍ଦୁର୍ଵାସାସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟଵିଜୟୀ ମୁନିଃ ।

ପଠନାଦ୍ ଧାରଣାଦ୍ ୟସ୍ୟ ଶାସ୍ତା ଚ କ୍ରୋଧଭୈରଵଃ ॥ ୫॥

ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟଵିଜୟସ୍ୟାସ୍ୟ କଵଚସ୍ୟ ପ୍ରଜାପତିଃ ।

ଋଷିଶ୍ଛନ୍ଦଶ୍ଚ ଗାୟତ୍ରୀ ନୃସିଂହ ଦେଵତା ଵିଭୁଃ ।

ଚତୁର୍ଵର୍ଗେ ଚ ଶାନ୍ତୌ ଚ ଵିନିୟୋଗଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତଃ ॥ ୬॥

କ୍ଷ୍ରୌଂ ବିଜଂ ମେ ଶିରଃ ପାତୁ ଚନ୍ଦ୍ରଵର୍ଣୋ ମହାମନୁଃ ।

ଉଗ୍ରଵୀରଂ ମହାଵିଷ୍ଣୁଂ ଜ୍ଵଲନ୍ତଃ ସର୍ଵତୋମୁଖମ୍ ।

ନୃସିଂହଂ ଭୀଷଣଂ ଭଦ୍ରଂ ମୃତ୍ୟୋର୍ମୃତ୍ୟୁଂ ନମାମ୍ୟହମ୍ ॥ ୭॥

ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶାଦକ୍ଷରୋ ମନ୍ତ୍ରଃ ମନ୍ତ୍ରରାଜଃ ସୁରଦ୍ରୁମଃ ।

କଣ୍ଠଂ ପାତୁ ଧ୍ରୁଵମ୍ କ୍ଷ୍ରୌଂ ହୃଦ୍ଭଗଵତେ ଚକ୍ଷୁଷୀ ମମ ॥ ୮॥

ନରସିଂହାୟ ଚ ଜ୍ଵାଲାମାଲିନେ ପାତୁ ମସ୍ତକମ୍ ।

ଦୀପ୍ତଦଂଷ୍ଟ୍ରାୟ ଚ ତଥାଗ୍ନିନେତ୍ରାୟ ଚ ନାସିକାମ୍ ॥ ୯॥

ସର୍ଵରକ୍ଷୋଘ୍ନାୟ ଦେଵାୟ ସର୍ଵଭୂତଵିନାଶାୟ ଚ ।

ସର୍ଵଜ୍ଵରଵିନାଶାୟ ଦହ ଦହ ପଚ ଦ୍ଵୟମ୍ ॥ ୧୦॥

ରକ୍ଷ ରକ୍ଷ ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରମ୍ ସ୍ଵାହା ପାତୁ ମୁଖଂ ମମ ।

ତାରାଦି ରାମଚନ୍ଦ୍ରାୟ ନମଃ ପାୟାଦ୍ଗୂହ୍ୟଂ ମମ ॥ ୧୧॥

କ୍ଲୀଂ ପାୟାତ୍ପାଣିୟୁଗ୍ମଂଶ୍ଚ ତକ୍ରମ୍ ନମଃ ପଦମ୍ ତତଃ ।

ନରାୟଣାଽପ୍ରସଵମ୍ ଚ ଆଂ ହ୍ରୀଂ କ୍ରୌଂ କ୍ଷ୍ରୌଂ ଚଂ ହୁଂ ଫଟ୍ ॥ ୧୨॥

ଷଡକ୍ଷରଃ କଟିଂ ପାତୁ ଓଂ ନମୋ ଭଗଵତେ ପଦମ୍ ।

ଵାସୁଦେଵାୟ ଚ ପୃଷ୍ଠଂ କ୍ଲୀଂ କୃଷ୍ଣାୟ ଉରୁଦ୍ଵୟମ୍ ॥ ୧୩॥

କ୍ଲୀଂ କୃଷ୍ଣାୟ ସଦା ପାତୁ ଜାନୁନୀ ଚ ମନୂତ୍ତମଃ ।

କ୍ଲୀଂ ଗ୍ଲୌଂ କ୍ଲୀଂ ଶ୍ୟାମଲାଙ୍ଗାୟ ନମଃ ପାୟାତ୍ପଦଦ୍ଵୟମ୍ ॥ ୧୪॥

କ୍ଷ୍ରୌଂ ନରସିଂହାୟ କ୍ଷ୍ରୌଂଶ୍ଚ ସର୍ଵାଙ୍ଗଂ ମେ ସଦାଽଵତୁ ॥ ୧୫॥

ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵତ୍ସ ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରୌଘ ଵିଗ୍ରହମ୍ ।

ତଵସ୍ନେହାନ୍ମୟା ଖ୍ୟାତଂ ପ୍ରଵକ୍ତଵ୍ୟଂ ନ କସ୍ୟଚିତ୍ ॥ ୧୬॥

ଗୁରୁପୂଜା ଵିଧାୟାଥ ଗୃହଣୀୟାତ୍ କଵଚଂ ତତଃ ।

ସର୍ଵପୁଣ୍ୟୟୁତୋ ଭୂତ୍ଵା ସର୍ଵସିଦ୍ଧିୟୁତୋ ଭଵେତ୍ ॥ ୧୭॥

ଶତମଷ୍ଟୋତ୍ତରଂ ଚୈଵ ପୁରଶ୍ଚର୍ୟାଵିଧି ସ୍ମୃତଃ ।

ହଵନାଦୀନ୍ ଦଶାଂଶେନ କୃତ୍ଵା ସାଧକସତ୍ତମଃ ॥ ୧୮॥

ତତସ୍ତୁ ସିଦ୍ଧ କଵଚଃ ପୁଣ୍ୟାତ୍ମା ମଦନୋପମଃ ।

ସ୍ପର୍ଦ୍ଧାମୁଦ୍ଧୟ ଭଵନେ ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଵାଣୀ ଵସେତ୍ ତତଃ ॥ ୧୯॥

ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଲ୍ୟାଷ୍ଟକମ୍ ଦତ୍ଵାମୂଲେ ନୈଵ ପଠେତ୍ ସକୃତ୍ ।

ଅପି ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣାମ୍ ପୂଜାୟାଃ ଫଲମାପ୍ନୁୟାତ୍ ॥ ୨୦॥

ଭୂର୍ଜେ ଵିଲିଖ୍ୟ ଗୁଟିକାମ୍ ସ୍ଵର୍ଣସ୍ଥାମ୍ ଧାରୟେତ୍ ୟଦି ।

କଣ୍ଠେ ଵା ଦକ୍ଷିଣେ ବାହୌ ନରସିଂହୋ ଭଵେତ୍ ସ୍ଵୟମ୍ ॥ ୨୧॥

ୟୋଷିଦ୍ଵାମଭୁଜେ ଚୈଵ ପୁରୁଷୋ ଦକ୍ଷିଣେ କରେ ।

ଵିଭୃୟାତ୍ କଵଚଂ ପୁଣ୍ୟମ୍ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିୟୁତୋ ଭଵେତ୍ ॥ ୨୨॥

କାକବନ୍ଧ୍ୟା ଚ ୟା ନାରୀ ମୃତଵତ୍ସା ଚ ୟା ଭଵେତ୍ ।

ଜନ୍ମବନ୍ଧ୍ୟା ନଷ୍ଟପୁତ୍ରା ବହୁପୁତ୍ରଵତୀ ଭଵେତ୍ ॥ ୨୩॥

କଵଚସ୍ୟ ପ୍ରସାଦେନ ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତୋ ଭଵେନ୍ନରଃ ।

ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟ କ୍ଷୋଭୟତ୍ୟେଵ ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟଂ ଵିଜୟୀ ଭଵେତ୍ ॥ ୨୪॥

ଭୂତପ୍ରେତପିଶାଚାଶ୍ଚ ରାକ୍ଷସା ଦାନଵଶ୍ଚ ୟେ ।

ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରପଲାୟନ୍ତେ ଦେଶାଦ୍ଦେଶାନ୍ତରଂ ଧ୍ରୁଵମ୍ ॥ ୨୫॥

ୟସ୍ମିନ୍ ଗେହେ ଚ କଵଚଂ ଗ୍ରାମେ ଵା ୟଦି ତିଷ୍ଠତି ।

ତଂ ଦେଶନ୍ତୁ ପରିତ୍ୟଜ ପ୍ରୟାନ୍ତି ଚାତି ଦୂରତଃ ॥ ୨୬॥

॥ ଇତିଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମସଂହିତାୟାଂ ସପ୍ତଦଶାଧ୍ୟାୟେ ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟଵିଜୟଂ ନାମ

