ତୃଷ୍ଣା ତବ ବିଚ୍ଛେଦ ବିଗତେ, ଘଟିଯିବା ପରେପରେ

ତୃଷାର୍ତ୍ତ ଏ ହୃଦେ ତୃପ୍ତି ସ୍ପର୍ଶକଲା, ଅଜ୍ଞାତରେ ଧିରେଧିରେ,

ଅଭିଶପ୍ତ ଅଦ୍ୟ ହୃଦୟର ଅଭ୍ର, ମୃଗାଙ୍ଗେ ଅନୂପ ତୀରେ

ଅନ୍ୱେଷଣ ତବ ଅଭିମାନ ପଂକ୍ତି, ଅଭିପ୍ରାୟ ଅୟନରେ,

ସତେଜ ଶର୍ବରୀ ଉହାଡ଼ରେ ଆସ,ପ୍ରେୟସୀ ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ

ହୃଦ ମନ୍ଦିରର ସପ୍ତମୁଖା ଦୀପ, ଜଳୁଥାଅ ଆହ୍ଲାଦରେ,

ତୃଷ୍ଣା ତବ କାୟା ବିରହରେ ସୃଷ୍ଟି, ଶିହରଣର ସ୍ପର୍ଶରେ,

ଶିହରଣ ପୁଣି ଜୋଛନା ମିଶ୍ରିତ, ପୀରତିର ପୂର୍ଣ୍ଣମୀରେ,

ତୃଷ୍ଣା ଗୋ ! ତବ ନିର୍ଝରିଣୀ ତଟେ, ତୃପ୍ତିକୁ ଅର୍ପଣ କରେ

ତୃଷାର୍ତ୍ତ ଏ ହୃଦ ରହିବାକୁ ଚାହେଁ, କଳ୍ପନା ଉପକୂଳରେ,

ପୂର୍ଣ୍ଣମୀ ପ୍ରୀତିର ପ୍ରେୟସୀ ସ୍ପର୍ଶର,ପ୍ରଣୟର ଦୀର୍ଘିକାରେ

ଦିହୁଡି ଦୀପ୍ତିରେ ପର୍ଣ୍ଣ-ଶାଳା କୋଳେ,ପରିଷ୍ବଙ୍ଗ ଭାବ ନିରେ,

ତୃଷ୍ଣା ଗୋ ! ତବ ଅବଶୋଷ ଅଶ୍ରୁ, ଢାଳେ ତୁମେ ଗଲା ପରେ,

ଚଳିଯିବ ନାହିଁ ହୃଦୟରୁ ତୁମେ,ପ୍ରେୟସୀ ମୋ ଦ୍ଵିତୀୟରେ |

ସମାପ୍ତ

ତୃଷ୍ଣାର ତୃଷାର୍ତ୍ତ