ଜୀବନରେ ବନ୍ଧୁତାର ସମ୍ପର୍କ ଅମୂଲ୍ୟ ହୋଇଥାଏ ଓ ଏହି ସମ୍ପର୍କ ବିଶ୍ଵାସ ଓ ପ୍ରେମର ଆଧାରରେ ହୋଇଥାଏ ।

ଜୀବନରେ ପ୍ରକୃତ ସାଙ୍ଗ ମିଳିବା କୌଣସି ଉପହାର ଠାରୁ କମ୍ ନୁହେଁ । ସମସ୍ତ ଙ୍କ ଭାଗ୍ୟରେ ପ୍ରକୃତ ବନ୍ଧୁ ମିଳନ୍ତି ନାହିଁ। ବହୁତ୍ କମ୍ ଲୋକ ଥାଆନ୍ତି ଯାହାକୁ ବନ୍ଧୁତା ର ଅର୍ଥ ବୁଝାଇବାକୁ ପଡ଼ି ନଥାଏ।ମୋର ବି ଅନେକ ସାଙ୍ଗ ଅଛନ୍ତି କିନ୍ତୁ ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ମୋର ଏମିତି ୨/୩ ଜଣ ବନ୍ଧୁ ଅଛନ୍ତି । ସେମାନେ ମୋର ସବୁଠୁ ବିଶ୍ବସ୍ତ ଏବଂ ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ ।

୧- *ଅନନ୍ୟା* ମୋର ଏମିତି ଜଣେ ସୁଭକାଙ୍କ୍ଷୀ କଣ କହିବି ତା ବିଷୟରେ , ଯେତେ ଯାହା କହିଲେ ବି ଭାବୁଛି କମ୍ ପଡ଼ିଯିବ । ସେ ମୋ ପରିବାର, ବନ୍ଧୁ ,ସାଥୀ ଯାହା କହିଲେ ବି ଅତ୍ୟୁକ୍ତି ହେବ ନାହିଁ। ଯେବେ ଠୁ ତା ସହ ମିଶିଲିଣି ଜୀବନ ରେ କିଛି କାହାର ଦରକାର୍ ପଡ଼ୁନି। ଭାଷା ନାହିଁ କହିବାକୁ ମୋ ପାଖରେ ତା ବିଷୟରେ। ସେ ମୋତେ ସବୁବେଳେ ସାଥ ଦିଏ। ଏତେ ଭଲ ଲାଗେ ଦେଉଛି ସେ ଯଦି ମୋ ଜୀବନ ମାଗେ ତେବେ ମୁଁ ଦେବାକୁ ପଛେଇବିନି କେବେବି। ଆମେ ୨ ଜଣ ୨ ଟି ମୁଦ୍ରା ର ପାର୍ଶ୍ଵ ପରି। ମୁଁ ଆଗକୁ ବଢ଼େ ବୋଲି ସବୁବେଳେ ଉତ୍ସାହିତ କରେ।guide କରେ। ୟା କର ସେୟା କର। ଭଲ ଲାଗେ ମୋତେ ସବୁବେଳେ ତା କଥା ମାନିବାକୁ। ମୋତେ କୁନି ଛୁଆଟି ପରି treat କରେ। ମୋ ପରିବାର ପରେ ମୁଁ ଯାହାକୁ ମୋର ସବୁକିଛି ମାନେ ସେ ହେଉଛି ଏଇ ଛୁଆ ଟି। ମୋତେ ବି ଭଲ ଲାଗେ ତାକୁ ଛୁଆ ଟି ପରି treat କରିବାକୁ। ମା ତାରିଣୀ କୁ ଅଶେଷ ଅଶେଷ ଧନ୍ୟବାଦ କି ଏମିତି ଜଣେ ମଣିଷ ସହ ମୋତେ ଜଡ଼ିତ କରିଥିବା ପାଇଁ।

୨-ଆଉ ଜଣେ ଅଛି ମୋର ଏମିତି ବନ୍ଧୁ ତା ନାଁ ଅର୍ପିତା । ମୋ ଦ୍ୱିତୀୟ ମା କହିଲେ ଅତ୍ୟୁକ୍ତି ହେବ ନାହିଁ। ମୋ ପରିବାରର ଜଣେ ସଦସ୍ୟ କହିଲେ ବି କମ୍ ହେବନି। ବନ୍ଧୁତା ରେ ଯଦି କେହି ଆସି ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ଉଦ୍ୟମ କରେ ତେବେ ବି କେବେ ଭାଙ୍ଗି ଯିବନି ଆମ ବନ୍ଧୁତା ସେ ବିଶ୍ଵାସ ଅଛି ମୋର। ଏମିତି ବନ୍ଧୁତା ତା ସହ ମୋର। ସେ ମୋତେ ସବୁବେଳେ ସବୁଥିରେ ସପୋର୍ଟ କରେ। ମୋ ସବୁ କଥା ତାକୁ ଜଣା। ମୋତେ ସେ ମା ପରି treat କରେ। ସତରେ ଭାଗ୍ୟ ରେ ଥିଲେ ତୋ ପରି ବନ୍ଧୁ ଟିଏ ମିଳେ।