ଶ୍ରୀଶ୍ରୀନୃସିଂହକଵଚଂ ସମ୍ପୂର୍ଣମ୍ ॥

[ ନୃସିଂହକଵଚଂ ବ୍ରହ୍ମସଂହିତାୟାମ୍ ॥

ନାରଦ ଉଵାଚ

ଇନ୍ଦ୍ରାଦିଦେଵ ଵୃନ୍ଦେଶ ତାତେଶ୍ଵର ଜଗତ୍ପତେ ।

ମହାଵିଷ୍ଣୋର୍ନୃସିଂହସ୍ୟ କଵଚଂ ବ୍ରୁହି ମେ ପ୍ରଭୋ

ୟସ୍ୟ ପ୍ରପଠନାଦ୍ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟଵିଜୟୀ ଭଵେତ୍ ॥ ୧॥

ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ

ଶୃଣୁ ନାରଦ ଵକ୍ଷ୍ୟାମି ପୁତ୍ରଶ୍ରେଷ୍ଠ ତପୋଘନ(ତପୋଧନ) ।

କଵଚଂ ନରସିଂହସ୍ୟ ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟଵିଜୟାଭିଧମ୍ ॥ ୨॥

ୟସ୍ୟ ପ୍ରପଠନାଦ୍ ଵାଗ୍ମୀ ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟଵିଜୟୀ ଭଵେତ୍ ।

ସ୍ରଷ୍ଠାଽହଂ ଜଗତାଂ ଵତ୍ସ ପଠନାଦ୍ଧାରଣାଦ୍ ୟତଃ ॥ ୩॥

ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଜଗତ୍ତ୍ରୟମ୍ ପାତି ସଂହର୍ତା ଚ ମହେଶ୍ଵରଃ ।

ପଠନାଦ୍ଧାରଣାଦ୍ଦେଵା ବଭୁଵୁଶ୍ଚ ଦିଗୀଶ୍ଵରାଃ ॥ ୪॥

ବ୍ରହ୍ମ ମନ୍ତ୍ରମୟଂ ଵକ୍ଷ୍ୟେ ଭୂତାଦିଵିନିଵାରକମ୍ ।

ୟସ୍ୟ ପ୍ରସାଦାଦ୍ଦୁର୍ଵାସାସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟଵିଜୟୀ ମୁନିଃ ।

ପଠନାଦ୍ ଧାରଣାଦ୍ ୟସ୍ୟ ଶାସ୍ତା ଚ କ୍ରୋଧଭୈରଵଃ ॥ ୫॥

ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟଵିଜୟସ୍ୟାସ୍ୟ କଵଚସ୍ୟ ପ୍ରଜାପତିଃ ।

ଋଷିଶ୍ଛନ୍ଦଶ୍ଚ ଗାୟତ୍ରୀ ନୃସିଂହ ଦେଵତା ଵିଭୁଃ ।

ଚତୁର୍ଵର୍ଗେ ଚ ଶାନ୍ତୌ ଚ ଵିନିୟୋଗଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତଃ ॥ ୬॥

କ୍ଷ୍ରୌଂ ବିଜଂ ମେ ଶିରଃ ପାତୁ ଚନ୍ଦ୍ରଵର୍ଣୋ ମହାମନୁଃ ।

ଉଗ୍ରଵୀରଂ ମହାଵିଷ୍ଣୁଂ ଜ୍ଵଲନ୍ତଃ ସର୍ଵତୋମୁଖମ୍ ।

ନୃସିଂହଂ ଭୀଷଣଂ ଭଦ୍ରଂ ମୃତ୍ୟୋର୍ମୃତ୍ୟୁଂ ନମାମ୍ୟହମ୍ ॥ ୭॥

ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶାଦକ୍ଷରୋ ମନ୍ତ୍ରଃ ମନ୍ତ୍ରରାଜଃ ସୁରଦ୍ରୁମଃ ।

କଣ୍ଠଂ ପାତୁ ଧ୍ରୁଵମ୍ କ୍ଷ୍ରୌଂ ହୃଦ୍ଭଗଵତେ ଚକ୍ଷୁଷୀ ମମ ॥ ୮॥

ନରସିଂହାୟ ଚ ଜ୍ଵାଲାମାଲିନେ ପାତୁ ମସ୍ତକମ୍ ।

ଦୀପ୍ତଦଂଷ୍ଟ୍ରାୟ ଚ ତଥାଗ୍ନିନେତ୍ରାୟ ଚ ନାସିକାମ୍ ॥ ୯॥

ସର୍ଵରକ୍ଷୋଘ୍ନାୟ ଦେଵାୟ ସର୍ଵଭୂତଵିନାଶାୟ ଚ ।

ସର୍ଵଜ୍ଵରଵିନାଶାୟ ଦହ ଦହ ପଚ ଦ୍ଵୟମ୍ ॥ ୧୦॥

ରକ୍ଷ ରକ୍ଷ ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରମ୍ ସ୍ଵାହା ପାତୁ ମୁଖଂ ମମ ।

ତାରାଦି ରାମଚନ୍ଦ୍ରାୟ ନମଃ ପାୟାଦ୍ଗୂହ୍ୟଂ ମମ ॥ ୧୧॥

କ୍ଲୀଂ ପାୟାତ୍ପାଣିୟୁଗ୍ମଂଶ୍ଚ ତକ୍ରମ୍ ନମଃ ପଦମ୍ ତତଃ ।

ନରାୟଣାଽପ୍ରସଵମ୍ ଚ ଆଂ ହ୍ରୀଂ କ୍ରୌଂ କ୍ଷ୍ରୌଂ ଚଂ ହୁଂ ଫଟ୍ ॥ ୧୨॥

ଷଡକ୍ଷରଃ କଟିଂ ପାତୁ ଓଂ ନମୋ ଭଗଵତେ ପଦମ୍ ।

ଵାସୁଦେଵାୟ ଚ ପୃଷ୍ଠଂ କ୍ଲୀଂ କୃଷ୍ଣାୟ ଉରୁଦ୍ଵୟମ୍ ॥ ୧୩॥

କ୍ଲୀଂ କୃଷ୍ଣାୟ ସଦା ପାତୁ ଜାନୁନୀ ଚ ମନୂତ୍ତମଃ ।

କ୍ଲୀଂ ଗ୍ଲୌଂ କ୍ଲୀଂ ଶ୍ୟାମଲାଙ୍ଗାୟ ନମଃ ପାୟାତ୍ପଦଦ୍ଵୟମ୍ ॥ ୧୪॥

କ୍ଷ୍ରୌଂ ନରସିଂହାୟ କ୍ଷ୍ରୌଂଶ୍ଚ ସର୍ଵାଙ୍ଗଂ ମେ ସଦାଽଵତୁ ॥ ୧୫॥

ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵତ୍ସ ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରୌଘ ଵିଗ୍ରହମ୍ ।

ତଵସ୍ନେହାନ୍ମୟା ଖ୍ୟାତଂ ପ୍ରଵକ୍ତଵ୍ୟଂ ନ କସ୍ୟଚିତ୍ ॥ ୧୬॥

ଗୁରୁପୂଜା ଵିଧାୟାଥ ଗୃହଣୀୟାତ୍ କଵଚଂ ତତଃ ।

ସର୍ଵପୁଣ୍ୟୟୁତୋ ଭୂତ୍ଵା ସର୍ଵସିଦ୍ଧିୟୁତୋ ଭଵେତ୍ ॥ ୧୭॥

ଶତମଷ୍ଟୋତ୍ତରଂ ଚୈଵ ପୁରଶ୍ଚର୍ୟାଵିଧି ସ୍ମୃତଃ ।

ହଵନାଦୀନ୍ ଦଶାଂଶେନ କୃତ୍ଵା ସାଧକସତ୍ତମଃ ॥ ୧୮॥

ତତସ୍ତୁ ସିଦ୍ଧ କଵଚଃ ପୁଣ୍ୟାତ୍ମା ମଦନୋପମଃ ।

ସ୍ପର୍ଦ୍ଧାମୁଦ୍ଧୟ ଭଵନେ ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଵାଣୀ ଵସେତ୍ ତତଃ ॥ ୧୯॥

ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଲ୍ୟାଷ୍ଟକମ୍ ଦତ୍ଵାମୂଲେ ନୈଵ ପଠେତ୍ ସକୃତ୍ ।

ଅପି ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣାମ୍ ପୂଜାୟାଃ ଫଲମାପ୍ନୁୟାତ୍ ॥ ୨୦॥

ଭୂର୍ଜେ ଵିଲିଖ୍ୟ ଗୁଟିକାମ୍ ସ୍ଵର୍ଣସ୍ଥାମ୍ ଧାରୟେତ୍ ୟଦି ।

କଣ୍ଠେ ଵା ଦକ୍ଷିଣେ ବାହୌ ନରସିଂହୋ ଭଵେତ୍ ସ୍ଵୟମ୍ ॥ ୨୧॥

ୟୋଷିଦ୍ଵାମଭୁଜେ ଚୈଵ ପୁରୁଷୋ ଦକ୍ଷିଣେ କରେ ।

ଵିଭୃୟାତ୍ କଵଚଂ ପୁଣ୍ୟମ୍ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିୟୁତୋ ଭଵେତ୍ ॥ ୨୨॥

