ମାନବୀ ଭୁବନେଶ୍ବର ର ଏକ ବଡ଼ ସ୍କୁଲ ରେ ପାଠ ପଢ଼େ। ପିଲା ଏମିତି ଯେ କି ପାଠ ଠାରୁ ସାଠ ଯାଏଁ କୋଉ ଗୁଣରେ କେହି ତାର ସରି ନୁହେଁ। ସ୍କୁଲ ମଧ୍ୟରେ ସେ ନିଜର ଏକ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ସ୍ଥାନ ତିଆରି କରିଦେଇଥିଲା ଆଉ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭାଜନ ହୋଇ ପାରିଥିଲା। ଏମିତି କେହି ଟିଚର୍ ନଥିଲେ ଯେ ତାହାର ପ୍ରଶଂସା କରିବାରେ କିଛି ଅଭାବ ରଖୁଥିଲେ।

ସେହି କ୍ଲାସ୍ କୁ ନୂଆ କରି ଆସିଥାନ୍ତି ଅର୍ପଣ ସାର୍। ଅର୍ପଣ ସାର୍ ଥରେ ମାନବୀ କୁ କହିଲେ ତମେ ଏତେ ଭଲ ପାଠ ପଢ଼ୁଛ ଏତେ ଗୁଣ ରେ ପାରଙ୍ଗମ ତୁମ ବାପା ନିହାତି ପ୍ରାଉଡ ଫିଲ କରୁଥିବେ। ମାନବୀ ଉତ୍ତର ଦେଲା ବାପା ନୁହେଁ ମା ସାର୍। ଅର୍ପଣ ସାର୍ ଟିକେ ନରମି ଯାଇ କହିଲେ ଆଇ ଆମ ସରି ମାନବୀ ମୁଁ ଜାଣି ନଥିଲି ତୁମ ବାପା ଏ ଦୁନିଆଁ ରେ ନାହାଁନ୍ତି ମୁଁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଃଖିତ। ମାନବୀ ସେହି ମାର୍ଜିତ ଭାବରେ ଉତ୍ତର ଦେଲା ନାହିଁ ସାର୍ ସରି କାହିଁ କହୁଛନ୍ତି ମୋର ବାପା ହିଁ ନାହାଁନ୍ତି ମୋର କେବଳ ମା ହିଁ ଜଣେ ଏ ଦୁନିଆ ରେ ଆଉ ମୋ ମା ହେଉଛନ୍ତି ସିଙ୍ଗଲ ମଦର୍ । ଗୋଟେ ଛୋଟ ଝିଅ ର ଏମିତି ଉତ୍ତର ରେ ଅର୍ପଣ ସାର୍ ଟିକେ ଚମକି ପଡ଼ିଲେ କାରଣ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏ ସବୁ ଏତେ ସହଜ ନଥିଲା। ହେଲେ ଏହି କଥା ତାଙ୍କୁ ବହୁତ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥିଲା ଆଉ ସେ ଦିନକୁ ଦିନ ମାନବି ସାର୍ ଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୋଇଗଲା । ସାର୍ ପ୍ରତିଦିନ ତା ସହ ସମୟ ବିତାନ୍ତି , କଥା ହୁଅନ୍ତି ଓ ତା ମାଙ୍କ ବିଷୟରେ ପଚାରନ୍ତି।

ମାନବୀ ର ମା ପ୍ରିୟା ପଟ୍ଟନାୟକ । ଦେଖିବାକୁ ଯେମିତି ବ୍ୟବହାର ଆଚାର ରେ ବି ସେମିତି ସତେ ଯେମିତି ମା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଙ୍କ ର ଚଳନ୍ତି ପ୍ରତିମା । ମାନବୀ ପ୍ରତିଦିନ ଯାଇ ଅର୍ପଣ ସାର୍ ଙ୍କ ବିଷୟରେ କୁହେ ତାଙ୍କ ମାଙ୍କ ପାଖରେ। ସିଏ ବି ଚାକିରି ରୁ ଆସିଲେ ଝିଅ ର ସ୍କୁଲ ର ଅନେକ ଗପ ଶୁଣି ତାଙ୍କ ସମୟ କଟି ଯାଏ ଆଉ ଜାଣନ୍ତି ଏବେ କାହାଣୀ ର ସେହି ମୁଖ୍ୟ ଚରିତ୍ର ନୂଆ ସାର୍।

