ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ଠାକୁର,

କଳିଯୁଗରେ ଦେବତାଙ୍କ ସୁରଶିରୋମଣି ପ୍ରଭୁପୁର।

କାଳିଆ ସାଂତା ଅପାର ଦୟାଳୁ,

ତାଙ୍କ ଲୀଳା ଅପୂର୍ବ, ଶାନ୍ତିର ପାଳୁ।

ମନୁଷ୍ୟ ଭାବେ କରନ୍ତି ନିତ୍ୟ ଲୀଳା,

ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିବ୍ୟ ଲୀଳାରେ ଅଛି ଶିକ୍ଷା ଏକ ଜୀବନ ତାଲା।

ଭୋଜନ, ବେଶ, ଅଭିନୟ ଅନନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ,

ଗରିବର ଖାଦ୍ୟ ବି ହୁଏ ରାଜସିକ ଅନେକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।

ବେଶ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଅନନ୍ୟ ନାମ,

ସେହି ହେଉଛି ସୁନାବେଶ – ରତ୍ନ ମଧ୍ୟରୁ ଗଢ଼ି ଥିବା ଶ୍ରୀନାମ।

ଚାରିଥର ରତ୍ନସିଂହାସନ ଉପରେ ପିନ୍ଧନ୍ତି ପ୍ରଭୁ,

ଏକଥର ରଥ ଉପରେ, ଭାଇ ଭଉଣୀ ସହ ଦେଖି ଲାଗେ ହୃଦୟସ୍ବଶୀ।

ସୁନା ଏବଂ ମାଣିକ ଆଳଙ୍କାର ହୁଏ ପ୍ରେମ ଭିତି,

ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଅର୍ପି ହୁଏ ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଙ୍କ ପାଖରେ ଶୁଭ ପ୍ରୀତି।

ଫୁଲ ଓ ରତ୍ନ ଆଳଙ୍କାର ଦୁଇ ପ୍ରକାର,

ପ୍ରଭୁ ପାଇଁ ଦିଆଯାଏ ମୂଲ୍ୟବାନ ଉପହାର।

ମାଦଳ ପଞ୍ଜି ରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ଏହି ଗାଥା,

ଉତ୍କଳ ରାଜା ଦେଉଥିଲେ ମାଣିକ ଓ ସୁନା ଶ୍ରଦ୍ଧାର ଗାଥା।

ଅନଙ୍ଗଭୀମ ଦେଲେ ତିନିଠିରେ ଦାନ,

ସୁନା ଆଳଙ୍କାର ପାଇଁ ଦେଉଥିଲେ ଭକ୍ତିର ଓଦାନ।

ଦ୍ୱିତୀୟ ପଞ୍ଜି ଲେଖେ – ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ପଚାସ ହଜାର ମାଧା ଆଳଙ୍କାର,

ପ୍ରଭୁଙ୍କ ହାତରେ ଦିଆଯାଏ ଦଶ ହଜାର ସୁନା ମୁଦ୍ରାର ଭାର।

କପିଳେନ୍ଦ୍ରଦେବ ଲେଖିଛନ୍ତି ଜୟବିଜୟ ଦ୍ୱାରେ,

ମୁକୁଟ, ଜାଲି ତୋଢ଼ର, ହିରା ହାର, ଶତ ମାଣି ହାର ଲାଗେ ସାଜେ।

ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଦେବ ମଧ୍ୟ ଦେଲେ ଆଳଙ୍କାର,

ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ପାଇଁ ଅର୍ପିଲେ ଏକ ଦେବୀୟ ଉପହାର।

ସୁନାବେଶ ନୁହେଁ କେବଳ ଶୋଭାର ରୂପ,

ଏ ହେଉଛି ଉତ୍କଳ ର ଭକ୍ତି ପରମ୍ପରାର ଅମୂଳ୍ୟ ଉତ୍ସବର ସ୍ୱରୂପ।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!