କାକବନ୍ଧ୍ୟା ଚ ୟା ନାରୀ ମୃତଵତ୍ସା ଚ ୟା ଭଵେତ୍ ।

ଜନ୍ମବନ୍ଧ୍ୟା ନଷ୍ଟପୁତ୍ରା ବହୁପୁତ୍ରଵତୀ ଭଵେତ୍ ॥ ୨୩॥

କଵଚସ୍ୟ ପ୍ରସାଦେନ ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତୋ ଭଵେନ୍ନରଃ ।

ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟ କ୍ଷୋଭୟତ୍ୟେଵ ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟଂ ଵିଜୟୀ ଭଵେତ୍ ॥ ୨୪॥

ଭୂତପ୍ରେତପିଶାଚାଶ୍ଚ ରାକ୍ଷସା ଦାନଵଶ୍ଚ ୟେ ।

ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରପଲାୟନ୍ତେ ଦେଶାଦ୍ଦେଶାନ୍ତରଂ ଧ୍ରୁଵମ୍ ॥ ୨୫॥

ୟସ୍ମିନ୍ ଗେହେ ଚ କଵଚଂ ଗ୍ରାମେ ଵା ୟଦି ତିଷ୍ଠତି ।

ତଂ ଦେଶନ୍ତୁ ପରିତ୍ୟଜ ପ୍ରୟାନ୍ତି ଚାତି ଦୂରତଃ ॥ ୨୬॥

॥ ଇତିଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମସଂହିତାୟାଂ ସପ୍ତଦଶାଧ୍ୟାୟେ ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟଵିଜୟଂ ନାମ

ଶ୍ରୀଶ୍ରୀନୃସିଂହକଵଚଂ ସମ୍ପୂର୍ଣମ୍ ॥

🙏☘️🍁 *ନୃସିଂହ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ* ☘️🍁🙏

ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ ଉପବାସ ବିଧି ଭଳି ନୃସିଂହ ଜୟନ୍ତୀ ପାଳନ କରାଯାଏ । ନୃସିଂହ ଜୟନ୍ତୀର ଦିନକ ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରତଧାରୀମାନେ ଦିନରେ ମାତ୍ର ଥରେ ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି । ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଶସ୍ୟ ସେବନକୁ ଏହି ବ୍ରତରେ ବାରଣ କରାଯାଇଛି । ନୃସିଂହ ଜୟନ୍ତୀରେ ଭକ୍ତମାନେ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ସଂକଳ୍ପ କରନ୍ତି ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ପୂର୍ବରୁ ବିଧିବିଧାନ ଅନୁସାରେ ଶ୍ରୀନୃସିଂହଙ୍କଠାରେ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କରନ୍ତି । ବିଶ୍ୱାସ ରହିଛି, ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀନୃସିଂହ ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ସମୟରେ ଦର୍ଶନ ଦେଇଥିଲେ । ରାତିରେ ଉଜାଗର ରହି ସକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂଜା କରିବାର ବିଧି ରହିଛି। ଜୟନ୍ତୀ ପରଦିନ ଅର୍ଥାତ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥି ସମାପ୍ତ ହେବା ପରେ (ବିସର୍ଜନ ପୂଜା ପରେ) ଉପବାସ ଭଙ୍ଗ କରିବା ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦିଆଯାଏ ।

ନୃସିଂହ ପୁରାଣରେ ନୃସିଂହ ବ୍ରତ ଓ ପୂଜାର ଫଳକଥା ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି । ଏଥିରେ ପ୍ରହ୍ଲାଦର ଭକ୍ତି ବିଷୟରେ ନୃସିଂହ କହିଛନ୍ତି – ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅବନ୍ତୀ ନଗରରେ ବାସକରୁଥିବା ବସୁ ଶର୍ମାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲେ ପ୍ରହ୍ଲାଦ । ବିଦ୍ୟାଧ୍ୟୟନ ଛାଡି ସେ ସୁରାପାନ ଓ ଗଣିକାଳୟ ଗମନ ଆଦି କୁକର୍ମରେ ଲିପ୍ତ ରହିଥିଲେ । ଏକଦା ଗଣିକା ସହ କଳହ କରି ସେ ସେହିଦିନ ଉପବାସ ଓ ରାତି ଉଜାଗର ରହିଲେ । ଉକ୍ତ ଗଣିକା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସହ ଉଜାଗର ରହିଲା । ଭାଗ୍ୟକୁ ସେଦିନ ଥିଲା ବୈଶାଖ ଶୁକ୍ଳ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ । ଅଜ୍ଞାତରେ ହେଲେ ବି ସେଦୁହେଁ ଉପବାସ ରହି ସେଦିନ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିଥିବାରୁ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତହେଲେ । ପୁଣ୍ୟ ଅର୍ଜନ କରିଥିବାରୁ ଉକ୍ତ ଗଣିକା ବ୍ରତ ଫଳରୁ ଅପ୍‌ସରା ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଫେରିଗଲା ଏବଂ ଭକ୍ତ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ରାଜା ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ରୂପେ ଜନ୍ମ ହୋଇ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପରମ ଭକ୍ତ ହେଲେ । ନୃସିଂହ ବ୍ରତ କଲେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଧନ, ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ-ସନ୍ତାନ ସୁଖ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ ବୋଲି ପୁରାଣରେ ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି । ଉକ୍ତଦିବସରେ ପୁରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିରରେ ନୃସିଂହ ଜନ୍ମୋତ୍ସୋବ ପାଳନ କରାଯାଏ ।

🔥#ଶ୍ରୀନୃସିଂହ_ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ_ବ୍ରତ_କଥା 🔥

ନମୋନମୋ ନାରୟଣ ନମୋ ନରସିଂହ ।

ଅବତାରୀ ଧାରୀ ପ୍ରଭୁ ଦୈତାରୀ ନୃସିଂହ।।

ନିରାକାର ନିର୍ବିକାର ଜଗତ ଜୀବନ ।

ଭକ୍ତଜନ ପ୍ରାଣବନ୍ଧୁ ରମା ପ୍ରାଣଧନ।।

ଭୟଙ୍କର ରୂପ ତୁମ୍ଭ ବିକଟ ଦର୍ଶନ ।

ନରଦେହ ସିଂହ ମୁଖ ପ୍ରଭୁ ଭଗବାନ।।

ଦିଗନ୍ତ ବିସ୍ତାରି ତବ ଅଛି କିର୍ତ୍ତିରାଜି ।

ନରରୂପୀ ନାରାୟଣ ଆପଦ ବିଧ୍ୱଂସି।।

ଦିନେ କୈଳାସ ଭୂବନେ ଦେବୀ ନାରାୟଣୀ ।

ପଚାରନ୍ତି ମହେଶଙ୍କୁ ନୃସିଂହ କାହାଣୀ।।

ଭୋ ପ୍ରାଣନାହା ଜଗତ ଜୀବନ ଶଙ୍କର ।

କୁହ କି ନିମନ୍ତେ ହରି ନୃସିଂହ ଅବତାର।।

ଧାରଣ କରିଣ ଲୀଳା କିମ୍ପାଇ ରଚିଲେ ।

ଅସତ୍ୟ ଲାଗିଣ ସତ୍ୟ କିପରି ସ୍ଥାପିଲେ।।

ଗିରିଜାର ବାକ୍ୟେ ତୋଷ ହୋଇ ଉମାକାନ୍ତ ।

କହୁଛନ୍ତି ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ନୃସିଂହ ବୃତ୍ତାନ୍ତ।।

ସନକାଦି ଚାରି ଭ୍ରାତ ହରି ଦରଶନେ ।

ବଇକୁଣ୍ଠ ନିବାସକୁ ଗଲେ ଏକ ଦିନେ।।

ବାଳକ ରୂପ ତାଙ୍କର ନିଷ୍ପାପ ହୃଦୟ ।

ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀ ପଣ୍ଡିତ ଉଲଗ୍ନ ତାଙ୍କ କାୟ।।

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସିଂହ ଦ୍ଵାରରେ ମିଳି ମୁନିଗଣ ।

ଦେଖିଲେ ହରି ଦୁଆରେ ଦ୍ୱାରୀ ଦୁଇଜଣ।।

ଜୟ ବିଜୟ ଭ୍ରାତ ଦ୍ଵାର ଉହାଡିଲେ ।

ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କର ପଥରୋଧ କଲେ।।

ଯିବାକୁ ଉଦ୍ୟାତ ହୁଅନ୍ତେ ତପିବର ।

ଦ୍ୱାରୀମାନେ ଉପହାସ କଲେ ତାହାଙ୍କର।।

ଏହା ଦେଖି ମୁନିମାନେ ହେଲେ କ୍ରୋଧାନ୍ବିତ ।

ପୁରାଣ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ପୁରାଣ।

ବୋଇଲେ ଯେ ଅପକର୍ମ କରୁଛ ନିୟତ ।।

ହରି ଭକ୍ତ ସର୍ବସମ ଦେଖେ ଜଗତରେ ।

ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ହୀନ ମଣୁଛ ଥାଇ ବିଷ୍ଣୁ ଦ୍ଵାରେ ।।