ଉଭୟ ପ୍ରିୟା ପଟ୍ଟନାୟକ ଓ ଅର୍ପଣ ସାର୍ ଦୁହେଁ ପରସ୍ପର ସହ ଭେଟି ନଥିଲେ ବି ମାନବି ର ପ୍ରତିଦିନ ବକବକ୍ ଯୋଗୁଁ ଏକ କାଳ୍ପନିକ ଚେହେରା ଉଭୟ ଙ୍କ ମନରେ ଆଙ୍କି ହୋଇ ଯାଇ ସାରିଥାଏ। ସତ କହିବାକୁ ଗଲେ ଦୁହେଁ ଦୁହିଁଙ୍କ ମାନବି ର ଗପ ରେ ଥିବା ଚରିତ୍ର କୁ ପସନ୍ଦ କରିବାକୁ ଲାଗି ଯାଇଥିଲେ । ନା ନା କହି ରଖୁଛି ଏମିତି ସେମିତି ବାଲା ପସନ୍ଦ ନୁହେଁ ବେଳେ ବେଳେ କାହାଣୀ ର ଗୋଟିଏ ଚରିତ୍ର ବି ପସନ୍ଦ ଆସିଯାଏ ଓ ତାହାର ଜୀବନ୍ତ ଛବି ଆଙ୍କି ହୋଇ ଯାଏ।

ଅର୍ପଣ ସାର୍ ଏବେ ମାନବୀ ର ବହୁତ ନିକଟତର ହୋଇ ସାରିଥିଲେ ସତେ ଯେମିତି ନିଜ ଝିଅ ଭଳି। ଏବେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତିଦିନ ଜୀବନର ମାନବୀ ଏକ ଅଂଶ ସତେ ଯେମିତି ତାଙ୍କ ଏକାକୀ ଜୀବନ ରେ ମାନବୀ ଏକ କୁନି ପରୀ ସାଜି ଯାଇଥିଲା। ଦୁଇ ଦିନ ହେଲା ସେ ସ୍କୁଲ ଆସୁନି । ଅର୍ପଣ ସାର୍ ବହୁତ ବ୍ୟସ୍ତ ଲାଗୁଛନ୍ତି ସେ କ୍ଲାସ୍ ଟିଚର ଙ୍କ ପାଖରୁ ବୁଝିଲେ ଯେ ମାନବୀ ର ଦେହ ଠିକ୍ ନାହିଁ ତାହା ତାଙ୍କୁ ଆହୁରି ବ୍ୟସ୍ତ କରିଦେଲା।

ଦୁଇ ଦିନ ହେଲା ମାନବୀ ର ସ୍ୱର ଶୁଭୁ ନଥିଲା ଆଜି କିନ୍ତୁ ଡ୍ରଇଂ ରୁମ ତାର ସ୍ୱର ରେ ଉଠୁଛି ପଡ଼ୁଛି । ପ୍ରିୟା ଦେବୀ ଙ୍କୁ ଦୌଡ଼ି ଯାଇ ସେ କହିଲା ମା ଆମ ଘରକୁ ଅର୍ପଣ ସାର୍ ଆସିଛନ୍ତି। ଅର୍ପଣ ସାର୍ ଙ୍କ ନାଁ ଶୁଣି ପ୍ରିୟା ଦେବୀ ଟିକେ ଚମକି ପଡ଼ିଲେ । ଏତେ ଦିନ ଝିଅ ର କାହାଣୀ ରେ ଯାହାକୁ ଶୁଣି ପସନ୍ଦ କରି ଆସିଛନ୍ତି ତାକୁ ଆଜି ପ୍ରଥମ କରି ଦେଖିବେ ହଠାତ୍ ସେ ନିଜ କେଶ କୁ ସଜାଡ଼ି ଆଇନା ଆଗରେ ଟିକେ ମୁହଁ ଦେଖି ଦେଇ ଆସିଲେ ଆଉ ଏତେ ବର୍ଷ ପରେ ବୋଧେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ କେମିତି ଦେଖା ଯାଉଥିଲେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣିବାର ଇଚ୍ଛା ଥିଲା।

