ହଁରେ ଜଗା! ତୋ’ର ଭିଆଣ ଏ ଜଗତ । ବଦଳୁଥିବା ସଂସାରରେ ତୁ ସେମିତି ଭାଇ-ଭଉଣୀଙ୍କୁ ନେଇ ତୋ’ରି ବଡ଼ ଦେଉଳରେ ଖାଲି ବିରାଜମାନ କରିଛୁ, ନା ଦୁନିଆ ଯାକର ଦୁଃଖ-ସୁଖ ବି ତୋ’ର ଅପଲକ ବଡ଼ ଚକା-ଚକା ଆଖିରେ ଦେଖୁଛୁ, କହନା ? ମନ ଖୋଲି କହିବା ଲୋକ ନ ଥିଲେ ତୋ’ ପାଖକୁ ଲୋକ ଧାଇଁ ଆସନ୍ତି । ହେଲେ ମୁଁ ବୁଝେନା ତୋ’ର ନୀତି । ତୋ’ ଭାରିଜାକୁ ଭିନେ ମନ୍ଦିରରେ ରଖି ଭାଇ-ଭଉଣୀଙ୍କୁ ନେଇ ତୁ ବସି ରହିବାଟା କ’ଣ ଭଲ କରୁଛୁ ? କିଏ ଏମିତି କରେ ରେ! ? କେବେ ଭାବିଛୁ ତୋ’ ଭାରିଜାର ମନକୁ ? ରାଗ ଜର-ଜର ହୋଇ ପଞ୍ଚମୀରେ ଯାଇ ତୋ’ ରଥକୁ ଭାଙ୍ଗି ଆସିଲା । ହେଲେ ରସଗୋଲା ଦେଇ ଭୁଲାଇ ଦେଲୁ ତା’ର ସବୁ ଅଭିମାନକୁ । ବଡ଼ ଶିଆଣାରେ ତୁ କାଳିଆ !

ଦେଖିଲୁ ଦେଖିଲୁ ତୋ’ର ଚକା ଆଖିରେ ସାରା ଦୁନିଆକୁ । ନା ଆଉ ନୁହେଁ ମା’ ଧରିତ୍ରୀ ଟଳ-ମଳ ହେଲାଣି । ଦେଲୁ ପଠାଇ ଭୂତାଣୁକୁ ସାବାଡ୍ କରିବାକୁ ତୋ’ର ଭିଆଣ ଏଇ ମଣିଷ ଜାତିକୁ । କେତେ ଲୋକ ବଞ୍ଚି ଗଲେ, କେତେ ମରିଗଲେ ଖାଲି ତୋ’ ପାଖରେ ରହିବ ତା’ର ହିସାବ । ଆଉ କାହା କଥାକୁ କିଏ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ? କେତେ ନିଆରା ତୋ’ ଭାବ-ବିଚାର , କେତେ ରହସ୍ଯମୟ ଅବୁଝା ତୋ’ର ଚରିତ ?? ଅବିରତ ଘୁରି ବୁଲୁଥିବା ସମୟ ଚକ୍ରର ଗତିକୁ ନିରେଖି ନିଏ ତୋ’ର ଦୁଇ ଆଖି । ଆଉ ପରଶି ଦିଏ ଯୋଗ୍ୟ ଉପହାର । ଶୂନ୍ୟ ଆକାଶକୁ ଦେଖିଲେ ତୋ’ ରୂପ ଝଲସେ ମହୋଦଧିର ନୀଳ ଉର୍ମିମାଳାରେ ବି ତୋ’ର ଛବି , ସସାଗରାଧରା ସର୍ବତ୍ର ତୋ’ରି ରୂପ । ଆପତ୍ତି- ଅଭିଯୋଗ ଅନେକ ନେଇ ଆସିଥିଲା ମାନିନୀ, ହେଲେ ବଡ଼ ଦେଉଳର ପତିତ ପାବନ ନେତ ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ଭାବ-ବିହ୍ୱଳ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ମାନିନୀ ।

କୋଭିଡ୍ ରେ କୋମାରୁ ଫେରି ଆସିଥିଲା ଜୀବନ ପାଇ ମାନିନୀ, ଅନେକ ଚିହ୍ନା ଲୋକଙ୍କ ମରିବା ଖବର ସେ ପାଇଥିଲା। ଭାବି ନେଇଥିଲା ସେ ବି ଆଉ ବଞ୍ଚିବ ନାହିଁ । ହେଲେ ଜଗା ମନ୍ଦିର ପରିକ୍ରମା ଦେଖିବାର ସୌଭାଗ୍ୟ ନେଇ ତ ସେ ଜନମ ନେଇଛି ରାମଲଲାଙ୍କର ମନ୍ଦିର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦେଖିଲା । ବନ୍ଦେ ଭାରତର ଦ୍ରୁତ ଗତିକୁ ଅନୁଭବିବାର ଥିଲା । ଭାରତକୁ ପୃଥିବୀର ନେତୃତ୍ଵ ଭାବେ ଦେଖିବାର ସୁଯୋଗ ଥିଲା ତା’ର । ସେ କୋଭିଡ୍ ରେ କାହିଁକି ବା ମରିଥାନ୍ତା । ଦୁଇ ହାତ ଟେକି ସମର୍ପି ଦେଇଥିଲା ନିଜକୁ ସେ ତା’ର କାଳିଆ ପାଖରେ ।

ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ!

ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ!

ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ!

ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ମୁକ୍ତ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ, ମୁଖ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ, ସମ୍ବଲପୁର

ବିଭାଗୀୟ ମୁଖ୍ୟ (ଓଡ଼ିଆ)

କୁଲିତାପଡ଼ା,ମୋଦିପଡ଼ା

ସମ୍ବଲପୁର

ପିନ୍ କୋଡ଼-୭୬୮୦୦୨

ଯୋଗାଯୋଗ -୭୯୭୮୮୬୪୬୧୨

ଉପହାର (Upahara)

ଡକ୍ଟର ସଙ୍ଗୀତା ନାଏକ ପୁରୋହିତ