ତେଣୁ ତୁମ୍ଭେ ପୃଥିବୀରେ ଅସୁର ଯେ ହୁଅ।

ଧରଣୀ ପୃଷ୍ଠରେ ଅପକର୍ମ କରୁଥାଅ ।।

ଏହି ଅଭିଶାପ ପାଇଣ ଦୁଇ ଭ୍ରାତ ।

ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି ତ୍ରାହି ରମାନାଥ ।।

ଏହା ଦେଖି ଦୀନବନ୍ଧୁ ବିଜେ କରି ଗଲେ ।

ଭୂବନର ସିଂହଦ୍ୱାରେ ଆସିଉଭା ହେଲେ ।।

ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣି ସମସ୍ତ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ।

ସହାସ ବନ୍ଦନରେ ଭାଷନ୍ତି ରମାକନ୍ତ ।।

ଋଷିଙ୍କ ବଚନ କେବେ ଅନ୍ୟଥା ନୋହିବ ।

ଆପଣାର କଲା କର୍ମ ଆପେ ତ ଭଞ୍ଜିବ ।।

ଆଜିଠୁ ମର୍ତ୍ତ୍ୟକୁ ଚଳ ଆହେ ଦ୍ଵାରୀଗଣ ।

ଅସୁର କୁଳରେ ତୁମ୍ଭେ ହୋଇବ ଜନମ ।।

ତିନି ଜନ୍ମ ଅସୁର ଗୃହରେ ହେବ ଜାତ ।

ମୋହର ହସ୍ତରେ ତୁମ୍ଭେ ହୋଇବ ନିହତ ।।

ତିନି ଜନ୍ମ ପରେ ତୁମ୍ଭେ ବୈକୁଣ୍ଠ ଆସିବ ।

ମୋହର ପୁରରେ ରହି ଦ୍ଵାର ସମ୍ଭାଳିବ ।।

ଏମନ୍ତ ସମ୍ବାଦ ପରେ ଦୁଇ ଭାଇ ଗଲେ ।

ଦୈତ୍ୟମାତା ଦିତିର ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶିଲେ ।।

ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ପ୍ରଥମରେ ଜନମ ଲଭିଲା ।

ଦ୍ୱିତୀୟରେ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ବୀର ହେଲା।।

ଅସୁର ସ୍ଵଭାବେ ତୁମ୍ଭେ ଦୁହେଁ ଅତି ବଳବନ୍ତ ।

ଅଧର୍ମ ହଟାଇ ଧର୍ମ କରନ୍ତି ନିହତ ।।

ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ଧରଣୀକୁ ସମୁଦ୍ରେ କ୍ଷେପିଲା ।

ତାହାର ଭୟରେ ବିଶ୍ୱ ଥରହର ହେଲା ।।

ନାରୟଣ ବରାହ ରୂପେ ଉଭା ହେଲେ ।

ହିରଣ୍ୟକ୍ଷ ମାରି ଧରା ଦନ୍ତେ ଉଦ୍ଧରେଲେ ।।

ଏମନ୍ତ କଥା ଜାଣିଣ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ।

କ୍ରୋଧାନ୍ବିତ ହେଲା ଭ୍ରାତା କଥା ଭାବୁ ଭାବୁ ।।

ମାତାଠାରୁ ଆଜ୍ଞା ନେଇ ଗଲା ତପ କରି ।

କଠୋର ତପେ ଥରାଇ ଦେଲା ତିନିପୁରୀ ।।

ଶେଷେ ହଂସାସନେ ବସି ବେଦପାଣି ।

ତାହାର ସମ୍ମୁଖରେ ଉଭା ହେଲେ ପୁଣି ।।

ସାକ୍ଷାତରେ ବ୍ରହ୍ମା ମୂର୍ତ୍ତି ଦେଖିଣ ଅସୁର ।

ସାଷ୍ଟାଙ୍ଗରେ ପ୍ରଣିପାତ କଲାକ ସତ୍ଵର ।।

ମାଗିଲା ପଦ୍ମାସନଙ୍କୁ ଅମର ଶରୀର ।

ଆହେ ସାବିତ୍ରୀ ରମଣ ଶୁଣ ମୋର ଗୀର ।।

ଜଳ ସ୍ଥଳ ପାତାଳେ ମୁଁ କେଣେ ନ ମରିବି ।

ଦେବତା ୟକ୍ଷ ରକ୍ଷ ମାନବ ଯେତେ ଭୁବି ।।

କାହାରି ହସ୍ତରେ ମୋର ନୋହିବ ମରଣ ।

ମୋତେ ମାରି ନ ପାରିବେ ଜଳଗ୍ନି ପବନ ।।

ଭୂମି ଆକାଶ ଜଳରେ ନୋହିବି ମରଣ ।

ନ ପାରିବେ ମୋତେ ଗର୍ଭ ଜାତ ଯେତେ ପ୍ରାଣୀ ।।

ପୁରାଣ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ପୁରାଣ।

ଦିବସ ଓ ରଜନୀରେ ନୋହିବି ମୁଁ ହତ ।

ଅସ୍ତ୍ର ଶସ୍ତ୍ର ଯେତେ ନ କରିବ ଆହାତ ।।

ଏମନ୍ତ ଶୁଣିଣ ଅସ୍ତୁ ବୋଲି କୁଶପାଣି ।

ବୋଇଲେ ଏକ ବଚନ ଶୁଣ ବୀରମଣୀ ।।

ଯେତେ ବେଳେ ପାପ ତୋର ଅଧିକ ହୋଇବ।

ସେତେବେଳେ ମୋର ବର ନିଷ୍ଫଳ ହୋଇବ ।।

ଆନନ୍ଦେ ଚିନ୍ତିଣ ବୀର ନିଜେ ହିଁ ଅମର ।

ଜ୍ଞାନ କରି ଆନନ୍ଦରେ ପୀଡେ ତିନିପୁର ।।

ଯାହା ଇଚ୍ଛା ତାହା ସିଏ କଲା ଅବିଚାର ।

ଆତ୍ମ ଗର୍ବେ ନିଜକୁ ସେ ଭାବଇ ଇଶ୍ଵର ।।

ନାଗ କନ୍ୟା କୟାଧୁ ତାହାର ପାଟରାଣୀ ।

ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି ମତି ସେହୁ ସୁନ୍ଦରୀ ତରୁଣୀ ।।

ତାହାର ଗର୍ଭୁ କୁମାର ପ୍ରହ୍ଲାଦ ନାମରେ ।

ଜନ୍ମିଲା ଦୈତ୍ୟ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ।।

ମାତାଠାରୁ ଶୁଣି ଆସି ସେ ଶିଶୁ କୁମାର ।

ହରି ଏ ସଂସାର ନାବର ଏକା କର୍ଣ୍ଣାଧାର ।।

ପୁରାଣ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ପୁରାଣ।

ସେହି ଏକ ପରଂବ୍ରହ୍ମ ସତ୍ୟ ସନାତନ ।

ପ୍ରାଣୀ ଗତି ମୁକ୍ତି ଦାତା କେଶବ ମହାନ ।।

ପିତା ଭାବେ ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି ତାହାର ବଇରି ।

ପୁତ୍ର ଭାବେ ହରି ତାର ପ୍ରାଣବନ୍ଧୁ ପରି ।।

ବାଳୁତ କାଳୁ ମାଧବ ସବୁକିଛି ଜାଣି ।

ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଆନନ୍ଦରେ ହରି ଭଜେ ପୁଣି ।।

ଏହିପରି ଭାବେ କିଛି ଦିନ ଉପଗତ ।

ହୁଅନତେ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଜାଣିଲା ସମସ୍ତ ।।

ବିଦ୍ୟା ଶିକ୍ଷା ନିମନ୍ତେ ସମୟ ଉପଯୁକ୍ତ ।

ତେଣୁ ଗୁରୁ ଏକ ପୁଣି ଖୋଜିଲା ତୁରିତ ।।

ଥିଲେ ଶୁକ୍ରାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ପୁତ୍ରବେନି ।

ପ୍ରହ୍ଲାଦର ଗୁରୁପଣେ ହୋଇଲା ଚରଣି ।।

ଏହିକଥା ଜାଣି ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଡକାଇଲା ।

ବିଧି ଅନୁସାରେ କରି ଅତିଥି ପୂଜିଲା ।।

ବୋଇଲା ପୁତ୍ରକୁ ମୋର ପଢାଇବ ପାଠ।

ଯେତେ ତୁମ୍ଭ ଧନ ଇଚ୍ଛା ସେତେ ମୁଁ ଦେବିତ ।।

ଗୁରୁବେନି ପ୍ରହ୍ମାଦ ଧରିଣ ସାଥୀରେ ।