୩-ଆଉ ଜଣେ ଅଛି ମୋର ବନ୍ଧୁ ତା ନାଁ ମଧୁ। ସେ ମୋର ବହୁତ୍ ଦୂରତା ବନ୍ଧୁ। ତା ସହ ମୁଁ ବହୁତ୍ ଦିନ ଯାଏଁ କଥା ହୁଏନା।କେବେ କେମିତି କଥା ହୁଏ ତା ପରେ ବି ଆମ ଦୁହିଁଙ୍କ ବନ୍ଧୁତା ସେମିତି ହିଁ ରହିବ। ପକୃତ ବନ୍ଧୁ ହୋଇ। ୟାଠୁ ମୁଁ ଗୋଟେ କଥା ଶିଖିବାକୁ ପାଇଛି ଯେ ଯଦି ହୃଦୟ ରୁ ଭଲ ପାଇବା ଆଉ ବିଶ୍ବାସ ରହିଛି ନା ତେବେ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ସାରା କଥା ନ ହେଲେ ବି ସେ ସମ୍ପର୍କ ମଜବୁତ ହୋଇ ସେମିତି ରହିବ।

ପ୍ରକୃତ ବନ୍ଧୁ ବା ସାଥି ଟିଏ ବିପଦର ବନ୍ଧୁ ହୋଇ ଥାଆନ୍ତି କିନ୍ତୁ ମୋ ବନ୍ଧୁ ମୋ ସାଥି ବିପଦ ଆପଦ ସବୁବେଳର ପ୍ରକୃତ ନିଜର ଲୋକ ବୋଲି ଜଣେଇ ଦେଇଥାନ୍ତି।

ମୁଁ ଭଗବାନ୍ ଶ୍ରୀ କ୍ରିଷ୍ଣା ଙ୍କ ବନ୍ଧୁତା ବିଷୟରେ କିଛି ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଛି:-....

ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ଜୀବନରେ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ବନ୍ଧୁ ଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ ସୁଦାମା ଥିଲେ । ସୁଦାମାଙ୍କ ସହ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନିଜର ବାଲ୍ୟକାଳ କଟେଇ ଥିଲେ । ଏହି ଦୁଇଜଣଙ୍କ ବନ୍ଧୁତା ଗୋଟିଏ ଆଶ୍ରମରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ଯେତେବେଳେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସୁଦାମାଙ୍କ ସହ ପ୍ରଥମଥର ସାକ୍ଷାତ କରିଥିଲେ ସେତେବେଳେ ଏ ଦୁହେଁ ଜଣେ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କୁ ଜମା ଜାଣିନଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଏ ଦୁଇଜଣ ପରସ୍ପର ସହ ସମୟ ବିତେଇଲେ ତାପରେ ଏ ଦୁହେଁ ଘନିଷ୍ଠ ବନ୍ଧୁ ହୋଇଗଲେ । ଏହି ଦୁଇଜଣ ଏକାଠି ଆଶ୍ରମରେ ଅନେକ ସମୟ କଟେଇଛନ୍ତି ଓ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି । ଶିକ୍ଷା ଶେଷ କରି ଏମାନେ ନିଜ ନିଜ ଘରକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଗମନ କରିଥିଲେ ଓ ଅନେକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏ ଦୁହେଁ ପରସ୍ପରକୁ ସାକ୍ଷାତ କରିନଥିଲେ ।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବହୁତ ଧନୀ ଥିଲେ ଓ ସୁଦାମା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗରିବ । ସୁଦାମା ଲୋକଙ୍କ ଠାରୁ ଧାନ ଚାଉଳ ମାଗିକରି ନିଜର ପରିବାର ପ୍ରତିପୋଷଣ କରୁଥିଲେ । ଦିନେ ସୁଦାମାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସୁଦାମାଙ୍କୁ କହିଲେ ଯେ ସେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ କରନ୍ତୁ । ସେ ଯେତେବେଳେ ଆମ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ବିଷୟରେ ଜାଣିବେ ତେବେ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ସହାୟତା କରିବେ । ନିଜର ପତ୍ନୀଙ୍କ କଥା ମାନି ସୁଦାମା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ସାକ୍ଷାତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଯିବାକୁ ରାଜି ହେଲେ ।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ କରିବାକୁ ଯେବେ ସୁଦାମା ତାଙ୍କ ମହଲକୁ ଗଲେ , ମହଲ ବାହାରେ ଥିବା ସିପାହୀ ମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭିତରକୁ ଯିବାକୁ ଦେଲେନାହିଁ। ସୁଦାମା ସିପାହୀଙ୍କୁ କହିଲେ ଯେ ସେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମିତ୍ର ଅଟନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସୁଦାମାଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି ସିପାହୀ ମାନେ ହସିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ଯେବେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଖବର ମିଳିଲା ଯେ ସୁଦାମା ନାମରେ ଜଣେ କିଏ ତାଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ ନିମନ୍ତେ ଆସିଛନ୍ତି , ତେବେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦଉଡି କରି ସୁଦାମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ ଓ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭବ୍ୟ ଭାବରେ ନିଜର ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ସ୍ଵାଗତ କଲେ ।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ସୁଦାମା ତାଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ ଓ ପଚାରିଲେ, କୃଷ୍ଣ ମୁଁ ଗରିବ ହୋଇ କାହିଁକି ରହିଗଲି? ସୁଦାମାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରମ ସମୟର ଗୋଟିଏ କଥା ସ୍ମରଣ କରେଇଦେଇ କହିଲେ , ତୁମର ମନେଥିବ ଠାରେ ଆମେ ଦୁହେଁ ଜଙ୍ଗଲରେ କାଠ କାଟିବା ନିମନ୍ତେ ଯାଉଥିଲେ । ସେତେବେଳେ ଆମକୁ ଗୁରୁମା କିଛି ଚଣା ଖାଇବାକୁ ଦେଇଥିଲେ ଓ କହିଥିଲେ ଆମେ ଦୁହେଁ ଏହି ଚଣା ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ବାଣ୍ଟିନେବା । କିନ୍ତୁ ତୁମେ ସେସବୁ ଚଣା ଏକୁଟିଆ ଖାଇଦେଇଥିଲ। ଏହି କାରଣରୁ ତୁମେ ଆଜି ଦରିଦ୍ର ରହିଗଲ। ପିଲାବେଳେ ତୁମେ କରିଥିବା ଏହି ଭୁଲ ଯୋଗୁ ତୁମ ସହ ଏପରି ସବୁ ହେଉଛି । ସୁଦାମାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଭୁଲ ସ୍ମରଣ କରେଇଦେଲା ପରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ସହାୟତା ଦେଇଥିଲେ ଓ ସୁଦାମାଙ୍କୁ କେତୋଟି ରାଜ୍ୟର ରାଜା ବନେଇଦେଲେ ।