ଯେମିତି ଡ୍ରଇଂ ରୁମକୁ ପ୍ରିୟା ଦେବୀ ପସିଲେ ଦୁହେଁ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଦେଖି ସ୍ଥିର ହୋଇଗଲେ । ଅର୍ପଣ ସାର୍ ଚମକି ଉଠି କହିଲେ ଆପଣ ? ପ୍ରିୟା ଦେବୀ ଙ୍କ ଆଖି ଭରି ଆସୁଥିଲା ନଅ ବର୍ଷ ତଳର କଥା କୁ ଭାବି । ଋଗ୍ଧ ଗଳା ରେ କହିଲେ ନମସ୍କାର ସାର୍। ମାନବୀ ପଚାରିଲା ଡୁ ୟୁ ନୋ ଇଚ ଆଦର୍ ? ପ୍ରିୟା ଦେବୀ କହିଲେ ହଁ ମାମା ଜାଣିଛି ସାର୍ ଙ୍କୁ ତମେ କିନ୍ତୁ ମେଡ଼ିସିନ୍ ଖାଇଛ ଯାଅ ରେଷ୍ଟ ନେବ । ଯଦିଓ ମାନବୀ ଜିଦ୍ ଧରୁଥିଲା କିନ୍ତୁ ମା ଙ୍କ ଥରେ ତାଗିଦ୍ ରେ ଚୁପ୍ କରି ଚାଲିଗଲା ।

ଅର୍ପଣ ସାର୍ କିନ୍ତୁ ଅପଲକ ନଜର ରେ ଚାହିଁ ଥାଆନ୍ତି ପ୍ରିୟା ଦେବୀ ଙ୍କୁ ସତରେ ବୟସ କଣ ତାଙ୍କୁ ଛୁଇଁବା ପାଇଁ ଆସିନାହିଁ ନା ଏ ଟିକେ ପୁର୍ବରୁ ଯେମିତି ମାନବୀ କୁ ତାଗିଦ୍ କରି ଫେରେଇ ଦେଲେ ଠିକ୍ ସେହି ଭଳି ବୟସ କୁ ବି ପାଖକୁ ଆସିବାକୁ ଦେଇ ନାହାନ୍ତି। ସେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ ଆପଣ ? ଆପଣ କଣ ସିଏ ଯାହା ବିଷୟରେ ମାନବୀ ପାଖରୁ ଶୁଣି ଆସିଥିଲି ? ସର୍ବ ଗୁଣ ରେ ଧୁରନ୍ଧର ମାନବୀ କଣ ଆପଣଙ୍କ ଝିଅ ? ପ୍ରିୟା ଦେବୀ ବାଣ ମାରିଲା ପରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ କାହିଁ ଆପଣଙ୍କୁ କଣ ବିଶ୍ୱାସ ହେଉନି ? ଓଃ ବିଶ୍ୱାସ ବି ହେବ କେମିତି ଗୋଟେ ତଥାକଥିତ କଳଙ୍କିନି ପୁଣି ଜଣେ ଆଦର୍ଶ ମାଆ ହୋଇଗଲେ ଯାହା ର କଥା ଶୁଣି ସାମନ୍ତରାୟ ସାର୍ ଙ୍କ ପାଦ ବି ଗୋଟେ କଳଙ୍କିନୀ ଘରେ ପଡ଼ିଗଲା ସତରେ କେତେ ବିଚିତ୍ର ନା। ପୁଣି ପ୍ରୀୟା ଦେବୀ କହିଲେ ଯେଉଁ କଳଙ୍କ ର ଟିପା ସେଦିନ ରାତି ରେ ସେ ଲଗେଇ ଯାଇଥିଲେ ଆଜିବି ମୋ ମଥାରେ ପିନ୍ଧିଥିବା କଳା ଟିକିଲି ରେ ଚକମକ ହୋଇ ଦିଶୁଛି।