ଗମିଲେ ଅଧିକ ଖୁସି ହୋଇଣ ସଧିରେ ।।

ଶିକ୍ଷା ତାର ଆରମ୍ଭିଲେ ଭାର୍ଗବଙ୍କ ସୁତ ।

ପ୍ରହ୍ମାଦ ଆରମ୍ଭ କରିଲା ହରିଗୀତ ।।

ଯେତେବେଳେ ଯେଉଁ ଶିକ୍ଷା ଗୁରୁ ଦେଲେ ଦାନ ।

ସେତେବେଳେ ରାଜପୁତ୍ର ନିଏ ହରିନାମ।।

ହରି ବିନା ସଂସାରେ ନ ଜାଣଇ ଆନ ।

ହରି ତାର ତୀର୍ଥ ବ୍ରତ ଭଜନ ଜଣାଣ ।।

ହରି ନାମ ଶୁଣି ଗୁରୁ ତାଟକା ହୋଇଲେ ।

କୌଣସି ପ୍ରକାର ତାକୁ ରୋଧି ନ ପାରିଲେ ।।

ଏହିପରି କିଛି ବର୍ଷ ହୋଇଲା ତ ଗତ ।

ପ୍ରହ୍ଲାଦ ବିଦ୍ୟା ଶିକ୍ଷା ହେଲା ସମାପତ ।।

ଗୁରୁଙ୍କ ପାଦେ ପ୍ରଣମି ଗୃହକୁ ଫେରିଲା ।

ଆପଣା ପିତାମାତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣୀପାତ କଲା ।।

ପୁତ୍ର ଦେଖି ପିତାମାତା ଆନନ୍ଦ ହୋଇଲେ ।

କୋଳରେ ବସାଇ ପୁତ୍ର ମୁଖେ ଚୁମ୍ବ ଦେଲେ ।।

ଦୈତ୍ୟରାଜ ବୋଲେ କି ବିଦ୍ୟା କଲୁ ଅଧ୍ୟୟନ ।

ପ୍ରହ୍ଲାଦ କହେ ପିତା ଶୁଣ ମୋ ବଚନ ।।

ଶ୍ରୀହରୀଙ୍କ ନାମ ନେଇ ବିଦ୍ୟା ଆରମ୍ଭିଲା ।

ଏହା ଶୁଣି ଦୈତ୍ୟରାଜ କ୍ରୋଧେ ପ୍ରଜ୍ଜ୍ୱୋଳିତ ।।

ବୋଇଲା କି କଥା ତୁହି କୁହରେ ତନୟ ।

ହରି ନାମ କିଏ ତୋତେ ଶିଖାଇଲା କହ ।।

ହରି ମୋର ପରମ ବଇରୀ ବୋଲି ଜାଣ ।

ତାର ନାମ କେବେ ମୁଖେ ନ ଦେବୁ ନନ୍ଦନ।।

ସୁତ ବୋଲେ ରାକ୍ଷାସ ରାଜର ମୁଖ ଚାହିଁ ।

ହରି କାର ଶତ୍ରୁ ନୁହେଁ ବାନ୍ଧବ ଅଟଇ ।।

ଏ ସୃଷ୍ଟିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶବ୍ଦ ଅଟେ ହରିନାମ ।

ସେହି ଏକା ହର୍ତ୍ତାକର୍ତ୍ତା ଦଇବ ବିଧାନ ।।

ସର୍ବଘଟେ ଅଛି ପୁରି ସେହି ନାରୟଣ ।

ଏ ଜଗତ ଶରୀର ତାହାର ଭିଆଣ ।।

ଏହି ତତ୍ତ୍ୱ କଥା ଶୁଣି ଦୈତ୍ୟ କ୍ରୋଧ କଲା ।

ଶୁକ୍ରାଚାର୍ଯ୍ୟ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ହକାରି ଆଣିଲା I।

ବୋଇଲା କି ବିଦ୍ୟା ଶିକ୍ଷା ଦେଇଛୁ ପୁତ୍ରକୁ ।

ସର୍ବଦା ଭଜନ କରେ ଶ୍ରୀହରି ନାମକୁ ।।

ଗୁରୁ ପୁତ୍ର ବୋଲନ୍ତି ଯେ ତ୍ରାହି ମହାରାଜ ।

ତୁମ୍ଭ ପୁତ୍ରକୁ ଏହି ବିଦ୍ୟା ଆମ୍ବର ନୁହେଁ ତ ।।

ଏମନ୍ତ ଜାଣିଣ ଦୈତ୍ୟ ଚିନ୍ତିତ ହୋଇଲା ।

ପୁତ୍ରକୁ ପାଖକୁ ଡାକି ବହୁ ବୁଝାଇଲା ।।

ତଥାପି ପ୍ରହ୍ଲାଦ ନିଏ ହରି ନାମ ।

ଏହି ଶୁଣି ଦୈତ୍ୟ ମନେ କଲା ମହାତମ ।।

ବୋଇଲା ତୁ କୁଳାଙ୍ଗାର ଅଟୁ ଶତୃସମ ।

ମୁଖରେ ଘୋଷଛୁ ମୋର ଶତ୍ରୁ ନାମ ।।

ପୁରାଣ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ପୁରାଣ।

ତା କିଙ୍କର ଭାବେ ତାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରୁଅଛୁ ।

ପିତାର ବାକ୍ୟକୁ ତୁହି ଅମାନ୍ୟ କରୁଅଛୁ ।।

ତୋ ପରି ସନ୍ତାନ ମୋର ଲୋଡାନାହିଁ ।

ଏ ପରି ପୁତ୍ରରେ କୂଳ ଦୁଷଣ ହୁଅଇ ।।

ପୁରାଣ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ପୁରାଣ।

ଏପରି ଚିନ୍ତା କରିଣ ସୈନ୍ୟ ଡାକିଲେ ।

ସୈନ୍ୟର ହାତେ ତାହାକୁ ସମର୍ପିଲେ ।।

ବୋଇଲା ଏ ବାଳକକୁ ଘେନିଣ ଯାଅ ।

ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ରେ ଏହାର ପିଣ୍ଡ ନାଗି ଦିଅ ।।

ତହୁଁ ସୈନ୍ୟମାନେ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ନେଲେ ।

ସେହି ମୁଖେ ହରିନାମ ଘୋଷୁଥାଏ ଭଲେ ।।

ଏଣୁ ତାକୁ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର କିଛି ନ କାଟିଲା ।

ତା ଅଙ୍ଗେ ଲାଗନ୍ତେ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ଭାଜିଗଲା ।।

ଏହା ଦେଖି ସୈନ୍ୟଗଣ ତଟକା ହୋଇଲେ ।

ପର୍ବତ ଶିଖରୁ ତାକୁ ପକାଇଣ ଦେଲେ ।।

ଏହି ବେଳେ ଦୟାମୟ ତାର ହସ୍ତ ଧରି ।

ଏତେ ବଡ ବିପଦରୁ ବଞ୍ଚଇଲେ ହରି ।।

ଦୈତ୍ୟ ବୋଲେ ସୈନ୍ୟଗଣ ପ୍ରହ୍ଲାଦକୁ ନେଲେ ।

ତପ୍ତ ତୈଳ ଭାଣ୍ଡରେ ତାହାକୁ ପକାଇଲେ ।।

ହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ ଯେଣୁ କଲା ଦୈତ୍ୟସୁତ ।

ତପ୍ତ ତୈଳ ଶୀତଜଳେ ହେଲା ପରିଣତ ।।

ବିଷଧର ନାଗ ପାଶେ ରଖିଲେ ତାହାକୁ ।

ହରିନାମ ଶୁଣାଇଲା ସେ ସର୍ବସର୍ପଙ୍କୁ ।।

ହରିନାମ ଶୁଣି ବିଷ କଟୁ ଯେ ନକଲା ।

ପ୍ରହ୍ଲାଦର ତିଳେ କ୍ଷତି ନ ହୋଇଲା ।।

ଭୟଙ୍କର ବ୍ୟାଘ୍ର ଭାଲୁ ସିଂହ ମୁଖେ ନେଇ ।

କୟାଧୁର ତନୟକୁ ଦେଲେ ପଠିଆଇ I।

ହରିନାମ ଶୁଣି ସର୍ବେ ବଶ ହୋଇଗଲେ ।

ପ୍ରହ୍ଲାଦର ତୀରେ କ୍ଷତି ନ କରିଲେ।।

ଜଳରେ ବୁଡାଇଲେ ବାଳୁତ କୁମାର ।

ଜଳରେ ରହିଲା ପଦ୍ମ ପତ୍ରର ଆକାର ।।

ମତଗଜ ଆଣି ସୁତ ପରେ ଚଢାଇଲେ ।

ହସ୍ତୀ ପାଦ ପୁଷ୍ପ ପ୍ରାୟ ଲାଗିଲା ତାହାର ।।

ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଭଗ୍ନୀ ହୋଲିକା ତା ନାମ ।

ଅଗ୍ନିରେ ନ ଜଳିବ ବୋଲି ଥିଲା ବରଦାନ ।।

ପୂତ୍ର କୋଳେ ଧରି ହୋଲିକା ଅଗ୍ନିରେ ବସିଲା ।

ପ୍ରହ୍ଲାଦ ତୁଣ୍ଡେ ହରିନାମ ଘୋଷୁଥିଲା ।।

ତେଣୁ ଅଗ୍ନି ତାହାକୁ ଶୀତଳ ଲାଗଇ ।

ସେହି ଅଗ୍ନିରେ ହୋଲିକା ଦହନ ହୁଅଇ।।

ବିଷାକ୍ତ ରଜୁରେ ତାକୁ କଲେକ ବନ୍ଧନ ।