ସୁଦାମା ଓ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜୀବନ ସହ ଯୋଡିହୋଇଥିବା ଏହି କଥା ଆମକୁ ଏହି ଜ୍ଞାନ ପ୍ରଦାନ କରୁଛି ଯେ ପ୍ରକୃତ ମିତ୍ରଙ୍କୁ କିପରି ପରସ୍ପର ସହ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ଓ ଜଣେ ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କର ସହାୟତା କରିବା ଉଚିତ ।

ଆଜିକାଲି ଦୁନିଆରେ ରେ ସମସ୍ତେ ସ୍ବାର୍ଥ ଦେଖନ୍ତି କିନ୍ତୁ ବହୁତ୍ କମ୍ ମିଳିବେ ଯିଏ ତୁମର ସୁଭକାଙ୍କ୍ଷୀ, ତୁମେ ଆଗକୁ ବଢ଼, ତୁମେ ସବୁବେଳେ ଖୁସିରେ ରୁହ, ସୁସ୍ଥ ସବଳ ରୁହ, ଟିକେ କଣ ହେଇଗଲେ ତମକୁ ଗାଳି କରିବେ ତୁମ ସବୁ ପରିସ୍ଥି

ତି ରେ ତୁମ ସାଥିରେ ଥିବେ ସେଇ ତ ତୁମର ନିଜର ଲୋକ ବି କରିବେନି ଯେତିକି ତୁମ ପ୍ରକୃତ ସାଥି ବା ବନ୍ଧୁ କରିବେ।

ଏଠି ତୁମର ନିଜ ରକ୍ତ ର ଲୋକ ତୁମକୁ ଧୋକା ଦେଇ ପାରନ୍ତି କିନ୍ତୁ ତୁମ ପ୍ରକୃତ ବନ୍ଧୁ ଆଉ ତୁମ ପ୍ରକୃତ ସାଥି ଟିଏ ତୁମକୁ କେବେବି ସ୍ୱପ୍ନରେ ସୁଧା ବି ଭାବିବନି ତୁମକୁ ତା ଠୁ ଦୂରେଇବା ପାଇଁ। ତାଙ୍କ ମାନଙ୍କ ପାଖରେ ମୁଁ ରୁଣି। ମୋର ଏତେ ଭଲ ଚିନ୍ତା କରୁଛନ୍ତି ମୁଁ ଆଗକୁ ବଢ଼େ ସେଇଥିପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି।

ୟେ ତୋ ତୋର ମୋର ବନ୍ଧୁତା (True friendship)

ପ୍ରକୃତ ବନ୍ଧୁତା ( Real friendship)