ଅର୍ପଣ ସାର୍ କହିଲେ ଆପଣ ସୀମା ଟପି ଯାଉଛନ୍ତି । ମୁଁ କଳଙ୍କ ଲଗେଇ ଥିଲି ନା କଳଙ୍କ କୁ ଲିଭେଇ ବାକୁ ଯାଇଥିଲି ଥରେ ଭାବନ୍ତୁ ସେଦିନ କଥା। ଆପଣ ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ନିଜେ କଳଙ୍କ ବୋଳି ହୋଇ ମୋତେ ସେଦିନ କବାଟ ବନ୍ଦ କରି ଦେଇଥିଲେ। ଏମିତି କି ମୋ କଥା ରଖିବାକୁ ବି ଦେଇ ନଥିଲେ।

ପ୍ରିୟା ଦେବୀ ଆଜି ଏମିତି ଉତ୍ତର ଦେଉଥାନ୍ତି ସତେ ଯେମିତି ଆଜିର ଦିନ ପାଇଁ ନଅ ବର୍ଷ ହେଲା ସେ ଏହି ଦିନ ପାଇଁ ଉତ୍ତର ଯୋଡୁଥିଲେ। ସେ ନେଇଗଲେ ସେହି ନଅ ବର୍ଷ ତଳର କଥା କୁ। ପ୍ରଥମେ ଯେବେ ସେ ଅର୍ପଣ ବାବୁ ଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ ତାଙ୍କ ନାଁ ଥିଲା ଅନୁଭବ ଅର୍ପଣ ସାମନ୍ତରାୟ। ବାପା ମା ଛେଉଣ୍ଡ ଝିଅ ପାଖକୁ ଯେବେ ତାଙ୍କର ପ୍ରସ୍ତାବ ଆସିଥିଲା। ପ୍ରଥମ ଥର ଦେଖା ଚାହାଁ ରେ ପରିବାର ସହମତି ରେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରସ୍ତାବ ସ୍ଥିର ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଏବେଠୁ ଦୁହିଙ୍କ ଭିତରେ ଏକ ନିବିଡ଼ ସମ୍ପର୍କ ଗଢ଼ି ଉଠିଥିଲା। ଅର୍ପଣ ସାର୍ ଦିଲ୍ଲୀ ରେ ରହୁଥିଲେ ଯେବେ ଯେବେ ଘରକୁ ଆସନ୍ତି ଆସନ୍ତି ପ୍ରିୟା ପାଖକୁ। ଆଉ କିଛି ମାସ ପରେ ଉଭୟ ଙ୍କର ବାହାଘର ।