ସେ ରଜୁ ଲାଗଇ ତାକୁ ପୁଷ୍ପମାଳ ସମ ।।

ଭୋଜନରେ ବିଷ ଦେଇ ପ୍ରହ୍ଲାଦକୁ ଦେଇ ।

ରଜନ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ତାକୁ ଖୁଆଇଲା ନେଇ ।।

ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଭୋଜନ ହରିଙ୍କୁ ସମର୍ପିଲା ।

ପରେ ସେହି ଭୋଜନକୁ ଗର୍ଭକୁ କ୍ଷେପିଲା ।।

ବିଷ ତାକୁ କିଛି କ୍ଷତି ନ କଲାକ ଯେଣୁ ।

ଦୈତ୍ୟରାଜ କ୍ରୋଧାନ୍ବିତ ହେଲା ତେଣୁ I।

ବୋଇଲା ସର୍ବଦା କରୁ ହରି ସୁମରଣ ।

ଦେଖା କେଉଁଠି ଅଛଇ ତୋର ନାରାୟଣ ।।

ପ୍ରହ୍ଲାଦ କହେ ହରି ସର୍ବଘଟେ ଅଛି ।

ତାର ପାଇଁ ବୃହତ କ୍ଷୁଦ୍ର ସମାନ ହୋଇଛି ।।

ଧୂଳିଠାରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯାଏ ସବୁଠି ତା ବାସ ।

ଦେଖିବାକୁ ଲୋଡା ତାକୁ ଭକ୍ତି ଓ ବିଶ୍ୱାସ ।।

ଭାବକୁ ନିକଟ ହରି ଅଭାବକୁ ଦୂର ।

ଜୀବେ ଜୀବେ ପତ୍ରେଛତ୍ରେ ନିବାସ ତାହାର।।

ସ୍ତମ୍ଭକୁ ଚାହିଁ ରାକ୍ଷାସ କହୁଅଛି ବାଣୀ ।

ଏ ସ୍ତମ୍ଭ କି ତୋହର ଅଟେ ଚକ୍ରପାଣି ।।

ବାଳୁତ କୁମର କହେ ପିତାମୁଖ ଚାହିଁ ।

ଏ ସ୍ତମ୍ଭେ ସାକ୍ଷାତ ବିଜେ ଭାବଗ୍ରାହୀ ।।

କ୍ରୋଧେ ମହାବଳୀ ଗଦା ହସ୍ତରେ ଘେନିଲା ।

ସ୍ତମ୍ଭର ଉପରେ ଗଦା ପ୍ରହାର କରିଲା ।।

ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ହୋଇଣ ସ୍ତମ୍ଭ ଭାଙ୍ଗିଗଲା ।

ଚଉଦ ଭୂବନ କମ୍ପି ବଜ୍ର କି ପଡିଲା ।।

ସେଦିନ ବୈଶାଖ ମାସ ଶୁକ୍ଳ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ।

ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ହୁଅନ୍ତେ ଚନ୍ଦ୍ର ଉଦୟ ହୁଏସି ।।

ଏହି ସମୟରେ ହରି ସ୍ତମ୍ଭକୁ ବାହାରି ।

ନରହରି ରୂପ ସତେ ଦିଶେ ଭୟଙ୍କରି ।।

ପୁରାଣ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ପୁରାଣ।

ଅର୍ଦ୍ଧେକ ନର ଶରୀର ଅର୍ଦ୍ଧେକ କେଶରୀ ।

ମସ୍ତକେ ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣ ମୁକୁଟ ଗଳେ ରତ୍ନମାଳି ।।

ଶଙ୍ଖ ଚକ୍ର ଗଦା ପଦ୍ମ ଶୋହେ ଚାରିକର ।

ହସ୍ତରେ ଅଦ୍ଭୁତ ନଖ ଶୃଙ୍ଗର ଆକାର ।।

ସ୍କନ୍ଧରେ ପଇତା ପାଦେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କଠଉ ।

ଦେହରେ ପୀତବସନ ଦିଶେ ଦାଉ ଦାଉ ।।

ଶିରରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଜଟା କର୍ଣ୍ଣରେ କୁଣ୍ଡଳ ।

ଗଳାରେ ଲମ୍ବିଛି ପୁଷ୍ପ କଉସ୍ତୁବ ହାର ।।

ଆରକ୍ତ ନୟନ ଦୃଷ୍ଟି ସତେ କି ବିଜୁଳି ।

ହୁଙ୍କାର ନାଦେ ସମୁଦ୍ର ପଡ଼ଇ ଉଛୁଳି ।।

ନାରାୟଣ ରୂପ ଦେଖି ବିଶ୍ଵ ଥରହର ।

ଭୟରେ ଭାଜିଲେ ଦେବତା ନାଗ ନର ।।

ଦିତିସୁତ ମୁଖ ଚାହିଁ ବୋଲନ୍ତି ଶ୍ରୀହରି ।

ଭକ୍ତପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି ଅବତାର ଯେ ମୋହରି ।।

ମୋହର ଭକ୍ତକୁ ଦେଲୁ ବହୁ କଷ୍ଟ ।

ସାଧୁଙ୍କ ସହ କଲୁ ବହୁତ ଅନିଷ୍ଟ ।।

ତୋର ପାପ ଭାରା ଧରା ନ ପାରଇ ସହି ।

ତ୍ରାହି ତ୍ରାହି ବୋଲି ବିଶ୍ୱ ଆତୁରେ ଡାକଇ ।।

ତୋର କାଳ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା ଜାଣରେ ଅସୁର ।

ମୋହର ହସ୍ତରେ ଆଜ ମରଣ ତୋହର ।।

ଏହା କହି ନରହରି ଦୈତ୍ୟକୁ ଧଇଲେ ।

ତାର ଦ୍ଵାର ବନ୍ଧ ପରେ ଆସନ କରିଲେ ।।

ଅସୁରକୁ ଆପଣା ଜାନୁପରେ ଥୋଇ ।

ବଜ୍ରସମ ନଖେ ତାର ହୃଦ ଚିରି ଦେଇ ।।

ତାର ନାଡିମାନଙ୍କୁ ମାଳ ମାଳ କରି ।

ଆପଣା ଗଳାରେ ଲମ୍ବାଇଲେ ବନମାଳୀ II

ଏହା ଦେଖି ଦେବତାଗଣ ତୋଷ ହେଲେ ।

ଆନନ୍ଦରେ ସ୍ଵର୍ଗେ ପୁଷ୍ପମାନ ବୃଷ୍ଟି କଲେ ।।

ଭୟେ କେହି ନ ଗମିଲେ ନରସିଂହ ପାଶ ।

କ୍ରୋଧ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମା କରନ୍ତି ଉପାୟ ।।

ପ୍ରହ୍ଲାଦ ହାତ ଯୋଡି କହେ ସ୍ତୁତିବାଣୀ ।

କ୍ରୋଧ ଶାନ୍ତ ହୁଅ ବାରେ ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରପାଣି ।।

ତ୍ରିଶ କୋଟି ଦେବତାଗଣ କରଯୋଡି ।

ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି ନୃସିଂହ ପାଦ ଗତେ ପଡ଼ି ।।

ବ୍ରହ୍ମା ସର୍ବ ତୀର୍ଥ ଗଣେ ଆବାହନ କଲେ ।

ସେ ଜଳେ ନରହରିଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ ।।

ସମୁଦ୍ର ସୁତା କମଳା ପଦ୍ମମାଳ ଧରି ।

ହରିଙ୍କ ଗଳେ ଲମ୍ବାଇ ଦେଲେ କରଯୋଡି ।।

ନରହରି ଶାନ୍ତ ହୋଇ ଗଲେ ନିଜପୁର ।

ଲକ୍ଷ୍ମୀନୃସିଂହ ମହିମା ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରଚାର ।।

ହର ଭାଷନ୍ତି ଦେବୀଙ୍କୁ ଶୁଣଗୋ ଭବାନୀ ।

ସେବେଠୁ ନୃସିଂହ ଜନ୍ମ ବ୍ରତ ଯେ ପାବନୀ ।।

ଷଡଜୟନ୍ତୀ ମଧ୍ୟରେ ଏ ଯେ ଅନ୍ୟତମ ।

ଏ ବ୍ରତ ଆଚରିଲେ ନ ଦଣ୍ଡିବ ଯମ ।।

ଗତି ମୁକ୍ତି ଦାତା ଭକ୍ତିକାରକ ଏ ବ୍ରତ ।

ଚତୁର୍ବର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତି ପୁତ୍ର ହୋଇବ ପ୍ରାପତ ।।

