କଥାରେ କୁହନ୍ତି ଏଇ "ପେଟ ପାଇଁ ସବୁ ନାଟ" | ପୁଣି ଏଇ ନାଟ ଦେଖୁ ଦେଖୁ ଆମେ ଯୋଉ ପୀଢ଼ି ରେ ପହଞ୍ଚିଲୁଣି ସେଠି ଏହା କହିଲେ ଅତ୍ୟୁକ୍ତି ହେବ ନାହିଁ ଯେ "ଏଇ ପେଟ ଦ୍ଵାରା ସବୁ ନାଟ" | ଗତିଶୀଳ ସମୟ ଏମିତି ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇ ସାରିଛି ଯେ ଏକ ସମୟରେ ପିଲା ନ ମାଗିବା ଆଗରୁ ମା ତାର ଦରକାର ଠାରୁ ଅଧିକ ଖାଦ୍ୟ ଖୁଆଇ ଦେଉଥିଲେ ହେଲେ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ପିଲା ଭୋକ ହଉଚି କହିଲେ ମା ଅଧା ପେଟ ପୂରିବା ମାପରେ ଖାଦ୍ୟ ପରଶିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୋଇ ପଡ଼ୁଛନ୍ତି | ଏହା ଛଡ଼ା ବିଭିନ୍ନ କିସମର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବାରେ ମଧ୍ୟ କଟକଣା କରି ଦେଉଛନ୍ତି | କଣ ଏହାକୁ ସ୍ନେହ ଏବଂ ଭଲପାଇବା ର ଅଭାବ ବୋଲି କୁହା ଯିବ ? ହାସ୍ୟାସ୍ପଦ କଥାଟି ଏଇଆ ଯେ ଯୁଗ ବଦଳିବା ସହ ଆମର ଭଲପାଇବା ର ମାପକାଠି ମଧ୍ୟ ବଦଳି ଯାଇଛି ଆଉ ଖାଦ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରିବର୍ତ୍ତନର ତ କଳନା ନାହିଁ |

ଖାଦ୍ୟର ମୂଳ ଆଧାର, ପୁଣି ପ୍ରସ୍ତୁତି ପ୍ରକ୍ରିୟା, ତାଛଡା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ସମୟ ତଥା ଗୋଟିଏ ଖାଦ୍ୟ ସହ ଅନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟର ଯୁଗଲବନ୍ଦିରେ ଏମିତି ପ୍ରଭେଦ ଦେଖା ଦେଲାଣି ଯେ ଆମେ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ ସମୟରେ ଏକପ୍ରକାର ର ସୂକ୍ଷ୍ମ ଜହର ସେବନକରି ଚାଲିଚୁ | ଯାହା ଆମ ଭବିଷ୍ୟତ ରୋଗମୟ କରିବାର ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ ଲାଗି ପଡ଼ିଛି | ରୋଗ ହବା ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ଵ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ମଧ୍ୟ ହୋଇ ଚାଲିଛି, ଯେମିତିକି ଦୁଶ୍ଚିନ୍ତା, ଅନିଦ୍ରା, ଦେହ ପୀଡା, ମେଦ ବହୁଳତା ଏମିତି ଅନେକ କିଛି |

ତେଣୁ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉନ୍ନତ ଜୀବନ ନିର୍ବାହ ନିମନ୍ତେ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବାର ସଠିକ୍ ଶୈଳୀ ଏବଂ ତା ପଛରେ ଥିବା ବିଜ୍ଞାନକୁ ବୁଝିବାକୁ ପଡ଼ିବ | ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବାର କଳା ଶିଖିଥିବା ଲୋକ ନିରୋଗ ରହିବାଟା ସ୍ଵାଭାବିକ | ଆମ ଦେହରେ ଥିବା ସ୍ନାୟୁ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ସଂଜ୍ଞା ମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହି ଖାଦ୍ୟକୁ ସେହିପରି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଯେଉଁ ମନସ୍ଥିତି ରେ ଆମେ ତାହାକୁ ଖାଇଥାଉ| ତେଣୁ ସଠିକ୍ ମନସ୍ଥିତି ଏବଂ ସକାରାତ୍ମକତା ହିଁ ପ୍ରକୃତ ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣର ଏକ କଳା |

କିଛି ଗୁରୁତ୍ଵପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଣାଳୀର ଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି

- ଧିର ଏବଂ ଧ୍ୟାନ ପୂର୍ବକ ଖାଦ୍ୟ - ଆମର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ପ୍ରଣାଳୀ ଧିର ହେବା ଉଚିତ୍ | ଆଜିର ବ୍ୟସ୍ତ ବହୁଳ ଜୀବନ ଶୈଳୀରେ ଆମେ ଏମିତି ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସମୟକୁ ସବୁଠାରୁ କମ୍ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦେଇ ଥାଉ | ଯାହାକି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୁଲ୍ ବୋଲି ଅନେକ ଗବେଷଣାରୁ ଜଣା ପଡ଼ିଛି | ଖାଦ୍ୟର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଟୁକୁଡ଼ା କୁ ଭଲ ଭାବରେ ଚୋବାଇ ଖାଇବା ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଖାଦ୍ୟର ପ୍ରକୃତ ସ୍ୱାଦକୁ ଅନୁଭବ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜରୁରୀ | ପ୍ରତ୍ୟେକ ଖାଦ୍ୟର ଭିନ୍ନ ମହକ ଏବଂ ଭିନ୍ନ ସ୍ଵାଦ ଆମ ମସ୍ତିଷ୍କ ଅନୁଭବ କରିବା ଦ୍ୱାରା ତାହାର ପ୍ରକୃତ ଗୁଣ ଆମ ମାନଙ୍କ ଶରୀରକୁ ଲାଗେ।