ଗୋଟେ ବର୍ଷା ଭିଜା ରାତି ରେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରିୟା ଫେରୁଥିଲେ ଅନ୍ଧାର ରାସ୍ତା ରେ ଡାକ୍ତରଖାନା ପାଖରୁ ଗୋଟେ ପିଲା ର କାନ୍ଦ ଶୁଭିଲା। ଦେଖିଲା ବେଳକୁ ସଦ୍ୟ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ଗୋଟେ ଝିଅ ହୁଏତ ଘର ଲୋକ ମାନେ ତାକୁ ପକାଇ ଦେଇଛନ୍ତି। ଆଉ ଯେତେବେଳେ ସେ ଡ଼ାକ୍ତର ଖାନା ରେ ଜଣାଇଲେ ସେମାନେ ପୋଲିସ କେସ ପାଇଁ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେନି। ଶେଷ ରେ ପ୍ରିୟା ସେ ଝିଅକୁ ଆଦରି ନେଲା ନିଜର କୁମାରିତ୍ଵ ର ପଣତ ରେ। ଆଉ ତାର ସ୍ପର୍ଶ ରେ ସେ ଜୀବନ ର ଏକ ଅଂଶ ହୋଇଗଲା। ଆଉ ଯେଉଁ ସମ୍ପର୍କ ର ସେତୁ ବନ୍ଧ ରେ ତାର ଜୀବନ ର ଗତିପଥ ବଦଳି ଗଲା।

ସବୁ କିଛି ଜାଣି ବି ଲୋକ ମାନେ ଅଜଣା ହୋଇଗଲେ।ସେ କଥା ଯାଇ ପହଁଚିଗଲା ତାର ହେବାକୁ ଥିବା ଶଶୁର ଘରେ। ହେଲେ ପ୍ରିୟା କୁ କିଛି ଫରକ୍ ପଡ଼ୁନଥାଏ ସେ ଜାଣିଥାଏ ସେ ଗଙ୍ଗା ଭଳି ପବିତ୍ର ଆଉ ତାର ଏହା ବି ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା ଯେ ଅନୁଭବ ବାବୁ ( ଅର୍ପଣ ସାର୍) ତାକୁ ଠିକ୍ ବୁଝି ପାରିବେ।

ଆଉ ଏକ ଝଡ଼ ବର୍ଷା ର ରାତି ଅନୁଭବ ବାବୁ ଆସିଲେ ଆଉ ଆସି ଯେମିତି ପ୍ରିୟା କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଛନ୍ତି ପ୍ରିୟା ବର୍ଷା ପରି ଲୁହ ରେ ଭିଜେଇ ଦେଲା। ଅର୍ପଣ ବାବୁ କହିଲେ କିଛି ବି କିଏ କୁହନ୍ତୁ ମୁଁ ଜାଣିଛି ତମେ କେବେ ଭୁଲ କରି ପାରିବନି ଆଉ ଏହା ପ୍ରିୟା କୁ ଆଶ୍ବସ୍ତ କରିଲା । ହେଲେ ତା ପରେ ସେ କହିଲେ ଏ ପିଲାକୁ ଆପଣ ଅନାଥ ଆଶ୍ରମ ରେ ଛାଡ଼ି ଦେଇ ଆସନ୍ତୁ। ପ୍ରିୟା ର ସତେ ଯେମିତି ମାଟି ଖସି ଗଲା। ପ୍ରିୟା ର ଗୋଟାଏ ଜିଦ୍ ଆଉ କୌଣସି ସମୀକରଣ ସେ ଛୁଆ ସହ ତାକୁ ଅଲଗା କରି ପାରିବନି। ଶେଷ ରେ ଅର୍ପଣ ସାର୍ କହିଲେ ହେଲେ ମୁଁ ଏ କଳଙ୍କ କୁ ନିଜର ପରିଚୟ ଦେଇ ପାରିବେନି ତାଙ୍କୁ ବାହା ହେବାକୁ ହେଲେ ଏ ଛୁଆ କୁ ଛାଡ଼ିବାକୁ ହେବ। ଏତିକି ରେ ପ୍ରିୟା ନିଜ ଜୀବନର ଗତି ପଥ ବଦଳାଇ ଦେଲା ଓ ତାଙ୍କୁ ବାହାର କରି କବାଟ ବନ୍ଦ କରିଦେଇ ସବୁ ସମ୍ପର୍କ କାଟିଦେଲା।