ଅନ୍ତେ ହରି ଚରଣରେ ହୋଇବ ଯେ ଲୀନ ।

ସକଳ ରିଷ୍ଟ ନୃସିଂହ କରିବେ ମୋଚନ ।।

ଭବାନୀ’ବୋଲନ୍ତି ରୁଦ୍ର ପାଦେଧ୍ୟାୟୀ ।

ବ୍ରତ ବିଧାନ ମୋତେ କହିବା ଗୋସାଇଁ ।।

ପିନାକୀ କୁହନ୍ତି ଶୁଣ ବ୍ରତର ବିଧାନ ।

ବୈଶାଖ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନ ।।

ସେଦିନ ନିର୍ଜଳା ଉପବାସରେ ରହିବ ।

ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ସମୟେ ବ୍ରତବିଧି ଆରମ୍ଭିବ ।।

ବ୍ରତକାରୀ ଶୌଚ ହୋଇ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ବରିବ ।

ଗୁରୁଙ୍କ ସହିତ ବସି ସଂକଳ୍ପ କରିବ ।।

ହରିଦ୍ରା ବର୍ଣ୍ଣେ ଜନ୍ମ ମଣ୍ଡଳ କାଟିବ ।

ବିବିଧ ତୋରଣରେ ସଜ୍ଜିତ କରିବ ।।

ନୃସିଂହ ପ୍ରତିମା ଗଢି ଶୁଦ୍ଧ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ।

ସ୍ଥାପିବ ରତ୍ନସିଂହାସନର ଉପରେ ।।

ବିବିଧ ତିର୍ଥବାରି ଓ ପଞ୍ଚାମୃତ ନୀରେ ।

ଅଭିଷେକ କରାଇ ପ୍ରଭୁ ଶିରପରେ ।।

ପାଦାଅର୍ଘ୍ୟ ଅଚମନ ଆବହନ ଦେଇ ।

ହୃଦୟ ମନ୍ତ୍ରାଦି ନ୍ୟାସେ ପୂଜା ଦେବ ନେଇ।।

ପାଟବସ୍ତ୍ର ଅଳଙ୍କାର ଉପବିତ ଦେବ ।

ବିବିଧ ପୁଷ୍ପ ତୁଳସୀ ମାଲ୍ୟ ଚଢ଼ାଇବ।।

ଦକ୍ଷିଣେ କଳସ ସ୍ଥାପି ପୂଜା କରାଇବ ।

ଷୋଡ଼ଶ ଉପଚାରରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସେବିବ।।

ପୀତବର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରତ ସୂତ୍ର କରି ନିବେଦନ ।

ହରିଦ୍ରା ବର୍ଣ୍ଣ ଅକ୍ଷତ ରବାକରେ ଜାଣ।।

ପୀତବର୍ଣ୍ଣ ପୁଷ୍ପଗୋଟି ଅଟଇ ପ୍ରଧାନ ।

ସେଥିରେ ତୋଷ ହୁଅନ୍ତି ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ।।

ବିବିଧ ପିଷ୍ଟ ମିଷ୍ଠାନ ଫଳମାନ ।

କର୍ପୂର ତାମ୍ବୁଳ ଆଦି କରିବ ପ୍ରଦାନ।।

ବିବିଧ ପ୍ରକାରେ ପୂଜା ଉତ୍ସବ କରିବ ।

ମାଧବଙ୍କ ପାଦତଳେ ଚିତ୍ତ ଲଗାଇବ।।

ବିପ୍ରଙ୍କୁ ଅନ୍ନ ବସ୍ତ୍ର ଭୂଷିତ କରିବ ।

ଗୋ ଭୂମି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣାଦି ଦାନେ ତାହାକୁ ତୋଷିବ।।

ଏହିପରି ମହାବ୍ରତ କରିବ ପାଳନ ।

ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିମାକୁ ବିପ୍ର ହସ୍ତେ ଦେବ ଦାନ।।

ଏ ବ୍ରତ ସର୍ବକାମନା କରଇ ପୁରଣ ।

ଅନ୍ତେ ବୈକୁଣ୍ଠ ଭୁବନେ ଦିଅଇ ଯେ ସ୍ଥାନ।।

ସେହି ଦିନୁ ଏହି ବ୍ରତ ହୋଇଲା ପ୍ରଚାର ।

ତିନି ଭୁବନରେ ଏହି ମହାବ୍ରତ ସାର।।

ବ୍ରାହ୍ମଣାଦି ଚାରିବର୍ଣ୍ଣ ନାରୀଙ୍କ ସହିତେ ।

ଏ ବ୍ରତ ପାଳି ତରିଗଲେକ ସମସ୍ତେ।।

ନୃସିଂହ ବ୍ରତ ଚରିତ ହୋଇଲା ସମ୍ପୂର୍ଣ ।

ବିପ୍ର ନରସିଂହ କୃଷ୍ଣ ଚରଣେ ଶରଣ ।।

ଇତିଶ୍ରୀ ନୃସିଂହ ପୁରାଣୋକ୍ତ ନୃସିଂହ ଜନ୍ମବ୍ରତ କଥା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ।

🌹

🙏🍁☘️ଶ୍ରୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନୃସିଂହ ଶ୍ଳୋକ ☘️🍁🙏

*ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନୃସିଂହ* *କରାଵଲଂବ* *ସ୍ତୋତ୍ରମ୍*

ଶ୍ରୀମତ୍ପୟୋନିଧିନିକେତନ ଚକ୍ରପାଣେ ଭୋଗୀଂଦ୍ରଭୋଗମଣିରାଜିତ ପୁଣ୍ୟମୂର୍ତେ ।

ୟୋଗୀଶ ଶାଶ୍ଵତ ଶରଣ୍ୟ ଭଵାବ୍ଧିପୋତ

ଲକ୍ଷ୍ମୀନୃସିଂହ ମମ ଦେହି କରାଵଲଂବମ୍ ॥ 1 ॥

ବ୍ରହ୍ମେଂଦ୍ରରୁଦ୍ରମରୁଦର୍କକିରୀଟକୋଟି ସଂଘଟ୍ଟିତାଂଘ୍ରିକମଲାମଲକାଂତିକାଂତ

ଲକ୍ଷ୍ମୀଲସତ୍କୁଚସରୋରୁହରାଜହଂସ ଲକ୍ଷ୍ମୀନୃସିଂହ ମମ ଦେହି କରାଵଲଂବମ୍ ॥ 2 ॥

ସଂସାରଦାଵଦହନାକରଭୀକରୋରୁ-ଜ୍ଵାଲାଵଳୀଭିରତିଦଗ୍ଧତନୂରୁହସ୍ୟ ।

ତ୍ଵତ୍ପାଦପଦ୍ମସରସୀରୁହମାଗତସ୍ୟ

ଲକ୍ଷ୍ମୀନୃସିଂହ ମମ ଦେହି କରାଵଲଂବମ୍ ॥ 3 ॥

ସଂସାରଜାଲପତିତତସ୍ୟ ଜଗନ୍ନିଵାସ ସର୍ଵେଂଦ୍ରିୟାର୍ଥ ବଡିଶାଗ୍ର ଝଷୋପମସ୍ୟ ।

ପ୍ରୋତ୍କଂପିତ ପ୍ରଚୁରତାଲୁକ ମସ୍ତକସ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ମୀନୃସିଂହ ମମ ଦେହି କରାଵଲଂବମ୍ ॥ 4 ॥

ସଂସାରକୂମପତିଘୋରମଗାଧମୂଲଂ ସଂପ୍ରାପ୍ୟ ଦୁଃଖଶତସର୍ପସମାକୁଲସ୍ୟ

ଦୀନସ୍ୟ ଦେଵ କୃପୟା ପଦମାଗତସ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ମୀନୃସିଂହ ମମ ଦେହି କରାଵଲଂବମ୍ ॥ 5 ॥

ସଂସାରଭୀକରକରୀଂଦ୍ରକରାଭିଘାତ ନିଷ୍ପୀଡ୍ୟମାନଵପୁଷଃ ସକଲାର୍ତିନାଶ

ପ୍ରାଣପ୍ରୟାଣଭଵଭୀତିସମାକୁଲସ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ମୀନୃସିଂହ ମମ ଦେହି କରାଵଲଂବମ୍ ॥ 6 ॥

ସଂସାରସର୍ପଵିଷଦିଗ୍ଧମହୋଗ୍ରତୀଵ୍ର ଦଂଷ୍ଟ୍ରାଗ୍ରକୋଟିପରିଦଷ୍ଟଵିନଷ୍ଟମୂର୍ତେଃ

ନାଗାରିଵାହନ ସୁଧାବ୍ଧିନିଵାସ ଶୌରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀନୃସିଂହ ମମ ଦେହି କରାଵଲଂବମ୍ ॥ 7 ॥