- ଭୋକର ମାପକାଠି - ଆମର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଖାଦ୍ୟର ମାତ୍ରା ଆମ ଭୋକ ହିସାବରେ ଚୟନ ହବା ଉଚିତ୍ ଖାଦ୍ୟର ଉପସ୍ଥିତି ହିସାବରେ ନୁହେଁ | ଏହାକୁ ସିଧା ଭାବରେ ବୁଝାଇବାକୁ ହେଲେ ବହୁତ୍ ସମୟରେ ଆମ ଭୋକ ଠାରୁ ଅଧିକ ଖାଦ୍ୟ ଆମ ପରସା ଥାଳିରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥାଏ ଏବଂ ଆମେ ନିଜ ଭୋକ ମେଣ୍ଟି ସାରିବା ମଧ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଅବସିଷ୍ଟାଂଶ କୁ ସାରିବା ପାଇଁ ଖାଇ ଚାଲୁ | ଖାଦ୍ୟ ଫୋପାଡ଼ିବା ଏକ ଅଗ୍ରହନୀୟ କାମ | ମାତ୍ର ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ର ଯତ୍ନ ନିମନ୍ତେ ଆମକୁ କେବଳ ଆମ ଭୋକ ମେଣ୍ଟେଇବାକୁ ପାଇଁ ହିଁ ଖାଦ୍ୟ ଖାବିଆ ଉଚିତ୍ | ତା ଠାରୁ ତିଳେ ହେଲେ ଅଧିକ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଭଲ ନୁହେଁ | ତେଣୁ ଏ ସମସ୍ୟା ର ସମାଧାନ ଏଇୟା ଯେ ଆମେ କେବଳ ସେତିକି ଖାଦ୍ୟ ବାଢ଼ିବା ଯାହା ଆମ ଭୋକ ମେଣ୍ଟେଇବ |

- ଭୋକ ଅ-ଭୋକ ଭିତରେ ପ୍ରଭେଦ - ଖାଦ୍ୟ ଆମ ଜୀବନ ଧାରଣର ଉତ୍ସ ହେବା ବ୍ୟତୀତ ଆମ ଜୀବନରେ ଏପରି ଭାବରେ ଜଡ଼ିତ ଯାହା ଆମର ପେଟ ପୁରାଇବା ସହ ମନ ପୂରାଇବା ନିମନ୍ତେ ମଧ୍ୟ ଖାଦ୍ୟକୁ ଚୟନ କରୁ | ଭୋକ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମନର ପ୍ରଫୁଲ୍ଲତା ନିମନ୍ତେ ଆମେ ବେଳେ ବେଳେ ଆମ ପ୍ରିୟ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ଦଉଥାଉ | ସାଙ୍ଗ ସାଥିଙ୍କ ମେଳରେ ଥିଲେ ଭୋକ ନଥାଇ ବି ସେମାନଙ୍କୁ ସହଯୋଗ କରିବା ନାଆରେ ଖାଦ୍ୟ ସେବନ କରୁ | କୁଣିଆ ହୋଇ କହ ଘର କୁ ଗଲେ ଭୋକ ନଥାଇ ବି ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହଉ | ଏମିତିକି ଦୈନଦିନ ଜୀବନରେ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ସାରିବା ପରେ ମିଠା ଖାଇବା ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା ହୁଏ, ପୁଣି ବେଳେବେଳେ ଭୋକ ନଥାଇ ବି କିଛି ଗୋଟେ ଖାଇବାକୁ ଈଛା ହେଇ ଯାଏ | ଏହିପରି ଅନେକ ସମୟରେ ଆମେ ଭୋକ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଖାଇ ଥାଉ | ମାତ୍ର ଏହା ଏକ ଉନ୍ନତ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରଣାଳୀ ନୁହେଁ ଯାହାକି ଭବିଷ୍ୟତ ରେ ରୋଗ ହବାର କାରଣ ମଧ୍ୟ ସାଜିପାରେ | ତେଣୁ ସଠିକ୍ ଭୋକ ଲାଗିଲେ ହିଁ ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଦରକାର |

ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବାକୁ ଅନୁଭବ କରିବା ସହ ଉପଭୋଗ ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ | ପ୍ରତ୍ୟେକ ଖାଦ୍ୟର ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଦାନାକୁ ଉପଭୋଗ କରିବା ହିଁ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବାର ସଠିକ୍ କଳା | ଏହି କଳା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଖରେ ଥାଉ, ଯାହାକି ଶରୀର ର ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜାଗ୍ରତ କରିବାରେ ସହାୟତା କରିଥାଏ |

ସୁସ୍ମିତା ଜେନା

ବିଶାଖାପାଟଣା

The art of mindful eating

ସଠିକ୍ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବାର କଳା