ଯେବେ ବସିଯାଏ ମୁଁ ଏକାନ୍ତରେ ବହୁତ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଙ୍କି ମାରେ ମୋର ମସ୍ତିଷ୍କ ରେ ।ଆସିଲୁ ଏକା ମରିବା ଏକା କାହିଁ ଏ ଭିତରେ ହେଲା ଅଚିହ୍ନା ଲୋକଙ୍କ ସହ ଦେଖା।ଜନ୍ମ ହେଲୁ ଏହି ଦେହ ବହି ଅଚିହ୍ନା ଲୋକରେ ଦେଲେ ଥୋଇ। ଆତ୍ମା ହୋଇ ପାଇଥୂଲି ଏହି ମୋହ, ମାୟା,ପାପି ଶରୀର ରୁ ମୁକ୍ତି ପୁଣି ଠେଲି ଦେଲେ ମୋତେ ଏହି ପାଟି ଦୁନିଆ କୁ ପାପର ଭାଗୀଦାର ହେବାପାଇଁ। ଆତ୍ମା ର ନ ଥାଏ କେହି ନିଜର କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଏହାକୁ ଗୋଟିଏ ଭୈତିକ ଶରୀର ରୂପକ ଖୋଳପା ମିଳିଯାଏ। ନିମିଷକ ମଧ୍ୟରେ ବନିଯାଏ କେତେ ଯେ ସମ୍ପର୍କ କାହାର ଭାଇ, କାହାର ଭଗିନୀ, କାହାର ପୁତ୍ର, କନ୍ୟା,ଦାଦା,କକା,ମାମୁ ଏମିତି କେତେଯେ ଅକୁହା ସମ୍ପର୍କ ।ଆଉ କିଛି ବନିଯାଏ ଆପେଆପେ/ ବା ଆମେ ନିଜେ ବନେଇ ଥାଉ ଯେମିତି ସାଙ୍ଗ,ସାଥି, ପତ୍ନୀ, ଶାଶୁ ଶ୍ୱଶୁର ଆହୁରି ଏମିତି ଅନେକ। ଏହି ସମ୍ପର୍କ କେବଳ ଏକା ଆସେନାହିଁ ତା ସହିତ ନେଇଆସେ କିଛି ଆଶା ଆଉ ଦାୟିତ୍ଵ....ଏହି ଦାୟିତ୍ବ ଶବ୍ଦ ନେଇ ଯାଏଁ ଆମକୁ ମଶାଣି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କିନ୍ତୁ ତଥାପି ସରେ ନାହିଁ।ଏହା ହଉଛି ପାପ, ଆଶା,ମୋହ, ମାୟା ଲୋଭ ର ପ୍ରକୃତ କାରଣ। ଯାହାର ବୋଝ ତଲେ ଦବି ରହିଯାଏ ଏହି ଧରା ପୃଷ୍ଠରେ ଜନ୍ମ ହେବାର ମୁଖ୍ୟ କାରଣ।

ଜୀବନର ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଲକ୍ଷ ହଉଛି ଭଗବାନ ଆମକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଛନ୍ତି ଆଉ ମରଣ ବି ତାଙ୍କରି ହାତରେ ସେ ହିଁ ଆମ୍ଭ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମାରିବେ କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଏହି ଶରୀର ସଂସାର ମାୟା ରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇଯାଏ ସେତେବେଳେ ସେ ଏହି ଜନ୍ମର ଗୂଢ ରହସ୍ୟ କୁ ଭୂଲିଯାଏ ଓ ମାୟାଜାଳ ରେ ଫଦ୍ଦି ହୋଇଯାଏ। ସମ୍ପର୍କି ର ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁଁ କରି ଚାଲେ କେତେ ଯେ ନାଟକ ଆଉ ଫସିଯାଏ ପାପ ଜାଲରେ ଯଉଠିରୁ ମୁକୂଳିବା ତା ପକ୍ଷରେ କଷ୍ଟକର ହୋଇପଡେ ଓ ଫସିଯାଏ ସେ ଜୀବନ ମୃତ୍ୟୁ ର କାଳଚକ୍ର ରେ ।ଭାଇ, ଭଉଣୀ ବାପା, ମାଁ ପାଇଁ ଲଢିଚାଲେ ପୂରା ଜୀବନ। ଟଙ୍କା ପଛରେ ଗୋଡ଼େଇ ଗୋଡ଼େଇ ଚାଲିଯାଏ ତା'ର ଯଉବନ ।କ'ଣ ଏଇଥିପାଇ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରିଥିଲୁ ଆମେ ଏହି ଧରା ପୃଷ୍ଠରେ।ଏହା ହି କଣ ଆମ ଜୀବନର ମୂଳ ଲକ୍ଷ୍ୟ।ଶକାଳୁ ଉଠିଲା ପରଠାରୁ ଶୋଇଲା ଶେଜ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖାଲି ଟଙ୍କାର ଚିନ୍ତା। ଆଜିର ଚିନ୍ତା କମ୍ ଆସନ୍ତାକାଲି ର ଚିନ୍ତା ଅଧିକ। ଏମିତି ଲାଗୁଛି ଯେମିତି ମଣିଷ ଜୀବନ ଧୀକ୍। ସ୍ୱାର୍ଥପର ହୋଇ ବଞ୍ଚିବାକୁ ପଡୁଛି ପୂରା ଜୀବନ। ଖାଲି ନିଜ ପାଇଁ ଅନ୍ୟର ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ପଡୁଛି। ଏହି ଜୀବନକାଳ ରେ ଏତେ ପାପ ହୋଇଗଲାଣି ଯେ ଭଗବାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାପାଇଁ ବି ଡର ମାଡ଼ୁଛି। ଭଗବାନଙ୍କୁ କଣ ଜବାବ ଦେବି । କର୍ମ ଅର୍ଜ୍ଜନ କରିବାକୁ ଯାଇ ପାପ ମୁଣ୍ଡାଇ ଆସିଲୁ।ଏତେ ପାପ କର୍ମ ରେ ଜୀବନ ଭରିଗଲା ଯେ ଜୀବନଚକ୍ର ରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ବି ଅସମ୍ଭବ ହୋଇଗଲାଣି।

Looking London Talking Tokio ହୋଇଗଲା ପରି ଲାଗୁଛି ମୋ ଲେଖା

ଲେଖକ: ସୁନୀଲ୍ କୁମାର୍ ଚୌଧୁରୀ

The War Within

ନିଜ ସହ ଯୁଦ୍ଧ (ନିଜର ଅନ୍ତର ଆତ୍ମା ସହ ଯୁଦ୍ଧ)