ଆଜିର ସମାଜ ଭିତରେ ରହିଅଛି ବିଷ ଏକ,

ସେ ବିଷର ମୂଳକାରଣ ହେଉଛି ମନୁଷ୍ୟ ନିଜର ଲୋଭ ଏବଂ ସ୍ବାର୍ଥାନ୍ଧ।

ନିଜ ଲାଭ ବିନା ଅନ୍ୟ କିଛି ଭାବେ ନାହିଁ,

ସହଯୋଗ, ସମ୍ବେଦନା ଏବେ ଦୂର ସ୍ୱପ୍ନ ଭାବେ ରହିଯାହିଁ।

ନିଜ ମୁଖ୍ୟ ସ୍ବାର୍ଥକୁ ରଖି ସବୁଠୁ ଉପରେ,

ମନୁଷ୍ୟ ଚାଲୁଛି ଆଜି ଅନ୍ୟଙ୍କ ଦୁଃଖକୁ ଦେଖି ଅଣଦେଖା କରି ରହୁଛି ।

ମା ବାପା ଯେଉଁମାନେ ଦେଇଥିଲେ ଜୀବନ ଓ ଆଶୀଷ,

ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଆଜି ପୁଅ ପଠାଇଁଛନ୍ତି ବୃଦ୍ଧାଶ୍ରମରେ ନିର୍ଦ୍ଦୟ ବିଶ୍ୱାସ।

ଯେଉଁଠି ଥିଲା ଦୟା, ନୈତିକତା ଓ ସମ୍ମାନ,

ସେଠାରେ ଏବେ ଦୃଢ଼ ହୋଇଛି ଲାଭ ଓ ସ୍ବାର୍ଥର ପ୍ରବଳ ଜ୍ୱାଳାନ।

ମନୁଷ୍ୟ ହେଉଛି ଅନ୍ଧ, ଚକ୍ଷୁ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ ଦୃଷ୍ଟି,

ସେ ତ ସେମାନଙ୍କୁ ଭୁଲିଯାଇଛି, ଯାହା ଦେଇଥିଲେ ପ୍ରେମ ଓ ଶିକ୍ଷା ନିଷ୍ଠା।

କେଉଁଠୁ ଆସିଲା ଏହି ସ୍ବାର୍ଥ ଭରିତ ଚିନ୍ତାଧାରା?

ଯାହା ପାଇଁ ବିନା ଭାବିବା ସେ ନିଜର ମାଆକୁ ମଧ୍ୟ କରେ ଦୁଃଖ ଭୋଗା।

ଏହି ତ ସେଇ ସମାଜ ଯେଉଁଠି ଅତିଥିକୁ ମାନ୍ୟତା ମିଳୁଥିଲା,

ଏବେ ସେଠି ଜଣେ ଜଣେ ନିଜ ଘର ପାଇଁ ଅନ୍ୟକୁ ସ୍ବାର୍ଥାନ୍ଧ ଦେଖାଉଛନ୍ତି ।

ସ୍ବାର୍ଥାନ୍ଧତା ହେଉଛି ଏକ ଅନ୍ଧକାର ଗୁମ୍ଫା

ଯେଉଁଠି ନ ଥାଏ ଦୟା, ନ ଥାଏ ଦୀପ ନିମିଷ ରୁଶା।

ମନେ ପକାଉ ଏଠି ଏକ ଶୁଣା ବାଣୀ —

ନିଜ ଲାଭ ପରେ ଯଦି ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଭୁଲିଯିବା, ତେବେ ନ ହେବ କେବେ ଜୀବନ ମଧୁର କାହାଣୀ।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!