ତା ପରଠୁ ଆଖ ପାଖ ଲୋକ ବି ପ୍ରିୟା ଭଳି ପବିତ୍ର ଝିଅ କୁ ବ୍ୟଭିଚରିଣୀ ସଜେଇ ଦେଲେ।

ପ୍ରିୟା କହିଲା ସବୁ କଳଙ୍କ ଙ୍କୁ ମୁଁ ଏବେବି ମୋ ମଥା ରେ ଟିକିଲି କରି ପିନ୍ଧିଛି । ଆଉ ଜାଣନ୍ତି ଆପଣଙ୍କ ର ସେହି କଳଙ୍କ ହିଁ ହେଉଛି ମାନବୀ । ସେତେବେଳ କୁ ଅର୍ପଣ ସାର୍ ଙ୍କ ଆଖିରେ ବି ଧାରା ବୋହି ଯାଉଥାଏ । କହିଲେ ବାସ କରନ୍ତୁ ମାନବୀ କଳଙ୍କ ନୁହେଁ ସେ ଆମ ଝିଅ। ପ୍ରିୟା ଦେବୀ କହିଲେ କ୍ଷମା କରିବେ ସେ ମୋ ଝିଅ ପ୍ରିୟା ପଟ୍ଟନାୟକ ର ଝିଅ ଆପଣ ତାର ସାର୍ ତେଣୁ ନିଜ ପରିବାର ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତୁ।

ଅର୍ପଣ ସାର୍ କହିଲେ ଦେଖନ୍ତୁ ଆପଣ ମୋ ଭୁଲ ପାଇଁ କିଛି ବି ଦଣ୍ଡ ଦେଲେ ମୁଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କିନ୍ତୁ ମାନବୀ ଠୁ ଦୂରରେ ଯିବାର ଶାସ୍ତି ନୁହେଁ। ଆଉ କେଉଁ ପରିବାର କଥା କହୁଛନ୍ତି ଯିଏ ଥରେ ପ୍ରିୟା ପଟ୍ଟନାୟକ କୁ ଭଲ ପାଇଥିବ ସେ କଣ ଆଉ କାହାକୁ ମନ ଦେଇ ପାରିବ। ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ଆପତ୍ତି ନଥିବ ମୁଁ କଣ ଆପଣଙ୍କ ଜୀବନ ର ଏବେ ଛୋଟିଆ ଚରିତ୍ର ଟିଏ ହୋଇ ପାରିବି। ଏଥିରେ ପଥର ଭଳି ଅଭିନୟ କରୁଥିବା ପ୍ରିୟା ଦେବୀ ତରଳି ଗଲେ ଓ ଏତେ ଦିନ ର ପ୍ରେମ କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଲେ। ସତେ ଯେମିତି ତାଙ୍କର କଳଙ୍କ ର ଟିକିଲି ତାଙ୍କ ପ୍ରେମ କୁ ଆଉ ଟିକେ ଦ୍ଵିଗୁଣିତ କରୁଥାଏ।

ଯେଉଁ ମା ଝିଅଙ୍କ ସମ୍ପର୍କ ର ମୂଳଦୁଆ ଦିନେ ପ୍ରିୟା ର ପ୍ରେମ ର ଗତିପଥ କୁ ମୋଡ଼ି ଦେଇଥିଲା ତାହା ଆଜି ସମ୍ପର୍କ ର ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେତୁ ହୋଇ ଦୁହିଁ ପଥକୁ ପୁଣି ଥରେ ନିଜ ଭିତରେ ଛନ୍ଦି ଦେଲା।

ପଢିଥିବାପାଇଁ ଧନ୍ୟବାଦ।

ଆପଣଙ୍କ କୈବଲ୍ୟ ନାୟକ।

ଦ ସିଙ୍ଗଲ ମଦର୍ | The Single Mother ଓଡ଼ିଆ କାହାଣୀ

ଓଡ଼ିଆ କାହାଣୀ