ସଂସାରଵୃକ୍ଷବୀଜମନଂତକର୍ମ-ଶାଖାୟୁତଂ କରଣପତ୍ରମନଂଗପୁଷ୍ପମ୍ ।

ଆରୁହ୍ୟ ଦୁଃଖଫଲିତଃ ଚକିତଃ ଦୟାଳୋ ଲକ୍ଷ୍ମୀନୃସିଂହ ମମ ଦେହି କରାଵଲଂବମ୍ ॥ 8 ॥

ସଂସାରସାଗରଵିଶାଲକରାଳକାଳ ନକ୍ରଗ୍ରହଗ୍ରସିତନିଗ୍ରହଵିଗ୍ରହସ୍ୟ ।

ଵ୍ୟଗ୍ରସ୍ୟ ରାଗନିଚୟୋର୍ମିନିପୀଡିତସ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ମୀନୃସିଂହ ମମ ଦେହି କରାଵଲଂବମ୍ ॥ 9 ॥

ସଂସାରସାଗରନିମଜ୍ଜନମୁହ୍ୟମାନଂ ଦୀନଂ ଵିଲୋକୟ ଵିଭୋ କରୁଣାନିଧେ ମାମ୍ ।

ପ୍ରହ୍ଲାଦଖେଦପରିହାରପରାଵତାର ଲକ୍ଷ୍ମୀନୃସିଂହ ମମ ଦେହି କରାଵଲଂବମ୍ ॥ 10 ॥

ସଂସାରଘୋରଗହନେ ଚରତୋ ମୁରାରେ ମାରୋଗ୍ରଭୀକରମୃଗପ୍ରଚୁରାର୍ଦିତସ୍ୟ ।

ଆର୍ତସ୍ୟ ମତ୍ସରନିଦାଘସୁଦୁଃଖିତସ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ମୀନୃସିଂହ ମମ ଦେହି କରାଵଲଂବମ୍ ॥ 11 ॥

ବଦ୍ଧ୍ଵା ଗଲେ ୟମଭଟା ବହୁ ତର୍ଜୟଂତ କର୍ଷଂତି ୟତ୍ର ଭଵପାଶଶତୈର୍ୟୁତଂ ମାମ୍ ।

ଏକାକିନଂ ପରଵଶଂ ଚକିତଂ ଦୟାଳୋ ଲକ୍ଷ୍ମୀନୃସିଂହ ମମ ଦେହି କରାଵଲଂବମ୍ ॥ 12 ॥

ଲକ୍ଷ୍ମୀପତେ କମଲନାଭ ସୁରେଶ ଵିଷ୍ଣୋ ୟଜ୍ଞେଶ ୟଜ୍ଞ ମଧୁସୂଦନ ଵିଶ୍ଵରୂପ ।

ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ କେଶଵ ଜନାର୍ଦନ ଵାସୁଦେଵ ଲକ୍ଷ୍ମୀନୃସିଂହ ମମ ଦେହି କରାଵଲଂବମ୍ ॥ 13 ॥

ଏକେନ ଚକ୍ରମପରେଣ କରେଣ ଶଂଖ-ମନ୍ୟେନ ସିଂଧୁତନୟାମଵଲଂବ୍ୟ ତିଷ୍ଠନ୍ ।

ଵାମେତରେଣ ଵରଦାଭୟପଦ୍ମଚିହ୍ନଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀନୃସିଂହ ମମ ଦେହି କରାଵଲଂବମ୍ ॥ 14 ॥

ଅଂଧସ୍ୟ ମେ ହୃତଵିଵେକମହାଧନସ୍ୟ ଚୋରୈର୍ମହାବଲିଭିରିଂଦ୍ରିୟନାମଧେୟୈଃ ।

ମୋହାଂଧକାରକୁହରେ ଵିନିପାତିତସ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ମୀନୃସିଂହ ମମ ଦେହି କରାଵଲଂବମ୍ ॥ 15 ॥

ପ୍ରହ୍ଲାଦନାରଦପରାଶରପୁଂଡରୀକ-ଵ୍ୟାସାଦିଭାଗଵତପୁଂଗଵହୃନ୍ନିଵାସ ।

ଭକ୍ତାନୁରକ୍ତପରିପାଲନପାରିଜାତ ଲକ୍ଷ୍ମୀନୃସିଂହ ମମ ଦେହି କରାଵଲଂବମ୍ ॥ 16 ॥

ଲକ୍ଷ୍ମୀନୃସିଂହଚରଣାବ୍ଜମଧୁଵ୍ରତେନ ସ୍ତୋତ୍ରଂ କୃତଂ ଶୁଭକରଂ ଭୁଵି ଶଂକରେଣ ।

ୟେ ତତ୍ପଠଂତି ମନୁଜା ହରିଭକ୍ତିୟୁକ୍ତା-ସ୍ତେ ୟାଂତି ତତ୍ପଦସରୋଜମଖଂଡରୂପମ୍ ॥ 17

🙏☘️🍁ଶ୍ରୀ ନୃସିଂହ ଅଷ୍ଟକମ☘️🍁🙏

ଶ୍ରୀମଦକଲଂକ ପରିପୂର୍ଣ ଶଶିକୋଟି-

ଶ୍ରୀଧର ମନୋହର ସଟାପଟଲ କାଂତ।

ପାଲୟ କୃପାଲୟ ଭଵାଂବୁଧି-ନିମଗ୍ନଂ

ଦୈତ୍ୟଵରକାଲ ନରସିଂହ ନରସିଂହ ॥ 1 ॥

ପାଦକମଲାଵନତ ପାତକି-ଜନାନାଂ

ପାତକଦଵାନଲ ପତତ୍ରିଵର-କେତୋ।

ଭାଵନ ପରାୟଣ ଭଵାର୍ତିହରୟା ମାଂ

ପାହି କୃପୟୈଵ ନରସିଂହ ନରସିଂହ ॥ 2 ॥

ତୁଂଗନଖ-ପଂକ୍ତି-ଦଲିତାସୁର-ଵରାସୃକ୍

ପଂକ-ନଵକୁଂକୁମ-ଵିପଂକିଲ-ମହୋରଃ ।

ପଂଡିତନିଧାନ-କମଲାଲୟ ନମସ୍ତେ

ପଂକଜନିଷଣ୍ଣ ନରସିଂହ ନରସିଂହ ॥ 3 ॥

ମୌଲିଷୁ ଵିଭୂଷଣମିଵାମର ଵରାଣାଂ

ୟୋଗିହୃଦୟେଷୁ ଚ ଶିରସ୍ସୁନିଗମାନାମ୍ ।

ରାଜଦରଵିଂଦ-ରୁଚିରଂ ପଦୟୁଗଂ ତେ

ଦେହି ମମ ମୂର୍ଧ୍ନି ନରସିଂହ ନରସିଂହ ॥ 4 ॥

ଵାରିଜଵିଲୋଚନ ମଦଂତିମ-ଦଶାୟାଂ

କ୍ଲେଶ-ଵିଵଶୀକୃତ-ସମସ୍ତ-କରଣାୟାମ୍ ।

ଏହି ରମୟା ସହ ଶରଣ୍ୟ ଵିହଗାନାଂ

ନାଥମଧିରୁହ୍ୟ ନରସିଂହ ନରସିଂହ ॥ 5 ॥

ହାଟକ-କିରୀଟ-ଵରହାର-ଵନମାଲା

ଧାରରଶନା-ମକରକୁଂଡଲ-ମଣୀଂଦ୍ରୈଃ ।

ଭୂଷିତମଶେଷ-ନିଲୟଂ ତଵ ଵପୁର୍ମେ

ଚେତସି ଚକାସ୍ତୁ ନରସିଂହ ନରସିଂହ ॥ 6 ॥

ଇଂଦୁ ରଵି ପାଵକ ଵିଲୋଚନ ରମାୟାଃ

ମଂଦିର ମହାଭୁଜ-ଲସଦ୍ଵର-ରଥାଂଗ।

ସୁଂଦର ଚିରାୟ ରମତାଂ ତ୍ଵୟି ମନୋ ମେ

ନଂଦିତ ସୁରେଶ ନରସିଂହ ନରସିଂହ ॥ 7 ॥

ମାଧଵ ମୁକୁଂଦ ମଧୁସୂଦନ ମୁରାରେ

ଵାମନ ନୃସିଂହ ଶରଣଂ ଭଵ ନତାନାମ୍ ।

କାମଦ ଘୃଣିନ୍ ନିଖିଲକାରଣ ନୟେୟଂ

କାଲମମରେଶ ନରସିଂହ ନରସିଂହ ॥ 8 ॥

ଅଷ୍ଟକମିଦଂ ସକଲ-ପାତକ-ଭୟଘ୍ନଂ

କାମଦଂ ଅଶେଷ-ଦୁରିତାମୟ-ରିପୁଘ୍ନମ୍ ।

ୟଃ ପଠତି ସଂତତମଶେଷ-ନିଲୟଂ ତେ

ଗଚ୍ଛତି ପଦଂ ସ ନରସିଂହ ନରସିଂହ ॥ 9 ॥

ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ ସ୍ବାମୀ ନୟନ ପଥଗାମୀ ଭବତୁମେ 🙏🙏🙏

।। ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ ।।